บทที่ 10: โควตาน้ำพุศักดิ์สิทธิ์วารีพิภพและภาชนะวิญญาณ

บทที่ 10: โควตาน้ำพุศักดิ์สิทธิ์วารีพิภพและภาชนะวิญญาณ

"ธาตุอัญเชิญ..."

มู่เนียนปิงลืมตาขึ้น แสงจากหินปลุกพลังเป็นสีขาวนวล

ในโลกจิตวิญญาณของเขา มีกลุ่มดาวธาตุอัญเชิญเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งกลุ่ม

ความสามารถของกัวลี่อวี่ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ เงินหนึ่งแสนนี้คุ้มค่ามาก!

"ตามคาด มีแค่ธาตุเดียว..."

แววตาของมู่เนียนปิงสงบนิ่งดั่งน้ำ พรสวรรค์สองธาตุแต่กำเนิดนั้นแข็งแกร่งก็จริง แต่ด้วยการสนับสนุนมากมายที่มี เขาก็ยังสามารถยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกได้ในอนาคต

หลังจากพิธีปลุกพลังเสร็จสิ้น มู่เนียนปิงก็เดินออกมา

"ปลุกพลังได้ธาตุอะไร?" กัวลี่อวี่รีบเข้ามาถามทันที

"ธาตุอัญเชิญ"

มู่เนียนปิงไม่ได้ปิดบัง เพราะมีแค่สองธาตุ ไม่มีความจำเป็นต้องปกปิดอะไร

"เยี่ยมมาก"

กัวลี่อวี่พยักหน้าอย่างพึงพอใจ ในฐานะผู้ปลุกพลัง เขาหวังว่ามู่เนียนปิงจะปลุกพลังได้ธาตุที่ต้องการ

หลังจากคุยกันสั้นๆ มู่เนียนปิงก็หันหลังเดินออกจากสมาคมเวทมนตร์

ต่อจากนั้น มู่เนียนปิงเดินเล่นในเมืองครู่หนึ่ง ก่อนจะนั่งรถไฟความเร็วสูงกลับเมืองป๋อ

เมื่อกลับถึงบ้าน มู่เนียนปิงก็เข้าสู่การฝึกฝนทันที

แม้จะปลุกพลังธาตุอัญเชิญได้ แต่มู่เนียนปิงยังคงเน้นไปที่ธาตุน้ำแข็ง

หกส่วนของเวลาใช้ฝึกธาตุน้ำแข็ง อีกสี่ส่วนใช้ฝึกธาตุอัญเชิญ

หากมีอุปกรณ์เวทกลุ่มดาว มู่เนียนปิงสามารถฝึกธาตุน้ำแข็งไปถึงระดับกลางขั้นสองได้ในเวลาอันสั้น

แต่อุปกรณ์เวทกลุ่มดาวราคาอย่างต่ำก็ยี่สิบล้าน ซึ่งเขาไม่มีปัญญาซื้อ... ครึ่งปีต่อมา

"มู่เนียนปิง ตามสิทธิ์แล้วควรจะเลือกคนหนึ่งระหว่างเธอกับมู่อวี่อังให้เข้าไปฝึกในน้ำพุศักดิ์สิทธิ์วารีพิภพ แต่เนื่องจากการประลองเวทระหว่างโม่ฟานกับมู่อวี่อัง..."

ในห้องทำงาน ผู้อำนวยการจูกล่าวกับมู่เนียนปิง

น้ำพุศักดิ์สิทธิ์วารีพิภพถือเป็นรากฐานของเมืองป๋อ ทุกปีตระกูลมู่และโรงเรียนเทียนหลานจะส่งตัวแทนมาประลองกัน ผู้ชนะจะได้สิทธิ์เข้าไปฝึกฝน

ตามปกติ มู่เนียนปิงในฐานะนักเรียนอันดับหนึ่งของโรงเรียนเทียนหลาน ควรจะได้เข้าร่วมชิงโควตานี้

"ท่านลุงอวิ๋นบอกผมเรื่องนี้แล้วครับ"

สีหน้าของมู่เนียนปิงเรียบเฉย เขาคาดเดาผลลัพธ์นี้ไว้นานแล้ว

ผู้อำนวยการจูพยักหน้าและกล่าวต่อ "แต่ฉันคุยกับพี่จัวอวิ๋นแล้ว ปีนี้เราจะเพิ่มโควตาให้อีกหนึ่งที่"

"หือ?"

