Chapter 1249 นักโทษคลั่ง

จุนซ่างเซียวที่โกรธเกรี้ยว

เพราะว่านักโทษชั้นที่หก ใช้คำว่าหล่อเหลาที่สุดในโลกหล้าเหมือนกับตน กับท่าทางชมดชม้อยนั่นเหมือนกับดูแคลนเขาอย่างรุนแรง!

ต้องทุบ!

ต้องทุบมันให้ได้.

การที่จุนซ่างเซียวโมโหโกรธเกรี้ยว ทำให้ระบบประหลาดใจ พร้อมกับถอนหายใจ“คนหลงตัวเองมาพบกับคนหลงตัวเอง สงสัยว่าจะต้องกลายเป็นการต่อสู้ที่บ้าคลั่งแน่!”

ผลสุดท้ายแล้ว ดูเหมือนเป็นดั่งที่ปิศาจสุราได้คาดเอาไว้.

“ตูมมมมม!”

ในเวลานั้นเกิดระเบิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ก่อนที่จะเห็นจุนซ่างเซียวกระเด็นออกมาหลายสิบก้าวก่อนที่จะยั้งตัวเอาไว้.

ด้านล่างของแท่นเวทีศิลาเหล่านักโทษที่รวมตัวก่อนหน้านี้.

พวกเขาที่รวมตัวกันสร้างพลังวิญญาณฝ่ามือขึ้นมาปกป้องพื้นที่รอบ ๆ เอาไว้อย่างแข็งขัน.

“พลังป้องกันแข็งแกร่งมาก.”ระบบเอ่ย.

“......”

ใบหน้าจุนซ่างเซียวที่กลายเป็นอัปลักษณ์ พร้อมกับระงับโลหิตที่เอ่อล้นในลำคอ.

นักโทษชั้นหก นับรวมกันแล้วมีราว ๆ 2,000-3,000 ความแข็งแกร่งโดยรวมที่เหนือกว่าชั้นก่อนมาก โดยเฉพาะกลุ่มคนที่สร้างม่านพลัง อย่างน้อยน่าจะมีระดับปราชญ์ยุทธ์ขั้นสมบูรณ์แบบ 30 คน!

สำหรับทวีปชิงหยุน แม้แต่พิภพสงคราม กำลังรบขนาดนี้ยากจะพบเห็น โดยเฉพาะตอนนี้เป็นนักโทษในป้อมปราการซิงกง กล่าวได้ว่าที่นี่ระดับปราชญ์นั้นมีมากมาย ระดับจักรพรรดิยุทธ์เป็นเพียงแค่คนธรรมดาทั่วไปเท่านั้น.

แน่นอน.

ระดับสะบั้นมิติขั้นต่ำเองก็ถือว่ามีไม่น้อยเช่นกัน.

กล่าวให้ถูกระดับสะบั้นมิตินั้น เป็นเหมือนกับหัวหน้าชั้นที่ดูความสงบของเหล่านักโทษด้วย.

เป็นเรื่องปรกติทั่วไป.

คุกนรกเก้าชั้นนั้นมีนักโทษอยู่จำนวนมาก.

หากว่าไม่มียอดฝีมือคอยสะกด บางทีคงจะมีคนลอบหนีไปได้ ไฉนเลยจะถูกขังที่นี่นานหลายพันปีได้.

หนำซ้ำนักโทษที่เข้ามาด้านในยังมีอาวุธวิเศษและอุปกรณ์ต่าง ๆ ของตัวเองมากมาย.

จะไม่มีใครขัดขืนเลยอย่างงั้นรึ?

แน่นอนว่ามีอยู่แล้วทว่าระบบป้องกันของที่นี่นั้นแข็งแกร่งมาก.

“เจ้าหนู.”

ชายวัยกลางคนที่เอ่ยกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เห็นความหล่อเหลาของนายน้อยข้า ถึงกับทนไม่ได้เลยรึ?”

“เจ้าคนหน้ารังเกียจ คิดอย่างไรจะเข้ามาใกล้นายน้อยของพวกเรา เจ้าลองส่องประจกดูตัวเองรึยัง?”ผู้ฝึกยุทธ์อีกคนกล่าวอย่างไม่แยแส.

