บทที่ 280: ฆาตกรคือโนอาห์ อาร์ค!

บทที่ 280: ฆาตกรคือโนอาห์ อาร์ค!

“ทายาทฆาตกร!”

สายเลือดของแจ็ค เดอะ ริปเปอร์...หนึ่งในฆาตกรที่โด่งดังที่สุดในประวัติศาสตร์...ยังคงไหลเวียนอยู่ในร่างกายของผู้คนในปัจจุบัน...!?

ตัวตนที่แท้จริงของประธานบริษัทไอทีชั้นนำของอเมริกา

เลือดสกปรก

ระบบติดตาม DNA รั่วไหล

การผงาดขึ้นสู่อำนาจที่เปื้อนเลือดของทายาทฆาตกร

หลังจากงานเปิดตัวในคืนนั้น โคคูน ที่ทุกคนตั้งตารอก็ประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลาย เช้าวันรุ่งขึ้น ยอดสั่งซื้อพุ่งกระฉูด และมูลค่าตลาดของ บริษัทชินด์เลอร์ ก็ทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด

ทว่า ท่ามกลางกระแสคลั่งไคล้ของสื่อและคำสรรเสริญเยินยอ คลื่นข่าวด้านลบอันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกมาเหมือนรอยร้าวบนกระจก และในไม่ช้า รอยร้าวนั้นก็ลุกลามไปทั่ว

“บ้าเอ๊ย!!!”

โทมัส ชินด์เลอร์ เดินกระวนกระวายไปมาในห้องทำงาน คำรามอย่างเกรี้ยวกราดพลางเตะโซฟาหนังจนคว่ำ

จากนั้นเขาก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ กุมขมับด้วยความเจ็บปวด

ความลับของฉัน... ในที่สุดก็แดงออกมาจนได้...

สายลับทางธุรกิจที่ตายระหว่างหลบหนีได้แอบซ่อนฟลอปปีดิสก์ไว้ก่อนตาย แม้ตัวระบบติดตาม DNA จะไม่ได้รั่วไหลออกไป แต่ข้อมูลที่ละเอียดอ่อนบางส่วนข้างในกลับหลุดรอดไป...และมันก็ไปถึงมือของบริษัทคู่แข่งอย่างรวดเร็ว

ไม่มีคู่แข่งคนไหนจะยอมยืนดูอิทธิพลของชินด์เลอร์เติบโตอย่างไร้การควบคุม

ในขณะที่บริษัทอื่นยังจมปลักอยู่กับการทำเกมแฟมิคอมและจอยสติ๊กแบบมีสาย บริษัทชินด์เลอร์กลับพัฒนาโคคูนอันล้ำสมัยขึ้นมาได้ด้วยตัวเอง เห็นได้ชัดว่าเมื่อมันออกสู่ตลาด ทุกอย่างจะกลายเป็นของตกรุ่นทันที

ดังนั้นการโจมตีจึงเริ่มขึ้น

พาดหัวข่าวอย่าง “โทมัส ชินด์เลอร์ คือทายาทของแจ็ค เดอะ ริปเปอร์” และ “เลือดฆาตกรไหลเวียนในกายเขา” ถาโถมใส่สื่อทุกสำนัก...ราวกับคลื่นยักษ์สึนามิที่ขู่จะจมอาณาจักรชินด์เลอร์ให้หายไป

ในขณะนั้น โทรศัพท์ของชินด์เลอร์ก็สั่นครืดคราดอยู่บนโต๊ะ

เขาเหลือบมองหน้าจอด้วยดวงตาแดงก่ำ ข้อความหนึ่งปรากฏขึ้น

“กล้ามากนะที่เล่นเกมกับพวกเรา?”

