บทที่ 15 บุตรแห่งเทพผู้ทรงพลัง!
บทที่ 15 บุตรแห่งเทพผู้ทรงพลัง!
บทที่ 15 บุตรแห่งเทพผู้ทรงพลัง!
สายตาของยะนางิ เรงจิ จับจ้องไปที่คอร์ต
พูดให้ถูกก็คือ เขากำลังมองไปที่เท้าของซานาดะ
“ท่ารวดเร็วดั่งอัสนีของเก็นอิจิโร!”
รูม่านตาของยะนางิ เรงจิ ฉายแววประหลาดใจ: “เซอิจิจะทำแบบนี้ได้ด้วยจริงๆ เหรอ?”
ยูกิมุระมีความสามารถในการมองทะลุเทคนิคของคู่ต่อสู้
ไม่เพียงแค่นั้น ยูกิมุระยังสามารถคืนเทคนิคของคู่ต่อสู้กลับไปในลักษณะเดียวกันได้ในทันที
สถานการณ์นี้เคยเกิดขึ้นมาแล้วในการแข่งขันครั้งก่อนๆ ระหว่างยูกิมุระและซานาดะ
อย่างไรก็ตาม ยะนางิ เรงจิ ไม่ได้คาดคิดว่ายูกิมุระจะมองทะลุท่ารวดเร็วดั่งอัสนีได้ในทันทีและคืนกลับไปในลักษณะเดียวกัน
แต่ยูกิมุระไม่ได้ใช้เทคนิคของคู่ต่อสู้ในการแข่งขัน เพราะในสายตาของยะนางิ เรงจิ แล้ว เทคนิคเหล่านั้นมีผลเพียงเล็กน้อยต่อยูกิมุระ
“ใช้เทคนิคของคู่ต่อสู้เพื่อโต้กลับพวกเขา…”
ยะนางิ เรงจิ พูดด้วยเสียงที่ได้ยินเพียงคนเดียว วิธีนี้ไม่เพียงแต่จะโจมตีคู่ต่อสู้ได้ แต่ยังส่งผลกระทบต่อขวัญกำลังใจของทีมคู่ต่อสู้ด้วย!
“นี่คือสไตล์ของยูกิมุระ…”
ในสายตาของยะนางิ เรงจิ บุคลิกของยูกิมุระนั้นอ่อนโยนมาก เขารักษาท่าทีที่อ่อนโยนต่อทุกคนเสมอ ไม่เคยแสดงอารมณ์ที่มากเกินไปหรือหัวเราะอย่างหยิ่งยโสโดยไม่มีเหตุผล
แต่เมื่ออยู่บนคอร์ต ยูกิมุระจะเปลี่ยนไป
สไตล์การเล่นของเขา การใช้ด้านที่แข็งแกร่งที่สุดของตนเพื่อข่มขู่คู่ต่อสู้ สามารถส่งผลกระทบต่อคู่ต่อสู้ได้ด้วยซ้ำ
ชัยชนะ!
ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ไม่มีใครสามารถหยุดยั้งยูกิมุระจากการคว้าชัยชนะได้
ยะนางิ เรงจิ รู้เรื่องนี้ดีมาก
“สมกับเป็นนายจริงๆ”
สายตาของซานาดะลึกล้ำ แม้แต่เขาก็ไม่คาดคิดว่ายูกิมุระจะมาถึงขั้นนี้ได้เร็วขนาดนี้
“ว่าไปแล้ว การที่นายปลดผนึกอัสนีและเงาออกมาได้ ทำให้ชั้นประหลาดใจจริงๆ”
ยูกิมุระเหลือบมองไปที่ซานาดะ และขณะที่เขาหันกลับไป เสียงอันอ่อนโยนของเขาก็ดังขึ้น: “ชั้นรอคอยวันที่นายจะทำให้อัสนีและเงาสมบูรณ์”
“ชั้นจะทำ!”
