บทที่ 41: การสอบสิ้นสุดลง

บทที่ 41: การสอบสิ้นสุดลง

คาเซฮายะในตอนนี้มีความแข็งแกร่งระดับจูนินเป็นอย่างน้อย

โทบิรามะจ้องมองคาเซฮายะ พลางทึ่งในอัตราการเติบโตของเขา

เดิมทีเขาคิดว่าความมั่นใจของคาเซฮายะมาจากการผสานพลังระหว่าง ด่านปิดกั้น และ พลังช้างสาร

เขาไม่เคยนึกฝันเลยว่าเด็กคนนี้จะรู้วิธีเปิด ด่านบรรจบ แล้วจริงๆ!

มันน่าตกตะลึงสุดขีด!

“ต่อให้เทียบในหมู่จูนินด้วยกัน ความแข็งแกร่งของคาเซฮายะก็ถือว่าอยู่ในระดับท็อป”

อย่างไรก็ตาม หากการต่อสู้ยังดำเนินต่อไป คาเซฮายะอาจจะไม่ได้รับความได้เปรียบอีกแล้ว

เหตุผลที่ลูกเตะเมื่อครู่สามารถซัดไมท์ ไกจนกระเด็นได้ ส่วนใหญ่เป็นเพราะไมท์ ไกคาดไม่ถึงว่าคาเซฮายะจะเปิดด่านบรรจบได้

สมาธิของเขาหลุดลอยไปชั่ววูบ

นั่นทำให้สายตาของเขาพลาดการล็อกเป้าคาเซฮายะไปอย่างน่าเสียดาย

แต่ในเมื่อตอนนี้ไมท์ ไกยอมรับสถานการณ์ตรงหน้าได้แล้ว โดยธรรมชาติเขาจะไม่ทำผิดพลาดซ้ำสองอีก

แต่ทว่า...

“การฉกฉวยจังหวะที่ไมท์ ไกเผลอเพียงเสี้ยววินาที แล้วโต้ตอบด้วยวิธีการที่ถูกต้องที่สุด...”

“มีน้อยคนนักที่จะทำแบบนั้นได้”

นี่เหมือนกับการเดินหมากรุก ทุกตาเดินย่อมมีทางออกที่ดีที่สุดเสมอ ไม่ว่าจะเพื่อพลิกสถานการณ์หรือเพื่อรุกไล่ชิงความได้เปรียบ

ใครๆ ก็รู้เรื่องนี้

แต่... การจะค้นหาตาเดินที่ถูกต้องที่สุดในระหว่างการต่อสู้จริง...

จำนวนคนที่ทำได้นั้นมีน้อยจนแทบจะนับนิ้วได้

และคาเซฮายะก็คือหนึ่งในคนส่วนน้อยเหล่านั้น

นี่แหละคือความน่ากลัวที่แท้จริง!

ยิ่งไปกว่านั้น... ก่อนหน้านี้โทบิรามะนึกภาพไม่ออกเลยว่า...

เด็กเจ็ดขวบจะมีพรสวรรค์ระดับนี้ได้ยังไง...

“พอได้แล้ว ไมท์ ไก”

ดังนั้น โทบิรามะจึงเอ่ยขึ้นช้าๆ เพื่อสั่งให้ไมท์ ไกหยุดมือ

เมื่อได้ยินเสียงของโทบิรามะดังมาจากด้านหลัง ไมท์ ไกก็ชะงักไปทันที เขาหันกลับมาโดยสัญชาตญาณ “หื้ม?”

“จุดประสงค์ของการสอบครั้งนี้คือการทดสอบว่าคาเซฮายะในตอนนี้จะบีบให้นายเอาจริงได้หรือเปล่า และแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว” โทบิรามะอธิบายเสียงเรียบ

“นั่นสินะครับ ฮ่าๆๆ ถ้าท่านโทบิรามะไม่เตือน ผมเกือบจะลืมไปเลย”

ไมท์ ไกเกาหัวแกรกๆ พลางหัวเราะเสียงดัง

การเสมอกับคาเซฮายะไม่ใช่เรื่องน่าอับอายสำหรับไมท์ ไก

แม้ว่าคาเซฮายะจะเพิ่งเจ็ดขวบ แต่พรสวรรค์ของเขามันเวอร์วังเกินมนุษย์ไปแล้ว

“จะว่าไป...”

