บทที่ 29 เปิดเทอม พรแห่งเทพความตาย!

บทที่ 29 เปิดเทอม พรแห่งเทพความตาย!

"พี่เนี่ยน ไม่เอาแล้ว..."

"อีกนิดเดียวน่า"

ผ่านไปครู่หนึ่ง เห็นซินเซี่ยหลับปุ๋ยไปแล้วบนโซฟา มู่เนี่ยนปิงอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า

ร่างกายซินเซี่ยยังบอบบางเกินไป แค่สามรอบก็รับไม่ไหวแล้ว

แต่ร่างกายซินเซี่ยเบาหวิวนุ่มนิ่ม เหมาะแก่การอุ้มไปไหนมาไหนจริงๆ... มู่เนี่ยนปิงอุ้มซินเซี่ยกลับเข้าห้อง เดิมทีเริ่มกันในห้องแท้ๆ แต่เปลี่ยนไปห้องน้ำ แล้วก็มาห้องรับแขก...

ผ่านไปไม่กี่วัน ก็ถึงวันที่ 1 กันยายน วันเปิดเทอม

ตอนแรกซินเซี่ยอยากสมัครสถาบันซ่งเฉิง แต่ทนห่างจากพี่เนี่ยนไม่ไหว สุดท้ายเลยเลือกสถาบันหมิงจู

ไม่ว่าจะสถาบันไหน ธาตุรักษาเยียวยาก็เป็นที่ต้องการเสมอ

เช้าวันเปิดเทอม มู่เนี่ยนปิงไปส่งซินเซี่ยที่หอพักด้วยตัวเอง

บารมีของมู่เนี่ยนปิงในวิทยาเขตชิงยังคงแข็งแกร่ง นักเรียนธาตุรักษาเยียวยาคนอื่นพอได้ยินกิตติศัพท์เขามาบ้าง

มีเส้นสายของเขาอยู่ คงไม่มีใครกล้ารังแกซินเซี่ย

"เฮ้อ เทอมแรกบังคับอยู่หอ กฎบ้าบออะไรเนี่ย"

มู่เนี่ยนปิงถอนหายใจ ไม่มีซินเซี่ยอยู่ด้วย ชีวิตคงจืดชืดน่าดู

"ช่างเถอะ ไปดูวิทยาเขตหลักก่อนดีกว่า"

มู่เนี่ยนปิงส่ายหน้า หันหลังเดินมุ่งหน้าสู่วิทยาเขตหลัก

ทันใดนั้น ตัวอักษรสีเทาที่เปี่ยมด้วยกลิ่นอายความตายและความโดดเดี่ยวก็ปรากฏขึ้นบนจอประสาทตา

【ท่านได้รับพรแห่งเทพความตาย!】

【ความสามารถที่หนึ่ง: เคียวมรณะ ผู้ที่ถูกสังหารด้วยมือตนเองจะสามารถเปลี่ยนเป็นอันเดด โดยคงความทรงจำและพลังก่อนตายไว้ครบถ้วน พร้อมความจงรักภักดีอย่างสมบูรณ์】

【ความสามารถที่สอง: เคลื่อนย้ายวิญญาณ สามารถชุบชีวิตวิญญาณมนุษย์ได้อย่างสมบูรณ์ พร้อมความจงรักภักดีอย่างสมบูรณ์ จำกัดปีละหนึ่งครั้ง】

"เทพความตาย..."

มู่เนี่ยนปิงค่อยๆ ยกมือขึ้น เคียวมรณะที่สร้างจากพลังความตายสีดำทมิฬปรากฏลางๆ

รูปลักษณ์ดูเท่ไม่หยอก แต่ให้อารมณ์เหมือนอาวุธตัวร้ายชอบกล

เทียบกับเคียวมรณะ สิ่งที่ทำให้มู่เนี่ยนปิงตกตะลึงกว่าคือความสามารถที่สอง

"ความสามารถนี้เหนือกว่าเวทมนตร์ชุบชีวิตระดับเทพซะอีก"

แววตาของมู่เนี่ยนปิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นระคนตกใจ ถ้าเขาชุบชีวิตราชาโบราณกับคูฟูขึ้นมา ไม่เท่ากับว่าเขาครองสองอาณาจักรอันเดดเลยรึไง?

อ้อ ยังมีราชินีโครงกระดูกภูษาแดงที่น่ากลัวกว่านั้นอีก

ด้วยความสามารถนี้ เขาปกครองยมโลกได้สบายๆ!