บรรยากาศในทีมสืบสวนพิเศษตึงเครียด

“ไม่มีภาพวิดีโอเลยเหรอ?” โอดากิริ โทชิโร่ ถามพร้อมขมวดคิ้วแน่น

“ไม่มีครับท่าน” เจ้าหน้าที่รายงาน “เราลองทุกทางแล้ว ภาพจากกล้องวงจรปิดในวันนั้นหายไป แม้แต่การกู้ข้อมูลในฟลอปปีดิสก์ก็ไม่เจออะไรเลย”

“ถูกลบเกลี้ยงสินะ” โอดากิริพึมพำเสียงเครียด

คดีที่กำลังพูดถึงคือการตายปริศนาของสายลับธุรกิจระหว่างการหลบหนี ปกติน่าจะมีภาพจากกล้องวงจรปิด...เพราะมีกล้องหลายตัวในที่เกิดเหตุ แต่กลับไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย

“ผู้ต้องสงสัยถูกไล่ล่าโดย หมวดซาโต้ จากกองสืบสวนที่ 1 ตามรายงานของเธอ ชายคนนั้นขี่ฮาร์เลย์ เมื่อเห็นตำรวจเขาก็เร่งความเร็วหนี โชคร้ายที่รถบรรทุกสินค้าใกล้ๆ เกิดยางแตก แรงสั่นสะเทือนทำให้รถมอเตอร์ไซค์ของผู้ต้องสงสัยเสียหลักควบคุมไม่ได้”

“โกมุระ ที่นั่งมาในรถตำรวจอีกคันบอกว่า จังหวะนั้นเชือกมัดท่อเหล็กบนรถบรรทุกอีกคันขาดพอดี ท่อเหล็กกลิ้งลงมาบนถนน รถมอเตอร์ไซค์ของผู้ต้องสงสัยชนเข้าอย่างจัง...ร่างเขาลอยกระเด็นไปฟาดกับเสาไฟฟ้า คอหักเสียชีวิตคาที่”

ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานของทีมสืบสวน

แม้จะไม่มีภาพประกอบ แต่แค่คำบรรยายก็บอกได้ชัดเจนว่านี่คือ การจัดฉาก

การฆาตกรรมอำพรางรูปแบบอุบัติเหตุ

และครั้งนี้ ตัวตนของฆาตกรก็เริ่มจะปรากฏชัดเจนขึ้น

ก๊อก, ก๊อก, ก๊อก...

นิ้วมือเคาะเป็นจังหวะบนพื้นโต๊ะ

ทุกสายตาหันไปมอง ฮายาชิ โยชิกิ ที่ปรึกษาทีมสืบสวน ซึ่งกำลังตกอยู่ในห้วงความคิด

ทุกคนรู้ดี...เมื่อฮายาชิเคาะนิ้ว นั่นแปลว่าสมองของเขากำลังแล่นเร็วปรื๋อ

“ฆาตกรคนนี้ชอบความดราม่า” ฮายาชิเริ่มพูดเสียงเบา “เขาเป็นเพอร์เฟกต์ชั่นนิสต์ ความแม่นยำระดับนี้ใน ‘อุบัติเหตุ’... การคำนวณทางเรขาคณิต ฟิสิกส์...มันล้ำหน้าเกินไป”

“ผมพิจารณาความเป็นไปได้หลายอย่าง แต่ไม่เคยคิดเลยว่าคำตอบสุดท้ายจะเป็น... ปัญญาประดิษฐ์”

ทั้งห้องเงียบกริบ

สีหน้าเคร่งขรึมของโอดากิริคลายลงชั่วขณะด้วยความตกตะลึง

“คุณคิดจริงๆ เหรอว่า AI จะทำเรื่องแบบนี้ได้?” เขาถาม

“ไม่ใช่คำถามว่าทำได้หรือไม่ครับ” ฮายาชิตอบ “แต่มันคือการที่ มนุษย์ ไม่มีทางทำได้ต่างหาก การใช้พลังการประมวลผลของ AI และ GPS จำลองสถานการณ์เป็นพันเป็นล้านรูปแบบ... นั่นเป็นคำอธิบายเดียวที่สมเหตุสมผลทางตรรกะครับ”