ดวงตาของซานาดะฉายแววแห่งความมุ่งมั่น
อย่างไรก็ตาม การแข่งขันครั้งนี้ยังคงดำเนินต่อไป
สำหรับผลลัพธ์…
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ยูกิมุระชนะ 6–0
หลังจากการแข่งขัน ซานาดะและยะนางิ เรงจิ ก็จากไป
ผู้ชมโดยรอบซึ่งยังคงตกตะลึงอยู่ ค่อยๆ ฟื้นตัว
“นี่แหละ บุตรแห่งเทพ!”
“เขาทำให้คนรู้สึกถึงเจตจำนงที่ไม่อาจก้าวข้ามได้”
“แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!”
“บุตรแห่งเทพก็คือบุตรแห่งเทพ แม้แต่จักรพรรดิ ตามการประเมินของนักข่าวเทนนิส ก็ยังไม่สามารถทำคะแนนจากบุตรแห่งเทพได้แม้แต่แต้มเดียว”
“ยากที่จะจินตนาการว่าเขายังอยู่แค่ปีหนึ่ง!”
“ใช่ ด้วยฝีมือระดับนี้ เขาน่าจะลงแข่งระดับมืออาชีพได้แล้วนะ?”
“นายเคยเห็นเด็กปีหนึ่งลงแข่งระดับมืออาชีพที่ไหนกัน?”
“แต่นั่นมันบุตรแห่งเทพนะ!”
“…….”
ผู้ที่จากไปแล้วยังคงพูดคุยกัน ความตกตะลึงบนใบหน้าของทุกคนยังคงอยู่เป็นเวลานาน
ยูกิมุระเพียงแต่ไม่ทันสังเกตว่าในฝูงชน มีเด็กผู้ชายผมสีเขียวเข้มคล้ายกับของเขา มีแววตาที่แปลกประหลาด
มันเป็นแววตาของความสนใจในสิ่งอื่น
“บุตรแห่งเทพ น่าสนใจดีนี่”
เด็กชายคิดเช่นนั้น แล้วกัดส้มคำหนึ่ง แม้กระทั่งกินเปลือกส้มที่ค่อนข้างขมเข้าไปด้วย
“ไม่คิดเลยว่าจะมีคนแบบนี้ปรากฏตัวขึ้นในนีออน ถ้าตาแก่คนนั้นรู้เข้า เขาคงจะประหลาดใจแน่ๆ ใช่ไหม?”
เสียงที่ได้ยินเพียงตัวเด็กชายเองดังออกมาจากปากของเขา
หลังจากมองไปที่ร่างของยูกิมุระที่กำลังเดินจากไปอย่างลึกซึ้งแล้ว เด็กชายก็จากไป
เขามีลางสังหรณ์ว่าอีกไม่นานเขาจะได้พบกับบุตรแห่งเทพคนนี้อีกครั้ง
..........
อีกด้านหนึ่ง
ยูกิมุระมาถึงอีกส่วนหนึ่งของชมรมเทนนิส
นี่คือพื้นที่เสิร์ฟอัตโนมัติ ซึ่งการเสิร์ฟทั้งหมดทำโดยเครื่องจักร โดยปกติจะใช้โดยผู้เริ่มต้นที่ฝึกมาได้สักพักแล้ว
เพราะความเร็วในการเสิร์ฟของเครื่องสามารถตั้งค่าได้ จึงเป็นประโยชน์สำหรับผู้เริ่มต้นในการลองโต้กลับลูกเทนนิส
อย่างไรก็ตาม ตรงหน้ายูกิมุระ… มีเครื่องเสิร์ฟมากกว่าสิบเครื่อง
ทิศทางของเครื่องเสิร์ฟทุกเครื่องเล็งตรงมาที่เขา
ไม่เพียงแค่นั้น ยังมีหน้าจอขนาดใหญ่มากอยู่ด้านหลังเครื่องเสิร์ฟ
หน้าจอถูกแบ่งออกเป็นตารางสี่เหลี่ยมจัตุรัส แต่ละตารางใหญ่กว่าลูกเทนนิสเล็กน้อย
ยูกิมุระตั้งค่าความเร็วของเครื่องเสิร์ฟ จากนั้นก็กลับไปที่ตำแหน่งเดิมของเขา
ตูม ตูม ตูม…
เครื่องเสิร์ฟสิบเครื่องเริ่มสั่นสะเทือน
ดวงตาสีม่วงของยูกิมุระฉายแววจริงจังเล็กน้อย และรอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าของเขาก็หายไป
ชวิ้ง ชวิ้ง ชวิ้ง…
ในชั่วพริบตา เครื่องเสิร์ฟสิบเครื่องก็ได้ยิงลูกเทนนิสออกมาแล้ว
ความเร็วของลูกเทนนิสแต่ละลูกไม่น้อยกว่า 230 กม./ชม.!