แน่นอนว่าเงื่อนไขคือต้องเข้าถึงตัวจักรพรรดิอันเดดพวกนี้ให้ได้ก่อน

ด้วยความแข็งแกร่งตอนนี้ เขาไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะแตะต้องราชินีโครงกระดูกภูษาแดงและคูฟู

ดังนั้นคงเริ่มได้แค่ราชาโบราณ แต่นั่นหมายความว่าเขาต้องลงไปในเหวลึกแห่งความชั่วร้าย

ท้าทายใช่เล่นแฮะ!

มู่เนี่ยนปิงส่ายหน้า สลัดความคิดไร้สาระทิ้ง สิ่งสำคัญตอนนี้คือไปดูสถาบันธาตุน้ำแข็ง

ธาตุน้ำแข็งของเขาใกล้ถึงจุดสูงสุดของระดับกลางแล้ว ขอแค่มีโอกาสเข้าหอคอยสามก้าวอีกครั้ง เขาต้องทะลวงระดับสำเร็จแน่

วิทยาเขตหลักมีสัปดาห์ท้าประลองทุกเดือน มู่เนี่ยนปิงวางแผนจะท้าชิงอันดับท็อปเท็นเลย

ขอแค่ติดท็อปเท็น ก็จะได้โอกาสใช้หอคอยสามก้าว

ส่วนการประเมินวิทยาเขตหลักเทอมที่แล้ว มู่เนี่ยนปิงไม่ได้เข้าร่วมเลย เพราะรางวัลไม่ใช่หอคอยสามก้าว แต่เป็นอุปกรณ์มนตราไม่กี่ชิ้น

อาจจะเป็นอุปกรณ์มนตราที่มู่เนี่ยนปิงไม่ต้องการตอนนั้นก็ได้

อุปกรณ์มนตราอาจเย้ายวนใจจอมเวททั่วไป แต่มู่เนี่ยนปิงมองว่ามันเกรดต่ำไป

อยู่ในมือจอมเวทระดับกลางก็พอไหว แต่อยู่ในมือเขา มันไร้ประโยชน์สิ้นดี

พอทะลวงสู่ระดับสูง อุปกรณ์มนตราเกรดต่ำพวกนี้ยิ่งไร้ค่า...

หลังจากเรียนที่สถาบันธาตุน้ำแข็งกว่าครึ่งเดือน สัปดาห์ท้าประลองแรกของเทอมก็มาถึง

เมื่อวานมู่เนี่ยนปิงยื่นใบสมัคร ท้าชิงอันดับ 4 ของทำเนียบน้ำแข็งโดยตรง

ทำไมไม่ท้า 3 อันดับแรกน่ะเหรอ ก็เพราะ 3 อันดับแรกเป็นสาวงามทั้งนั้น มู่เนี่ยนปิงไม่อยากใจร้ายกับพวกเธอน่ะสิ

ดังนั้น มู่เนี่ยนปิงเลยเล็งไปที่อันดับ 4 แทน

ตอนที่มู่เนี่ยนปิงเดินเข้าสู่สนามประลอง อัฒจันทร์รอบๆ แน่นขนัดไปด้วยผู้คน หลายคนมาจากสถาบันอื่นด้วย

การท้าชิงอันดับ 4 ทันทีที่เข้าวิทยาเขตหลัก ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์สถาบันหมิงจู

ถ้าเป็นคนโนเนมคงไม่ดึงดูดคนขนาดนี้ แต่มู่เนี่ยนปิงคือจอมมารหน้าใหม่

การต่อสู้ระหว่างจอมมารหน้าใหม่กับยอดฝีมือสถาบันธาตุน้ำแข็ง ปลุกกระแสทั่วทั้งเครือข่ายมหาวิทยาลัยในพริบตา ที่นั่งพันที่นั่งเต็มเอี๊ยด

นอกจากนักเรียน ศาสตราจารย์และอาจารย์หลายท่านก็สนใจการประลองนี้ ถึงขั้นมีคณบดีมาสังเกตการณ์ด้วย

แต่ไม่ใช่คณบดีเซียว แต่เป็นคณบดีแซ่ฟู่

"พี่มู่ พี่ว่าตามู่เนี่ยนปิงนั่นจะทนได้นานแค่ไหนคะ?"

