บทที่ 12 สูบบุหรี่ ดื่มเหล้า ดาวซัลโว

"ยินดีต้อนรับสู่เบรสชาครับ" จามเปาโลเดินเข้ามาจับมือกับสองพ่อลูก แล้วหันไปตบไหล่มาร์คาโด "ขอบคุณสำหรับเซอร์ไพรส์ชิ้นนี้"

"ใช่ครับ เขาจะเป็นเซอร์ไพรส์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเรา"

จามเปาโลเชิญพวกเขานั่งลงและกล่าวต้อนรับอีกครั้ง "ผมดีใจมากที่เซียวเลือกเบรสชาเป็นสถานีแรกในอาชีพค้าแข้ง ผมเชื่อว่ามันจะเป็นการเริ่มต้นที่ดี"

ทั้งสองคนกล่าวขอบคุณ ก่อนที่เซียวเจ๋อจะเอ่ยปาก "แล้วเราต้องทำยังไงต่อไปครับ? ขอโทษที อย่างที่คุณรู้ นี่เป็นครั้งแรกของผมเหมือนกัน ผมไม่ค่อยถนัดเรื่องพวกนี้"

"ฮ่าฮ่า" จามเปาโลและมาร์คาโดหัวเราะอย่างอารมณ์ดี "งั้นคำแนะนำแรกของผมคือ คุณควรมองหาเอเยนต์สักคน แน่นอนว่าต้องเป็นคนที่มีเหตุมีผล ไม่โลภมาก และมีประสบการณ์"

เซียวเจ๋ออดบ่นไม่ได้ "มีด้วยเหรอครับเอเยนต์ที่ไม่โลภ?"

ประเด็นนี้ได้รับความเห็นชอบอย่างเป็นเอกฉันท์ ทั้งวงสนทนาพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะวกกลับเข้าเรื่อง

"งั้นผมคิดว่าต่อไปเรามาคุยเรื่องของเซียว... หรือซานโดรดีกว่า? คุณอยากให้เราเรียกคุณว่าอะไรดี?"

"เรามาคุยเรื่องสัญญาอาชีพฉบับแรกของคุณกันได้แล้ว"

"เรียกเซียวก็ได้ครับ" เซียวหยางวางมาดเด็กใหม่ "เราไม่ต้องทดสอบฝีเท้ากันก่อนเหรอครับ?"

"ทดสอบฝีเท้า? ไม่จำเป็นหรอก ผมเชื่อมสายตาของมาร์คาโด" จามเปาโลโบกมือ แล้วหยุดคิดนิดหนึ่ง "แน่นอน ถ้าคุณอยากจะโชว์ของ เราก็ไม่ขัดข้อง..."

ยังไงซะนั่นมันก็แค่เทปบันทึกภาพ เขาเองก็อยากเห็น "พลังการต่อสู้" ที่แท้จริงของเซียวหยางกับตาตัวเองเหมือนกัน ซึ่งมันจะส่งผลโดยตรงต่อการเจรจาต่อรองหลังจากนี้

มาร์คาโดดูจะเป็นคนที่เก็บอารมณ์ไม่เก่ง คิ้วเขาคลายออกแล้วก็ขมวดมุ่นอีกครั้ง "แต่เซียวเพิ่งแข่งมาเมื่อวาน แถมวันนี้ก็ไม่ใช่วันซ้อมด้วย จะไปหาใครมาทดสอบล่ะครับ?"

จามเปาโลปรายตามองเขาเรียบๆ ราวกับจะถามว่า ตกลงแกอยู่ฝั่งไหนกันแน่ ก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า "ถ้าผมจำไม่ผิด เซียวลงเล่นไปไม่ถึงครึ่งเกมไม่ใช่เหรอ? ประจวบเหมาะพอดี เด็กๆ ทีมเยาวชนของเราเพิ่งแข่งเสร็จเมื่อวานซืน ตอนนี้กำลังซ้อมอยู่ พวกเขาน่าจะได้ยินกิตติศัพท์ของเซียวเมื่อวานมาบ้างแล้ว... คุณน่าจะรู้จักพวกเขาส่วนใหญ่ใช่ไหม?"

