บทที่ 1 โอกาสเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

โปรดเลือกหนึ่งในเทมเพลตต่อไปนี้

【รุ่นปาฏิหาริย์ทั้ง 5: คิเสะ เรียวตะ, อาโอมิเนะ ไดกิ, อาคาชิ เซจูโร่, มุราซากิบาระ อัตสึชิ, มิโดริมะ ชินทาโร่】

【เหลือเวลาอีก 5 วินาที โปรดเลือก】

ท่ามกลางความง่วงงุนที่ปกคลุม คิระ เรียวสุเกะลืมตาตื่นขึ้นมองกลุ่มคนที่สวมชุดฝึกซ้อมรัดรูปกำลังวิ่งไล่จับกัน เสียงเครื่องจักรที่เย็นชาดังก้องในหัวอย่างน่าประหลาด

เขากางฝ่ามือออก สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตที่แผ่ออกมาจากปลายนิ้วเรียวยาว นัยน์ตาฉายแววไม่อยากจะเชื่อ

แม้ว่าฉันจะจำชื่อจริงของตัวเองไม่ได้ก็ตาม

แต่คิระ เรียวสุเกะรู้ดีว่าเขาได้ทะลุมิติเข้ามาในโลกมังงะเรื่อง Blue Lock (ขังดวลแข้ง) และกลายเป็นสมบัติของญี่ปุ่นที่ใกล้จะเน่าเปื่อยเต็มที

ปัง!

ยังไม่ทันที่เขาจะได้เลือกเทมเพลตจากระบบ ใบหน้าของเขาก็สัมผัสกับลูกฟุตบอลเข้าอย่างจัง ความเจ็บปวดมหาศาลแล่นพล่านไปทั่วร่าง เลือดกำเดาไหลทะลัก

"แย่ล่ะสิ เกมใกล้จะจบแล้วเหรอ?"

เมื่อเห็นสีหน้าเศร้าสร้อยของอิซางิ โยอิจิที่ไม่ทันตั้งตัว ความโกรธก็พุ่งพล่านขึ้นมาในอก "ถ้าคิดจะเขี่ยฉันออกจากเกม ก็อย่ามาแกล้งทำเป็นใสซื่อนะ เจ้าเด็กบ้า"

คิระ เรียวสุเกะรู้ดี

เขามีโอกาสอีกเพียงครั้งเดียวที่จะเขียนบทใหม่

ลูกฟุตบอลค่อยๆ ร่วงลงมากลางอากาศ ในวินาทีนั้น แสงสว่างเจิดจ้าดูเหมือนจะวาบผ่านดวงตาของเขา "กำจัดหมอนั่นซะ เจ้าหัวโล้น"

"กลับไปสำนึกในความไร้ความสามารถของแกซะเถอะ"

ปัง!

ลูกฟุตบอลหมุนติ้วราวกับดาวตก พุ่งเข้ากระแทกหน้าเจ้าหนุ่มหัวเกาลัดเข้าอย่างจัง

"อ๊ากกก......"

สิ้นเสียงกรีดร้อง

เจ้าหัวเกาลัดตาเหลือกแล้วสลบเหมือดไป

คิระ เรียวสุเกะถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

ในขณะเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนใสๆ แบบเครื่องจักรก็ดังขึ้นที่ข้างหู

【เนื่องจากคุณไม่ยอมเลือก ระบบจึงจับคู่เทมเพลต 'คิเสะ เรียวตะ' ให้โดยอัตโนมัติ เพื่อช่วยให้คุณก้าวสู่การเป็นกองหน้าอันดับหนึ่งของโลกได้สำเร็จ】

สิ้นเสียงนั้น ทุกอย่างก็กลับสู่ความเงียบสงัด

แม้เรียวสุเกะจะลองเรียกอีกครั้ง ก็ไม่มีการตอบสนองใดๆ

ทันใดนั้น เสียงร่าเริงของบาจิระก็ดังขึ้นจากข้างๆ "สมกับเป็นสมบัติของญี่ปุ่นจริงๆ นายคว้าโอกาสริบหรี่นั่นไว้ได้ด้วยเหรอเนี่ย?"

"ฉันนึกว่าจะจัดการนายได้ซะอีก"

ผู้คนมองมาที่เขาด้วยสายตาหวาดระแวง

ในคุกแห่งนี้ที่เป็นเหมือนเขาวงกตยาพิษ ทุกคนเข้ามาด้วยความคิดที่ว่า "ไม่สำเร็จก็ตายซะ"

คิระ เรียวสุเกะ ขาประจำนิตยสารฟุตบอลและดาวรุ่งวัย 17 ปีที่สาธารณชนตั้งตารอ คือคู่แข่งตัวฉกาจที่สุดของพวกเขา

เรียวสุเกะไม่ได้คัดค้านเรื่องนี้

ในทางกลับกัน แม้เขาจะจำอดีตไม่ได้ แต่เขาก็จำได้ว่าตัวเองเป็นแฟนการ์ตูนตัวยง

ไม่ว่าจะเป็น Blue Lock หรือ Kuroko no Basket เขาคลั่งไคล้ทุกอย่างในมังงะสุดๆ

การได้เพลิดเพลินไปกับพรสวรรค์ของหนึ่งในตัวละครโปรด อัจฉริยะตัวท็อปอย่างคิเสะ เรียวตะ ทำให้เขามั่นใจว่าจะสามารถเป็นตัวจริงใน 11 ผู้เล่นที่ดีที่สุดได้

