Chapter 891 ใบหน้าหล่อของข้า วันนี้ขายหน้าสมบูรณ์แล้ว

“ตูมมมม!”

“ตูมมมม!”

พลังสีม่วงที่ฟุ้งไปทั่วอากาศ ระเบิดออกไปรอบ ๆ.

แม้นว่าคิ้วเมตตาซานเหรินต้องการขัดขืน ทว่าต่อหน้าพลังที่ทรงพลังกว่า ก็ยากจะต้านทานได้.

เหล่ายอดฝีมือพิภพต่าง ๆ ที่เวลานี้ยืนงงไปตาม ๆ กัน.

ทำไมพวกเขาถึงงงงวย? เพราะว่าราชาสัตว์จื่อหลิน เคลื่อนที่เร็วมาก พริบตาเดียวก็โจมตีออกมานับไม่ถ้วนแล้ว.

“ตูมมมม ----”

เพียงไม่กี่นาทีหลังจากนั้น พื้นดินก็สั่นไหว ฝุ่นผงที่ม้วนกวาดฟุ้งกระจายไปทั่วทุกสารทิศ.

ก่อนที่ทุกอย่างจะสงบลง หลุมหลายสิบจั้งก็ปรากฏขึ้น ร่างของคิ้วเมตตาซานเหรินที่เผยยิ้มอย่างอ่อนโยน นอนอยู่ใต้หลุมใบหน้าเขียวช้ำไปหมด.

“......”

ติงซิงหวังและราชาไป่ชิวที่มุมปากกระตุก.

คิดว่า เผชิญหน้ากับสองยอดฝีมือระดับปฐพีทวีปจิวเทียน ต้องลงมือเต็มกำลัง ท้ายที่สุดกับถูกเจ้านั่นจัดการคนเดียวอย่างรวดเร็ว!

“ฟิ้ว!”

ราชาสัตว์จื่อหลินที่ร่อนลงช้า ๆ ลอยอยู่บนหลุม มือที่ยกขึ้นเอ่ยออกมาเล็กน้อย “ลอบโจมตีราชาผู้นี้ คงไม่คิดจะมีชีวิตต่อแล้วสินะ?”

“ฟู่ ฟู่ ซูมมมมม-”

พลังสีม่วงที่ปะทุขึ้นมาทั่วร่าง ก่อนที่จะรวามพลังสร้างหมัดขนาดใหญ่ขึ้นมา เห็นชัดเจนว่าต่อไปจะต้องเป็นการโจมตีที่รุนแรงแน่.

“ปล่อยให้เปิ่นจั้วจัดการเอง.”จุนซ่างเซียวเอ่ยห้ามอีกฝ่าย.

ราชาสัตว์จื่อหลินที่เก็บพลัง ทว่าขณะจะถอยออกมา เขาที่จ้องมองไปยังด้านหน้า พร้อมกับเอ่ยกล่าวเสียงดัง“ดูนั่นเร็วเข้า คนโรคจิต!”

โรคจิตอย่างงั้นรึ?

สายตาที่จ้องมองไปยังจุนซ่างเซียวที่นำบางอย่างออกมาก่อนที่จะผลักไปด้านหน้าด้วยท่าทางน่าอาเจียน พร้อมกับเอ่ยเสียงดัง“ไปเลยแก้วตาดวงใจของข้า!”

