บทที่ 16 ภารกิจใหม่ บริษัทปศุสัตว์

หลังจากที่คนหนุ่มสาวที่ออกไปทำงานต่างถิ่นได้เห็นข่าวเกี่ยวกับแตงโมเซิงหลงที่โด่งดัง พวกเขาก็ตัดสินใจลาออกจากงานทันที เพื่อเตรียมตัวกลับมาปลูกแตงโมที่หมู่บ้านเซิงหลง

วันนี้เลขาฯ หลี่โม่เดินทางไปยังพื้นที่เพาะปลูกสมุนไพรเพื่อตรวจสอบการเจริญเติบโตของพืช

เมื่อเทียบกับตอนที่เพิ่งเริ่มปลูก ตอนนี้สมุนไพรเติบโตขึ้นมาก มากจนน่าตกใจ

หนิวหมาจื่อเมื่อเห็นหลี่โม่ก็รีบวิ่งเข้ามาหาพร้อมโค้งคำนับ "เลขาฯ หลี่โม่ สมุนไพรพวกนี้โตเร็วมากเลยครับ รู้สึกเหมือนมันจะโตเร็วกว่าวัชพืชข้างๆ อีกนะครับเนี่ย"

อัตราการเติบโตที่รวดเร็วของสมุนไพรทำให้ชาวบ้านรู้สึกเหลือเชื่ออยู่ไม่น้อย

ทว่าหลี่โม่กลับไม่ได้กังวลเลยแม้แต่น้อย

เขาพูดกับหนิวหมาจื่อว่า "ยิ่งสมุนไพรโตเร็วก็ยิ่งดีสิ บางทีไม่ทันสิ้นปีนี้ ผู้ถือหุ้นบริษัทเพาะปลูกสมุนไพรอาจจะได้รับเงินปันผลกันแล้วก็ได้"

พอได้ยินคำว่า 'เงิน' ดวงตาของหนิวหมาจื่อก็เป็นประกายทันที "งั้นฉันต้องเฝ้าสมุนไพรพวกนี้ให้ดีกว่าเดิม ใครหน้าไหนก็ห้ามมาแตะเงินของฉันเด็ดขาด!"

"อืม ช่วงนี้ผลงานของนายถือว่าดีมาก ไปเรียกทุกคนที่มีหน้าที่เฝ้าดูแลสมุนไพรมาหน่อย"

หนิวหมาจื่อรีบวิ่งไปเรียกคนทันที

เมื่อทุกคนมาพร้อมหน้ากันแล้ว หลี่โม่ก็ควักเงินปึกหนึ่งออกมานับ หลังจากแจกจ่ายเงินเสร็จ เขาก็มองไปที่ทุกคน

"ก่อนหน้านี้ผมเคยบอกไว้ว่า ใครที่ทำงานกับผมจะต้องได้เงิน วันนี้ผมเลยเอาค่าจ้างมาแจกให้ทุกคนครับ"

"หนิวหมาจื่อ เดือนนี้นายทุ่มเททำงานหนักที่สุด นี่คือค่าจ้างของนายรวม 3,000 หยวน ตอนนี้บริษัทเพาะปลูกสมุนไพรเพิ่งก่อตั้ง ยังมีงบไม่มาก อย่าเพิ่งคิดว่ามันน้อยไปนะ"

หนิวหมาจื่อมองเงินในมือด้วยความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ

"เลขาฯ หลี่โม่ ทำไมให้เงินฉันล่ะ? ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก"

"ทุกคนช่วยกันดูแลแปลงสมุนไพร ทั้งถอนหญ้า รดน้ำ และอื่นๆ ถ้าเราจ้างคนอื่นมาทำก็ต้องเสียเงินเหมือนกัน ในเมื่อทุกคนเป็นคนลงแรงทำ ผมจะเอาเปรียบทุกคนได้ยังไง รับเงินไปเถอะครับ"

ทุกคนที่มีหน้าที่ดูแลแปลงสมุนไพรต่างได้รับค่าจ้าง

การได้ถือเงินสดจริงๆ ไว้ในมือ ทำให้พวกเขาเกิดความรู้สึกภูมิใจในความสำเร็จเป็นครั้งแรก

เพราะเงินที่ได้รับในวันนี้ อาจจะมากกว่ารายได้ที่พวกเขาหาได้ทั้งปีด้วยซ้ำ

เมื่อได้สัมผัสผลตอบแทนที่จับต้องได้ หนิวหมาจื่อและคนอื่นๆ ต่างยืนยันเป็นเสียงเดียวกันว่าจะทำงานให้หนักขึ้นในวันข้างหน้า!

หลังจากจัดการธุระเรื่องบริษัทสมุนไพรเสร็จ หลี่โม่ก็เตรียมตัวเดินสำรวจรอบหมู่บ้านอีกครั้งเพื่อมองหาโอกาสทางธุรกิจใหม่ๆ

แต่เดินไปได้ไม่นาน เขาก็ได้รับสายจากเสิ่นกั๋วหาว

"เลขาฯ หลี่โม่ เห็นข่าวเรื่องแบรนด์แตงโมเซิงหลงดังเป็นพลุแตกหรือยังครับ?"

