บทที่ 40: ลูกเตะเดียวซัดไมท์ ไกกระเด็น

บทที่ 40: ลูกเตะเดียวซัดไมท์ ไกกระเด็น

ในชั่วพริบตานั้น คาเซฮายะปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาทันที

“ด่านที่ 6 ด่านบรรจบ... เปิด!”

ฉับพลัน

ร่างของคาเซฮายะระเบิดพลังงานที่มหาศาลยิ่งกว่าเดิม พละกำลังและความเร็วพุ่งทะยานขึ้นอีกระดับ

แต่สิ่งที่ต้องแลกมาคือ กล้ามเนื้อทั่วร่างเริ่มฉีกขาด

แม้เขาจะมี การรักษาโดยไม่ต้องประสานอิน คอยซ่อมแซมความเสียหาย แต่ความเจ็บปวดรุนแรงก็แล่นปราดเข้าสู่สมองของคาเซฮายะโดยตรง

‘ดูเหมือนความแข็งแกร่งทางกายภาพของชั้นจะยังไม่พอรองรับพลังของด่านบรรจบสินะ’

‘ถ้าไม่มีวิชารักษาโดยไม่ต้องประสานอิน คงยืนระยะได้ไม่ถึง 10 วินาทีแน่’

คาเซฮายะทึ่งในประสิทธิภาพของวิชารักษานี้ ที่ทำให้เขาสามารถคงสภาพด่านบรรจบในการต่อสู้จริงได้

“ถ้าอย่างนั้น... ผมจะบุกละนะ อาจารย์ไมท์ ไก”

คาเซฮายะสูดหายใจลึกแล้วกล่าวกับไมท์ ไก

ความเจ็บปวดจากกล้ามเนื้อที่ฉีกขาดไม่เพียงไม่ทำให้เขาหมดสติ แต่มันกลับกระตุ้นให้สมองของเขาตื่นตัวถึงขีดสุด

ผนวกกับประสบการณ์การต่อสู้ที่สะสมมาเมื่อครู่

ร่างของคาเซฮายะหายวับไปจากสายตาของไมท์ ไกในทันที

“หายไปแล้ว?!”

ไมท์ ไกเบิกตากว้าง เขายังไม่ทันหายตกใจที่คาเซฮายะเปิดด่านบรรจบได้

คาเซฮายะก็หายตัวไปแล้ว

“แย่ละ!”

ไมท์ ไกอุทานออกมาด้วยความตื่นตระหนก สัญชาตญาณสั่งการให้เขาคิดว่าคาเซฮายะต้องอ้อมไปข้างหลังแน่ๆ

วูบ!

ไมท์ ไกหมุนตัวกลับอย่างรวดเร็ว ตวัดขาขวากวาดไปด้านหลังหวังจะบีบให้คาเซฮายะถอยร่น

เมื่อเปิดด่านบรรจบ พลังทำลายของกระบวนท่าจะรุนแรงกว่าด่านปิดกั้นหลายเท่าตัว

เพราะในสภาวะด่านบรรจบ ร่างกายผู้ใช้จะเข้าสู่โหมดกึ่งผ่อนแรง  ที่พร้อมระเบิดพลังรบสูงสุดออกมาได้ทุกเมื่อที่ต้องการ

ในฐานะผู้ใช้ด่านบรรจบเหมือนกัน ไมท์ ไกรู้ซึ้งถึงข้อนี้ดีที่สุด

แน่นอนว่าความตื่นตระหนกชั่ววูบของเขาไม่ได้มาจากแค่พลังของด่านบรรจบ

แต่มันเป็นเพราะ... คาเซฮายะในวัยเพียง 7 ขวบ สามารถพิชิตด่านบรรจบได้แล้ว!

เรื่องนี้มันเหลือเชื่อเกินไป

จนทำให้สมองของไมท์ ไกตัดสินใจผิดพลาด!

“ไม่มี...”

ลูกเตะกวาดของไมท์ ไกหวดโดนแต่อากาศธาตุ!

ด้านหลังของเขาว่างเปล่า!

คาเซฮายะไม่ได้อ้อมไปข้างหลังเลยสักนิด!

และในจังหวะที่ขาขวาของเขาค้างอยู่กลางอากาศ ไมท์ ไกก็ไม่มีเวลาจะตั้งรับอีกแล้ว

“ทางนี้ต่างหาก!”