[心肝宝贝 แก้วตาดวงใจ(ที่รักเมื่อขาดเธอเหมือนขาดใจ)

心肝 มักมาคู่กับคำว่า 宝贝(ที่รัก) เป็น 心肝宝贝 เป็นคำที่พ่อแม่ใช่เรียกลูกๆ

ความหมายตรงตัวก่อนดีกว่า 心 แปลว่า หัวใจ 肝แปลว่า ปอด พอแปลตรงตัวแล้วก็จะรู้สึกแปลก ๆ หน่อย มาทั้งหัวใจ ทั้งตับ แต่สำหรับคนจีน คำนี้ใช้กับคนสำคัญที่รักมาก ขาดเธอไม่ได้ เหมือนขาดหัวใจ ขาดตับไป เราก็มีชีวิตอยู่ไม่ได้นั่นเอง ]

“ฟิ้ว -----”

หอคอยสะกดวิญญาณต้นกำเนิดสวรรค์ที่พุ่งลงไปยังใต้หลุม พร้อมกับกระแทกร่างของคิ้วเมตตาซานเหรินเสียงดังกึกก้อง.

กึก!

ผู้คนรอบ ๆ ที่กลายเป็นเงียบไปทันที.

ใบหน้าของทุกคนที่แข็งค้างไปพร้อม ๆ กัน.

เจ้าคนนั้นทำอะไรและพูดอะไร? บุรุษอกสามศอกกล้าพูดเช่นนี้ด้วยรึ?

ทั้งการกระทำท่วงท่าและคำพูดของจุนซ่างเซียวที่เอ่ยคำพูดชวนอ๊วก ดังกล่าวออกมา ทุกคนอดไม่ได้เลยที่จะตกอกตกใจ.

มารดาเถอะ!

น่ารังเกียจ!

“อ๊วกก!”

ชายคนหนึ่งที่นึกถึงกระทำของจุนซ่างเซียวเมื่อครู่ อดไม่ได้ที่จะอวกออกมา.

“อ๊วกก อ๊วกก อ๊วกก!”

เหมือนดังปฏิกิริยาลูกโซ่ ยอดฝีมือคนอื่น ๆ ต่างก็อวกออกมาด้วยเหมือนกัน.

ไม่ใช่แค่พวกเขา ลุ่เชียนเชียน เหออู๋ตี้ ตลอดจนเจียงเซี่ยและคนอื่น ๆ ที่ต้องขมวดคิ้ว มุมปากกระตุกไปด้วยเช่นกัน.

ทว่าจุนซ่างเซียวหาได้สนใจท่าทางของทุกคน เขาที่เอ่ยกล่าวในใจ“ไม่เห็นมีแจ้งรางวัล? ไม่ใช่ว่าเจ้านั่นบาดเจ็บจนสลบไปแล้วรึ?”

“ฟิ้ว!”

เขาที่โบกมือนำหอคอยสะกดวิญญาณต้นกำเนิดสวรรค์คืนมา.

เป็นความจริง คิ้วเมตตาซานเหริน เวลานั้นอยู่ในสภาพอนาถ ได้รับบาดเจ็บไม่น้อย ขณะที่ลืมตาตื่นขึ้นมา.

“น่า....น่ารังเกียจ.....”เขาที่โกรธเกรี้ยวเอ่ยกล่าวเสียงอ่อน กำลังจะใช้วิชาลับหลบหนีเงียบ ๆ.

ในเวลานั้น จุนซ่างเซียวที่ได้กระทำบางอย่างออกมาอีก.

คิ้วเมตตาซานเหรินที่เห็น แววตาชะงักงัน เขาที่สาบานได้ว่า ตลอดชีวิตที่ใช้ชีวิตมายาวนาน ท่องเที่ยวไปทั่วทุกสารทิศ ไม่เคยเห็นบุรุษที่กระทำเรื่องน่าไม่อายเช่นนี้มาก่อนเลย!

“พรึดด!”

ร่างกายที่บาดเจ็บอยู่แล้ว ระงับไม่ไหวต้องพ่นโลหิตออกมา.

ท่วงท่าการกระทำที่น่าอายของจุนซ่างเซียว ทำให้ยอดฝีมือระดับปฐพีจิตใจพังทลายไม่สามารถทนได้ต้องพ่นโลหิตบาดเจ็บหนัก เห็นชัดเจนว่าเป็นผลลัพธ์ที่ไม่ได้ตั้งใจ!

