บทที่ 45: จะมาเบ่งเรื่องชาติตระกูลกับชั้นเนี่ยนะ? คิดดีแล้วเหรอ?

บทที่ 45: จะมาเบ่งเรื่องชาติตระกูลกับชั้นเนี่ยนะ? คิดดีแล้วเหรอ?

คุชินะ?

เมื่อมองดูเด็กสาวที่ปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน ความคิดแรกที่แวบเข้ามาในหัวของคาเซฮายะคือแม่ของนารูโตะ

ทั้งสองคนหน้าตาเหมือนกันเปี๊ยบ ราวกับแกะออกมาจากพิมพ์เดียวกัน

แต่ทว่า... คาเซฮายะก็รีบปัดความคิดนั้นทิ้งไปอย่างรวดเร็ว

อุซึมากิ คุชินะ เป็นคนรุ่นเดียวกับมินาโตะ นามิคาเสะ

มินาโตะ นามิคาเสะ เป็น ลูกศิษย์ ของจิไรยะ

ขนาดซึนาเดะที่เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกับจิไรยะยังไม่เกิดเลย แล้วคุชินะจะมาโผล่ในไทม์ไลน์นี้ได้ยังไง?

‘เธอต้องเป็นบรรพบุรุษของคุชินะแน่ๆ’

เมื่อคิดได้ดังนั้น คาเซฮายะก็สังเกตเห็นไฝเสน่ห์สีดำที่หางตาขวาของเด็กสาว

อุซึมากิ คุชินะไม่มีไฝตรงนั้น

“ท่านโทบิรามะ” ชายคนนั้นรีบก้าวเข้ามาหาคาเซฮายะและคนอื่นๆ

“อื้ม” โทบิรามะพยักหน้ารับรู้ แล้วอธิบายรายละเอียดภารกิจให้คาเซฮายะและทีมฟัง

“นี่คือ อุซึมากิ อาชินะ และ อุซึมากิ ยูนะ”

“ส่วนนี่คือนินจาที่จะรับผิดชอบภารกิจคุ้มกันในครั้งนี้... ฮิรุเซ็น ซารุโทบิ, ฮาตาเกะ ซาคุโมะ, และคาเซฮายะ”

โทบิรามะแนะนำทั้งสองฝ่ายให้รู้จักกัน

ทันทีที่ได้ยินชื่อเด็กสาวว่า ‘ยูนะ’ คาเซฮายะก็นึกในใจ ‘นั่นไง ไม่ใช่คุชินะจริงๆ ด้วย’

ทางฝั่งอุซึมากิ อาชินะ กลับมีแววตาประหลาดใจวูบหนึ่ง “เด็กสองคนนี้ก็นินจาด้วยเหรอครับ?”

ตอนที่เห็นคาเซฮายะ เขาคิดว่าเด็กคนนี้แค่บังเอิญอยู่ที่นี่เฉยๆ

ไม่นึกเลยว่าคนที่จะมารับผิดชอบภารกิจคุ้มกันครั้งนี้จะเป็นเด็กจริงๆ

แม้ว่าจะไม่ใช่เรื่องแปลกที่เด็กวัยนี้จะปรากฏตัวในสนามรบช่วง ยุคเซนโงคุ

แต่นี่มันยุคนินจาแล้วนะ

และ... ฮิรุเซ็น ซารุโทบิ ยังพอเข้าใจได้ แม้จะดูอายุแค่ 16-17 ปี แต่การเลื่อนขั้นเป็น จูนิน ในวัยนี้ก็ไม่ใช่เรื่องผิดปกติ

ฮาตาเกะ ซาคุโมะ แม้จะเป็นเด็ก แต่การแต่งกายดูสมเป็นมืออาชีพ มีกระเป๋าใส่อุปกรณ์นินจาผูกที่เอวและสะพายดาบสั้นไว้ด้านหลัง

เขาให้ความรู้สึกที่พึ่งพาได้มาก

ส่วนเด็กที่ชื่อคาเซฮายะคนนี้... อาชินะมองยังไงก็ดูไม่น่าไว้ใจเลย การแต่งตัวก็ดูสบายๆ เกินไป แถมกระเป๋าอุปกรณ์นินจาก็ผูกไว้ลวกๆ

เจ้านี่เป็นนินจาจริงๆ เหรอเนี่ย?

แต่ทว่า จังหวะนั้นเอง อาชินะก็สังเกตเห็นตราประจำ ตระกูล ที่เย็บติดอยู่บนแขนเสื้อของคาเซฮายะ

ตราประจำ ตระกูลเซนจู!

