บทที่ 12: เนตรอีกาทมิฬสังหารสิ้น!

บทที่ 12: เนตรอีกาทมิฬสังหารสิ้น!

หลังจากภารกิจเสร็จสิ้น ของรางวัลที่ได้รับก็นับว่ามากมายมหาศาล

จางอี้ยังไม่ได้ใช้ค่าความกลัวที่ได้รับมา

เขาวางแผนว่าจะออกไปจากที่นี่ก่อน แล้วค่อยไปหาสถานที่เงียบๆ เพื่อศึกษาเรื่องแต้มทักษะและของอื่นๆ ภายหลัง

เขาจูงมือเสี่ยวหว่านเดินออกจากวิลล่า

แม้ว่าอีกาทมิฬจะตายไปเป็นจำนวนมาก แต่บนต้นไม้ก็ยังมีนกกระจอกและสัตว์อื่นๆ หลงเหลืออยู่ ตราบใดที่พวกมันเป็นสิ่งมีชีวิต จางอี้ก็สามารถใช้ 'เนตรอีกาทมิฬ' ควบคุมพวกมันได้

นกประหลาดบินวนเวียนอยู่กลางอากาศ

จางอี้จุดไฟเผาวิลล่าจนวอดวาย ก่อนจะพาเสี่ยวหว่านเดินอาดๆ จากไปทางภูเขาด้านหลัง

ทันใดนั้น...

เนตรอีกาทมิฬที่ฝังอยู่บนตัวนกกระจอกก็จับภาพเงาดำร่างหนึ่งได้

เงาดำนั้นเคลื่อนที่รวดเร็วมาก มันสามารถพุ่งทะยานผ่านเงาต่างๆ ได้อย่างคล่องแคล่ว

ในขณะเดียวกัน ดูเหมือนจะมี ผู้ใช้วิญญาณ ติดตามมาด้วย พวกมันไม่ได้มุ่งหน้าไปที่วิลล่า แต่กลับพุ่งตรงมาทางจางอี้และเสี่ยวหว่าน

จางอี้ตรวจสอบคร่าวๆ ผ่านเนตรอีกาทมิฬ หมอนั่นน่าจะเป็นสิ่งลี้ลับประเภทติดตามที่มีความเร็วสูง

ขณะที่เนตรอีกาทมิฬล็อกเป้า

เงาดำนั้นก็ค้นพบตำแหน่งของจางอี้เช่นกัน

ผู้มาเยือนไม่ใช่ใครอื่น เขาคือ ถังฮ่าว ลูกทีมของจางเทา และสมาชิกที่เหลือ

"เจอตัวแล้ว สิ่งลี้ลับรหัส 'หมีปีศาจ'" ถังฮ่าวปาดเหงื่อเม็ดโป้ง กดหูฟังเพื่อรายงานข่าวให้สมาชิกคนอื่นทราบ

ในขณะเดียวกัน เขาก็เพ่งมองจางอี้ วิเคราะห์ทุกการเคลื่อนไหว

"ข้อสันนิษฐานของหัวหน้าถูกต้อง มันมาพร้อมกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งก็คือลูกสาวของหลินชิง หลินเสี่ยวหว่าน เจ้าหมีปีศาจสูงประมาณสามเมตร ทั่วร่างปกคลุมด้วยเปลวเพลิงและดวงตาประหลาด"

"สถานะของหลินเสี่ยวหว่านดูไม่ปกติ ผมสงสัยว่าเธออาจจะกลายเป็นสิ่งลี้ลับไปแล้ว พวกคุณรีบมาสมทบด่วน"

ทันทีที่สิ้นเสียง เสียงของหัวหน้าก็ดังสวนกลับมาในหูฟัง

"จ้าวลี่ กำลังจะไปถึง ระวังตัวให้ดีที่สุด พวกเรามาถึงจุดเกิดเหตุที่วิลล่าแล้ว พบซากสิ่งลี้ลับสามตนตายคาที่ ความแข็งแกร่งของหมีปีศาจตนนี้น่าจะอยู่ที่ระดับ 3 ขึ้นไป หรืออาจจะเป็นสิ่งลี้ลับกลายพันธุ์ด้วยซ้ำ"

ถังฮ่าวสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ หมีปีศาจตัวนี้ฆ่าผู้ใช้วิญญาณไปถึงสามคน?

แถมหนึ่งในนั้นคือ หลี่สวี่?

เขาเคยได้ยินชื่อเสียงของหลี่สวี่มาก่อน สมาชิกของ สมาคมรองเท้าส้นสูงสีแดง ผู้แข็งแกร่งมาก โดยเฉพาะฝ่ามือวิญญาณของเขา ก็ยังตายงั้นเหรอ?

