ตอนที่ 28 ผมมีแฟนแล้วครับ

ตอนที่ 28 ผมมีแฟนแล้วครับ

มันเป็นเรื่องจริง แต่แล้วยังไงล่ะ?

ไอดะ ยาโยอิเหลือบมองไปที่เตียง เพียงแวบเดียวนั้นก็ทำให้เธอไม่อยากพูดถึงข้อเท็จจริงอะไรทั้งสิ้น เพราะนั่นคือความบริสุทธิ์ที่เธอรักษามาตลอด 20 กว่าปี

มันถูกมิตสึอิทำลายลงไปแล้ว แม้ตอนแรกไอดะ ยาโยอิจะรู้สึกดีกับเขา แต่ตอนนี้ความโกรธเกรี้ยวกลับเข้ามาแทนที่

เธอไม่คาดคิดว่ามิตสึอิจะพูดคำพวกนั้นออกมา ทั้งยอมรับผิด ยอมรับโทษ และยังยินดีที่จะรับผิดชอบ

ความเต็มใจที่จะรับผิดชอบนี้ เปรียบเสมือนยาคลายเครียดที่ฉีดเข้าไปในหัวใจที่กำลังโกรธ ร้อนรน และกังวลของเธอ ทำให้อารมณ์ของเธอสงบลงได้มากในทันที

แน่นอนว่า มิตสึอิคงไม่มีทางรอดตัวไปได้ง่ายๆ แค่เพราะประโยคเดียว

“เธอจะรับผิดชอบงั้นเหรอ? จะรับผิดชอบยังไง? อายุเราห่างกันตั้งกี่ปี เธอ...”

คำพูดของไอดะ ยาโยอิถูกมิตสึอิขัดจังหวะก่อนจะทันพูดจบ “ผมไม่สนเรื่องอายุที่ต่างกันหรอกครับ ขอแค่คุณยอมเชื่อใจผม ผมจะรับผิดชอบ และผมมั่นใจว่าผมรับผิดชอบไหว”

ทันทีที่มิตสึอิพูดจบ ความคิดที่จะซักไซ้ต่อของไอดะ ยาโยอิก็หายวับไป เธอเงียบลง สีหน้าบ่งบอกถึงความสับสนในใจ

เห็นสีหน้าของเธอ มิตสึอิรู้ทันทีว่าเธอกำลังตัดสินใจเรื่องยากลำบากอยู่ภายในใจ จังหวะนี้แหละที่ประสบการณ์หลายสิบปีของมิตสึอิได้ออกโรง

เขารู้ดีว่าถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างตอนนี้ บทสรุปสุดท้ายจะเป็นยังไงก็สุดจะคาดเดา

และการที่เธอยังลังเลและตัดสินใจไม่ได้ แสดงว่าเธอก็เริ่มมีความคิดที่จะยอมให้เขารับผิดชอบอยู่บ้างแล้ว

นาทีนี้ ทางที่ดีที่สุดคือเขาต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อโน้มน้าวให้เธอเลือกทางนั้น

มิตสึอิจึงรีบโผเข้ากอดไอดะ ยาโยอิ พร้อมกับพร่ำบอกคำสัญญาต่างๆ นานาที่ข้างหูเธอไม่หยุด

บอกตามตรง การกระทำของมิตสึอิทำเอาไอดะ ยาโยอิสะดุ้งในตอนแรก จังหวะที่กำลังจะดิ้นรนขัดขืน คำกระซิบข้างหูก็ทำให้เธอหยุดชะงัก

ผ่านไปนานจนมิตสึอิแทบจะหมดมุกจีบ ไอดะ ยาโยอิถึงยอมเอ่ยปาก

“พอได้แล้ว เลิกพูดเถอะ บางเรื่องสำคัญที่การกระทำ ไม่ใช่คำพูด ฉันรอดูสิ่งที่จะทำในอนาคตดีกว่ามานั่งฟังคำพูดสวยหรูตอนนี้”