วินาทีนั้น อาชินะเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมา

“หมอนี่จะคุ้มกันเราได้จริงเหรอ? หน้าตาดูไม่น่าเชื่อถือเลยสักนิด” อุซึมากิ ยูนะ อดบ่นออกมาไม่ได้

แม้ยูนะจะเป็นเด็กผู้หญิง แต่นิสัยเธอกระเดียดไปทางเด็กผู้ชาย เธอเป็นคนปากไวและพูดตรงไปตรงมาโดยไม่เกรงใจใคร

ในสายตาของเธอ พลังการต่อสู้ของคาเซฮายะอาจจะสู้เธอไม่ได้ด้วยซ้ำ

“นายเป็นนินจาจริงๆ เหรอ?”

ยูนะพูดพลางเดินเข้าไปหาคาเซฮายะ แล้วจงใจวัดส่วนสูงเทียบกัน

พอพบว่าความสูงไล่เลี่ยกัน เธอก็จ้องมองหน้าตาของคาเซฮายะด้วยสายตาเคลือบแคลง “แต่หน้านายก็น่ารักดีนะเนี่ย”

“ยูนะ” อาชินะปรามเสียงต่ำ หวังว่าเธอจะไม่เสียมารยาทไปมากกว่านี้

ไม่ว่าจะยังไง ที่นี่คือ หมู่บ้านโคโนฮะ

ไม่ใช่ หมู่บ้านอุซึชิโอะ

“ค่า~” ยูนะลากเสียงยาว เอามือไขว้หลังด้วยท่าทีไม่ยี่หระ “หนูแค่พูดความจริงนี่นา หมอนี่ดูไร้น้ำยายิ่งกว่าหนูซะอีก อย่าว่าแต่จะเอาไปเทียบกับคุณอาชินะเลย”

จริงๆ แล้ว อาชินะไม่ใช่พ่อของยูนะ แต่เป็นบอดี้การ์ดของเธอ

บางครั้งเวลาต้องเจอกับนิสัยเอาแต่ใจฉบับ คุณหนู ของยูนะ อาชินะก็รู้สึกจนปัญญาเหมือนกัน

อย่างไรก็ตาม อาชินะไม่ได้ไม่พอใจกับการตัดสินใจของโทบิรามะ

ดินแดนของ แคว้นน้ำวน มีพรมแดนติดกับ แคว้นฮิโนะ

เส้นทางกลับไปยังหมู่บ้านอุซึชิโอะเรียกได้ว่าค่อนข้างปลอดภัย

กรณีเลวร้ายสุดก็คงแค่เจอโจรป่าบ้างนิดหน่อย

พูดง่ายๆ คือ ภารกิจคุ้มกันครั้งนี้เป็นเรื่องของสัญลักษณ์ทางการทูตมากกว่าความจำเป็นทางปฏิบัติ

ด้วยเหตุนี้แหละ โทบิรามะถึงจัดให้เป็นภารกิจระดับ C

ยิ่งไปกว่านั้น อุซึมากิ อาชินะ ผู้นำหมู่บ้านผู้ก่อตั้งหมู่บ้านอุซึชิโอะแห่งแคว้นน้ำวน ได้ลงนามในสนธิสัญญามิตรภาพกับเซนจู ฮาชิรามะ

เพื่อแสดงถึงมิตรภาพอันแน่นแฟ้นของทั้งสองแคว้นสืบต่อไป โทบิรามะถึงขั้นเตรียมเสนอให้พิมพ์ตราสัญลักษณ์ของ ตระกูลอุซึมากิ ลงบนชุดเครื่องแบบนินจาของโคโนฮะด้วยซ้ำ

แถมตระกูลอุซึมากิยังครอบครอง วิชาผนึก ที่ทรงพลังมาก

ท่านหญิงมิโตะเองก็ได้แต่งงานกับท่านพี่ฮาชิรามะของเขา

ไม่ว่าจะมองมุมไหน แคว้นน้ำวนก็เป็นพันธมิตรที่สำคัญยิ่งชีพสำหรับพวกเขา

ถ้าคาเซฮายะเข้าใจเรื่องนี้ได้ดี มันจะเป็นประโยชน์อย่างมากต่ออนาคตของเขา

“ฮ่าๆ คุณหนูยูนะยังเข้มแข็งเหมือนเดิมเลยนะครับ แต่คาเซฮายะของเรา...”

ทว่า ในขณะที่ซารุโทบิกำลังจะพูดแก้ต่างเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศ

คาเซฮายะก้าวประชิดตัวยูนะในก้าวเดียว ยกมือขวาขึ้นช้าๆ ใช้นิ้วโป้งกดนิ้วกลาง เล็งไปที่หน้าผากของยูนะ แล้วดีดเบาๆ

เป๊ะ!