“ไปเลย!”

“แก้วตาดวงใจของข้า!”

“พรึด!”

ได้ยินคำพูดดังกล่าว คิ้วเมตตาซานเหรินยิ่งพ่นโลหิตหนักกว่าเดิม ตอนนี้แทบทรุดไม่สามารถที่จะหนีไปใหนได้.

“ฟู่ ฟู่ ---”

ในเวลานั้น ในครรลองสายตาหอคอยสะกดวิญญาณต้นกำเนิดสวรรค์ที่ขยายใหญ่พร้อมกับกระแทกทับมายังร่างของเขาอย่างโหดร้าย!

“ตูมมมม!”

ผืนปฐพีที่สั่นไหวไปมา กลิ่นอายที่หนักหน่วงรุนแรงหมุนวนกระจายไปรอบ ๆ.

“ยินดีกับผู้เข้าร่วม ชโลมโลหิตทวีปจิวเทียนครั้งแรกได้รับ 100 แต้ม.”เสียงของระบบสตรีแจ้งเตือนขึ้นมา.

จุนซ่างเซียวที่พยักหน้าพอใจ ก่อนที่จะย่อขนาดและเก็บหอคอยสะกดวิญญาณต้นกำเนิดสวรรค์กลับมา.

อย่างไรก็ตาม คิ้วเมตตาซานเหรินที่หมดสติสิ้นสภาพ ทั้งที่อีกฝ่ายหายใจรวยรินเขายังต้องลงมือหลายครั้ง ดังนั้นจึงส่ายหน้า“ต้องการจัดการยอดฝีมือปฐพีด้วยสิ่งนี้ จำเป็นต้องทุบตีสองสามครั้ง.”

“อ๊วกกกก!”

ที่ไกลออกไปราชาสัตว์จื่อหลินที่พ่นอวกออกมา.

เห็นจุนซ่างเซียวที่เคลื่อนไหวท่วงท่าน่าอายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้เขาไม่สามารถทนได้ในที่สุด.

เจียงเซี่ยและสองพี่น้องหนิงที่ใบหน้าบิดเบี้ยว พยายามอดกลั้นไม่ให้อ๊วกออกมาอย่างฝืน ๆ.

ภายใต้สายตาของคนมากมายจับจ้องมองอยู่ กับเคลื่อนท่วงท่าอย่างน่าละอายนั่น และยังพูดคำพูดเลี่ยน ๆ นั่นออกมาอีก ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะทำได้ เพราะคนปรกติอย่างน้อยก็ต้องคิดถึงหน้าตาของตัวเองบ้าง.

อย่างไรก็ดี เจ้านิกายจุนหาได้สนใจหน้าตา.

ขอเพียงเอาชนะฝ่ายตรงข้ามได้ เขาก็ไม่ลังเลเลยที่จะทำ.

“เหลืออีกหนึ่งสินะ.”

เขาที่หันกลับ เผยยิ้มจ้องมองไปยังพื้นที่ไกลออกไป.

“เจ้า...เจ้าหนู....”คิ้วปิศาจเอ้อเหรินที่ยืนขึ้นอย่างยากลำบาก จ้องมองด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว “ความแค้นนี้ เหล่าฟูจะจำไว้!”

เขาที่ตระหนักได้ว่าราชาสัตว์จื่อหลินนั้นแข็งแกร่งเกินกว่าเขาจะรับมือได้ ดังนั้นจึงคิดที่จะหนี.

“ฟิ้ว! ฟิ้ว!”

ในเวลานั้น ติงซิงหวังและราชาไป่ชิวที่ลอยอยู่บนอากาศ.

ทั้งสองที่ปลดปล่อยพลังแผ่แรงกดดันออกมา ทำให้ห้วงมิติรอบ ๆ สั่นไหวไปมา.