เขาควรจะรอไปพร้อมกับผู้ใช้วิญญาณคนอื่นหลังจากได้รับข่าว

คำนวณดูแล้ว ตั้งแต่ไปถึงที่เกิดเหตุ จนถึงตอนตาย และตอนที่หมีปีศาจจากไป ใช้เวลาไม่ถึงไม่กี่นาที?

หลี่สวี่และอีกคนถูกเจ้าหมีปีศาจตัวนี้ฆ่าตายในพริบตาเลยงั้นรึ?

"ระวังตัวด้วย เจ้าหมีปีศาจนั่นดูเหมือนจะมีความสามารถพิเศษ!"

ขณะที่ถังฮ่าวกำลังตื่นตระหนก เสียงเตือนของหัวหน้าก็ดังขึ้นอีกครั้ง

เขาเงยหน้าขึ้นมองจางอี้ด้วยร่างกายที่สั่นเทา

จังหวะที่สบตากัน เขาก็ต้องตะลึงงัน

ดวงตาสีแดงฉานขนาดใหญ่เบิกโพลงขึ้นที่ด้านหลังศีรษะของหมีปีศาจ จ้องเขม็งมาที่เขา

ดวงตานั้นราวกับมาจากขุมนรก จ้องลึกเข้าไปในจิตวิญญาณ...

และดวงตานั้น... ดูเหมือนกำลังยิ้ม!

ฟุ่บ—

เขาตกใจสุดขีดจนพลัดตกลงมาจากต้นไม้ กระแทกพื้นเสียงดังสนั่น

"เกิดอะไรขึ้น?" จางเทาได้ยินเสียงความวุ่นวาย สบตากับสวี่ชิง แล้วเร่งฝีเท้าขึ้นทันที

ความแข็งแกร่งของหมีปีศาจนั้นมากเกินไป และถังฮ่าวก็ไม่ได้ถนัดด้านการต่อสู้เลยแม้แต่น้อย

ถังฮ่าวพูดติดอ่าง "มะ... มันดูเหมือนจะเจอผมแล้ว และมันก็ไม่ขยับไปไหนด้วย"

จางอี้ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้า เพียงแค่ใช้ดวงตาที่ด้านหลังศีรษะจับจ้องเขา

การถูกจ้องมองด้วยลูกตานั้น ทำให้ถังฮ่าวรู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งร่าง ราวกับตกลงไปในหุบเหวน้ำแข็งอันไร้ก้นบึ้ง น่าหวาดกลัวจับใจ

"วิ่ง!" จางเทาตะโกนลั่น

ทันใดนั้นเสียงเพลงกล่อมเด็กก็ดังแทรกเข้ามาในหูฟัง

เมื่อได้ยินเสียงเพลง สีหน้าของจางเทาและสวี่ชิงก็ซีดเผือดทันที

เพราะเมื่อเพลงนี้ดังขึ้น นั่นหมายความว่าเจ้าหมีปีศาจกำลังจะลงมือ!

จางอี้อุ้มเสี่ยวหว่าน ควบคุมพลังแห่งสิ่งลี้ลับ พริบตาเดียวก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าถังฮ่าว ทั้งคู่จ้องมองเขา

เงาวิญญาณของถังฮ่าวแผ่ปกคลุมด้านหลัง ราวกับพยายามจะดิ้นรนต่อสู้

จางอี้ไม่พูดอะไร แต่เสี่ยวหว่านที่ดวงตายิ้มเป็นสระอิ เอียงคอถามด้วยความสงสัย "พี่ชาย! ตามพวกเรามาทำไมคะ? อยากเล่นกับพี่หมีด้วยเหรอ?"

ถังฮ่าวเงยหน้าขึ้น กลืนน้ำลายอึกใหญ่ ความกลัวเข้าครอบงำจิตใจจนสิ้นเชิง

ยิ่งเมื่อเห็นดวงตาที่แทรกตัวอยู่ตามขนของจางอี้ เขาก็ยิ่งขวัญผวา

เสี่ยวหว่านถามต่อ "หรือว่า... อยากเล่นตัวต่อกับเสี่ยวหว่าน?"

เมื่อคำว่า "ตัวต่อ" หลุดออกมา สิ่งลี้ลับภายในตัวเสี่ยวหว่านดูเหมือนจะอยากพุ่งออกมา แต่จางอี้ใช้กลิ่นอายของตนกดข่มมันเอาไว้อย่างแนบเนียน

เสี่ยวหว่านยังเด็กเกินไปที่จะควบคุมแม่ของเธอ ขืนให้ออกมาตอนนี้อาจเป็นอันตรายได้

เจ้าหมีเบิกตากว้าง รอยยิ้มปรากฏที่มุมปาก ก้มลงมองถังฮ่าว

ในหัวของมันปรากฏคำว่า "ผู้ใช้วิญญาณของทางการ"

ถังฮ่าวตื่นตระหนกสุดขีด หมีปีศาจตัวนี้มีสติปัญญา!

ดูจากสถานการณ์แล้ว ค่าความกลัวถูกดูดซับไปเกือบหมด และคนภายนอกกำลังจะตามมาทัน ขืนไม่รีบหนีคงโดนล้อมจับได้ง่ายๆ

เขาเอื้อมมือไปปิดตาเสี่ยวหว่านไว้ แล้วหันมาแสยะยิ้ม

ทันใดนั้น ดวงตาก็ผุดขึ้นกลางฝ่ามือของถังฮ่าว

ด้วยความตกใจ เขารีบตบมันทิ้ง เงาวิญญาณพยายามจะพุ่งเข้าใส่แต่ก็ถูกเปลวเพลิงเผาจนต้องถอยร่น

ถังฮ่าวรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างปั่นป่วนอยู่ในลำคอ เขาตะปบที่คอตัวเอง พยายามล้วงมันออกมาอย่างบ้าคลั่ง

จางอี้ตั้งใจจะสังหารเขา ตอนนี้เขาเป็นสิ่งลี้ลับ เขาจะไม่เมตตามนุษย์หน้าไหนทั้งนั้น

ฉันจะไม่ฆ่าพร่ำเพรื่อเพียงเพื่อความสะใจ เพราะฉันมีสติปัญญา ฉันจะลงมือเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองเท่านั้น

ผลประโยชน์ของฉันคือการแข็งแกร่งขึ้นในโลกแห่งสิ่งลี้ลับนี้ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ส่วนมนุษย์... ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับฉัน ยกเว้นเสี่ยวหว่าน

เสี่ยวหว่านคือเพื่อนคนแรกตั้งแต่ฉันกลายเป็นสิ่งลี้ลับในโลกนี้ และน่าจะเป็นคนเดียวด้วย

ส่วนพวกผู้ใช้วิญญาณของทางการ เขาจะไม่ไล่ล่าสังหารเป็นพิเศษ แต่ถ้าแส่หาเรื่อง... เขาก็จะไม่ปรานีเช่นกัน

ในขณะที่ถังฮ่าวกำลังล้วงคอตัวเอง กำปั้นของเขาแทบจะมุดเข้าไปในปาก

ทันใดนั้น เขตแดนสิ่งลี้ลับของจางอี้ก็มาถึงขีดจำกัด วินาทีที่เขาเผยตัวออกมา...

แสงสีดำสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาจากด้านหน้า

ในขณะเดียวกัน เนตรอีกาทมิฬก็ส่งภาพมาให้เห็นว่า มีคนจำนวนมากล้อมพวกเขาไว้หมดแล้ว

จางอี้ยิ้มเย็นยะเยือก

เขาหันหลังกลับและพาเสี่ยวหว่านเดินหนีไป

พริบตานั้น...

ดวงตาขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ

ดวงตานี้ใหญ่โตมาก ขนาดหนึ่งถึงสองเมตร ลอยอยู่ด้านหลังถังฮ่าว ขับไล่เนตรอีกาทมิฬทั้งหมดบนตัวถังฮ่าวออกไป

พร้อมกันนั้น ลูกตาที่ติดอยู่ในลำคอของเขาก็ถูกขย้อนออกมาพร้อมกับของเหลวหนืดน่าสะอิดสะเอียน

ผู้มาเยือนไม่ใช่ใครอื่น เขาคือ จ้าวลี่

จ้าวลี่มีความแข็งแกร่งระดับ D และสิ่งลี้ลับของเขาคือ 'เนตรวิญญาณ'

เนตรวิญญาณพยายามจะตรึงร่างของจางอี้เอาไว้กับที่

แต่ทว่าในวินาทีถัดมา...

ลูกตาสีแดงขนาดจิ๋วเริ่มผุดขึ้นบนเนตรวิญญาณขนาดยักษ์นั้น

ลูกตางอกซ้อนบนลูกตา เพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ จนปกคลุมไปทั่วทั้งดวงตา

"ท้องฟ้ามืดมิด ห้อยตัวลงต่ำ... เคียงคู่กับหมู่ดาวที่ส่องสว่าง..." เสี่ยวหว่านและจางอี้ฮัมเพลงประสานเสียงกัน

เบื้องหลังของพวกเขา จ้าวลี่ทรุดฮวบลงคุกเข่า เนตรวิญญาณของเขาระเบิดออก เลือดสดๆ ไหลทะลักออกจากดวงตา

"จ้าวลี่!"