ทีมเยาวชนเอซี มิลาน กับทีมเยาวชนเบรสชา อยู่สายเดียวกันในลีกเยาวชนอิตาลี ต้องเจอกันฤดูกาลละสองครั้ง ดังนั้นจามเปาโลจึงคิดว่าเซียวหยางกับเด็ก U19 ของเบรสชาน่าจะเคยดวลกันในสนามมาบ้าง แต่ผิดคาด เซียวหยางตอบว่า "ไม่ครับ ผมเพิ่งขึ้น U19 ฤดูกาลนี้ ก่อนหน้านี้ผมอยู่ U17"

"โอ้ ขอโทษที ผมลืมอายุของคุณไปเลย เพราะคุณเล่นในสนามได้เก๋าเกินเด็ก 17 ไปมาก" จามเปาโลลุกขึ้นยืน "มาเถอะ แสดงให้ผมดูหน่อยว่าคุณมีดีแค่ไหน ให้ผมได้รู้จักคุณมากขึ้นอีกนิด"

เขารีบสั่งผู้ช่วยโค้ชให้ไปแจ้งทีมเยาวชน แล้วให้เจ้าหน้าที่พาเซียวหยางไปเปลี่ยนชุดที่ห้องแต่งตัว ก่อนจะไปเจอกันที่สนามซ้อม

ว่ากันตามตรง เขายังคาดหวังในตัวเซียวหยางไว้สูง จึงไม่ได้ใช้ยาแรงในทันที แค่ใช้เด็กวัยเดียวกันมาลองเชิงดูก่อน ไม่อย่างนั้นถ้าโยนเขาเข้าไปในดงแข้งโหดทีมชุดใหญ่เลย เด็กมันอาจจะเสียของก่อนเปิดฤดูกาลก็ได้

ตามความคิดของเขา ยังไงเขาก็จะยืมตัวเซียวหยางแน่ๆ ต่อให้วันนี้เซียวหยางจะโชว์ฟอร์มห่วยแตกเหมือนกองอึ เขาก็จะยืม เพราะไม่มีโค้ชคนไหนกล้าเมินเฉยต่อศักยภาพที่เซียวหยางแสดงออกมาในมิลานดาร์บี้ แต่เขาคงให้เซียวหยางค่อยๆ ปรับตัวในทีมเยาวชนสักหนึ่งถึงสองสัปดาห์ก่อน แล้วค่อยดึงขึ้นชุดใหญ่ เริ่มจากเป็นตัวสำรองแล้วค่อยๆ ปั้นขึ้นมา ขอแค่เซียวหยางสามารถยกระดับขึ้นมาเป็นตัวหลักได้ก่อนกลางฤดูกาล ดีลนี้ก็ถือว่าไม่ขาดทุนแล้ว

เขาไม่ได้คิดเลยว่า ตัวเขาเองจะอยู่รอดถึงตอนนั้นหรือเปล่า...

เมื่อเซียวหยางมายืนอยู่ข้างสนาม นักเตะทีมเยาวชนเบรสชาก็มองมาด้วยความอยากรู้อยากเห็นทันที

"นั่นใช่ไอ้หมอนั่นหรือเปล่า คนที่ยิงสอง จ่ายหนึ่งเมื่อวาน?"

"เบอร์ 11 ของมิลาน ซานโดร เซียว มาทำอะไรที่นี่?"

"ยังไม่เก็ทอีกเหรอ? มันย้ายทีมไง"

"ห๊ะ? ย้ายจากมิลานมานี่เนี่ยนะ? สมองกลับหรือเปล่า?"

"โง่ป่ะเนี่ย? ไม่เห็นมาร์คาโดกับมาร์โกเหรอ?"

"เชี่ย!"

การที่นักเตะมาพร้อมกับหัวหน้าแมวมองและโค้ชทีมชุดใหญ่ นัยยะมันชัดเจนอยู่แล้ว

ไอ้หมอนี่เล็งทีมชุดใหญ่

แม้แต่โค้ชทีมเยาวชนยังมองเซียวหยางด้วยความไม่สบอารมณ์

'เด็กปั้นในทีมมีตั้งเยอะแยะ ไม่พอใจเหรอ? ต้องไปหาเศษหาเลยข้างนอก?'

นักเตะเบรสชาย่อมรู้สึกเดือดดาลยิ่งกว่า

'ได้... จะเอาแบบนี้ใช่ไหม...'

จามเปาโลมองสายตาราวกับนักล่าของพวกเขาแล้วยิ้มมุมปากอย่างพอใจ

ทันทีที่เซียวหยางก้าวลงสนาม เสียง "ติ๊ง" ก็ดังขึ้นในหัว

ระบบหาเรื่องอีกแล้วเหรอ?

