บทที่ 25: คงไม่มีใครคิดว่าวิชา 8 ด่านพลังมันยากจริงๆ หรอกมั้ง?

บทที่ 25: คงไม่มีใครคิดว่าวิชา 8 ด่านพลังมันยากจริงๆ หรอกมั้ง?

เมื่อเห็นคาเซฮายะต่อยพื้นเต็มแรง ปฏิกิริยาแรกของโทบิรามะคือต้องรีบพาเขาไปโรงพยาบาลด่วน!

ในฐานะผู้คิดค้น “วิชา 8 ด่านพลัง” โทบิรามะเข้าใจวิชานี้ดีเกินไป!

ทุกคนมี "ประตูทั้ง 8" อยู่ในร่างกายเพื่อจำกัดการไหลเวียนของจักระ แต่ไม่ใช่ทุกคนจะสามารถปลดล็อกขีดจำกัดเหล่านี้ได้

เหตุผลที่ไมโตะ ไก ใช้วิชานี้ได้ เป็นเพราะเขาฝึกฝนร่างกายทุกส่วนและอวัยวะภายในจนแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ ผ่านการฝึกนรกแตกที่เกินขีดจำกัดมนุษย์!

แต่ถึงอย่างนั้น ไมโตะ ไก ก็ยังไม่สามารถลบล้างความเสียหายที่เกิดจากวิชา 8 ด่านพลังได้

อย่างมากที่สุด เขาก็แค่ ลดทอน ความเสียหายที่มีต่อร่างกายเท่านั้น!

แต่คาเซฮายะอายุเจ็ดขวบ จะไปมีสมรรถภาพร่างกายที่เวอร์วังเหมือนไมโตะ ไกได้ยังไง?

การเปิด “ด่านปิด”  เมื่อกี้ อาจจะทำให้กล้ามเนื้อและเส้นเดินจักระของคาเซฮายะฉีกขาดไปหมดแล้ว!

แม้แต่อวัยวะภายในก็อาจได้รับผลกระทบ!

ในขณะที่โทบิรามะดีใจกับพรสวรรค์อันน่าทึ่งของคาเซฮายะ แต่เขาก็เป็นห่วงสภาพร่างกายของหลานชายจับใจ

ไม่ว่ายังไง คาเซฮายะก็คือหลานรักของเขา!

เขายอมให้คาเซฮายะไม่มีพรสวรรค์เลยซะยังดีกว่าต้องมาเห็นหลานเจ็บตัวแบบนี้

วินาทีนี้ โทบิรามะรู้สึกผิดลึกๆ

เขารู้สึกว่าตัวเองไม่ใช่ปู่ที่ดีพอ จนทำให้คาเซฮายะต้องมาบาดเจ็บ!

แต่ทว่า... ในขณะที่โทบิรามะกำลังวิตกกังวลแทบบ้า คาเซฮายะกลับปิดด่านพลังอย่างใจเย็น แล้วยืดตัวขึ้นจากท่าย่อเข่าอย่างสบายๆ

ตอนที่เปิดด่านปิด กล้ามเนื้อและเส้นเดินจักระของคาเซฮายะได้รับความเสียหายจริงๆ เพราะรับพลังไม่ไหว

ความเจ็บปวดแทบจะทำให้เขาสลบ

แต่ทันทีที่ปิดด่านพลัง ความสามารถ “ฟื้นตัวไร้ลักษณ์”  ก็ทำงานทันที

ภายในเวลาหายใจเข้าออกแค่ 2-3 ครั้ง กล้ามเนื้อและเส้นเดินจักระของคาเซฮายะก็สมานตัวจนหายสนิท

ราวกับว่าเขาไม่เคยบาดเจ็บมาก่อน!

ความเจ็บปวดเริ่มทุเลาลงจนหายไปในที่สุด

คาเซฮายะตกใจมาก!

แม้วิชา 8 ด่านพลังจะเป็นสุดยอดกระบวนท่า แต่มันก็เป็นดาบสองคมที่ทำร้ายทั้งศัตรูและตัวเอง

ก่อนจะสู้กับดันโซ คาเซฮายะเตรียมใจและวางแผนรับมือไว้แล้ว

แต่เขาไม่คิดเลยว่าร่างกายของตัวเองจะผิดปกติขนาดนี้!