คำพูดของไอดะ ยาโยอิทำให้มิตสึอิลิงโลด เขาเข้าใจความหมายทันทีว่าเธอตกลงแล้ว เพราะการจะรอดูผลงานได้ ก็แปลว่าต้องยอมคบกันก่อน

“ไม่ต้องห่วงครับยาโยอิ ผมจะทำตัวให้ดีสมกับที่ได้รับผิดชอบเป็นผู้ชายของคุณแน่นอน” มิตสึอิให้คำมั่นสัญญา

“เชอะ!” ไอดะ ยาโยอิส่งเสียงในลำคอเบาๆ แล้วก็นิ่งเงียบไป

แต่มิตสึอิไม่สนใจเรื่องนั้นแล้ว หลังจากเธอยอมตกลงเป็นผู้หญิงของเขา มิตสึอิก็เอื้อมมือไปโอบกอดเธอ

ไอดะ ยาโยอิสะดุ้งกับการจู่โจมกะทันหันของมิตสึอิ ตัวสั่นระริกแต่ก็ไม่ได้ขัดขืน

ไม่นานหลังจากนั้น เสียงแห่งความสุขก็ดังกังวาน... ผ่านไปพักใหญ่ ความเงียบก็กลับคืนสู่ห้องอีกครั้ง หลังผ่านการ ‘สื่อสาร’ ทั้งสองคนต่างก็เข้าสู่โหมด ‘ผู้บรรลุธรรม’

ผ่านไปอีกพักใหญ่ มิตสึอิเห็นว่าเธอยังไม่มีทีท่าจะลุก จึงโน้มตัวไปกระซิบข้างหู “ยังไม่ลุกอีกเหรอครับ?”

คำถามนี้ทำเอาแก้มของไอดะ ยาโยอิแดงซ่านขึ้นมาทันที ประสบการณ์เมื่อครู่ทำให้เธอตระหนักว่าเธอได้ตกหลุมรักเด็กหนุ่มตรงหน้าเข้าให้แล้วจริงๆ

ทว่า ช่องว่างระหว่างวัยยังคงทำให้เธอรู้สึกไม่มั่นคง “เธอเต็มใจจะคบกับฉันจริงๆ เหรอ?”

“แน่นอนสิครับ! ที่ผมพูดเมื่อกี้ไม่ใช่แค่พูดเล่นๆ นะ เดี๋ยวคุณคอยดูผลงานของผมต่อจากนี้ได้เลย” มิตสึอิบรรจงจูบเธอก่อนหนึ่งที แล้วพูดด้วยแววตามุ่งมั่น

เมื่อมองมิตสึอิในมุมนี้ หัวใจที่เคยว้าวุ่นของไอดะ ยาโยอิก็ค่อยๆ สงบลง... หลังจากพลอดรักกับแฟนสาว ไอดะ ยาโยอิ อยู่สักพัก มิตสึอิก็ร่ำลาเธอและกลับบ้าน

ถึงแม้เมื่อคืนเขาจะโทรบอกแม่แล้วว่าจะกินข้าวที่บ้านเพื่อนร่วมทีม แต่นั่นก็แค่เรื่องกินข้าว ไม่ได้บอกว่าจะค้างคืน

มิตสึอิเพิ่งนึกขึ้นได้หลังจากเสร็จกิจ เลยต้องรีบโทรไปอธิบายกับแม่

เขาโกหกคำโตไปว่า ที่ไม่ได้กลับบ้านเมื่อคืนเพราะทีมฉลองชัยชนะ มีดื่มกันนิดหน่อยเลยเผลอหลับยาวอยู่ที่บ้านเพื่อน

โชคดีที่มิตสึอิคนเดิมก็เคยไปนอนค้างบ้านเพื่อนบ้าง อย่างเช่นบ้านโฮริตะ โทคุโอะ แน่นอนว่าปกติต้องบอกแม่ล่วงหน้า