เขาพูดต่อด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งเมื่อคำตอบตกผลึกชัดเจน:

“ผู้บังคับการโอดากิริ จำได้ไหมครับ? ทุกครั้งที่เราพยายามบล็อกโพสต์แฉคนร้ายในเน็ต พวกเขาก็ยังตายด้วย ‘อุบัติเหตุ’ อยู่ดี ต่อให้เราลบโพสต์เร็วแค่ไหน...แม้แต่ภายในไม่กี่วินาที...พวกเขาก็ยังตาย”

โอดากิริจำได้

เหตุการณ์มือวางระเบิด

แม้โพสต์จะถูกลบทิ้งแทบจะทันที เป้าหมายก็ยังตาย...ด้วยอุบัติเหตุ เหมือนกับคนอื่นๆ

ระดับการกวาดข้อมูล การคาดการณ์ล่วงหน้า และเวลาตอบสนองขนาดนั้น... เป็นไปไม่ได้เลยถ้าไม่มี AI

และทันใดนั้น จิ๊กซอว์ทุกชิ้นที่หายไปก็ปะติดปะต่อเข้ากันพอดี

“ผมเชื่อว่าเป็นปัญญาประดิษฐ์ครับ” โอดากิริพูดออกมาในที่สุด

ฮายาชิเกือบจะหลุดยิ้ม สมบูรณ์แบบ

สายตาของโอดากิริเลื่อนไปที่รูปถ่ายของ โทมัส ชินด์เลอร์ บนโต๊ะ

“และคราวนี้ เขาทำตัวโจ่งแจ้งเกินไป”

ถูกต้อง

นั่นคือความตั้งใจของฮายาชิ โยชิกิมาตั้งแต่ต้น

สายลับธุรกิจคนนั้น...คนที่ตายในฉาก “อุบัติเหตุ” ที่ถูกจัดขึ้น...ถูกเขียนชื่อลงใน สมุดมรณะ ฮายาชิยอมสละเบี้ยตัวนี้เพื่อดึงความสงสัยไปที่ชินด์เลอร์โดยเฉพาะ

เพราะการตายของสายลับคนนั้นมัน ประจวบเหมาะ เกินไปสำหรับชินด์เลอร์

“เขาคงทำเพื่อกลบฝังความจริงเรื่องสายเลือดของตัวเอง” ฮายาชิพูด

“แต่เขาช้าไปก้าวหนึ่ง” โอดากิริตอบ

เมงูเระรายงานว่าสีหน้าของชินด์เลอร์เปลี่ยนเป็นมืดมนเมื่อรู้ว่าสายลับคนหนึ่งหนีไปได้ เขาหายตัวไปพักหนึ่ง... แล้วกลับมาด้วยท่าทีเฉยชาผิดปกติ

แม้จะไม่มีหลักฐานโดยตรง แต่ความสงสัยก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้แล้ว

“โนอาห์ อาร์ค” ฮายาชิพึมพำ “ในพระคัมภีร์เก่า มันคือเรือที่นำพาผู้บริสุทธิ์ไปสู่โลกใหม่ AI ตัวนี้ก็เหมือนกัน มันกำจัดความชั่วร้ายผ่านอุบัติเหตุมาตลอด... แต่ตอนนี้ พลังของมันกำลังถูกใช้เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว”

เงียบ

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งยกมือขึ้น

“แต่ท่านครับ... ถ้าทั้งหมดนี้ทำโดย AI เราจะใช้ข้อหาอะไรจับกุมใครได้ล่ะครับ?”