ต้องเข้าใจก่อนว่า แม้คาเซฮายะจะสุ่มได้ “จักระของฮาชิรามะ” มา แต่จักระก็คือจักระ

การฟื้นตัวไร้ลักษณ์ ก็คือการฟื้นตัวไร้ลักษณ์

มันคนละเรื่องกัน

ด้วยความประหลาดใจ คาเซฮายะจึงรีบเช็กหน้าต่างสถานะทันที

[โฮสต์: คาเซฮายะ]

[ความแข็งแกร่ง: 4]

[ความเร็ว: 3]

[ความอึด: 6]

[ความสามารถ: จักระของฮาชิรามะ Lv.1, กระบวนท่า 8 ด่านพลัง Lv.5]

ไม่มีรายการ “ฟื้นตัวไร้ลักษณ์” ปรากฏอยู่จริงๆ!

นั่นหมายความว่า... ความสามารถนี้เป็นของติดตัวร่างกายนี้มาแต่กำเนิด!

มันถูกสืบทอดมาจากสายเลือดของ เซนจู ฮาชิรามะ!

ไม่สิ บางทีอาจจะเกี่ยวกับสายเลือด อุซึมากิ ด้วยก็ได้

คาเซฮายะเก็บความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่

ร่างกายเขาเพิ่งเจ็ดขวบ ต่อให้ฝึกหนักแค่ไหน ก็คงไล่ตามไมโตะ ไกไม่ทันในเร็วๆ นี้

แผนเดิมของเขาคือ ถ้าสุ่มได้ของดีอย่างอื่นมา เขาจะเลิกใช้วิชา 8 ด่านพลังทันที

เพราะความเสียหายต่อร่างกายมันรุนแรงเกินไป!

แต่ตอนนี้... จะเลิกใช้ทำไมล่ะ?

ขอแค่ใช้บ่อยๆ จนชินกับความเจ็บปวดตอนกล้ามเนื้อฉีก แบบนั้นเขาจะไม่ไร้เทียมทานเลยเหรอ?

ยังไงซะ ไม่ว่าจะเจ็บหนักแค่ไหน เขาก็รักษาตัวเองได้ภายใน 2-3 วินาที!

นี่มันวิชากระบวนท่าที่เกิดมาเพื่อเขาชัดๆ!

ไม่ใช่แค่นั้น ต่อให้ไล่ตามไมโตะ ไกไม่ทัน แต่ขอแค่ฝึกต่อไปเรื่อยๆ ร่างกายเขาก็จะแข็งแกร่งขึ้น และลดความเสียหายจากวิชา 8 ด่านพลังลงได้อีก

เมื่อไหร่ที่อัตราความเสียหายตามความเร็วในการรักษาไม่ทัน... เมื่อนั้นเขาจะสามารถ...

ใช้วิชา 8 ด่านพลังได้ตามใจชอบ!

ดวงตาของคาเซฮายะเป็นประกายวาวโรจน์

แม้นี่จะเป็นแค่ทฤษฎี แต่ก็ไม่มีตรงไหนที่เป็นไปไม่ได้

ในต้นฉบับ ซึนาเดะใช้คาถาเบียคุโก  รักษาแผลที่โดนดาบซูซาโนโอของมาดาระแทงทะลุได้ในไม่กี่วินาที

และคาถาเบียคุโก ก็เป็นแค่ของเลียนแบบวิชาฟื้นตัวไร้ลักษณ์ของฮาชิรามะ

ความเสียหายจากวิชา 8 ด่านพลัง จะรุนแรงไปกว่าดาบซูซาโนโอของมาดาระเชียวเหรอ?

ถ้าไม่... งั้นทฤษฎีของเขาก็เป็นไปได้สูงมาก!

“เดี๋ยวสิ... เธอ... ไม่เป็นไรเหรอ?”

โทบิรามะยืนอึ้งมองคาเซฮายะที่ดูสดใสแข็งแรง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

แล้วกล้ามเนื้อที่ฉีกขาดล่ะ?

แล้วเส้นเดินจักระที่เสียหายล่ะ?

แล้วผลข้างเคียงจากวิชา 8 ด่านพลังล่ะ?

ทำไมไอ้หนูนี่ถึงดูปกติทุกอย่าง?

ตกลงอะไรมันผิดพลาดกันแน่?

“ผมเหรอครับ?”

คาเซฮายะหันไปมองโทบิรามะที่ยืนนิ่งค้าง แล้วก็นึกขึ้นได้ “อ๋อ ท่านโทบิรามะหมายถึงความเสียหายจากวิชา 8 ด่านพลังใช่ไหมครับ?”