ครั้งนี้ถึงมิตสึอิจะไม่ได้บอกว่าจะค้าง แต่แม่ก็ไม่ได้เป็นห่วงอะไรมากนัก

อย่างไรก็ตาม พอมิตสึอิกลับถึงบ้าน ก็ไม่วายโดนบ่นชุดใหญ่ ถึงแม่จะเป็นคนหัวสมัยใหม่และค่อนข้างตามใจมิตสึอิ แต่การหายหัวไปทั้งคืนโดยไม่บอกกล่าวก็ทำให้เธอโกรธอยู่ดี

หลังจากรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะหลายเรื่อง มิตสึอิถึงหลุดพ้นจากบ่วงกรรมคำบ่นของแม่มาได้

หลังกินมื้อเที่ยงที่บ้าน มิตสึอิก็รีบบึ่งไปโรงเรียนเพื่อซ้อม วันนี้เขาขาดซ้อมช่วงเช้าไป เลยต้องไปซ้อมชดเชยตอนบ่ายให้หนัก

พอมาถึงโรงเรียน สมาชิกทีมโชโฮคุต่างพากันถามมิตสึอิด้วยความสงสัยว่าทำไมไม่มาซ้อมตอนเช้า เพราะปกติเขาคือปีศาจแห่งการฝึกซ้อมของทีม และโปรแกรมซ้อมของเขาก็โหดหินที่สุดเสมอ

เจอคำถามรุมเร้าแบบนี้ มิตสึอิย่อมไม่บอกความจริงทั้งหมดอยู่แล้ว แน่นอนว่ามิตสึอิไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังเรื่องที่ไอดะ ยาโยอิเป็นแฟน

เพราะลำพังเธอก็ระแวงเรื่องอายุที่ต่างกันอยู่แล้ว ขืนเขาปิดบังความสัมพันธ์อีก เธออาจจะเครียดจนซึมเศร้าไปจริงๆ ก็ได้

แต่เนื่องจากเขาและไอดะ ยาโยอิเพิ่งเจอกันครั้งแรกเมื่อวาน แล้วก็ตกลงเป็นแฟนกัน แถมยังนอนด้วยกันเมื่อคืน มันดูจะเร็วไปหน่อย ขืนบอกไปตรงๆ คนอาจมองไอดะ ยาโยอิว่าเป็นผู้หญิงใจง่ายได้

ดังนั้น เขาเลยกุเรื่องขึ้นมาว่า ที่บ้านมีธุระด่วนเลยมาไม่ได้

คนอื่นก็ไม่ได้สงสัยคำอธิบายของมิตสึอิ เพราะมันก็เข้าเค้ากับนิสัยปกติของเขาดี

จากนั้นทุกคนก็เริ่มซ้อมกันต่อ โดยเฉพาะมิตสึอิ เพราะต้องชดเชยส่วนของเมื่อเช้า เขาเลยต้องเร่งทำเวลา

โชคดีที่พอมิตสึอิเก่งขึ้น โปรแกรมซ้อมเดิมที่เคยหนักหนาสาหัส ตอนนี้กลับเบาลงสำหรับเขาไปเยอะ

แต่เนื่องจากตอนนี้อยู่ในช่วงการแข่งขันรอบคัดเลือกจังหวัด มิตสึอิไม่อยากเพิ่มปริมาณการฝึกซ้อมให้หนักเกินไป เพื่อหลีกเลี่ยงภาระร่างกายที่มากเกินจำเป็น ซึ่งอาจกระทบต่อความฟิตในวันแข่งและเพิ่มความเสี่ยงต่ออาการบาดเจ็บ

ดังนั้น การอัดโปรแกรมซ้อมของเมื่อเช้าให้จบในบ่ายเดียว แม้จะเหนื่อยและใช้เวลานานหน่อย แต่ก็ยังอยู่ในขอบเขตที่มิตสึอิรับไหว