บทที่ 15: แผนที่เศษส่วน การเตรียมการสวมรอยเป็นจอมมารจิงเหลียน

บทที่ 15: แผนที่เศษส่วน การเตรียมการสวมรอยเป็นจอมมารจิงเหลียน

คลื่นพลังอันไพศาลไร้ขอบเขตพลันกวาดผ่านทั่วฟ้าดิน หนักแน่นดั่งขุนเขาตระหง่านและบึงลึก เกรี้ยวกราดประหนึ่งมหาสมุทรพลิกคว่ำ!

รูม่านตาของไห่โป๋ตงหดเกร็ง ร่างกายสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุม

"กลิ่นอายเช่นนี้... พูดได้คำเดียวว่า สมกับเป็นยอดฝีมือระดับตู้จงจริงๆ..."

มิเต๋อเถิงซานกล่าวด้วยความปีติยินดี "ผู้เฒ่าไห่ พวกเราไปเข้าพบท่านซูหยุนกันเถอะ!"

"อืม"

ไห่โป๋ตงสูดลมหายใจเข้าลึก ระดับตู้จงเปรียบเสมือนดั่งแผ่นฟ้าของจักรวรรดิเจียหม่า เขาได้แต่หวังว่าท่านตู้จงผู้นั้นจะยอมตกลงช่วยเขาปรุงยา...

ด้วยจิตใจที่เต้นระรัว ไห่โป๋ตงเดินตามมิเต๋อเถิงซานไปยังคฤหาสน์หรูหราที่ซูหยุนพำนักอยู่

ไอพิษและอัคคีที่เคยปกคลุมพื้นที่แห่งนี้จางหายไปจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงแรงกดดันอันเบาบาง

ทว่าหากให้ไห่โป๋ตงประเมิน เขาขอบอกว่าแรงกดดันที่เบาบางนี้ กลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าไอพิษและอัคคีอันตรายเหล่านั้นเสียอีก!

"ท่านซูหยุนน่าจะยังอยู่ในช่วงปรับสมดุลระดับพลัง พวกเรารอที่หน้าประตูกันก่อนเถอะ"

"ได้"

ใบหน้าเหี่ยวย่นของไห่โป๋ตงเต็มไปด้วยความอิจฉา ระดับตู้จง... นั่นคือขอบเขตที่เขาเคยใฝ่ฝันถึงมาก่อน

และในยามนี้ หากเพียงเขาสามารถฟื้นฟูระดับพลังเดิมกลับมาได้ เขาก็คงซาบซึ้งใจไปชั่วชีวิต

ในขณะเดียวกัน ภายในคฤหาสน์ ประกายแสงวาบผ่านดวงตาของซูหยุน ลมหายใจแผ่วเบาทำให้พลังงานในพื้นที่เล็กๆ แห่งนี้ปั่นป่วนขึ้นมา

เนื่องจากเพิ่งทะลวงระดับ พลังเต๋าในกายยังมหาศาลเกินกว่าจะควบคุมได้อย่างสมบูรณ์

ซูหยุนโคจรเคล็ดวิชา ปรับลมปราณและสงบจิตใจอยู่ครึ่งค่อนวัน พลังเต๋าที่ไหลเวียนเชี่ยวกรากในเส้นชีพจรจึงค่อยๆ สงบลง

"ระดับตู้จง ช่างเป็นอีกโลกหนึ่งโดยแท้"

ซูหยุนมิได้ยินดียินร้าย แม้ความก้าวหน้าในการบำเพ็ญเพียรจะเป็นเรื่องน่ายินดี แต่ในเมื่อเขาไร้เทียมทานในจักรวรรดิเจียหม่าแห่งนี้อยู่แล้ว จึงไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นอะไรมากนัก

การครอบครองกายาพิษวิบัติ ทำให้การทะลวงระดับเป็นเรื่องที่ต้องเกิดขึ้นตามธรรมชาติอยู่แล้ว

"เข้ามาเถิด"

ซูหยุนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย สุ้มเสียงนั้นทะลุผ่านกำแพงไปกระทบโสตประสาทของคนทั้งสองที่อยู่ด้านนอก

ด้วยสัมผัสรับรู้ของเขา เขาตรวจพบไห่โป๋ตงและมิเต๋อเถิงซานมานานแล้ว

"แอ๊ด..."

บานประตูใหญ่เปิดออก คนทั้งสองก้าวเดินเข้ามา

มิเต๋อเถิงซานประสานมือคารวะ ใบหน้าเปี่ยมด้วยความเคารพยำเกรง เขาโค้งกายลงแล้วกล่าวว่า "ยินดีด้วยขอรับท่านลอร์ด ที่หวนคืนสู่ระดับตู้จง!"

"อืม"

ซูหยุนปรายตามองไห่โป๋ตงแล้วเอ่ยถาม "ผู้นี้คือ?"