ยอดฝีมือระดับปราชญ์นั้นสามารถที่จะลอดมิติหนีได้ ทว่าหากสภาพมิติวุ่นวายสับสนก็ไม่มีใครกล้าที่จะมุดห้วงมิติออกไป เพราะว่าหากใครเคลื่อนที่ขณะห้วงมิติไม่สงบ บางทีอาจจะไม่ได้ออกมาตลอดกาล.

“ชิ!”

คิ้วปิศาจเอ้อเหรินที่แค่นเสียง เอ่ยออกมาว่า“คิดว่าแค่นี้จะขวางเปิ่นจั้วได้รึ? ไร้เดียงสา!”

“ฟิ้ว! ฟิ้ว ฟิ้ว!”

มือของเขาที่วาดไปมาบนอากาศอย่างรวดเร็ว ใบหน้าที่ยังสงบ เอ่ยออกมาว่า“เก้าสวรรค์พิภพไพศาล หกดาวกระบ.........”

“ฟู่ ฟู่ ----”

ยังท่องอาคมไม่เสร็จด้วยซ้ำ ฝ่ามือสีม่วงก็พุ่งกดทับลงมาอย่างรุนแรง.

“ตูมมมม!”

ฝ่ามืออากาศยักษ์ ที่กระแทกร่างคิ้วปิศาจเอ้อเหรินหมอบไปกับพื้น ชีพจรทั่วร่างเสียหาย.

“ไปเลย!”

“แก้วตาดวงใจของข้า!”

“ฟู่ ฟู่!”

หอคอยสะกดวิญญาณต้นกำเนิดสวรรค์ที่ล่วงหล่นลงมาทับ คิ้วปิศาจเอ้อเหรินที่ร้องตะโกน“ไม่......”

“ตูมมมมมม!”

ยอดฝีมือระดับปฐพีอีกคนที่หมดสติไปในทันที.

จุนซ่างเซียวที่ลงมือได้อย่างไม่มีปัญหา!

ด้วยการที่ราชาสัตว์จื่อหลินจัดการอีกฝ่ายให้ครึ่งเป็นครึ่งตายก่อนแล้ว เขาย่อมไม่พลาด!

“ยินดีกับผู้เข้าร่วมเอาชนะยอดฝีมือระดับปฐพี ได้รับ 20 แต้ม.”จุนซ่างเซียวที่ไม่ได้สนใจเสียงของระบบสตรี เขาที่ใช้จิตติดต่อกับวิญญาณเทียมทันที“ข้าไม่ได้ขยับท่วงท่าส่งหัวใจเมื่อครู่ ก็ปล่อยหอคอยสะกดวิญญาณต้นกำเนิดสวรรค์ได้อย่างงั้นรึ?”

“ใช่แล้วจ้า จูเหริน.”

อ้ายยาอธิบาย “ขอเพียงท่องสัจจะคาถาปกติก็ได้ ส่วนท่วงท่าส่งหัวใจนั่น ข้าเพิ่มเข้าไปเอง.”

“......”

ใบหน้าของจุนซ่างเซียวที่แข็งค้างไปในทันที.

ขอเพียงตะโกนว่า “ไปเลย แก้วตาดวงใจของข้า”ก็พอแล้ว ไม่ต้องแสดงท่วงท่าส่งหัวใจออกไปก็ได้ นี่เขาได้ใช้มันออกไปกี่ครั้งแล้ว ซ้ำยังต่อหน้าผู้คนมากมาย!

“แล้วเจ้าไม่บอกข้าก่อนหน้านี้ล่ะ!”

“ก็จูเหรินไม่ได้ถาม!”

“......”

จุนซ่างเซียวที่มุมปากกระตุกจ้องมองไปยังเหล่ายอดฝีมือที่ตื่นตะลึง เขาที่ยกมือเสยผมเบา ๆ “รูปหล่อเช่นข้า วันนี้หน้าแหกขายหน้าหมดแล้ว!”