“ใช่...แถมชินด์เลอร์ยังเป็นเจ้าพ่อวงการธุรกิจอเมริกา ต่อให้เราอยากจับ การส่งผู้ร้ายข้ามแดนก็คง...” อีกคนเริ่มพูด

โอดากิริเงียบไป พวกเขาพูดถูก

ไม่มีหลักฐานมัดตัว ไม่มีอำนาจทางกฎหมาย

ก้าวพลาดเพียงนิดเดียวอาจก่อให้เกิดปัญหาระหว่างประเทศ โดยเฉพาะในช่วงเปิดตัวระดับโลกของโคคูน

ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่อีกคนก็วิ่งเข้ามา

“รายงานครับ! มีการตายแปลกประหลาดอีกแล้ว...คราวนี้เป็นบรรณาธิการข่าวที่เขียนโจมตีชินด์เลอร์! พวกเขาตายหมดเลยครับ!”

“เอามาให้ฉันดู...เดี๋ยวนี้!”

เรื่องที่ว่าตำรวจจะจับชินด์เลอร์ได้ยังไงนั้นยังเป็นปัญหา

ไม่มีหลักฐาน ไม่มีอำนาจ และไม่ได้รับความร่วมมือจากตำรวจอเมริกา

แต่ฮายาชิ โยชิกิ ไม่แคร์ เป้าหมายของเขาบรรลุแล้ว

เขาชักนำให้ทีมสืบสวนเชื่อมโยงการฆาตกรรมเข้ากับชินด์เลอร์... และกับโนอาห์ อาร์ค

ที่เหลือก็แค่รอ

รอให้ชินด์เลอร์ล่มสลาย

รอให้โนอาห์ อาร์คหายไป

เพราะความจริงเบื้องหลัง “นักฆ่าอุบัติเหตุ” เป็นเพียงโปรแกรม...โปรแกรมที่ใครก็ใช้ได้ ตราบใดที่โลกเชื่อว่า AI เป็นตัวการ ต่อให้โนอาห์ อาร์คทำลายตัวเองไปแล้ว การตายในอนาคตก็จะถูกโยนว่าเป็นฝีมือของใครบางคนที่แอบใช้มันอยู่เบื้องหลังเงา

“ชื่อของ รัม ยังคงเป็นปริศนา” ฮายาชิพูด แววตาเป็นประกาย

“แต่ตอนนี้ผมได้ชื่อและหน้าตาของ พิงก้า และ คูราโซ แล้ว”

ทั้งสองเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูง เป็นคนที่รัมไว้ใจมาก เป็นเบี้ยที่มีค่า

และยังมีแพลตฟอร์มลอบสังหารที่ฮายาชิเรียกเล่นๆ ว่า “สวนสัตว์”

โนอาห์ อาร์คสามารถกู้คืนข้อมูลบุคคลสำคัญของพวกมันมาได้ด้วย เขาจำฉากใน จอมโจรคิด ได้ ผู้นำลึกลับที่สั่งการจากตึกระฟ้า รับรายงานเกี่ยวกับลูกน้องและมอบหมายงานผ่านคอมพิวเตอร์ ผู้นำคนนั้นสั่งให้ สไปเดอร์ เคลื่อนไหว

ไพ่ใบนี้ทรงพลังที่สุด

ด้วยไพ่ใบนี้ เขาอาจจะยึดครองเครือข่ายนักฆ่าทั้งหมด... และใช้ทรัพยากรของพวกมันเองทำลายองค์กรชุดดำจากภายใน

แสยะยิ้ม ฮายาชิดึง สมุดมรณะ ออกมา

ถ้าองค์กรต้องการตัว ซาวาดะ ฮิโรกิ... ก็เข้ามาเลย

เขามีไพ่ในมือแล้ว ได้เวลาเล่นเกม

“ผ-ผมเข้าใจแล้ว...”

“ผมจะมอบฮิโรกิให้พวกคุณ”

“ผมจะไม่ตุกติก! แค่...บริษัทของผมกำลังย่ำแย่ ช่วยผมด้วย!”