ทันใดนั้น เสียงของคาเซฮายะก็ดังขึ้นจากทางซ้าย

“คาเซฮายะ...” รูม่านตาของไมท์ ไกขยายกว้าง เขาเห็นชัดเจนว่าคาเซฮายะยืนอยู่ทางซ้ายมือ

แต่... ไมท์ ไกทำได้แค่มองดูคาเซฮายะเท่านั้น!

คาเซฮายะที่เปิดด่านบรรจบนั้น รวดเร็วยิ่งกว่าไมท์ ไกเสียอีก!

เขาอยากจะหลบ

แต่มันสายไปเสียแล้ว!

ทันทีทันใด

คาเซฮายะยื่นเท้าขวาออกมา เล็งเป้าไปที่หน้าท้องของไมท์ ไก โดยจงใจเลี่ยงจุดตาย แล้วเตะอัดเข้าไปเต็มแรง!

ตูม!

เสียงปะทะทึบหนักดังสนั่น ไมท์ ไกเสียหลักทันที ร่างของเขาลอยละลิ่วถอยหลังไปราวกับว่าวสายป่านขาด

ฮาชิรามะ, โทบิรามะ

ฮิรุเซ็น, ดันโซ, อุจิวะ คางามิ และโคฮารุ รวมถึงคนอื่นๆ

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าสถานการณ์จะมาถึงจุดนี้

คาเซฮายะในวัย 7 ขวบ สามารถกดดันไมท์ ไกในขอบเขตของกระบวนท่าได้จริงๆ!

ตุบ!

หลังของไมท์ ไกกระแทกพื้น กระดอนขึ้น แล้วกระแทกอีกครั้ง กลิ้งหลุนๆ ไปทางทิศที่โทบิรามะยืนอยู่หลายตลบก่อนจะหยุดนิ่ง

แม้คาเซฮายะจะยั้งมือไว้และไม่ได้ใช้พลังเสริมแรงในการโจมตี แต่มันก็มากพอจะทำให้ไมท์ ไกจุกจนแทบแย่

ไมท์ ไกนอนแผ่หราอยู่บนพื้นถึง 2 วินาทีกว่าจะลุกขึ้นมาได้

เขาไม่นึกเลยว่าคาเซฮายะจะจับจุดอ่อนเขาได้อย่างแม่นยำขนาดนี้

พลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้นแผ่ซ่านจากหน้าท้องไปทั่วร่าง

ส่งเขาปลิวถอยหลังไปกว่า 10 เมตรในพริบตาเดียว

ลานฝึกทั้งลานตกอยู่ในความเงียบสงัด

ใบหน้าของทุกคนฉายแววไม่อยากจะเชื่อสายตา

ถ้าไม่ได้ดูการประลองตั้งแต่ต้นจนจบ คงไม่มีใครเชื่อแน่ๆ

ว่าคนที่ทำให้ไมท์ ไกสะบักสะบอมได้ขนาดนี้จะเป็นคาเซฮายะ!

แม้แต่โทบิรามะที่มักจะสุขุมเยือกเย็นเสมอ ในเวลานี้ก็ยังพูดไม่ออก เขาหาคำมาบรรยายความรู้สึกตอนนี้ไม่ได้เลย

เหลือเชื่อ?

มหัศจรรย์?

ไม่สิ

มันเวอร์วังยิ่งกว่านั้นอีก

นี่มันพลิกตำราความเข้าใจของเขาไปหมดแล้ว!

ทันใดนั้น โทบิรามะก็นึกถึงความเป็นไปได้ที่น่ากลัวยิ่งกว่า

การประลองครั้งนี้... ไมท์ ไกคงไม่แพ้หรอกนะ!

“ไมท์ ไก... โดนคาเซฮายะเตะปลิวเลย”

ผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ ในที่สุดฮาชิรามะก็อ้าปากค้างแล้วอุทานออกมา

เขาขยี้ตาแรงๆ นึกสงสัยว่าตัวเองตาฝาดไปหรือเปล่า

ถึงขั้นระแวงว่าตัวเองโดนคาถาลวงตาอยู่รึเปล่าด้วยซ้ำ

ไม่อย่างนั้นเรื่องบ้าบอพรรค์นี้จะเกิดขึ้นได้ยังไง?

แต่ฮาชิรามะก็พบว่าจักระของตัวเองปกติดีทุกอย่าง ไม่มีสัญญาณของการโดนคาถาลวงตา

แถมเขาก็ไม่ได้สายตายาวด้วย

ทุกอย่างที่เพิ่งเกิดขึ้นคือความจริง!