มิเต๋อเถิงซานรีบอธิบาย "นี่คือผู้เฒ่าไห่ ไห่โป๋ตง ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลมิเต๋อเราขอรับ ผู้เฒ่าไห่มาเยี่ยมคารวะในครั้งนี้เพราะต้องการขอให้ท่านช่วยปรุงโอสถให้สักเม็ดหนึ่ง"

ไห่โป๋ตงประสานมือ "คารวะท่านซูหยุน"

"อืม"

ซูหยุนส่งพลังวิญญาณเข้าตรวจสอบร่างกายของไห่โป๋ตง ครู่หนึ่งจึงเอ่ยขึ้น "ในกายเจ้าดูเหมือนจะมีผนึกอยู่ โอสถที่เจ้าต้องการให้ปรุงคงเกี่ยวข้องกับสิ่งนี้กระมัง?"

ไห่โป๋ตงตื่นตระหนกในใจ เขารู้สึกราวกับถูกมองทะลุปรุโปร่งในพริบตา

เขาลดท่าทีลงให้ต่ำกว่าเดิมและกล่าวว่า "สิ่งที่ท่านกล่าวมาถูกต้องแล้ว ข้าถูกศัตรูที่แข็งแกร่งลงตราประทับผนึกไว้ ทำให้ระดับพลังถูกสะกด ข้าใคร่ขอให้ท่านโปรดยื่นมือเข้าช่วยเหลือ"

ซูหยุนกล่าวเรียบๆ "แม้เจ้าจะเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลมิเต๋อ แต่เปิ่นจง* ไม่เคยพบหน้าเจ้ามาก่อน ที่กลับมาครานี้คงเพราะได้ยินข่าวว่าเปิ่นจงเป็นนักปรุงยาระดับหกสินะ?

ประสิทธิภาพของตระกูลมิเต๋อนั้นไม่ได้สูงนัก แต่ก็ถือว่ามีความขยันขันแข็ง หากระดับพลังเจ้าฟื้นคืนและยินดีกลับมาทำงานรับใช้เปิ่นจงที่ตระกูลมิเต๋อ... การจะช่วยปรุงยาแก้ผนึกให้ก็มิใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้"

"เรื่องนี้..."

สีหน้าของไห่โป๋ตงฉายแววลำบากใจ

พูดตามตรง การได้พึ่งพิงร่มเงาของยอดฝีมือระดับตู้จง โดยเฉพาะผู้ที่เป็นนักปรุงยาระดับหกด้วยนั้น ถือเป็นทางเลือกที่ไม่เลวเลยทีเดียว

ทว่าไห่โป๋ตงคุ้นชินกับชีวิตอิสระเสรีมาโดยตลอด ไม่เคยคิดจะเป็นเบี้ยล่างใคร เขาจึงเกิดความลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

"ช่างเถิด เห็นแก่หน้าตระกูลมิเต๋อ หากเจ้ามีของตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อและมากพอ เปิ่นจงก็จะช่วยปรุงยาให้"

ไห่โป๋ตงลิงโลดในใจ รีบหยิบแผนที่เก่าคร่ำคร่าแผ่นหนึ่งออกมาจากแหวนเก็บของ

"ท่านโปรดดู นี่คือแผนที่เศษส่วนที่ข้าได้มาโดยบังเอิญ จากการค้นคว้าตลอดหลายปีของข้า แผนที่ชิ้นนี้น่าจะมีเบาะแสของเพลิงวิเศษ!"

ติดกับแล้ว!

มุมปากของซูหยุนยกยิ้มจางๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น ขณะดึงแผนที่เศษส่วนนั้นเข้ามาในฝ่ามือ เป้าหมายของเขาคือสิ่งนี้นั่นเอง

ในถ้ำภูเขาที่เมืองชิงซาน ซูหยุนเคยได้รับแผนที่เศษส่วนมาแล้วแผ่นหนึ่ง

แผนที่เหล่านี้คือสิ่งที่จอมมารจิงเหลียนทิ้งไว้ในอดีตกาล ภายในแฝงไว้ด้วยภาพวิญญาณตกค้างของจอมมารจิงเหลียน

เมื่อใช้แผนที่เศษส่วนเหล่านี้เป็นสื่อนำ เขาก็จะสามารถใช้ระบบจำลองกลิ่นอายของจอมมารจิงเหลียนได้!

กายาพิษวิบัตินั้นแข็งแกร่งจริง และเขาก็ได้แก้ไขปัญหาการปะทุของพิษไปแล้ว

แต่เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้รวดเร็วยิ่งขึ้นและทำให้การหลอกลวงครั้งยิ่งใหญ่นี้สมบูรณ์แบบ การเปลี่ยนเรื่องเท็จให้เป็นความจริงย่อมดีที่สุด!

และการสวมรอยเป็นจอมมารจิงเหลียน ก็คือหนึ่งในแผนสำรองของซูหยุน

ทว่าในยามนี้ มันก็ยังเป็นเพียงแผนสำรอง...