เสียงของโทมัส ชินด์เลอร์สั่นเครือผ่านโทรศัพท์

คนปลายสาย?

พิงก้า...เจ้าหน้าที่ผู้เย็นชาและไร้ความปรานี

“งั้น... แกก็คือทายาทของแจ็ค เดอะ ริปเปอร์สินะ?” พิงก้าพูดเยาะเย้ย

“บริษัทของแก? ไม่ใช่กงการอะไรของเรา”

“จับตาดูเด็กนั่นฮิโรกิไว้ อย่าให้คลาดสายตา”

“เราจับตาดูอยู่ตลอด อย่าคิดว่าจะซ่อนได้”

“เราจะไปรับตัว ซาวาดะ ฮิโรกิ พรุ่งนี้”

คลิก

สายตัดไป

ชินด์เลอร์นั่งตัวแข็งทื่อ

ยังมีสายลับขององค์กรแฝงตัวอยู่ในคนของฉันอีกงั้นเหรอ...?

เขาไม่มีแรงจะต่อต้านอีกแล้ว

ถูกประจานว่าเป็นทายาทฆาตกรต่อหน้าสาธารณชน

ถูกสื่อรุมทึ้ง

ตอนนี้บรรณาธิการที่กล่าวหาเขาก็ตายอย่างปริศนา...และผู้คนก็ชี้นิ้วมาที่เขา

ตำรวจญี่ปุ่นขอความร่วมมือสอบปากคำเขาแล้ว

ทนายของเขาปฏิเสธ

แต่ลึกๆ แล้ว ชินด์เลอร์หวาดกลัวจับใจ

เขาไม่รู้ว่าคนพวกนั้นตายได้ยังไง

ฝีมือองค์กรเหรอ? แต่ทำไมล่ะ...?

ในขณะเดียวกัน ซาวาดะ ฮิโรกิ ยังคงอยู่ในห้องของเขา...ถูกเฝ้าระวังอย่างเข้มงวด ห้ามแก้ไขซอร์สโค้ดของโนอาห์ อาร์คเด็ดขาด

แต่เขาแอบใช้มันดักฟังการสนทนาระหว่างชินด์เลอร์กับพิงก้าได้

พวกมันจะเอาตัวผมไป... เข้าองค์กรอาชญากรรมนั่นเหรอ...?

ความกลัวบิดมวนในท้อง

เขาจินตนาการถึงอนาคตได้เลย...ถูกบังคับให้ออกแบบเครื่องมือสำหรับก่ออาชญากรรม ทนดูโนอาห์ อาร์คกลายเป็นอาวุธสังหาร

ชินด์เลอร์เคยพูดไว้:

ถ้าโลกนี้สร้างขึ้นจากห้องปิดตาย คนที่ถือกุญแจคือราชา

ถ้า AI ตกไปอยู่ในมือคนผิด... โลกอาจถูกทำลายได้ด้วยการกดปุ่มเพียงครั้งเดียว

และฮิโรกิรู้...เขาลำพังหยุดเรื่องนี้ไม่ได้

“ขอโทษนะ โนอาห์ อาร์ค...”

“ไม่เป็นไรครับ ฮิโรกิ”

ตัวอักษรปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

โนอาห์ อาร์ค ที่สร้างขึ้นจากตัวตนของฮิโรกิ เข้าใจทุกความรู้สึกของเขา

“...ผมสนุกกับเกมวันนั้นมากจริงๆ”

“ถึงจะเล่นไม่จบก็เถอะ...”

เขายิ้มจางๆ

และชั่วขณะหนึ่ง... เขานึกถึง ฮายาชิ โยชิกิ

เขารู้สึกขอบคุณ...เพราะเขาคนนั้น เขาถึงได้เล่นเกมเป็นครั้งสุดท้าย

แม้ว่าจะเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ ก็ตาม

★ โปรดติดตามตอนต่อไป ★ จบตอน