ความเร็วลูกระดับนี้ได้ไปถึงระดับการเสิร์ฟระดับประเทศแล้ว!
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ… ยูกิมุระกำลังเผชิญหน้ากับลูกเทนนิสสิบลูกด้วยความเร็วระดับนี้เพียงลำพัง!
สีหน้าของยูกิมุระไม่เปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย เขายกไม้แร็กเก็ตในมือขึ้น แขนของเขากลายเป็นภาพเบลอ
ทันใดนั้น ดูเหมือนจะมีภาพติดตามากมายปรากฏขึ้นรอบตัวยูกิมุระ และภาพติดตานั้นดูเหมือนจะทำการกระทำเช่นเดียวกับยูกิมุระ
ประกายแสงวาบขึ้นในรูม่านตาที่เหมือนอเมทิสต์ของเขา จากนั้นเขาก็เหวี่ยงไม้แร็กเก็ต
ปัง ปัง ปัง ปัง…
เสียงตีติดต่อกันสิบครั้งดังขึ้นพร้อมกัน ฟังดูราวกับว่ามีเพียงเสียงเดียว
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว…
ในชั่วพริบตา ลูกเทนนิสทั้งสิบลูกนั้นก็แฝงไปด้วยลำแสงและพุ่งไปยังหน้าจอด้านหลังเครื่องเสิร์ฟ
ปี๊บ!
ลูกเทนนิสกระทบใจกลางตาราง และไฟสีเขียวก็สว่างขึ้น
จากนั้น ลูกเทนนิสอีกเก้าลูกก็ตามมาทีละลูก และไฟสีเขียวก็สว่างขึ้น
วินาทีถัดมา…
ชวิ้ง ชวิ้ง ชวิ้ง…
ลูกเทนนิสสิบลูกพุ่งเข้าหายูกิมุระอีกครั้ง
ร่างกายของยูกิมุระวิ่งไปทางซ้ายอย่างรวดเร็ว ไม้แร็กเก็ตในมือขวาของเขาถืออยู่ตรงหน้า เมื่อมองไปที่ลูกเทนนิสที่กำลังเข้ามา เขาก็เหวี่ยงไม้แร็กเก็ตด้วยแบ็กแฮนด์!
ในชั่วพริบตา ภาพติดตารอบตัวยูกิมุระก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
ซ่า ซ่า ซ่า…
เสียงอากาศไหลเวียนดังขึ้น ในขณะนี้ ดูเหมือนว่ายูกิมุระจะทำการกระทำเดียวกันถึงสิบครั้ง
ปัง ปัง ปัง ปัง…
ด้วยการเหวี่ยงแบ็กแฮนด์ เขาก็ตีลูกเทนนิสออกไปในทันที
ปี๊บ!
ไฟสีเขียวปรากฏขึ้นอีกครั้ง
ทันทีหลังจากนั้น เครื่องเสิร์ฟก็ยิงลูกเทนนิสออกมาอีกครั้ง
ปัง ปัง ปัง ปัง…
ชั่วขณะหนึ่ง เหลือเพียงเสียงฝีเท้าที่วิ่งของยูกิมุระและเสียงตีลูกที่ดังต่อเนื่องเท่านั้น