ตอนที่ 19: ออกจากหมู่บ้าน

"โฮคาเงะรุ่นที่สามคงยังไม่ลงมือจัดการกับตระกูลอุจิวะในเร็ววันนี้แน่!"

หลังจากอุจิวะ ยาคุจิ จากไป อุจิวะ ฟุงะกุยังคงนั่งจมอยู่ในห้วงความคิดภายในห้องทำงาน

จากการประเมินของเขา แม้โฮคาเงะรุ่นที่สามจะรู้ระแคะระคายว่าตระกูลอุจิวะมีเจตนาจะก่อกบฏ แต่คงยังไม่ผลีผลามลงมือในทันที

การส่งอุจิวะ อิทาจิ มาคอยจับตาดูเขาและตระกูล เป็นเครื่องยืนยันข้อสันนิษฐานนี้ได้เป็นอย่างดี

หากโฮคาเงะรุ่นที่สามต้องการกวาดล้างตระกูลอุจิวะจริงๆ คงไม่ส่งอิทาจิมาเพียงเพื่อเฝ้าระวัง แต่คงสั่งกองกำลังเข้าปิดล้อมและสังหารล้างตระกูลไปแล้ว

"ตอนนี้ภายในตระกูลอุจิวะมีเพียงแค่เสียงเรียกร้องให้ก่อกบฏ แต่ยังไม่มีการเคลื่อนไหวที่เป็นรูปธรรม หากเขาลงมือกับเราตอนนี้ ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะสร้างความหวาดระแวงให้กับตระกูลอื่นๆ"

"โฮคาเงะรุ่นที่สามคงตั้งใจจะรอจนกว่าตระกูลอุจิวะจะเริ่มลงมือทำรัฐประหารจริงๆ เมื่อถึงเวลานั้น เขาจะมีหลักฐานมัดตัวแน่นหนาและสามารถอ้างความชอบธรรมในการปราบปรามได้"

เสียงเรียกร้องการก่อกบฏภายในตระกูลอุจิวะ น่าจะเป็นสิ่งที่อยู่ในความคาดหมายของโฮคาเงะรุ่นที่สาม หรือพูดให้ถูกก็คือ... เป็นสิ่งที่โฮคาเงะรุ่นที่สามจงใจชักใยให้เกิดขึ้น

กลุ่มผู้บริหารระดับสูงของโคโนฮะที่นำโดยโฮคาเงะรุ่นที่สาม พยายามกดขี่ตระกูลอุจิวะอย่างต่อเนื่อง เป้าหมายก็น่าจะเป็นการบีบคั้นให้ตระกูลอุจิวะทนไม่ไหวจนต้องลุกฮือขึ้นก่อกบฏ

เพื่อที่พวกเขาจะได้มีความชอบธรรมในการกวาดล้างตระกูลอุจิวะให้สิ้นซาก

"ข้าไม่ยอมให้เป็นไปตามแผนของพวกแกหรอก!"

ฟุงะกุแสยะยิ้มเย็นชา

หากเป็นฟุงะกุคนก่อน แผนการของโฮคาเงะรุ่นที่สามคงจะสำเร็จไปแล้ว

เขาคงถูกสถานการณ์บีบคั้นจนต้องตัดสินใจก่อรัฐประหาร เดินเข้าสู่กับดักที่โฮคาเงะรุ่นที่สามวางเอาไว้ และถูกทำลายล้างโดยผู้ที่อ้างตนว่าอยู่ข้างความถูกต้อง

แต่เขาไม่ใช่ฟุงะกุคนเดิม เขาจะไม่ยอมให้แผนการอันชั่วร้ายของพวกเบื้องบนสำเร็จเด็ดขาด

"เมื่อถึงเวลาที่พวกเจ้าคิดจะลากแหขึ้นมา พวกเจ้าจะพบว่าปลาที่ติดอยู่ในนั้น... ไม่ใช่สิ่งที่แหกระจอกๆ ของพวกเจ้าจะรับไหว!"

เหตุผลที่พวกผู้บริหารกดขี่อุจิวะและบีบให้ก่อกบฏ ก็เพราะพวกมันมั่นใจว่าขุมกำลังที่มีอยู่ในมือนั้นเพียงพอที่จะสยบตระกูลอุจิวะในปัจจุบันได้

แต่เมื่อมีเขาอยู่ แผนการของพวกมันจะต้องล้มเหลว

ความแข็งแกร่งของเขายังพัฒนาได้อีกไกล และไม่ใช่แค่เล็กน้อยเสียด้วย

เมื่อถึงวันที่พวกมันคิดจะปิดบัญชีตระกูลอุจิวะ พลังของเขาจะเหนือล้ำกว่าตอนนี้อย่างเทียบไม่ติด เขาจะมีพลังมหาศาลพอที่จะฉีกกระชากแหแห่งกับดักนั้นให้ขาดสะบั้น

...

ครึ่งเดือนต่อมา ทีมค้นหาและตรวจสอบของโคโนฮะที่ถูกส่งออกไปสืบเรื่องการตายของชิมูระ เรียวมะ และพรรคพวก ก็ทยอยเดินทางกลับมายังหมู่บ้าน

การค้นหาและการสืบสวนคว้าน้ำเหลวโดยสิ้นเชิง เพราะทิศทางในการสืบสวนนั้นผิดมาตั้งแต่ต้น

และเป็นไปไม่ได้ที่หมู่บ้านจะทุ่มเทกำลังคนจำนวนมหาศาลกับเรื่องนี้ตลอดไป

เมื่อผลการสืบสวนไม่คืบหน้า หมู่บ้านจึงตัดสินใจยุติการค้นหา และเรื่องนี้ก็กลายเป็นคดีปริศนาที่ปิดไม่ลง

แม้ตระกูลชิมูระจะไม่พอใจอย่างมาก แต่พวกเขาก็จำต้องยอมรับการตัดสินใจนี้ เพราะไม่ว่าจะพยายามอย่างไรก็ไม่พบเบาะแสใดๆ เลย

ในยามเช้า อุจิวะ ฟุงะกุ เดินออกจากเขตที่พักอาศัยของตระกูล แต่เขาไม่ได้มุ่งหน้าไปยังที่ทำการกองกำลังรักษาการณ์เหมือนเช่นเคย ทว่าเขากลับมุ่งตรงไปยังตึกโฮคาเงะ

เมื่อมาถึงตึกโฮคาเงะ ฟุงะกุแจ้งความประสงค์และเดินเข้าไปในห้องทำงานของโฮคาเงะ

"ท่านผู้นำตระกูลฟุงะกุ มีธุระอันใดหรือ?"

โฮคาเงะรุ่นที่สามนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ในมือถือกล้องยาสูบ พลางพ่นควันสีขาวจางๆ ออกมาเป็นวง

สายตาที่เขามองมายังฟุงะกุนั้นดูสงบนิ่ง แฝงไว้ด้วยอำนาจแต่ก็ดูเข้าถึงง่ายในเวลาเดียวกัน

ช่างเป็นภาพลักษณ์ที่หลอกลวงสิ้นดี

หากฟุงะกุไม่ได้ล่วงรู้ถึงธาตุแท้ของชายชราผู้นี้ เขาอาจจะเผลอเลื่อมใสศรัทธาในตัวโฮคาเงะผู้เปี่ยมบารมีคนนี้ไปแล้ว

"ข้าอยากจะมาขออนุญาตท่านโฮคาเงะเพื่อออกจากหมู่บ้านสักระยะหนึ่ง"

ฟุงะกุกล่าวเสียงเรียบ

การเฝ้าสังเกตการณ์อย่างเงียบเชียบตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมา ยืนยันข้อสันนิษฐานของเขาได้แล้วว่า โฮคาเงะรุ่นที่สามจะไม่ลงมือกับตระกูลอุจิวะในช่วงนี้

เมื่อมั่นใจว่าสถานการณ์ยังปลอดภัย เขาจึงตัดสินใจดำเนินการตามแผนที่วางไว้

นั่นคือการออกจากหมู่บ้านและเดินทางไปยัง 'แคว้นอาเมะ' เพื่อชิงศพของเซ็ตสึขาว

เขาเคยคิดจะลอบหนีออกจากหมู่บ้าน แต่เมื่อพิจารณาถึงระยะเวลาที่ต้องใช้และการถูกจับตามองโดยอุจิวะ อิทาจิ การจะไปโดยไม่ให้ใครรู้คงเป็นเรื่องยาก

เขาจึงตัดสินใจเลิกหลบซ่อน และเดินเข้ามาขออนุญาตจากโฮคาเงะที่ตึกบัญชาการโดยตรง เพื่อจะได้ออกจากหมู่บ้านอย่างเปิดเผย

"ออกจากหมู่บ้าน? มีเรื่องสำคัญอะไรงั้นรึ?"

