ตอนที่ 29 ดวลกับทาคาดะ

ตอนที่ 29 ดวลกับทาคาดะ

ตลอดสัปดาห์ต่อมา มิตสึอิยังคงฝึกซ้อมตามปกติ ไม่ได้ละเลยหน้าที่เพียงเพราะกำลังคบหากับไอดะ ยาโยอิ

มิตสึอิบอกเรื่องนี้กับไอดะ ยาโยอิไปเมื่อวันก่อน ว่าเนื่องจากต้องเรียนหนังสือ เวลาซ้อมของมิตสึอิก็มีน้อยอยู่แล้ว ถ้าต้องเอาเวลาไปออกเดตอีก เขาคงไม่มีเวลาซ้อมเลย

ไอดะ ยาโยอิเข้าใจดี เพราะเธอเองก็เป็นคนวงใน ในฐานะนักข่าวสายบาสเกตบอล เธอย่อมรู้ดีว่าการฝึกซ้อมสำคัญกับนักกีฬาแค่ไหน

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เธอก็อยู่ในช่วงฝึกงาน งานยุ่งหัวหมุนทุกวัน เลยไม่มีเวลาไปเดตกับมิตสึอิได้บ่อยๆ

ดังนั้น ทั้งสองจึงตกลงกันว่าจะหาเวลาเดตกันวันหลัง... เวลาเก้าโมงเช้าวันเสาร์ ทีมโชโฮคุต้อนรับคู่แข่งในรอบที่สามของศึกชิงแชมป์จังหวัด...โรงเรียนมัธยมปลายทาคาดะ

นี่คือทีมที่เซ็นเตอร์ตัวสูงที่สุดสูงแค่ 185 เซนติเมตร เป็นทีมยุคสมอลล์บอลที่สวนกระแสยุคสมัยอย่างแท้จริง

ผู้เล่นทั้งทีมรวมถึงเซ็นเตอร์มีความสามารถในการชู้ตที่ดี เกมบุกเน้นการพิกแอนด์โรล , การเคลื่อนที่โดยไม่มีบอล  และการชู้ต โดยเน้นความเร็วและความคล่องตัวเป็นหลัก

สไตล์การเล่นของพวกเขาตรงข้ามกับทีมโชโฮคุที่เน้นการเล่นตามตำแหน่ง  อย่างสิ้นเชิง

ด้วยสไตล์การเล่นแบบนี้ ทุกทีมที่เจอกับพวกเขา ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ สกอร์มักจะออกมาสูงลิ่วเสมอ เพราะต่างฝ่ายต่างกันกันไม่อยู่

มิตสึอิไม่ได้กังวลกับทีมสไตล์สวนกระแสแบบนี้เลย ในยุคที่กฎอนุญาตให้ใช้มือปะทะ  ได้ แท็กติกสมอลล์บอลประสบความสำเร็จได้ยากจริงๆ

เมื่อเกมกำลังจะเริ่ม 5 ตัวจริงของโชโฮคุยังคงเป็นชุดเดิม

ปรี๊ด!

กรรมการโยนบอลขึ้นสูง อาคางิกะจังหวะที่ลูกบาสลอยลงมาได้อย่างแม่นยำ แล้วกระโดดสุดตัวทันที

ทว่า เมื่อเทียบกับอาคางิที่ทุ่มสุดตัว เซ็นเตอร์ของทาคาดะกลับดูเล่นทีเล่นทีจริง กระโดดเบาๆ แค่เป็นพิธี เห็นชัดว่าถอดใจเรื่องการแย่งลูกเปิดเกมไปตั้งแต่แรก

อาคางิปัดบอลไปให้คาวากิได้อย่างง่ายดาย คาวากิรับบอลแล้วค่อยๆ เลี้ยงขึ้นหน้าไปแดนคู่แข่ง โทนของเกมนี้คือบุกช้าแต่รับเร็ว ซึ่งอาจารย์อันไซวางแผนไว้แต่เนิ่นๆ