ไมท์ ไกปลดสถานะวิชา 8 ด่านพลังลง ความอ่อนล้าถาโถมเข้าใส่ร่างกายทันที

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ สายตาจับจ้องไปที่คาเซฮายะ

“ก่อนหน้านี้ ชั้นคิดว่าคาเซฮายะคงต้องใช้เวลาสัก 3 เดือนถึงจะแซงหน้าชั้นได้”

“ดูเหมือนว่าชั้นจะมั่นใจเกินไปหน่อย”

“ด้วยอัตราการเติบโตของคาเซฮายะ เขาคงไล่ตามชั้นทันในอีกไม่กี่วันแน่ๆ”

“ปีศาจชัดๆ”

“เป็นเรื่องที่อธิบายด้วยตรรกะปกติไม่ได้เลย”

ไมท์ ไกคิดในใจ

ส่วนซารุโทบิและคนอื่นๆ ต่างเต็มไปด้วยความตกตะลึงในขณะนี้

นี่มันอะไรกัน?

คาเซฮายะกับไมท์ ไกสู้กันจนเสมอ?

ไม่มีใครแพ้

ไม่มีใครชนะ?

“ไม่ว่าจะเห็นกี่ครั้ง นายน้อยคาเซฮายะก็น่าเกรงขามเสมอ” ซารุโทบิลอบกลืนน้ำลาย

“ใช่ แถมทุกๆ ช่วงเวลาสั้นๆ นายน้อยคาเซฮายะจะแสดงการเติบโตที่น่าตกใจออกมาตลอด” คางามิพูดเสริมจากด้านข้าง

เขาจำทุกอย่างเกี่ยวกับคาเซฮายะได้แม่น

ในแง่หนึ่ง เป็นเพราะคาเซฮายะมาจากตระกูลเซนจู

ในอีกแง่หนึ่ง คาเซฮายะเพิ่งจะกลับมาที่หมู่บ้านโคโนฮะได้ไม่นาน!

ยังไม่ถึงครึ่งเดือนด้วยซ้ำ

ในเวลาเพียงครึ่งเดือน คาเซฮายะเปลี่ยนจากมือใหม่ที่ไม่มีประสบการณ์ต่อสู้ กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญกระบวนท่า!

“นี่คือความแข็งแกร่งปัจจุบันของนายน้อยคาเซฮายะงั้นเหรอคะ?”

สายตาของโคฮารุถูกดึงดูดไปที่คาเซฮายะอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ครั้งแรกที่เธอเห็นเขา เธอเคยคิดว่าจะต้องปกป้องน้องชายคนนี้ให้ดี

ทว่า ในเวลาเกือบครึ่งเดือน คาเซฮายะเติบโตจนถึงจุดที่แม้แต่ไมท์ ไกก็ยังเอาชนะเขาไม่ได้

ปกป้องเขาเหรอ?

เวลาไปทำภารกิจในอนาคต เผลอๆ จะเป็นคาเซฮายะต่างหากที่ต้องปกป้องเธอ!

แต่... ‘การได้รับการปกป้องจากนายน้อยคาเซฮายะ...’

แก้มของโคฮารุแดงระเรื่อขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ดูเหมือนว่าการให้ชายน้อยคาเซฮายะปกป้องก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไร

แม้คาเซฮายะในตอนนี้จะยังมีเค้าโครงหน้าแบบเด็กๆ แต่ก็ดูออกไม่ยากว่าโตขึ้นเขาจะเป็นชายหนุ่มรูปงามแน่ๆ

ก็แหม... ฮาชิรามะกับมิโตะเป็นคู่ที่ดูดีที่สุดในโคโนฮะนี่นา

ลูกหลานของพวกเขาจะไม่หล่อได้ยังไงไหว!

เมื่อเห็นโทบิรามะเข้ามาห้ามทัพ คาเซฮายะก็ไม่ได้ดึงดันจะสู้ต่อ

ดูผิวเผิน เขาเตะไมท์ ไกจนกระเด็น

และดูเหมือนจะเป็นฝ่ายได้เปรียบในการประลองนี้

แต่ในความเป็นจริง คาเซฮายะรู้ดีที่สุด

ถ้าสู้กันต่อ คนที่จะตกที่นั่งลำบากก็คือตัวเขาเอง

อย่างแรก นี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้ด่านบรรจบด้วยวิชา 8 ด่านพลังฉบับอัปเกรดใหม่ ต่างจากไมท์ ไกที่มีประสบการณ์โชกโชน

อย่างที่สอง ความเสียหายของกล้ามเนื้อที่เกิดจากสภาวะด่านบรรจบนั้นรุนแรงกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก

แม้ด่านบรรจบจะช่วยปรับร่างกายของคาเซฮายะให้อยู่ในสภาวะกึ่งผ่อนแรง เพื่อลดความเหนื่อยล้าและความเสียหาย

แต่เมื่อต้องต่อสู้ด้วยพลังเต็มพิกัด ความเสียหายที่ถูกกดไว้ก็จะระเบิดออกมาอยู่ดี

ตอนที่คาเซฮายะเตะออกไป กล้ามเนื้อต้นขาของเขาฉีกขาดทั้งหมด

ต่อให้มี การรักษาโดยไม่ต้องประสานอิน เขาก็ยังต้องใช้เวลาประมาณ 4 วินาทีในการฟื้นฟู

“การจะเอาชนะปรมาจารย์กระบวนท่าอย่างไมท์ ไก ชั้นต้องลดเวลาการรักษาให้เหลือแค่ 1 วินาที”

คาเซฮายะยิ้มมุมปาก พลางคิดในใจ ‘พูดง่ายๆ คือ ความแข็งแกร่งทางกายภาพของชั้นในตอนนี้ยังไม่พอ’

อย่างไรก็ตาม... คาเซฮายะค่อนข้างพอใจกับผลลัพธ์ในตอนนี้

เขาไม่ได้หวังว่าจะชนะไมท์ ไกได้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

แม้เขาจะมี ตัวช่วยโกง อย่าง ระบบเช็คอิน แต่ของรางวัลที่ได้รับมาก็ไม่ได้มาจากระดับที่แข็งแกร่งที่สุด

“ยังไงซะ แค่สอบผ่านรอบนี้แล้วได้เป็น เกะนิน ก็พอแล้ว”

จากนั้น คาเซฮายะก็คลายวิชา 8 ด่านพลัง กลับคืนสู่สภาวะปกติ

ทว่า... มีคนคนหนึ่งในที่นั้น ที่แม้โทบิรามะจะประกาศจบการประลองไปแล้ว ก็ยังคงงุนงงสับสนไม่หาย

ไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น

คนคนนั้นไม่ใช่ใครอื่น นอกจาก เซนจู ฮาชิรามะ ผู้ได้รับสมญานามว่า เทพเจ้านินจา!

สายตาของเขาจับจ้องไปที่คาเซฮายะ ปากอ้าค้างเป็นรูปตัวโอ

แค่ใช้วิชา 8 ด่านพลังได้ก็เซอร์ไพรส์พอแล้ว

เขาไม่นึกเลยว่าคาเซฮายะจะฝึกฝนจนเปิดด่านบรรจบในวิชา 8 ด่านพลังได้สำเร็จ!

ภาพเหตุการณ์ที่เวอร์วังขนาดนี้ทำเอาสมองของฮาชิรามะวิงเวียนไปหมด

“คาเซฮายะเพิ่งจะ 7 ขวบไม่ใช่เหรอ...?”

ฮาชิรามะพึมพำเบาๆ

“แค่ 7 ขวบแต่สู้เสมอกับยอดฝีมืออย่างไมท์ ไกเนี่ยนะ...”

“ไปเล่าให้ใครฟัง ใครเขาจะเชื่อ?”

“โทบิรามะ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?”

ฮาชิรามะอดไม่ได้ที่จะหันไปมองน้องชายด้วยความงุนงงสุดขีด

เขาหวังว่าโทบิรามะจะอธิบายอะไรได้บ้าง หรือสรุปเรื่องราวให้ฟังสักหน่อยก็ยังดี

ทำไม... คาเซฮายะถึงเปิดประตู 8 ด่านได้

แถมยังเป็นด่านบรรจบอีกต่างหาก

ด้วยพรสวรรค์ของ คิมะ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะสอนสิ่งเหล่านี้ให้คาเซฮายะ

และเด็กคนนี้ก็เพิ่งกลับมาที่หมู่บ้านเมื่อครึ่งเดือนก่อนเอง

นั่นหมายความว่า... คาเซฮายะเรียนรู้พลังช้างสารและวิชา 8 ด่านพลังภายในเวลาแค่ครึ่งเดือน

ตอนที่เขาเรียนวิชาพลังช้างสาร เขาใช้เวลาเป็นปีๆ เชียวนะ!

ฮาชิรามะในตอนนี้รู้สึกสับสนไปหมด หัวสมองขาวโพลน!

เขาไม่เข้าใจจริงๆ

ว่าตกลงแล้วคาเซฮายะไปเจออะไรมาในช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมานี้