Chapter 892 ความกังวลของทวีปชิงหยุน

รอบ ๆ ฐานที่มัน ที่กลายเป็นเงียบงัน.

ยอดฝีมือหลายพันคนที่ใบหน้าชะงักงันแข็งค้าง.

ท่าทางการเคลื่อนไหวที่น่าอายนั่น แต่กับสามารถทุบตียอดฝีมือระดับปฐพีให้สลบได้.

“ทุกท่าน.”

จุนซ่างเซียวที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ ขณะยกขาข้างหนึ่งพาดอีกข้าง“คุณสมบัติที่จะเป็นศัตรูกับพิภพระดับหนึ่ง ไม่ได้เอ่ยด้วยปาก ทว่าขึ้นกับความแข็งแกร่ง.”

“......”

เหล่ายอดฝีมือพิภพต่าง ๆ ที่เผยท่าทางหวาดหวั่นขึ้นมา.

ยอดฝีมือระดับปฐพีที่บาดเจ็บจนหมดสติ ทวีปชิงหยุนน่าหวาดกลัวอย่างแน่นอน!

ไม่สามารถล่วงเกิน ไม่สามารถยุแหย่ได้!

“ถอย!”

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

เหล่ายอดฝีมือของพิภพอื่น ๆที่เร่งรีบถอยหนี เคลื่อนที่ออกไปด้วยความเร็วสูง.

จุนซ่างเซียวที่ออกไล่ล่าทันที ต้องไม่ลืมว่าพิภพสงครามเขามาเป็นครั้งที่สองแล้ว เพียงไม่นานการไล่ล่ากว่าหนึ่งชั่วยามก็เกิดขึ้น เหล่าราชาจื่อหลินที่ร่างกายแดงกล่ำ ที่เข้มข้นมากกว่าเดิมอีก.

ในเมื่อมาแล้ว.

ก็ต้องลงมืออย่างเต็มที่.

ครั้งแรกเขาที่บาดเจ็บหนักจากเช่อหยวนซือทวีปฉีไห่ ครั้งที่สองนี้เขาจัดการยอดฝีมือระดับปฐพีทวีปจิวเทียน นับว่าได้สร้างชื่อเสียงของจุนซ่างเซียวเป็นอย่างมาก.

ในเวลาต่อมา สามริ้วแสงที่เพิ่งมาถึง เห็นยอดฝีมือจากพิภพต่าง ๆ กำลังหนีตายกันจ้าละหวั่น จึงได้เร่งรีบสอบถามออกไป.

“อะไรนะ? ทวีปจิวเทียน คิ้วเมตตาซานเหรินและคิ้วปิศาจเอ้อเหรินถูกทุบจนสลบไปอย่างงั้นรึ?”

“เป็นไปไม่ได้!”

เหล่ายอดฝีมือหลากหลายคนที่ได้รับข่าว ไม่กล้าที่จะเข้าไป ตอนนี้ได้ย้อนกลับทิศทางเดิมแล้ว.

ยอดฝีมือระดับปฐพียังพ่ายแพ้ ตัวเขาระดับเหลืองเข้าไปไม่เท่ากับ ฆ่าตัวตายหรอกรึ?!

“ทวีปชิงหยุนไม่สามารถหาเรื่องได้แล้ว!”

“เอาล่ะ เอาล่ะ รอชมเรื่องสนุกดีกว่า  500 แต้มไม่สามารถเก็บได้ เก็บชีวิตไว้จะดีกว่า!”

“พูดถูก มีเหตุผล!”

ยอดฝีมือหลายคนที่เผยท่าทางหวาดหวั่นทวีปชิงหยุน.

แน่นอน บางคนที่ครุ่นคิด สองยอดฝีมือระดับปฐพีที่ถูกทุบจนสลบ ทวีปจิวเทียนคงไม่ยอมแพ้แน่ เชื่อว่า ไม่ช้าก็เร็ว ต้องส่งยอดมีมือมาหาเรื่องแน่!

ทวีปฉีไห่!

ยอดฝีมือพิภพแห่งนี้ถูกทวีปชิงหยุนสังหารไปมากมาย ไม่สามารถนับความสูญเสียในครั้งนี้ได้เลย.

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้!”

ใครคนหนึ่งเอ่ยออกมา“ไม่ใช่ว่ากำลังมีอะไรน่าสนุกให้ดูหรอกรึ?”

“ทวีปชิงหยุนที่เพิ่งเข้ามาในพิภพสงคราม หากแต่ล่วงเกินพิภพต่าง ๆ มากมาย ครั้งแล้วครั้งเล่า ทว่าครั้งนี้เมื่อล่วงเกินพิภพจิวเทียนระดับหนึ่ง เกรงว่าวันนี้คงไม่สงบสุขแน่.”

“ได้ยินมว่าเจ้านิกายแข็งแกร่งที่สุดนิรันดรการ นามจุนซ่างเซียวนั้น ยังเด็ก และโอหังเป็นอย่างมาก.”

“เพิ่งเข้ามาในพิภพสงครามแล้วโอหังขนาดนี้ แน่นอนว่าจะต้องจ่ายด้วยราคาที่สูงล้ำ.”

ในเวลาอันสั้น เรื่องของทวีปชิงหยุนและทวีปจิวเทียนก็กระจายไปทั่วพิภพสงคราม กลายเป็นเรื่องให้ทุกคนต้องพูดคุยกัน.

“เดี๋ยวนะ!”

“จัดการคิ้วเมตตาซานเหรินและคิ้วปิศาจเอ้อเหรินได้อย่างงั้นรึ?”

......

“ตูมมมม!”

“ตูมมมม!”

ที่ด้านนอกทวีปชิงหยุน เหออู๋ตี้ที่กำลังผูกมัดร่างของคิ้วเมตตาซานเหรินและคิ้วปิศาจเอ้อเหรินที่หมดสติกลับมา.

“อู๋ตี้.”

จุนซ่างเซียวที่นั่งอยู่ในฐานที่มั่น ยกชาขึ้นดื่ม“ระวังด้วย อย่าทำรุนแรง เดี๋ยวจะเสียราคา.”

“......”เหออู๋ตี้หมดคำจะพูด.

เป็นใครกันที่รุนแรงเล่า ไม่ใช่ว่าเจ้านิกายเป็นคนใช้หอคอยทุบตีอีกฝ่ายหรอกรึ?

“เจ้านิกาย.”

เจียงเซี่ยที่เอ่ยด้วยความกังวล“ทำอย่างไรกับพวกเขาดี ไม่ใช่ว่าจะยิ่งล่อเหล่ายอดฝีมือที่ทรงพลังมาหรอกรึ?”

“ถึงจะเป็นกระต่ายเมื่อถูกข่มเหง ท้ายที่สุดก็กัดเป็น.”

จุนซ่างเซียวที่เผยยิ้มอย่างเย็นชา“หากไม่ให้ความร่วมมือ ใช้ความรุนแรงไม่ยอมจ่ายค่าไถ่อย่างน้อยก็สังหารไปก็พอ.”

“......”

เหล่าเกอเอ่ย“ไม่ยากที่จะเห็นจากสายตาของเหล่ายอดฝีมือพิภพอื่น ๆ ทวีปจิวเทียนนั้นทรงพลัง การที่พวกเราประกาศเป็นศัตรูกับอีกฝ่าย ดูไม่ค่อยดีเล็กน้อยหรือไม่?”

“ไม่ดี.”

จุนซ่างเซียวที่วางถ้วยชา เอ่ยออกมาว่า“มาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่ว่าจะทำอะไร ก็ไม่ทำให้ความแค้นนั้นลดลง ไม่สามารถปฏิเสธอะไรได้แล้ว.”

ความจริงเขาก็ไม่ได้ต้องการเป็นศัตรูกับพิภพระดับสูง ต้องการที่เข้ามาพัฒนาฐานที่มั่นอย่างเงียบ ๆ เพียงแค่ต่อสู้กับทวีปฉีไห่และทวีปหลิงหยุนก็พอแล้ว.

หากแต่บางทีก็ไม่สามารถที่จะหลบหนีปัญหาได้.

ยกตัวอย่างทวีปจิวเทียน ที่จู่ ๆ ก็ส่งยอดฝีมือระดับปฐพีสองคนมาหาเรื่อง.

เพียงเพื่อต้องการร่างสีแดง คิดว่าจะให้เขาส่งให้อีกฝ่ายแต่โดยดีได้อย่างงั้นรึ?

“ฮึ.”

ราชาสัตว์จื่อหลินที่สวมชุดนิกายใหม่ เอ่ยออกมาว่า“หากพวกมันกล้ามาอีกครั้ง ถางจู่ผู้นี้จะจัดการให้เรียบ.”

“อู๋ตี้.”

จุนซ่างเซียวเอ่ย “ที่ด้านนอกมีศพมากมาย จัดการไปซะ.”

“รับทราบ.”

เหออู๋ตี้ที่ก้าวออกไป ก่อนที่จะกองรวมเหล่าศพรอบ ๆ ที่กระจัดการจายกันไป ส่วนมากแล้วเป็นคนของทวีปฉีไห่และทวีปหลิงหยุน.

ไม่คาดคิดเลยว่าคนเหล่านี้จะต้องมาจบชีวิตเช่นนี้เพราะต้องการจัดการจุนซ่างเซียว.

......

ทวีปชิงหยุน.

บนแท่นบูชา ชายชราหลายคนที่นั่งสมาธิอยู่รอบ ๆ กำลังพูดคุยกันเรื่องอะไรบางอย่าง ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย.

“ทุกท่าน.”

ต้าจวีซือ(นักบวชขั้นสูง)ถอนหายใจ“เหล่าฟู่ได้สืบเรื่องราวเกี่ยวกับพิภพสงครามเรียบร้อยแล้ว ดูเหมือนว่าจะมีคนมากมายกว่า 300 พิภพในนั้น.”

“มากกว่า 300 เลยรึ?”ชายชราอีกคนที่ใบหน้าเปลี่ยนสี.

ต้องนำคนเข้าไปอย่างน้อย 2000 คน ด้านในนั้นอย่างน้อยก็มีระดับจักรพรรดิยุทธ์กว่า 600,000 คน!

เพียงแค่คิดถึงภาพ แทบจะไม่สามารถจินตนาการถึงได้เลย!

ต้าจวีซือเอ่ยต่อ“ในพิภพสงครามนั้นจะแยกระดับพลังเป็นสวรรค์ ปฐพี ลึกล้ำและเหลือง พิภพที่แข็งแกร่งและอ่อนแอแบ่งออกเป็นเก้าชั้น ทวีปชิงหยุนของพวกเรานั้นควรจะมีระดับต่ำสุดคือชั้นที่เก้า.”

ทุกคนที่ส่ายหน้าไปมาเอ่ยกล่าวด้วยความขมขื่น.

“พิภพระดับหนึ่งนั้นมีอยู่ด้วยกันสี่แห่ง ประกอบด้วย ทวีปจิวเทียน ทวีปเห่าหาน ทวีปหลงหยิน ทวีปซาหลัว.”

“ต้าจวีซือ ชั้นหนึ่งนั้นแข็งแกร่งขนาดใหน?”บางคนที่เอ่ยสอบถามออกมา.

ต้าจวีซือที่เอ่ยกล่าวอย่างเคร่งขรึม“เกี่ยวกับข่าวที่ข้าได้รับมา สี่พิภพชั้นหนึ่งนั้น มีความแข็งแกร่งที่น่าเกรงขามมาก ถึงจะเป็นทวีปชิงหยุนในยุคโบราณก็ไม่สามารถเทียบกับพวกเขาได้.”

“......”ทุกคนที่กลายเป็นเงียบงัน.

ต้าจวีซือเอ่ย “พิภพชั้นหนึ่งทั้งสี่ แม้นว่าจะแข็งแกร่ง ทว่าก็สำเร็จภารกิจของพิภพเบื้องบนเรียบร้อยไปแล้ว คนของพวกเขาตอนนี้เพียงแค่หาสมบัติและเก็บประสบการณ์เท่านั้น ไม่ได้สนใจที่จะหาเรื่องพิภพต่าง ๆ แต่อย่างใด.”

ทุกคนที่เบาใจขึ้นมาทันที.

“แต่ว่า!”

ต้าจวีซือที่เอ่ยกล่าวอย่างเศร้าใจ“พิภพอื่น ๆ ต่างก็ไม่ง่าย เท่าที่ข้ารู้ ทวีปฉีไห่ ทวีปหลิงหยุนและอีกหลายพิภพ ชื่นชอบในการข่มเหงผู้มาใหม่!”

“แล้วพวกเขามีระดับใด?”

“ยังไม่รู้ในเวลานี้ ทว่าแน่นอนว่าสูงกว่าทวีปชิงหยุนของพวกเราอยู่แล้ว.”

“ความหมายของต้าจวีซือคือ ห้าปีหลังจากนี้ที่พวกเราเข้าไปในพิภพสงคราม จะต้องระวังทวีปฉีไห่และทวีปหลิงหยุนเป็นพิเศษอย่างงั้นรึ?”

“ไม่ผิด!”

ต้าจวีซือเอ่ยกล่าวอย่างจริงจัง“หากไปพบเจอกับพวกเขา ต้องรีบหนีทันที อย่าได้เข้าไปปะทะเด็ดขาด.”

“หากพวกเขาไล่ตามล่ะ?”ใครคนหนึ่งเอ่ยขึ้น.

ต้าจวีซือที่ถอยหายใจ พลางกล่าวออกมาอย่างเศร้าสร้อย“เช่นนั้นก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตาแล้ว.”

“ต้าจวีซือ!”

ชายชราคนหนึ่งที่เอ่ยกล่าวออกมาอย่างจริงจัง“ห้าปีหลังจากนี้ทวีปชิงหยุนของพวกเราที่ต้องพบกับหายนะ ข้าจะเป็นคนเข้าไปด้านในเพื่อต่อสู้เอง!”

“เรื่องนี้ไม่ง่ายที่จะจัดการ พวกเราไม่ได้มีพลังที่แข็งแกร่งมากมายนัก การเข้าไปนั้น......”ต้าจวีซือที่ไม่เอ่ยอะไรต่อไป ก่อนเปลี่ยนหัวข้อทันที“แจ้งไปยังเจ้าเมืองหานและเหล่านิกายใหญ่ต่าง ๆ ให้พวกเขาเตรียมใจให้พร้อม.”

“รับทราบ!”

ในเวลานั้นไม่นาน ข่าวเกี่ยวกับเรื่องพิภพสงครามก็ถูกส่งกระจายออกไป สายตาของทุกคนเต็มไปด้วยความเศร้าสร้อย“ทวีปฉีไห่ ทวีปหลิงหยุน......ต้องระวังเป็นพิเศษสินะ.”

....

“ฟู่ ฟู่!”

“ซูมมม ฟู่ ฟู่-”

พิภพสงคราม เปลวเพลิงที่ลุกโชน.

ศพของยอดฝีมือทวีปฉีไห่และทวีปหลิงหยุนที่กำลังถูกเปลวเพลิงลุกไหม้ค่อย ๆ สลายหายไป.

ความกังวลของคนทวีปชิงหยุน หากว่าได้มาพบ กับเหตุการณ์นี้ ไม่รู้ว่าใบหน้าของพวกเขาจะเผยท่าทางเช่นใด.