"เห็นแล้วครับ ตอนนี้มีคนพูดถึงในโลกออนไลน์เยอะมาก ต้องขอบคุณคุณอาเสิ่นจริงๆ ครับ ถ้าไม่ได้คุณอาช่วย แตงโมเซิงหลงคงไม่ดังเร็วขนาดนี้"

"เหตุผลหลักเป็นเพราะตัวแตงโมเซิงหลงเองเป็นสินค้าคุณภาพดีต่างหากครับ ผมแค่ช่วยผลักดันนิดหน่อยเอง"

"เลขาฯ หลี่โม่ครับ ปีนี้แตงโมเซิงหลงขายหมดเกลี้ยงแล้ว ผมเลยอยากจะคุยเรื่องโควตาของปีหน้ากับคุณหน่อย"

"ไม่ทราบว่าปีหน้าเลขาฯ หลี่โม่จะขยายพื้นที่ปลูกแตงโมเซิงหลงสักกี่หมู่ครับ?"

"ปีหน้า ผมกะว่าจะขยายเป็นหนึ่งหมื่นหมู่ครับ"

"เยี่ยมไปเลยครับ!" เสิ่นกั๋วหาวหุบยิ้มไม่ได้เมื่อได้ยินตัวเลขหนึ่งหมื่นหมู่

"เลขาฯ หลี่โม่ แตงโมหนึ่งหมื่นหมู่นี้..."

"คุณอาเสิ่นไม่ต้องห่วงครับ คุณอาเคยช่วยผมไว้ ผมไม่ให้สิทธิ์ตัวแทนจำหน่ายกับคนอื่นแน่นอน"

"ได้ยินแบบนี้ผมก็สบายใจครับ เลขาฯ หลี่โม่ ปีหน้าผมตัดสินใจแล้วว่าจะรับซื้อแตงโมเซิงหลงในราคาจินละ 15 หยวน!"

"ตกลงครับ เอาตามนั้นเลย"

สัญญาของลูกผู้ชาย ไม่จำเป็นต้องมีเอกสารผูกมัดให้วุ่นวาย

หลังจากวางสาย เสิ่นกั๋วหาวก็รู้สึกโล่งใจราวกับยกภูเขาออกจากอก

ปีนี้ราคาขายปลีกแตงโมเซิงหลงทางฝั่งเขาพุ่งไปถึงจินละ 55 หยวน!

ในเมืองหลวงอย่างม๋อตู ราคาทะลุ 80 หยวนไปแล้วด้วยซ้ำ!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าแตงโมเซิงหลงได้ครองใจเศรษฐีกระเป๋าหนักไปเรียบร้อยแล้ว

ปีหน้าจะเป็นเวลาแห่งการกอบโกยกำไรอย่างแท้จริง

เสิ่นกั๋วหาวมั่นใจว่าเขาสามารถเหมาแตงโมทั้งหนึ่งหมื่นหมู่ได้ และรับประกันว่าราคาขายปีหน้าจะไม่ต่ำกว่าปีนี้แน่นอน

นั่นคือเหตุผลที่เขากล้าเสนอราคารับซื้อที่ 15 หยวนต่อจิน!

หลังจากวางโทรศัพท์ เสียงของระบบก็ดังขึ้นในหัวของหลี่โม่

"ติ๊ง... ยินดีด้วย โฮสต์ทำภารกิจสร้างชื่อเสียงให้แบรนด์แตงโมหมู่บ้านเซิงหลงสำเร็จ ได้รับรางวัล: การ์ดเทคโนโลยีการเพาะเลี้ยงสัตว์"

"ระบบ ขอดูคำอธิบายของการ์ดเทคโนโลยีการเพาะเลี้ยงสัตว์หน่อย"

"การ์ดเทคโนโลยีการเพาะเลี้ยงสัตว์: ตามชื่อที่ระบุ หลังใช้งานจะทำให้บุคคลได้รับความรู้และเทคนิคเกี่ยวกับการเพาะเลี้ยงสัตว์ เทคโนโลยีนี้ครอบคลุมรอบด้าน ไม่จำกัดชนิดของสัตว์ที่เลี้ยง"

"การ์ดหนึ่งใบสามารถมอบเทคโนโลยีการเพาะเลี้ยงสัตว์ให้กับคนได้สูงสุด 20 คน"

หลังจากอ่านคำอธิบาย ดวงตาของหลี่โม่ก็เป็นประกาย

เจ้านี่มันของดีชัดๆ!

มันสามารถถ่ายทอดความรู้ให้คนอื่นได้โดยตรงเลยเหรอ!