คาเซฮายะเตะไมท์ ไกปลิวไปกว่า 10 เมตรจริงๆ!

ทางด้านข้าง

เสียงของอุจิวะ คางามิสั่นเครือ “พวก... พวกนายเห็นนั่นไหม?”

“คาเซฮายะไม่เพียงแต่เปิดด่านที่ 6 ของวิชา 8 ด่านพลังได้ แต่ยังเตะไมท์ ไก... กระเด็นเลย!”

ฮิรุเซ็นและดันโซพยักหน้าหงึกหงัก

สายตาของพวกเขาปกติดี

จะมองไม่เห็นได้ยังไงกันเล่า!

“อาจารย์ไมท์ ไกโดนคาเซฮายะกดดันจนอยู่หมัด ลูกเตะเมื่อกี้ ถ้าเปลี่ยนเป็นดันโซ คงลุกไม่ขึ้นแล้วมั้ง”

ในความเห็นของฮิรุเซ็น เหตุผลที่ไมท์ ไกยังลุกขึ้นมาได้ก็เพราะวิธีการฝึกฝนร่างกายของเขา

เขาขัดเกลากล้ามเนื้อมาจนถึงระดับที่น่าทึ่ง

ดังนั้นเมื่อโดนลูกเตะจังๆ ของคาเซฮายะ กล้ามเนื้อของเขาจึงช่วยซับแรงกระแทกไปได้ส่วนหนึ่ง

ถ้าเป็นคนธรรมดาอย่างดันโซ ลูกเตะของคาเซฮายะ... คงส่งผลให้ตายหรือสาหัสปางตายแน่ๆ

“พอเลยไอ้ฮิรุเซ็น...”

ดันโซพูดอย่างหัวเสีย

แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ทุกคน ณ ที่นั้นต่างเกิดความกังขาในสัจธรรมของโลก

ต้องรู้นะว่า... ไมท์ ไกไม่ได้อยู่ในสภาพปกติและไม่ได้ออมมือด้วย

เขากำลังสู้กับคาเซฮายะแบบจัดเต็ม!

ที่สำคัญที่สุด... เมื่อวานตอนที่ไมท์ ไกกับคาเซฮายะฝึกซ้อมต่อสู้กัน พวกเขาแอบดูอยู่ในพุ่มไม้

พวกเขาเห็นชัดๆ ว่า... คาเซฮายะโดนไมท์ ไกกดดันจนโงหัวไม่ขึ้น

ทั้งสองคนอยู่คนละระดับกันเลย

ทว่า ผ่านไปแค่วันเดียว

คาเซฮายะกลับเป็นฝ่ายกดดันไมท์ ไกที่เอาจริงเอาจังได้

อัตราการเติบโตแบบนี้มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!

เกิดอะไรขึ้นในช่วงเวลาที่พวกเขาไม่รู้กันแน่?

อะไรทำให้คาเซฮายะเปลี่ยนไปแบบหน้ามือเป็นหลังมือขนาดนี้?

แล้วไอ้ด่านบรรจบของเขานั่นมันยังไง?

หรือว่าเขาเก็บไม้ตายนี้ไว้ตั้งแต่แรกแล้ว?

สายตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงจับจ้องไปที่ร่างเล็กของคาเซฮายะ

สัตว์ประหลาด!

คาเซฮายะมันคือสัตว์ประหลาดที่ยากจะเข้าใจชัดๆ!

“นายน้อยคาเซฮายะ ชั้นไม่นึกเลย... ว่าคุณในวัยแค่ 7 ขวบ จะเปิดด่านบรรจบได้”

“คุณน่ากลัวยิ่งกว่าที่ชั้นจินตนาการไว้ซะอีก”

“ถ้าอย่างนั้น ชั้น ไมท์ ไก ก็คงต้องทุ่มสุดตัวบ้างแล้ว! ด่านที่ 6 ด่านบรรจบ... เปิด!”

แต่ทว่า ในจังหวะที่ไมท์ ไกกำลังจะเปิดด่านบรรจบเพื่อเข้าปะทะกับคาเซฮายะอีกครั้ง

โทบิรามะที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาก็ทนดูต่อไม่ไหวจนต้องเอ่ยปากขัดขึ้น

“พอได้แล้ว ไมท์ ไก”