มู่เนียนปิงแสดงสีหน้าประหลาดใจ แต่เมื่อคิดดูดีๆ การเพิ่มโควตาก็เป็นเรื่องปกติ

ตระกูลมู่เป็นขั้วอำนาจใหญ่ที่สุดในเมืองป๋อ แม้แต่โรงเรียนเทียนหลานก็ยังมีเงินลงทุนจากตระกูลมู่

และมู่เนียนปิงก็เป็นทั้งศิษย์ตระกูลมู่และนักเรียนอันดับหนึ่งของโรงเรียนเทียนหลาน ทั้งมู่จัวอวิ๋นและผู้อำนวยการจูต่างก็อยากให้เขาเข้าไปฝึกในน้ำพุศักดิ์สิทธิ์

ไม่จำเป็นต้องแข่งอะไรเลยด้วยซ้ำ

"พอการประลองเวทระหว่างโม่ฟานกับมู่อวี่อังจบลง เธอจะได้เข้าไปฝึกในน้ำพุศักดิ์สิทธิ์พร้อมกับผู้ชนะ"

ผู้อำนวยการจูกล่าวด้วยรอยยิ้ม

น้ำพุศักดิ์สิทธิ์วารีพิภพเป็นเพียงสิ่งของตายตัว แต่อัจฉริยะทางเวทมนตร์อย่างมู่เนียนปิงคืออนาคตของเมืองป๋อ

"ขอบคุณครับผู้อำนวยการ"

มู่เนียนปิงรีบกล่าวขอบคุณ แม้น้ำพุศักดิ์สิทธิ์จะไม่ค่อยมีผลกับจอมเวทระดับกลาง แต่ธาตุอัญเชิญของเขายังอยู่แค่ระดับต้นขั้นหนึ่ง

ถ้าใช้น้ำพุศักดิ์สิทธิ์ยกระดับธาตุอัญเชิญไปถึงระดับต้นขั้นสามได้ ก็จะประหยัดเวลาไปได้มาก... หลายวันผ่านไป ในที่สุดวันประลองเวทก็มาถึง

"เนียนปิง หลังจากอวี่อังจัดการเจ้าเด็กนั่นเสร็จ เธอค่อยไปฝึกในน้ำพุศักดิ์สิทธิ์พร้อมกับเขานะ"

ในคฤหาสน์ตระกูลมู่ มู่จัวอวิ๋นดูมั่นใจเต็มเปี่ยม

เพื่อความไม่ประมาท เขาเตรียมอุปกรณ์เวทให้มู่อวี่อังไว้หลายชิ้น เป็นไปไม่ได้เลยที่จะแพ้เจ้าเด็กเมื่อวานซืนอย่างโม่ฟาน

แม้มู่เนียนปิงจะรู้ว่ามู่อวี่อังไม่ใช่คู่มือของโม่ฟาน แต่เขาก็ยังพยักหน้ารับ

"ด้วยพรสวรรค์ของพี่ปิง การฝึกในน้ำพุศักดิ์สิทธิ์จะช่วยให้ทะลวงสู่ระดับจอมเวทระดับกลางได้แน่นอน"

มู่อวี่อังกล่าวประจบด้วยรอยยิ้ม แต่แววตาแฝงความริษยา

เขาเป็นลูกบุญธรรมของมู่จัวอวิ๋นแท้ๆ แต่พ่อบุญธรรมกลับให้ความสำคัญกับมู่เนียนปิงมากกว่า ทำไมกัน!

มู่เนียนปิงเหลือบมองเขาแล้วกล่าวเรียบๆ "นายโฟกัสกับการประลองของตัวเองก่อนเถอะ"

เมื่อได้ยินดังนั้น เส้นเลือดปูดโปนขึ้นที่หน้าผากของมู่อวี่อัง

"เนียนปิง ฉันต้องไปรับแขก เธอไปหาเพื่อนๆ เถอะ..."

ว่าแล้ว มู่จัวอวิ๋นก็เดินตรงไปยังประตูเหล็กบานใหญ่

มู่เนียนปิงไม่สนใจมู่อวี่อังที่ยืนหน้าสลด เขาเป็นแค่ตัวตลกเท่านั้น

เมื่อเข้ามาในห้องจัดเลี้ยงที่เตรียมไว้อย่างหรูหรา มู่เนียนปิงก็เห็นร่างคุ้นตาร่างหนึ่ง รายล้อมไปด้วยสาวงามหลายคน

"ครูฝึกจ่านคง รสนิยมดีนะครับ"

มู่เนียนปิงเดินเข้าไปทักทายด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ

ทันทีที่สาวงามเหล่านั้นเห็นมู่เนียนปิง ดวงตาก็เป็นประกาย

เมื่อจ่านคงเห็นมู่เนียนปิงเดินมา เขาก็รู้สึกกระดากอายเล็กน้อย

"แค่กๆ ฉันมาหาอะไรกินน่ะ"

ว่าแล้ว จ่านคงก็ไล่สาวๆ พวกนั้นไป

พอเห็นมู่เนียนปิง จ่านคงก็อดนึกถึงฉินอวี้เอ๋อร์บนภูเขาเทียนซานไม่ได้ รู้สึกผิดในใจขึ้นมาตงิดๆ

มู่เนียนปิงยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ

"อ้อ จริงสิ ทางเข้าถิ่นปีศาจที่เธอบอกคราวก่อน พวกเราเจอและจัดการเรียบร้อยแล้ว"

จ่านคงเปลี่ยนเรื่องทันที สีหน้าจริงจังขึ้น "เธอช่วยเมืองป๋อจัดการภัยคุกคาม อยากได้รางวัลอะไร?"

"รางวัลเหรอ? ผมกำลังร้อนเงินพอดี ขอสักไม่กี่สิบล้านก็พอครับ"

มู่เนียนปิงพูดอย่างสบายๆ

เมื่อได้ยินดังนั้น จ่านคงตากว้างเป็นไข่ห่าน

"คิดว่าฉันเป็นธนาคารหรือไง จะมาขอทีละหลายสิบล้าน?"

"คุณเป็นจอมเวทระดับสูงนะ จะหาเงินไม่กี่สิบล้านไม่ได้เชียวหรือ?"

"เจ้าเด็กบ้า ไม่รู้อะไรซะแล้ว ฉันมีลูกน้องต้องดูแลตั้งเยอะ อย่าหวังหลายสิบล้านเลย เต็มที่ให้ได้ล้านเดียว"

จ่านคงคิดว่ามู่เนียนปิงจะถ่อมตัวปฏิเสธ ไม่คิดว่าจะขอเงินก้อนโตขนาดนี้

"ล้านเดียวก็ล้านเดียว ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย"

มู่เนียนปิงไม่ได้หวังรางวัลแต่แรก จ่านคงเป็นคนเสนอเองต่างหาก

มีของฟรีไม่เอาก็โง่แล้ว

"กำลังกลุ้มใจเรื่องไม่มีเงินเช่าภาชนะวิญญาณอยู่พอดี ตอนนี้พอแล้ว"

มุมปากของมู่เนียนปิงยกขึ้นเล็กน้อย เงินล้านเดียวยังห่างไกลจากการซื้อภาชนะวิญญาณ แต่พอกับค่าเช่าสักเดือนสองเดือน

ภาชนะวิญญาณต่างจากอุปกรณ์เวทและของวิเศษอื่นๆ มันใช้เก็บวิญญาณเท่านั้น

และอัตราดรอปของวิญญาณก็ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน จอมเวทส่วนใหญ่จึงไม่ซื้อภาชนะวิญญาณกัน

แต่ก็มีทีมล่าสัตว์อสูรบางทีมเลือกที่จะเช่า

ขอแค่ดรอปวิญญาณได้สักดวงสองดวง ก็กำไรมหาศาลแล้ว!

จริงๆ แล้วนี่ก็ถือเป็นการลงทุนอย่างหนึ่ง

ถึงจะมีเหลยอี้ที่เป็นกำลังรบระดับแม่ทัพ แต่ตอนนี้ยังใช้งานไม่ได้ชั่วคราว

เพราะถ้าไม่มีภาชนะวิญญาณ ต่อให้เหลยอี้ล่าปีศาจได้ ก็เก็บเกี่ยววิญญาณไม่ได้อยู่ดี

ส่วนการขายชิ้นส่วนปีศาจ เหลยอี้ไม่รู้ว่าส่วนไหนมีค่า และขนศพกลับมาทั้งตัวไม่ได้ แถมการเอาไปขายก็เป็นปัญหาใหญ่

ถ้ามู่เนียนปิงอยากหาเงินซื้ออุปกรณ์เวทกลุ่มดาวให้ได้ในเวลาอันสั้น ก็ต้องรอวิกฤตเมืองป๋อเท่านั้น

เมื่อวิกฤตเมืองป๋อปะทุ ปีศาจจะบุกเข้ามาในเมืองมากมาย เขาจะถือโอกาสเก็บเกี่ยวสักระลอก

ขอแค่ได้วิญญาณระดับทาสรับใช้ไม่กี่ดวง ก็เกือบจะพอซื้ออุปกรณ์เวทกลุ่มดาวแล้ว

คิดถึงตรงนี้ มู่เนียนปิงก็อดอิจฉาจี้ห้อยคอรูปปลาไหลน้อยของโม่ฟานไม่ได้

มันไม่ใช่แค่อุปกรณ์เวทละอองดาวแบบเติบโตได้ แต่ยังเก็บวิญญาณและเศษวิญญาณได้ แถมยังควบแน่นเศษวิญญาณให้กลายเป็นวิญญาณสมบูรณ์ได้อีก

มันคือของสารพัดประโยชน์ชัดๆ!

น่าเสียดายที่จี้ห้อยคอรูปปลาไหลน้อยเลือกเจ้าของไปแล้ว