แววตาของโฮคาเงะรุ่นที่สามฉายแววประหลาดใจ

เขาคาดเดาสาเหตุที่ฟุงะกุมาหาไว้หลายทาง แต่ไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะมาขออนุญาตออกจากหมู่บ้าน

"มีธุระส่วนตัวที่ต้องไปจัดการนิดหน่อยครับ"

ฟุงะกุตอบสั้นๆ

เขาไม่ได้อธิบายรายละเอียด เพราะมันไม่มีความจำเป็น

หากเป็นนินจาทั่วไป การจะออกจากหมู่บ้านโดยไม่มีภารกิจรองรับ จำเป็นต้องมีเหตุผลที่หนักแน่นเพียงพอ

หากเหตุผลฟังไม่ขึ้น ก็อาจถูกสั่งห้ามไม่ให้ออกนอกหมู่บ้าน

แต่สำหรับระดับผู้นำตระกูลและเจ้าหน้าที่ระดับสูง กฎระเบียบของหมู่บ้านค่อนข้างผ่อนปรน และพวกเขามีสิทธิพิเศษในการเดินทาง

ตัวอย่างเช่น จิไรยะ และ ซึนาเดะ แม้พวกเขาจะไม่กลับหมู่บ้านเป็นเวลาหลายปี แต่หมู่บ้านก็ไม่เคยออกประกาศจับหรือตั้งค่าหัวพวกเขาในฐานะนินจาถอนตัว

"แล้วเรื่องการบริหารกองกำลังรักษาการณ์ล่ะ?"

เมื่อเห็นว่าฟุงะกุไม่อยากลงรายละเอียด โฮคาเงะรุ่นที่สามก็ไม่เซ้าซี้ เพราะฟุงะกุมีสิทธิ์ที่จะทำเช่นนั้น

"ระหว่างที่ข้าไม่อยู่ อุจิวะ ยาคุจิ จะทำหน้าที่ดูแลแทน ข้ากับเขาทำงานร่วมกันมานาน เขามีประสบการณ์ในการบริหารจัดการมากพอสมควร"

ฟุงะกุอธิบาย

"ถ้าจัดการเรื่องกองกำลังรักษาการณ์เรียบร้อยแล้ว ก็ไม่มีปัญหา"

โฮคาเงะรุ่นที่สามพยักหน้า อนุญาตตามคำขอของฟุงะกุ

"ขอบคุณครับ ท่านโฮคาเงะ"

ฟุงะกุกล่าวขอบคุณก่อนจะเดินออกจากห้องทำงาน

เขาไม่อยากอยู่ในห้องนี้นานเกินความจำเป็น ความจอมปลอมของโฮคาเงะรุ่นที่สามทำให้เขารู้สึกคลื่นไส้และอึดอัด

สักวันหนึ่งเถอะ... เขาจะซัดหน้าไอ้แก่ที่ชอบปั้นยิ้มจอมปลอมนี่ให้คว่ำให้ได้

คล้อยหลังฟุงะกุไปได้ไม่นาน ประตูห้องทำงานโฮคาเงะก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง

ชิมูระ ดันโซ ในสภาพที่มีผ้าพันแผลพันรอบตาขวาและแขนขวา เดินเข้ามาในห้องและกล่าวกับโฮคาเงะรุ่นที่สามทันที

"ซารุโทบิ การที่อุจิวะ ฟุงะกุออกจากโคโนฮะต้องมีจุดประสงค์แอบแฝงแน่"

ทันทีที่รู้ข่าวว่าฟุงะกุมาที่ตึกโฮคาเงะ เขาก็รีบบึงมาทันทีและได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่จากด้านนอก

"ข้ารู้ แต่อุจิวะ ฟุงะกุเป็นถึงผู้นำตระกูล เขามีอำนาจและสิทธิ์ที่จะทำเช่นนั้น ข้าไม่มีเหตุผลที่จะไปห้ามเขา"

โฮคาเงะรุ่นที่สามขมวดคิ้วเล็กน้อย

สิ่งที่ดันโซคิดได้ มีหรือที่เขาจะคิดไม่ได้

"ข้าจะส่งคนไปสะกดรอยตามและจับตาดูมัน เพื่อสืบให้รู้ว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของมันคืออะไร"

ดันโซเสนอ

เขาไม่อยากให้มีตัวแปรที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นในแผนการจัดการตระกูลอุจิวะ

"ตกลง"

โฮคาเงะรุ่นที่สามครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเห็นชอบในที่สุด

การส่งคนไปสะกดรอยตามระดับผู้นำตระกูลถือเป็นการเสียมารยาทอย่างร้ายแรง

แต่เมื่อคำนึงถึงข่าวลือเรื่องการก่อกบฏของตระกูลอุจิวะ เขาจึงยอมอนุญาตให้ดันโซส่งคนไปจับตาดู

แน่นอนว่าเหตุผลสำคัญที่สุดคือ คนที่ส่งไปเป็นคนของหน่วย 'ราก' หากฟุงะกุจับได้ ความผิดทั้งหมดก็จะตกไปอยู่ที่ดันโซแต่เพียงผู้เดียว