พอถึงแดนหน้า คาวากิเห็นอาคางิโพสต์อัพในเขตโทษเรียกบอลได้สบายๆ เลยหยอดบอลให้อาคางิทันที

ตึง~

หลังรับบอล อาคางิเอนตัวเบียดเซ็นเตอร์ทาคาดะกระเด็น แล้วกระโดดดังก์ทำสองแต้มง่ายๆ

หลังทำแต้ม อาคางิไม่ฉลองรีบวิ่งกลับแดนตัวเองทันทีเพื่อป้องกันแท็กติกฟาสต์เบรกของทาคาดะ ไม่ให้ทีมเสียเปรียบเรื่องตัวผู้เล่น

น่าเสียดายที่แม้อาคางิจะรีบวิ่งกลับทันที แต่สปีดเกมบุกของทาคาดะก็ยังเร็วกว่าก้าวหนึ่ง

เซ็นเตอร์ที่สูงแค่ 185 เซนติเมตร วิ่งเร็วกว่าอาคางิมาก แม้จะออกตัวทีหลัง แต่ก็แซงอาคางิไปได้ง่ายๆ ตั้งแต่ครึ่งสนาม

ในสถานการณ์ 5 ต่อ 4 บวกกับในทีมโชโฮคุมีแค่มิตสึอิที่เกมรับค่อนข้างดี ส่วนอีกสามคนต้องบอกว่าอยู่แค่ระดับมาตรฐาน

ทำให้ทาคาดะหาช่องว่างชู้ตโล่งๆ ได้จากการสกรีนไขว้  และชู้ตติงการ์ดของทาคาดะก็ไม่พลาด เก็บแต้มด้วยลูกจัมเปอร์ระยะกลาง

อาจารย์อันไซเห็นทาคาดะหาช่องส่องโล่งๆ ได้ง่ายดายขนาดนั้นก็อดขมวดคิ้วไม่ได้

เขาไม่คิดว่าฟาสต์เบรกของทาคาดะจะเร็วขนาดนี้ อาคางิออกตัววิ่งกลับไปแล้วแท้ๆ แต่พวกนั้นก็ยังเล่นเกม 5 ต่อ 4 ได้สำเร็จ

อย่างไรก็ตาม เกมเพิ่งจะเริ่ม เขาไม่อยากและไม่จำเป็นต้องรีบแทรกแซงเร็วขนาดนี้

เพลย์ต่อๆ มาแทบจะถอดแบบมาจากช่วงเปิดเกม เกมบุกอาคางิแทบจะไร้เทียมทานในเขตโทษ แต่เกมรับเขากลับตกเป็นเป้าโจมตีเรื่องความเชื่องช้าตลอด ทำให้คู่แข่งใช้ความได้เปรียบเรื่องจำนวนผู้เล่นทำแต้มได้

ผ่านไปไม่กี่เพลย์ สกอร์เสมอกันที่ 12–12 ทั้งสองทีมมีเปอร์เซ็นต์การชู้ตสูงลิ่ว เรียกเสียงเชียร์จากผู้ชมได้ลั่นสนาม

อย่างที่เขาว่ากัน เกมรับทำให้เป็นแชมป์ แต่เกมรุกซื้อใจคนดู การแลกหมัดบุกใส่กันระลอกแล้วระลอกเล่าแบบนี้ถูกใจคนดูนักแล

ทว่า อาจารย์อันไซมองเห็นความเสียหายที่เกมบุกแบบนี้ส่งผลต่อโชโฮคุ โดยเฉพาะกับอาคางิ

ในไม่กี่เพลย์นี้ อาคางิไม่เพียงต้องใช้แรงปะทะทำแต้ม แต่ยังต้องสปีดเต็มฝีเท้าเพื่อวิ่งกลับไปรับ ซึ่งผลาญพลังงานมหาศาล

ด้วยส่วนสูงและน้ำหนักของอาคางิ ย่อมใช้พลังงานมากกว่าคนอื่นอยู่แล้ว ขืนปล่อยให้เกมดำเนินไปแบบนี้ อาคางิยืนระยะได้ไม่นานแน่