บนอัฒจันทร์ อ้ายถูถูเกาะแขนมู่หนูเจียวถามอย่างตื่นเต้น

อ้ายถูถูผู้ชอบเรื่องชาวบ้านไม่มีทางพลาดแมตช์หยุดโลกแบบนี้

ที่สำคัญคือนี่เป็นแมตช์ของมู่เนี่ยนปิง เธออยากรู้ว่าหมอนั่นเก่งแค่ไหนกันเชียว

ฮึ กล้าดียังไงมาหาว่าฉันเป็นตัวถ่วง!

"ไม่รู้สิ"

มู่หนูเจียวส่ายหน้า เธอเคยได้ยินพี่ชายพูดถึงมู่เนี่ยนปิง บอกแค่ว่าพรสวรรค์สูงมาก แต่ไม่รู้ฝีมือที่แน่ชัด

แต่ต่อให้พรสวรรค์โดดเด่นแค่ไหน การท้าชิงอันดับ 4 ทำเนียบน้ำแข็งทันที มันไม่อวดดีไปหน่อยเหรอ?

... ในสนามประลอง เซียวหาน อันดับ 4 ของทำเนียบน้ำแข็ง มีสีหน้าอำมหิต

แค่เด็กใหม่เพิ่งเข้าวิทยาเขตหลัก สำหรับเขา มันเสียเวลาเปล่าๆ

ต่อให้ชนะ ก็ไม่รู้สึกภูมิใจ เผลอๆ จะโดนหาว่ารังแกเด็กใหม่ด้วยซ้ำ

"ฉันเห็นคนโง่ที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงแบบแกมานับไม่ถ้วนแล้ว"

เซียวหานมองมู่เนี่ยนปิงตรงข้าม น้ำเสียงราบเรียบแต่วาจาเชือดเฉือนและดูถูก

จอมมารหน้าใหม่อะไรกัน? สุดท้ายก็แค่เด็กใหม่

"แทนที่จะเสียเวลาขู่ เดี๋ยวพยายามยืนให้ได้นานหน่อยก็แล้วกัน"

มู่เนี่ยนปิงตอบกลับเรียบๆ

ได้ยินดังนั้น แก้มของเซียวหานกระตุกยิก เส้นเลือดปูดโปนบนหน้าผากเห็นชัดเจน

"อาจารย์เสวี่ย เริ่มได้หรือยังครับ?"

เซียวหานหันไปมองอาจารย์หญิงบนแท่นกรรมการ เร่งอยากเริ่มเต็มแก่

อาจารย์เสวี่ยชำเลืองมองมู่เนี่ยนปิง เห็นเขาพยักหน้า จึงประกาศเริ่มการประลองทันที

"พันธนาการน้ำแข็ง—ทะลวง!!"

ทันทีที่เริ่ม เซียวหานร่ายแผนภาพดวงดาวเสร็จอย่างรวดเร็ว โซ่น้ำแข็งแหลมคม 5 เส้น พุ่งใส่มู่เนี่ยนปิงราวกับลูกธนูหลุดจากคันศร

"สมกับเป็นเซียวหาน ร่ายเวทเร็วมาก! กะจะเผด็จศึกมู่เนี่ยนปิงในพริบตาเลยสินะ!"

"ถ้าไม่มีอุปกรณ์มนตราเกราะคุณภาพสูง หมอนั่นเสร็จแน่"

นักเรียนสถาบันธาตุน้ำแข็งหลายคนอุทาน เพราะรู้ซึ้งถึงความเก่งกาจของเซียวหานดี

เซียวหานครอบครองเมล็ดพันธุ์วิญญาณธาตุน้ำแข็งชั้นยอด พลังของพันธนาการน้ำแข็งระดับ 3 เพียงพอจะเจาะทะลุอุปกรณ์มนตราเกราะเกรดต่ำได้สบาย

"กระจกน้ำแข็งทมิฬ!!"

มู่เนี่ยนปิงไม่ได้วาดแผนภาพดวงดาว หรือแม้แต่เชื่อมต่อวิถีดวงดาว เขาเพียงยกมือขึ้น กำแพงน้ำแข็งหนาทึบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

โซ่น้ำแข็งกระแทกกำแพงน้ำแข็งเสียงดังสนั่น ทิ้งรอยบุบไว้แค่ 4 รอย เจาะไม่เข้า

"นี่มันการควบคุมเวทมนตร์??"

บนอัฒจันทร์ประธาน คณบดีฟู่และเหล่าคณาจารย์อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา