ตอนที่ 50 การทดสอบบทที่กำลังมาถึง

“ดัดแปลงจากต้นฉบับแล้วเรียกว่าเสินมู่ นี่มันก็เหมือนกับ Blind Shaft น่ะสิ!”

หลี่หยุนแปลกใจ

ผู้กำกับชื่อว่าหลี่หยาง

เป็นสายวิชาการแท้ๆ ถ้านับเต็มๆก็คือคนในวงการปักกิ่งนั่นเอง

เจียงเฉิงกังเป็นสายเติบโตจากภาคสนาม คบหาอยู่กับนักแสดงประกอบ

ตามปกติแล้ว เขาไม่น่าจะเข้ากับผู้กำกับสายวิชาการอย่างหลี่หยางได้เลย

แต่โชคชะตาก็แปลกจริงๆ

หลี่หยางกับเจียงเฉิงกังกลับเข้ากันได้ เป็นเรื่องน่าประหลาด

ตามที่เจียงเฉิงกังเล่า หลี่หยางเมื่อก่อนก็ไม่ใช่ว่าไม่มีผลงาน แต่ Blind Shaft คือครั้งแรกที่เขากำกับเดี่ยวอย่างเต็มตัว

พอพูดถึงการสร้างหนังทุนต่ำอิสระ

เพื่อนกินสังสรรค์สมัยก่อนก็กลายเป็นแค่เพื่อนเที่ยว

ไม่ค่อยมีใครในสายวิชาการที่อยากมาร่วมทำหนังทุนต่ำแบบนี้ การคว้ารางวัล หนังสายศิลป์ก็จริงที่ตั้งใจคว้ารางวัล แต่สำหรับคนส่วนใหญ่ การคว้ารางวัลก็เหมือนเรื่องเพ้อฝัน

คุยไปคุยมา

สุดท้ายก็มีแต่เจียงเฉิงกังที่ยังใส่ใจเขาอยู่

“จริงๆแล้ว ฉันก็คิดว่าบทเขาใช้ได้อยู่ เลยอยากให้นายลองดู ลองไปลองทดสอบดู”

ไม่ใช่แค่ใช้ได้

หลี่หยุนถึงกับให้เจียงเฉิงกังลองรับบทนี้มาเลย

Blind Shaft

หยวนเฟิ่งหมิง

เด็กซื่อๆ

เด็กโง่ๆ

บังเอิญพอดี

ว่าข้างๆตัวฉันก็มีคนแบบนี้อยู่

‘คน’

หนังทุนต่ำในยุคนี้มีมากมายดุจฝูงวัว

ส่วนใหญ่ก็กลายเป็นวิดีโอเถื่อน กลายเป็นสินค้าเพิ่มจำนวนในมือพ่อค้าขายแผ่น

ความจริงแล้ว Blind Shaft กำเนิดขึ้นมาในสภาพแวดล้อมที่ไม่มีใครมองเห็นค่าแบบนี้

“ว่าไง นายว่าหน้าตาหล่อๆแบบฉันไปเล่นเป็นพระเอก เขาจะยอมรับไหม?”

หลี่หยุนมองหนุ่มหล่อในกระจก

โอ้โห

ก็ไม่รู้ว่าหล่อขนาดนี้

ผู้กำกับ Blind Shaft จะรู้สึกว่ามันโดดเด่นเกินไปรึเปล่า

แต่ก็เถอะ

รอดูตอนนั้น

ให้การแสดงเป็นตัวตัดสินดีกว่า

หลี่หยางคนนั้น

ก็ไม่ได้หานักแสดงมาเล่นแบบส่งเดช

เพื่อ Blind Shaft เขาก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจจริงๆ

นี่คือผลงานเปิดตัวของเขา

ความทะเยอทะยานสูงลิบ

หลังตอบตกลงว่าจะไปคุยกับผู้กำกับ Blind Shaft แล้ว

หลี่หยุนก็เริ่มเตรียมตัวไปทดสอบบทมู่หยงฟู่แห่งแปดเทพอสูรมังกรฟ้า

อีกด้านหนึ่ง

จางต้าหูจื่อก็กำลังเตรียมเรื่องการทดสอบบทอยู่เช่นกัน

ในฐานะผู้จัดการผลิต

ช่วงนี้เขายุ่งจริงๆ

ยุ่งกับเรื่องตัวละครต่างๆ

มีคนถามว่าทำไมบทมู่หยงฟู่ถึงอยู่ๆก็มีคนเพิ่มเข้ามาทดสอบ ในเมื่อซิ่วชิงก็ดีอยู่แล้ว

ที่จริง

จางต้าหูจื่อก็แทบลืมเรื่องนี้ไปแล้ว

ตอนนี้จางต้าหูจื่อสนใจแต่เรื่องตัวละครหลักมากกว่า

ในบรรดาตัวละครตอนนี้

ที่แน่นอนแล้วคือ ต้วนอี้ เฉียวฟงและซีจุ๊

ส่วนตัวละครเล็กๆอีกมากยังต้องถกเถียงกันต่อ

“เรื่องทดสอบบทพวกนายจัดการกันเองก็แล้วกัน จะเป็นซิ่วชิงหรือหลี่หยุนก็ตามใจเถอะ เลือกใครก็เลือกไป”

แม้จางต้าหูจื่อจะได้ชื่อว่าเป็นเผด็จการ ชอบตัดสินใจคนเดียว โดยเฉพาะหลังจากที่มังกรหยกโด่งดัง เขายิ่งทำตัวเป็นเผด็จการมากขึ้น

แต่ถึงจะชอบสั่งการคนเดียว บทที่เขากำหนดแล้วก็ไม่มีใครเปลี่ยนได้

ส่วนบทอื่นๆก็ยังพอจะถกเถียงกันได้บ้าง

มู่หยงฟู่ของหลี่หยุนถือเป็นบทที่จางต้าหูจื่อเสนอ แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นเปลี่ยนไม่ได้

การกำหนดกับการเสนอแนะ มันแยกกันออก

ตอนนี้โจวเหลียง ผู้กำกับใหญ่ของแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ก็พยักหน้าเห็นด้วย

รวมแล้วมีสี่ผู้กำกับ เขาเป็นผู้กำกับใหญ่

สำหรับบทมู่หยงฟู่

เขาเอนเอียงไปทางซิ่วชิงมากกว่า

เพราะหนึ่ง เคยร่วมงานกันมาแล้ว รู้จักกันดี ตั้งแต่ตอนมังกรหยกก็เคยร่วมงานมา

สอง โจวเหลียงก็นึกไม่ออกว่าจะมีใครเหมาะกับบทคุณชายตระกูลใหญ่มากไปกว่าซิ่วชิง

เขาเกิดมาเพื่อบทนี้จริงๆ

แสดงบทอื่นไม่ค่อยได้

แต่บทคุณชายตระกูลใหญ่เล่นได้เต็มที่

โจวเหลียงจึงมองว่าซิ่วชิงเหมาะสมที่สุด

แน่นอน

แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าโจวเหลียงจะปัดนักแสดงที่จางต้าหูจื่อเสนอทิ้งไปทันที อย่างไรเสียก็เป็นผู้จัดการผลิตใหญ่แนะนำมา ไม่ว่านักแสดงคนนั้นจะมีฝีมือจริงหรือมีทรัพยากรของตัวเอง อย่างน้อยก็มีข้อดีของเขา

โดยเฉพาะถ้ามีทรัพยากรติดตัวมา ถึงจะฟังดูโหดร้าย แต่วงการบันเทิงก็เป็นแบบนี้แหละ

“เอาล่ะ ตอนทดสอบบทก็ลองดูกันเอง ฉันไม่อยู่ด้วยหรอก ต้องไปดื่มสุราแล้ว”

“เดินทางปลอดภัยนะคุณจาง”

โจวเหลียงส่งจางต้าหูจื่อออกไป เขามาก็รีบไปก็รีบ

“โปรดิวเซอร์นี่ไม่ง่ายเลยนะ” หยูเจี้ยนผู้กำกับร่วมพูดขึ้น “ทั้งต้องเข้าใจการถ่ายทำ ทั้งต้องเข้าใจการคบหาสมาคม”

“พูดเหมือนพวกเราผู้กำกับไม่ต้องเข้าสังคมอย่างนั้นแหละ”

ตอนนั้น โจวเหลียงก็พูดขึ้นบ้าง

“พวกเราเองก็ต้องสร้างคอนเนกชันเหมือนกันนี่ ไม่ใช่หรือ?”

“จริงด้วย”

หยูเจี้ยนก็ไม่ได้ปฏิเสธ

ไม่ว่าอย่างไร

แปดเทพอสูรมังกรฟ้าครั้งนี้ ตัวละครหลักล้วนผ่านการคัดสรรของจางต้าหูจื่อทั้งนั้น

หูจวิน เกาเซี่ยวหู่ หลินจื้ออิ่ง รับบทเป็น เฉียวฟง ซีจุ๊ และต้วนอี้

ฝ่ายนักแสดงหญิงก็ล้วนตระการตา ตั้งแต่ใสบริสุทธิ์ ไปจนถึงผู้ใหญ่ ไปจนถึงน่ารักสดใส มีครบทุกแบบ

โจวเหลียงมีสิ่งหนึ่งที่ต้องยอมรับจางต้าหูจื่อจริงๆเรื่องรสนิยมเลือกผู้หญิงนั้นสุดยอด

“หวังอวี่เยียนเลือกได้ดีเลยนะ เสียอย่างเดียวอายุน้อยไปหน่อย”

“ชื่อหลิวเชี่ยนเชี่ยนใช่ไหม ตอนถ่าย [บ้านตระกูลจิน] เคยเจอกัน จากหน้าตาดูแล้ว เธอถือว่าเป็นสาวงามชั้นหนึ่ง แค่ยังดูอ่อนเยาว์อยู่สักหน่อยเท่านั้น”

“หน้าตาแบบนั้นแล้ว จะเอาการแสดงอะไรอีกล่ะ”

“จริงของนาย”

สองผู้กำกับหยอกล้อกัน

ทุกคนต่างก็รู้จักหลิวเชี่ยนเชี่ยนจาก [บ้านตระกูลจิน]

ความงามนั้นน่าตกตะลึงจริงๆ

ครั้งแรกที่เจอก็ถูกเสน่ห์ความใสสะอาดนั้นทำให้ตะลึง

สำหรับบทมู่หยงฟู่แบบนี้

ควรจะเป็นของซิ่วชิงมากกว่า

ซิ่วชิงเหมาะกับบทมู่หยงฟู่นี้จริงๆ

อย่างน้อยผู้กำกับสองคนนี้ก็มีความเห็นไปในทิศทางเดียวกัน

แต่จะว่าอย่างไรดี ในเมื่อจางต้าหูจื่อยังหานักแสดงอีกคนมา นั่นก็ต้องตามน้ำทำการทดสอบบทไปก่อน

แต่การทดสอบบทของซิ่วชิง

ไม่น่าจะแย่กว่าหลี่หยุนแน่นอน

อย่างไรเสีย

ซิ่วชิงก็เป็นนักแสดงรุ่นใหญ่แล้ว ประวัติของหลี่หยุนดูยังบางเกินไปจริงๆ

สิ่งเดียวที่พอจะพูดถึงได้ ก็คือเคยเล่นเป็นซ่งชิงซูในดาบมังกรหยก แต่บทซ่งชิงซูก็ไม่ได้โดดเด่นอะไร ที่สำคัญดาบมังกรหยกยังไม่ออกอากาศเลย ยังไม่มีใครรู้ว่าฝีมือหลี่หยุนจะเป็นอย่างไร

ว่ากันตามประวัติ

และความคุ้นเคย

เลือกซิ่วชิงมาเป็นมู่หยงฟู่แห่งแปดเทพอสูรมังกรฟ้าคือทางเลือกที่ดีที่สุด

“ถ้าเลือกนักแสดงที่จางต้าหูจื่อเสนอมา ก็คงคุ้มค่าแน่ๆ” ตอนนั้นโจวเหลียงหัวเราะพูดขึ้น

“พูดเหมือนซิ่วชิงตอนนี้ไม่คุ้มอย่างนั้นแหละ”

“จริงด้วย”

โจวเหลียงเองก็คิดว่า ซิ่วชิงในอนาคตคงจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในการเล่นบทคุณชายรูปงามแน่นอน

แต่พวกนักแสดงสายสมทบแบบนี้ ก็ไม่ต้องพูดถึงเรื่องคุ้มค่าไม่คุ้มค่าหรอก

ที่จริงแล้ว

ทุกคนก็มีความคุ้มค่าในแบบของตนเองทั้งนั้น

ตราบใดที่ไม่ใช่ดาราดัง

ทุกคนก็นับว่ามีความคุ้มค่าทั้งนั้น