จังหวะที่อาจารย์อันไซกำลังจะขอเวลานอกเพื่อแก้เกม จู่ๆ เขาก็สังเกตเห็นมิตสึอิวิ่งไปกระซิบอะไรบางอย่างกับคาวากิ ทำให้อาจารย์อันไซชะงักความคิดที่จะขอเวลานอกไว้ก่อน

ต้องรู้ไว้ว่าคาแรกเตอร์อาจารย์อันไซนั้น อาจารย์อิโนอุเอะผู้ยิ่งใหญ่ออกแบบโดยอ้างอิงจาก 'Zen Master' (ฟิล แจ็กสัน) ของ NBA แกเองก็ไม่ชอบขอเวลานอกพร่ำเพรื่อ และชอบปล่อยให้ผู้เล่นปรับแก้กันเองในสนามมากกว่า

แต่เพราะอาคางิยังเด็กและขาดประสบการณ์ อาจารย์อันไซเลยกลัวว่าเขาจะปรับตัวไม่ทัน ถึงได้เตรียมจะขอเวลานอกเพื่อสอนงานแต่เนิ่นๆ

แต่พอเห็นการกระทำของมิตสึอิ อาจารย์อันไซก็ไม่รีบร้อนอีกต่อไป เพราะตั้งแต่มิตสึอิเข้าม.ปลายมา เขาแสดงความมีวุฒิภาวะให้อาจารย์อันไซเห็นมาตลอด ไม่ว่าจะเป็นแผนการฝึกซ้อมของตัวเองหรือของเพื่อนร่วมทีม เขาก็จัดการได้อย่างยอดเยี่ยม

ดังนั้นเวลานี้ อาจารย์อันไซเลยอยากจะดูว่ามิตสึอิมีความสามารถพอที่จะแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของทีมโชโฮคุได้จริงหรือไม่

ส่วนมิตสึอินั้น เขาเห็นปัญหาและทางแก้ของโชโฮคุทะลุปรุโปร่งแล้ว และเตรียมแผนรับมือไว้เรียบร้อย

แหม ก็ในยุคหลังมีทีมเล่นสไตล์นี้เกลื่อนเมือง แถมมีการถกเถียงเรื่องวิธีแก้ทางกันให้แซ่ด

ในฐานะคอบาสเกตบอล ชาติที่แล้วมิตสึอิสิงอยู่ตามเว็บบอร์ดพวกนี้เป็นประจำ แถมยังเคยไปคอมเมนต์แสดงความเห็นกับเขาด้วย

ดังนั้น อาจเรียกได้ว่าเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญในการรับมือกับทีมทาคาดะชุดนี้เลยทีเดียว

ทีมนี้จริงๆ แล้วคล้ายกับทีม Suns ในยุคหลัง คือพึ่งพาพอยต์การ์ดในการคุมจังหวะเกม พอยต์การ์ดเปรียบเสมือนเครื่องยนต์ของทีม

ทาคาดะพึ่งพาทักษะการจ่ายบอลที่ยอดเยี่ยมของเบอร์ 1 ทำให้จังหวะเกมบุกไหลลื่นและมีประสิทธิภาพ

แต่นั่นก็ทำให้พวกเขาพึ่งพาฟอร์มการเล่นของพอยต์การ์ดมากเกินไป

ดังนั้นในมุมมองของมิตสึอิ ขอแค่หาคนมาปิดตายเบอร์ 1 ของทาคาดะ เกมบุกที่ดูเหมือนเจาะไม่เข้าของทาคาดะก็จะพังทลายลงไปเอง

มิตสึอิมีมั่นใจว่าเขาทำได้ แต่จะให้เขาไปทำตรงๆ เลยไม่ได้ ไม่งั้นมันจะกลายเป็นว่าเพิ่งเล่นไปสองเพลย์ ก็ไปขอสลับตัวประกบกับรุ่นพี่ซะแล้ว

แบบนั้นมันจะไม่เป็นการฉีกหน้าและแสดงความไม่เชื่อใจในเกมรับของรุ่นพี่หรอกรึ?