มะเหงกพิฆาตประทับลงบนหน้าผากของยูนะ เกิดเสียงดังฟังชัด

แน่นอนว่าคาเซฮายะกะแรงไว้แล้ว เสียงมันแค่ดังเฉยๆ แต่จริงๆ ไม่ได้เจ็บอะไรมาก

ต้องยอมรับว่ายูนะน่ารักมาก ผมสีแดงสวยและผิวขาวผ่องที่ดูบอบบางน่าทะนุถนอมสุดๆ

โตขึ้นเธอต้องเป็นสาวงามระดับท็อปแน่ๆ

แต่... คาเซฮายะไม่ใช่คนประเภทที่จะยอมหยุดเดินในวิถีของตัวเองเพียงเพราะเห็นสาวสวย

คำพูดของยูนะชัดเจนว่าดูถูกเขา

แถมจุดหมายปลายทางครั้งนี้คือประเทศเพื่อนบ้าน

เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างยูนะไม่มีทางทนการเดินทางด้วยความเร็วเต็มสปีดของพวกเขาได้แน่

แปลว่าการคุ้มกันรอบนี้อาจกินเวลาหลายวัน

ขืนปล่อยให้เธอพูดจาแบบนี้ใส่เขาตลอดทาง ใครจะไปทนไหว!

นี่มันเด็กเปรตชัดๆ!

คิดว่าเด็กแล้วจะพูดอะไรก็ได้ไม่เกรงใจใครรึไง!

ใครมันก็เคยเป็นเด็กกันทั้งนั้นแหละ?

ทางด้านอาชินะชะงักไปทันที จากที่เขารู้นิสัยยูนะ เธอไม่มีทางทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแน่ “คุณหนูยูนะ”

เขารีบเรียกชื่อยูนะ หวังให้เธอใจเย็นลง

“หะ?”

ตายูนะเบิกโพลงทันที มองคาเซฮายะด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

แค่ เกะนิน กระจอกๆ ของโคโนฮะ กล้าดีดหน้าผากเธอเนี่ยนะ?!

รู้ไหมว่าเธอเป็นใคร?

แบ็คกราวนด์เธอใหญ่แค่ไหน

เขากล้าดียังไง มาดีดหน้าผากเธอท่ามกลางสายตาประชาชีแบบนี้!

“นะ... นายรู้ไหมว่าชั้นเป็นใคร!”

“ชั้นคือ อุซึมากิ ยูนะ แห่งแคว้นน้ำวน...”

ก่อนที่ยูนะจะได้ร่ายยาวถึงสถานะอันสูงส่ง คาเซฮายะก็พูดขัดขึ้นมาดื้อๆ

“จะบอกว่าสถานะของเธอสูงส่งมากงั้นสิ? หื้ม?”

คาเซฮายะรู้สึกขำขึ้นมาดื้อๆ

เขาไม่นึกเลยว่าจะมีใครกล้ามาเทียบรุ่นเรื่องนี้กับเขา

ไม่ได้จะอวดนะ แต่ไม่ว่าจะแคว้นน้ำวนหรือหมู่บ้านโคโนฮะ นอกจากซึนาเดะที่ยังไม่เกิด... ทุกคนหน้าไหนก็ตาม... ที่คิดจะมาเบ่งเรื่องชาติตระกูลใส่เขา ล้วนเป็นได้แค่ผู้น้อยทั้งนั้น!

“ฮิรุเซ็น บอกยัยนี่ซิว่าชั้นเป็นใคร” คาเซฮายะพูดอย่างมั่นใจ

โทบิรามะและซารุโทบิเห็นฉากนี้แล้วก็ไม่ได้รู้สึกว่าไม่เหมาะสมตรงไหน

เพราะในสายตาพวกเขา คาเซฮายะกับยูนะก็ยังเป็นเด็กทั้งคู่

การทะเลาะเบาะแว้งกันเป็นเรื่องปกติมาก

แต่ทว่า... ถ้าจะให้พูดถึงสถานะกันจริงๆ ยูนะยังห่างชั้นกับคาเซฮายะอีกหลายขุม

“นายน้อยคาเซฮายะคือหลานชายแท้ๆ ของ ท่านโฮคาเงะรุ่นที่ 1 ครับ” ซารุโทบิแถลงไขตามความจริง

ได้ยินดังนั้น อุซึมากิ อาชินะ ก็แข็งทื่อไปทั้งตัว

หะ!

งั้นก็แปลว่า... ท่านเซนจู ฮาชิรามะ คือปู่ของคนคนนี้

ท่านเซนจู โทบิรามะ คือปู่น้อยของคนคนนี้

และท่านหญิงผู้ยิ่งใหญ่แห่งแคว้นน้ำวนของพวกเขา... อุซึมากิ มิโตะ คือย่าของเขา!

แม้แต่ยูนะยังยืนอึ้งตะลึงงันอยู่กับที่

“นายเป็นหลานของท่านย่ามิโตะงั้นเหรอ?”