“อี้!”

“นายน้อยของพวกเราหล่อเหลา ทุกคนล้วนแต่เคารพ ไม่ใช่ขยะที่เช่นเจ้าที่ริอาจเทียบเคียง!”

“เจ้านี่ทนให้นายน้อยหล่อเหลากว่าไม่ได้สินะ!”

เหล่าชาวยุทธ์ทีเอ่ยกล่าวเสียงดัง แววตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังจุนซ่างเซียว.

โดยเฉพาะนายน้อยของพวกเขาที่ไม่ใช่แค่เจ้านายและคนรับใช้ แต่เป็นเหมือนกับไอดอลของพวกเขา.

“ฟิ้ว!”

นักโทษร้ายแรงที่โบกมือให้สัญญาณให้ทุกคนเงียบ.

เหล่านักโทษทุกคนที่เงียบไปทันที แววตาที่เต็มไปด้วยความเคารพ.

“......”

จุนซ่างเซียวมุมปากกระตุก.

นักโทษแต่ละชั้นนั้นแตกต่างกันเป็นอย่างมาก คนเหล่านี้ดูเหมือนจะเทิดทูนเจ้าหน้าขาวสุดชีวิตเลย.

นอกจากนี้พวกเขาที่สร้างม่านพลังประสานกันก่อนหน้านี้ เห็นชัดเจนว่ามีการฝึกฝนมาอย่างดี!

“เจ้าหนู!”

นักโทษร้ายแรงเอ่ยออกมาว่า“ไม่เอ่ยกล่าวอะไร ดูเหมือนว่าเจ้าจะโมโหร้ายไปไหม!”

!

แววตาของจุนซ่างเซียวที่เป็นประกายด้วยความโกรธ.

กับคำพูดอันเจ็บช้ำของเหล่านักโทษก่อนหน้านี้ เขาก็รู้สึกอายมากพอแล้ว!

“ฟิ้ว!”

จุนซ่างเซียวที่พุ่งเข้าไปอีกครั้ง ครั้งนี้เขาที่นำหอกสะบั้นเก้าสวรรค์ออกมา พลังวิญญาณที่อาบล้นไปทั่วหอก ห้วงมิติที่สั่นไปมาด้วยพลัง!

“ฟู่ ฟู่ ซูมมมมมม!”

พลังวิญญาณที่น่ากลัว หอกที่คำรามออกมาเหมือนกับมังกรยักษ์กำลังคำราม.

นักโทษร้ายแรงที่สั่งการทันที“เปลี่ยนรูปแบบ.”

การเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายทำให้จุนซ่างเซียวโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก“เจ้าพวกโง่ เจ้าอัปลักษณ์!”

“บังอาจ กล้าด่าว่านายน้อยพวกเรา สมควรตาย!”

“ใครกล้าว่านายน้อยพวกเรา จะต้องชดใช้!”

“ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!”

ในเวลานั้นเหล่านักโทษหลายร้อยคนที่ก้าวมาด้านหน้า พร้อมกับยกมือประสานกัน ใช้พลังวิญญาณก่อรูปผสานกัน.

“วูซซซซซซ!”

ม่านพลังที่แข็งแกร่งก่อรูปสร้างม่านพลังที่ทรงพลังที่มากล้นออกมา เป็นป้อมปราการที่ส่องแสงวับวาว!

“ตูมมมมม -----”

จุนซ่างเซียวที่โกรธเกรี้ยว โจมตีปะทะเข้ากับม่านพลังที่แข็งแกร่งที่เวลานี้กำลังสั่นไปมาเป็นระลอกคลื่น.

“กึก ครืนนนนนน!”

จุนซ่างเซียวที่ถูกผลักออกมาหลายสิบก้าว ก่อนที่จะใช้หอกเสียบพื้นเพื่อยั้งเท้า มือขวาของเขาที่เจ็บปวดขึ้นมาทันที.

“ม่านพลังดังกล่าวนี้คล้ายกับม่านพลังฟ้าดินสี่ลักษณ์ ยิ่งพวกเขาร่วมพลังกัน โฮสน์ก็ยิ่งยากจะทะลวงได้” ระบบเอ่ย.

ระบบไม่เอ่ยกล่าวอะไรมากนัก กลัวว่าจะถูกหักหน้า.

ด้วยก่อนหน้านี้พูดอะไรออกไปแทบจะออกมาเป็นตรงกันข้าม.

“เจ้าหนู.”

นักโทษร้ายแรงเอ่ยกล่าว “มาเป็นลูกสมุนที่น่ารักของข้าดีกว่า อย่าได้ฝืนเลย.”

“ลูกสมุนที่น่ารักอย่างงั้นรึ?”

ได้ยินคำพูดดังกล่าวเหล่านักโทษที่ได้ยินราวกับถูกฉีดเลือดไก่ แม้แต่หวีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง.

ต้องบอกว่าคนเหล่านี้คลั่งใคร่ จนบ้าคลั่ง กล่าวได้ว่า....รักษาไม่ได้แล้ว.

เหล่านักโทษที่เวลานี้กลายเป็นบ้าคลั่งขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว.

“คนเหล่านี้เสียสติไปแล้วจริง ๆ!”

จุนซ่างเซียวที่ถือหอกสะบั้นสวรรค์แน่น ก่อนที่จะอาบไล้มันด้วยเปลวเพลิงพร้อมกับพุ่งเข้าโจมตีม่านพลังป้องกัน.

“ตูมมมมม ------”

เกิดระเบิดดังสนั่น ความร้อนที่พลั่งพรูกวาดม้วนออกไปรอบ ๆ.

ขณะที่เปลวเพลิงสลายหายไป ริ้วแสงที่ปรากฏขึ้นที่ม่านพลัง ซุยฮัวที่เริ่มกัดกินในทันที.

“นี่มัน....”

นักโทษร้ายแรงที่ขมวดคิ้ว “แมลงกาลอากาศ?”

“ตูมมมมมม!”

ในเวลานั้นม่านพลังที่ยากจะทำลายกลายเป็นรอยร้าวขึ้นมาทันที.

จุนซ่างเซียวที่มุดผ่านเข้าไป เปลวเพลิงที่โถมทับกระหน่ำ กวาดม้วนเหล่านักโทษรอบ ๆ ให้ลอยกระเด็นออกไปทันที.

“ฟิ้ว -----”

เปลวเพลิงที่ระเบิด ส่องประกายแสงสว่างจ้า!

“พรึด โครม!”

“พรึด โครม!”

เพลิงที่ร้อนแรง ทำให้เหล่านักโทษถูกเพลิงกลืน นอนร้องโอดโอยโหยหวนบนพื้น.

“อ๊ากกกก!”

“อ๊ากกกกก ----”

เสียงร้องโอดโอยทรมานที่ดังก้องไปทั่ว.

อย่างไรก็ตาม เป็นเรื่องที่แปลกประหลาด.

เหล่านักโทษถึงแม้นว่าจะถูกเปลวเพลิงไหม้ไปทั่วร่าง เวลาต่อมาดวงตาของพวกเขาที่ค่อย ๆ ใสกระจ่าง ราวกับถูกปลดปล่อย.

“ข้ารู้แล้ว!”

ระบบเอ่ยกล่าวออกมาทันที “นักโทษเหล่านี้ถูกควบคุมเอาไว้!”

“ฟู่ ฟู่!”

จุนซ่างเซียวหาได้สนใจ ในเวลานี้หอกสะบั้นสวรรค์ที่เล็งไปยังนักโทษร้ายแรง กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจ้าต้องการตายแบบใด.”

เขาที่เวลานี้ราวกับอสุรกายเปลวเพลิง ราวกับเทพเพลิงนาจา.

มุมปากของนักโทษร้ายแรงที่เวลานี้รอยยิ้มหายไปในทันที พร้อมกับคุกเข่าลงให้กับจุนซ่างเซียว เอ่ยกล่าวอย่างขึงขัง“พี่ชาย ข้าผิดไปแล้ว!”