“ผมก็ไม่นึกว่าจะเจ็บขนาดนั้นเหมือนกัน”

คาเซฮายะขยับแขนไปมา แล้วพูดเสริมหน้าตาเฉย “แต่ตอนนี้ผมหายดีแล้วครับ”

โทบิรามะ: “???”

หมายความว่าไง หายดีแล้ว?

เอ็งคิดว่าตัวเองเป็นพี่ใหญ่ฮาชิรามะหรือไง?

ต่อให้เจ็บปางตายก็รักษาตัวเองได้งั้นสิ!

เดี๋ยวนะ...

โทบิรามะเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง

เขารีบก้าวเข้าไปคว้าแขนคาเซฮายะมาตรวจดูอย่างละเอียด

แม้จะฟังดูเหลือเชื่อ แต่คาเซฮายะก็หายดีเป็นปลิดทิ้งจริงๆ

“หลานสืบทอดวิชาฟื้นตัวไร้ลักษณ์ของพี่ใหญ่มาด้วยเหรอเนี่ย?!”

โทบิรามะช็อกตาตั้งอีกรอบ!

เขาจำไม่ได้แล้วว่าคาเซฮายะทำให้เขาตกใจและประหลาดใจไปกี่รอบแล้วในเวลาแค่ 2 วัน

ช่างหัวมัน... ช็อกต่อไปแล้วกัน!

นอกจากพรสวรรค์ระดับปีศาจ คาเซฮายะยังสืบทอดสายเลือดระดับปีศาจของพี่ใหญ่มาด้วย!

โทบิรามะกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ก้มมองใบหน้าจิ้มลิ้มของคาเซฮายะด้วยดวงตาที่เบิกกว้างราวกับไข่ห่าน

นอกจากพละกำลังช้างสารของเซนจู ยังใช้วิชาขั้นสูงอย่าง 8 ด่านพลังได้อีก

คุณพระช่วย เกือบโดนหลอกซะแล้ว

ตกลงหลานซ่อนเขี้ยวเล็บไว้อีกเท่าไหร่ และใครเป็นคนสอนวิชาพวกนี้ให้?

มาถึงตอนนี้ โทบิรามะเลิกเชื่อคำโกหกของคาเซฮายะไปแล้ว

อะไรนะ ไม่เคยฝึกมาก่อน?

ไม่มีใครสอน?

ใครเชื่อก็บ้าแล้ว!

ต้องเป็นไอ้พี่ใหญ่บ้านั่นแน่ๆ ที่แอบใช้ ร่างแยกไม้ หนีออกจากหมู่บ้านตอนเขาเผลอ ไปหาคาเซฮายะแล้วแอบสอนวิชาพวกนี้ให้!

ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ!

“ท่านโทบิรามะครับ เมื่อกี้ท่านว่าไงนะครับ? ไม่ใช่แค่วิชา 8 ด่านพลัง แต่นายน้อยคาเซฮายะใช้วิชาพละกำลังช้างสารเป็นด้วยเหรอครับ...”

ไมโตะ ไกที่ยืนอยู่ข้างๆ เริ่มจะเก็บอาการไม่อยู่แล้ว

ในมุมมองของเขา แค่วิชาพละกำลังช้างสารอย่างเดียวก็เป็นกระบวนท่าที่น่ากลัวมากแล้ว

ถ้าไม่มีพรสวรรค์และการฝึกฝนแรมปี ไม่มีทางเชี่ยวชาญได้!

แต่คาเซฮายะกลับใช้เป็นทั้งพละกำลังช้างสารและวิชา 8 ด่านพลัง!

นี่มันน่ากลัวขนาดไหน!

คนตระกูลเซนจูเป็นสัตว์ประหลาดกันทุกคนเลยหรือไง?

และคาเซฮายะ... คือสัตว์ประหลาดในหมู่สัตว์ประหลาดอีกที!

อย่างไรก็ตาม คาเซฮายะเดาไว้แล้วว่าโทบิรามะต้องสงสัยเรื่องนี้

“อ๋อ อันนั้นน่ะเหรอครับ... ผมก็แค่จำมาจากตอนที่คุณลุงไมโตะ ไก เปิดด่านพลังให้ดูเมื่อวานไงครับ”

“คงไม่มีใครคิดว่าวิชา 8 ด่านพลังมันยากจริงๆ หรอกมั้งครับ? เนอะ?”

คาเซฮายะตอบด้วยสีหน้าใสซื่อบริสุทธิ์

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═