ต้องรู้ก่อนว่าเทคโนโลยีการเพาะเลี้ยงสัตว์นั้นครอบคลุมทั้ง การให้อาหาร การผสมพันธุ์ การดูแลรักษาสัตว์ป่วย และอื่นๆ อีกมากมาย

แต่ความรู้ทั้งหมดนี้สามารถส่งต่อให้คนอื่นได้ทันทีผ่านการ์ดใบนี้

นี่มันการ์ดเทพชัดๆ!

ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือการ์ดหนึ่งใบใช้ได้กับแค่ 20 คนเท่านั้น

แต่หลี่โม่ก็พอใจมากแล้ว

คนที่มีความรู้ความชำนาญ 20 คน เพียงพอที่จะดูแลฟาร์มวัวขนาดหนึ่งหมื่นตัวได้สบายๆ

ดูเหมือนว่าโครงการต่อไปที่เขาต้องทำคือการก่อตั้ง 'บริษัทปศุสัตว์หมู่บ้านเซิงหลง'!

"ติ๊ง... ยินดีด้วย โฮสต์ค้นพบโอกาสทางธุรกิจใหม่ ได้รับภารกิจใหม่: ก่อตั้งบริษัทปศุสัตว์หมู่บ้านเซิงหลง"

"เมื่อทำภารกิจสำเร็จ โฮสต์จะได้รับรางวัล: น้ำยาเร่งการเจริญเติบโตของสัตว์"

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคย หลี่โม่ก็รู้ว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นถูกต้อง

ในเมื่อมีภารกิจใหม่ ก็ได้เวลาต้องยุ่งกันอีกรอบ

ตามกฎเดิม อันดับแรกต้องไปจดทะเบียนบริษัทที่อำเภอ

ครั้งนี้ก็ยังคงใช้ช่องทางพิเศษเหมือนเดิม

แม้กระบวนการจัดตั้งบริษัทปศุสัตว์จะเริ่มดำเนินการแล้ว แต่สิ่งที่ต้องพิจารณาตอนนี้คือจะเลี้ยงสัตว์ชนิดไหนถึงจะทำกำไรได้มากที่สุด

หลี่โม่เริ่มค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต

หลังจากเปรียบเทียบข้อดีข้อเสียแล้ว ในที่สุดหลี่โม่ก็ตัดสินใจเลือก 'เลี้ยงวัว'

เพราะเขามีน้ำยาเร่งการเจริญเติบโตของสัตว์ที่ระบบจะมอบให้ ซึ่งช่วยร่นระยะเวลาการเติบโตได้

และวัวเป็นสัตว์ปศุสัตว์ที่สามารถทำน้ำหนักตัวได้มากที่สุด

ดังนั้นโดยภาพรวมแล้ว การเลี้ยงวัวจึงคุ้มค่าแก่การลงทุนที่สุด

แม้ว่าปัจจุบันจะมีฟาร์มวัวมากมายในประเทศ แต่เนื้อวัวคุณภาพสูงกลับยังมีไม่มากนัก

ถ้าเวลานี้มีเนื้อวัวคุณภาพสูงปรากฏขึ้นในท้องตลาด มันจะต้องสร้างความฮือฮาได้อย่างแน่นอน

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว หลี่โม่ก็ไปปรึกษาเรื่องนี้กับปู่ผู้ใหญ่บ้าน

การเลี้ยงวัวจำเป็นต้องใช้พื้นที่

และปู่ผู้ใหญ่บ้านคือคนที่รู้เรื่องที่ดินในหมู่บ้านดีที่สุด

เมื่อมาถึงบ้านปู่ผู้ใหญ่บ้าน หลี่โม่เห็นแกกำลังนั่งกินแตงโมอย่างสบายอารมณ์

"อ้าว? หลี่โม่มาเหรอ? เข้ามาสิ มากินแตงโมกัน"

"ปู่ทานเลยครับ ผมเพิ่งกินมาก่อนจะมานี่เอง ผมมีเรื่องจะมาปรึกษาปู่หน่อยครับ"

"ว่ามาสิ ปู่ฟังอยู่"

"คืออย่างนี้ครับปู่ ผมวางแผนว่าจะเปิดบริษัทปศุสัตว์ในหมู่บ้านเราครับ"

"บริษัทปศุสัตว์? เอ็งกะจะเลี้ยงอะไรล่ะ?"

"เลี้ยงวัวครับ"

"หลี่โม่ เอ็งคงจะให้ปู่ช่วยหาที่เหมาะๆ สำหรับเลี้ยงวัวใช่ไหม?"

"ถูกต้องครับปู่"

"อืม... ก็มีทุ่งหญ้าผืนใหญ่อยู่ทางทิศตะวันตกสุดของหมู่บ้าน ตรงนั้นมีทะเลสาบเล็กๆ อยู่ด้วย วัวจะได้กินหญ้ากินน้ำสะดวก เลี้ยงตรงนั้นน่าจะดีที่สุด"