"เควสต์ย่อยเปิดใช้งาน โปรดดำเนินการ"

เควสต์ย่อย 1: สั่งสอนเด็กใหม่

เงื่อนไขภารกิจ: ผ่านการทดสอบฝีเท้าที่เบรสชา

รางวัล: ชิ้นส่วนเทมเพลต "ฮุบเนอร์" 1 ชิ้น (สะสมครบ 5 ชิ้น เพื่อสังเคราะห์เป็นเทมเพลตสมบูรณ์)

เดี๋ยวนี้มีเล่นมุกเก็บชิ้นส่วนด้วยเหรอ?

ต่อไปจะมีสกินไหม? เติมเงินครั้งแรกแถมโบนัส? ระบบออโต้เพลย์?

ฮุบเนอร์... นี่ก็ตัวตึงเหมือนกัน

ตอนอายุ 21 เขาเป็นช่างไม้ เตะบอลเป็นงานอดิเรก จนไปเข้าตาทีมในลีกดิวิชั่น 4 ของอิตาลี ถึงได้เริ่มเส้นทางค้าแข้งอาชีพ จากนั้นก็หยุดไม่อยู่

แน่นอน วีรกรรมที่เป็นภาพจำที่สุดของหมอนี่คือตอนที่นั่งสูบบุหรี่อยู่ที่ม้านั่งสำรองแล้วกล้องจับภาพได้

ที่น่ากลัวคือ เขาไม่ใช่แค่สูบเล่นๆ แต่สูบจริงจังวันละซอง แถมยังเป็นพวกขี้เหล้าตัวยง เป็นตัวประหลาดที่พกเหล้าเข้าสนามซ้อมแล้วกระดกแทนน้ำเปล่า

แต่ถึงจะมี "ดีบัฟ" พวกนี้ทับถมอยู่เต็มตัว ก็ไม่อาจบดบังพรสวรรค์ในการทำประตูของเขาได้

ฤดูกาล 1991-1992 อายุ 25 ปี คว้าดาวซัลโว "กัลโช่ เซเรีย ดี"

ฤดูกาล 1995-1996 อายุ 29 ปี คว้าดาวซัลโว "กัลโช่ เซเรีย บี"

ฤดูกาล 2001-2002 อายุ 35 ปี คว้าดาวซัลโว "กัลโช่ เซเรีย อา"

สูบบุหรี่ ดื่มเหล้า ดาวซัลโว...

ดังนั้น ถ้ารางวัลของระบบมีความเกี่ยวข้องกับทีมที่โฮสต์สังกัดอยู่ เบรสชาก็ถือเป็นขุมทรัพย์สำหรับเซียวหยางจริงๆ

สิ้นเสียงนกหวีด เกมเริ่มขึ้น

ในสนาม ฝั่งหนึ่งสวมเสื้อแข่งสีน้ำเงินของเบรสชา อีกฝั่งสวมเสื้อกั๊กสีเหลืองทับเสื้อแข่ง

เซียวหยางอยู่ทีมสีเหลือง

เป็นการแข่งแบบ 7 ต่อ 7 ใช้แผน 3-2-1 ทั้งสองทีม

เซียวหยางเล่นเป็นกองหน้า

ว่ากันตามตรง การใช้เทมเพลตกาก้ามาเล่นกองหน้ามันก็ดูขัดๆ อยู่บ้าง ตำแหน่งที่เหมาะกับเขาที่สุดตอนนี้ ถ้าไม่ใช่ "กองกลางตัวรุก" ก็ควรจะเป็น "หน้าต่ำ" แต่ข้อดีคือตัวเขาเองก็เป็นกองหน้าอาชีพอยู่แล้ว เลยไม่รู้สึกลำบากใจกับตำแหน่งนี้

ทีมสีเหลืองเขี่ยบอล เซียวหยางส่งบอลออกไปแล้ววิ่งทำทางขึ้นหน้าทันที

เพื่อนร่วมทีมสองสามคนเคาะบอลกันไปมาในแดนหลังอย่างอ้อยอิ่ง ไม่มีความคิดจะส่งบอลให้เขาเลย

จนกระทั่งจามเปาโลต้องตะโกนสั่งอย่างไม่พอใจ "ส่งบอลให้เขา!"

เบอร์ 5 สีเหลืองที่ครองบอลอยู่ถึงยอมจ่ายบอลมาให้อย่างเสียไม่ได้

แล้วหลังจากนั้นก็ไม่เกี่ยวกับพวกเขาแล้ว...