การจะทำให้ผู้คนเชื่อว่าเขาคือจอมมารจิงเหลียนไม่ใช่เรื่องง่าย

ไม่ต้องพูดถึงว่าจอมมารจิงเหลียนมีชีวิตอยู่ในยุคสมัยที่ห่างไกล และอย่างน้อยในทวีปตะวันตกเฉียงเหนือแห่งนี้ แทบไม่มีใครรู้จักยอดฝีมือระดับตู้เซิ่งผู้นี้เลย

การจะสวมบทบาทจอมมารจิงเหลียน จำเป็นต้องอาศัยสถานที่และโอกาสที่เหมาะสม

"ยังไม่พอ"

ซูหยุนส่ายหน้า

ใช่ มันยังไม่พอ แผนที่เศษส่วนเป็นกุญแจสำคัญในการสยบเพลิงปีศาจจิงเหลียน และมีประโยชน์มหาศาลต่อซูหยุน แต่ไห่โป๋ตงไม่รู้เรื่องนี้

"อายุของแผนที่นี้เกรงว่าจะเก่าแก่ยิ่งกว่าตัวเปิ่นจงเสียอีก

ไม่ต้องพูดถึงความยากลำบากในการรวบรวมชิ้นส่วนให้ครบ เพียงแค่เวลาล่วงเลยมานานขนาดนี้ เพลิงวิเศษนั่นอาจถูกคนอื่นชิงไปนานแล้ว"

สีหน้าของไห่โป๋ตงแข็งค้าง ดูเหมือนคำพูดนั้นจะมีเหตุผล

ไห่โป๋ตงรีบเสนอเพิ่ม "ข้ายังมีเคล็ดวิชาและทักษะยุทธ์ระดับเสวียนขั้นสูงที่เก็บสะสมไว้ ทั้งหมดนี้ข้ายินดีมอบให้ท่าน!"

แต่ซูหยุนยังคงไม่พอใจ "ระดับเสวียน? ของพรรค์นั้นเปิ่นจงไม่ได้ใช้"

ชั่วขณะนั้น ไห่โป๋ตงจนปัญญา

เขาขบคิดอย่างหนักว่าตนยังมีสิ่งใดพอจะนำเสนอได้อีก ในขณะที่มิเต๋อเถิงซานได้แต่ยืนเงียบกริบ

ภายในคฤหาสน์ปกคลุมด้วยความเงียบงัน มีเพียงเสียงปลายนิ้วของซูหยุนที่เคาะลงบนที่วางแขนเบาๆ ดังก้องสะท้อน

"เฮ้อ..."

แผ่นหลังของไห่โป๋ตงโค้งงอลง "กายสังขารนี้ ยินยอมให้ท่านลอร์ดเรียกใช้ตามบัญชา!"

"เป็นทางเลือกที่ฉลาด"

ซูหยุนหัวเราะในลำคอ

การได้ตัวไห่โป๋ตงมา ประสิทธิภาพของตระกูลมิเต๋อในการรวบรวมพิษและจัดการเรื่องราวต่างๆ ให้เขาจะสูงขึ้นมาก

มิเต๋อเถิงซานถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดีแล้วที่ผู้เฒ่าไห่เข้าใจสถานการณ์

"เอาสูตรยาและสมุนไพรออกมา"

"ขอรับ!"

ไห่โป๋ตงรีบนำม้วนหนังแกะและกล่องหยกออกมาจากแหวนเก็บของ

ซูหยุนรับมา สูตรยาย่อมเป็น 'โอสถทลายผนึก' ส่วนสมุนไพร...

เขาเปิดกล่องหยก หลังจากนับดูคร่าวๆ ก็ถามด้วยความสงสัย "ดูเหมือนจะขาด 'ซาจือม่านโถว' ไปอย่างหนึ่ง?"

ไห่โป๋ตงยิ้มเจื่อนๆ พลางกล่าวขออภัย "แหล่งกำเนิดของซาจือม่านโถวอยู่ในถิ่นศัตรูของข้า... และข้าถูกนางผนึกพลังไว้ หากเข้าใกล้คงถูกนางสัมผัสได้ ดังนั้น..."

ซูหยุนหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก "นี่เปิ่นจงยังต้องไปหาสมุนไพรให้เจ้าด้วยรึ?"

มิเต๋อเถิงซานสัมผัสได้ว่าบรรยากาศเริ่มไม่ดี จึงรีบกล่าวแทรก "ตระกูลมิเต๋อสามารถจัดการเรื่องนี้แทนได้ขอรับ!"

"เอาเถอะ เปิ่นจงเพิ่งทะลวงระดับ ถือโอกาสไปยืดเส้นยืดสายเสียหน่อย ข้าจะไปจัดการให้เจ้าเอง... ทว่าแผนที่ชิ้นนี้ เปิ่นจงขอก็แล้วกัน"

"ขอบพระคุณท่านลอร์ด!"

ไห่โป๋ตงดีใจจนเนื้อเต้น

ระดับตู้จงลงมือเอง ย่อมสำเร็จแน่นอน เผลอๆ ราชินีเมดูซ่าอาจจะต้องเจ็บตัวหนักด้วยซ้ำ!