ขณะที่เขากำลังปรับตัวให้เข้ากับร่างกาย มือข้างหนึ่งก็ยื่นเข้ามา

เรียวสุเกะเงยหน้าขึ้น เห็นอิซางิกำลังเกาหัวพลางพูดขอโทษ "ขอโทษนะ ฉันแค่... อยากจะเป็นที่หนึ่งของโลก แล้วตอนนั้น... ไม่รู้ทำไมร่างกายมันถึงขยับไปเอง"

ทุกคนกำลังจับตามองปฏิกิริยาของเรียวสุเกะ

คิระ เรียวสุเกะเพียงแค่ปัดฝุ่นตามตัว จับมือนั้นไว้ และส่งยิ้มบางๆ ท่ามกลางสายตาตะลึงงันของอิซางิ "คุณอิซางิ เรามาเริ่มการต่อสู้กันเถอะ"

"มาสู้กันให้ตายไปข้าง โดยมีตำแหน่งอันดับหนึ่งของโลกเป็นเดิมพัน"

ดวงตาของเรียวสุเกะเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง และเปลวเพลิงที่ลุกโชนในนัยน์ตาก็ทำให้ทุกคนรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูกสันหลัง

"นี่น่ะเหรออัจฉริยะ? ออร่ารุนแรงชะมัด" คุนิงามิ เรนสุเกะ ขมวดคิ้วพลางคิดในใจ

บาจิระเลียริมฝีปาก "สุดยอดเลย ฉันสัมผัสได้ถึงสัตว์ประหลาดที่ตื่นตัวอยู่ในตัวนายเหมือนกัน..."

ไรจิ จินโกะ หัวเราะลั่น "ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้เวรอัจฉริยะเอ๊ย! ไม่ว่าหน้าตาหรือชื่อเสียง พอเข้ามาใน Blue Lock ทุกคนก็เป็นแค่คนธรรมดา ฉันจะฆ่าแกก่อนที่ใครจะได้ทำ"

คิระ เรียวสุเกะเพียงแค่เหลือบมองพวกเขาอย่างเย็นชาและไม่พูดอะไรอีก

หน้าที่ของกองหน้าคือการปล่อยให้การทำประตูเป็นตัวตัดสิน เมื่อลงสนาม เขาจะทำให้คู่แข่งตระหนักถึงความแตกต่างของฝีมือเอง

เป็นไปตามที่เอโกะ จินปาจิจัดวาง

ในช่วงไม่กี่วันถัดมา กลุ่มนี้ได้รับการฝึกฝนอย่างหนัก

จากการฝึกพื้นฐานด้านความอดทนและการกระโดด เรียวสุเกะพบว่าค่าสถานะทั้งหมดของเขาสูงมาก

แม้จะไม่ใช้ท่าเลียนแบบของคิเสะ เขาก็ทำตามได้อย่างสบายๆ

เรื่องนี้ทำให้ไรจิหงุดหงิด

เขาค้นพบว่านอกจากพละกำลังแล้ว เขายังด้อยกว่าคิระ เรียวสุเกะมากทั้งในด้านทักษะและการกระโดด

ขณะที่พวกเขากำลังแข่งกันเงียบๆ จู่ๆ จอขนาดใหญ่ก็เปิดขึ้น

เอโกะ จินปาจิ ขยับแว่นกรอบดำและพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ "เหล่าอัญมณีผู้มีพรสวรรค์ทั้งหลาย ตอนนี้ผมจะกำหนดบททดสอบให้พวกคุณ"

"เรียกว่ารอบแบ่งกลุ่ม ในตึกนี้มี 5 ทีม พวกคุณต้องฝ่าฟันและแข่งกันเองแบบพบกันหมด สองทีมอันดับแรกจะผ่านเข้ารอบทั้งหมด ส่วนที่เหลือจะตกรอบและหมดสิทธิ์ติดทีมชาติญี่ปุ่นตลอดไป"

"แน่นอน นอกเหนือจากสองทีมแรกที่ฝ่าวงล้อมไปได้ ผมจะมอบโอกาสพิเศษให้ด้วย"

"นั่นหมายความว่าในทีมที่แพ้ จะมีดาวซัลโวสูงสุด ตามชื่อเลย คนที่ทำคะแนนได้มากที่สุดจะผ่านเข้าสู่รอบต่อไป"

"พวกคุณถูกจัดให้อยู่ทีม Z ในอีกสองชั่วโมง พวกคุณต้องเจอกับทีมถัดไป คือทีม X"

"จงเตรียมตัวตายซะเถอะ"

ติ๊ด!

เมื่อสิ้นเสียง หน้าจอก็ค่อยๆ ดับลง

ไรจิคำรามลั่น "ไอ้แว่นสี่ตานั่น พูดเรื่องทำลายชีวิตคนอื่นด้วยสีหน้าเย็นชาแบบนั้นได้ไงวะ ชิ"

"ฉันว่ามันก็ดีออกนะ"

บาจิระหัวเราะคิกคัก "จะได้สู้กับคู่แข่งเก่งๆ ปีศาจในตัวฉันมันอยากลองของจนตัวสั่นแล้ว"

คุออน ซึ่งไว้ผมยาวกล่าวขึ้น "งั้นเพื่อความยุติธรรม เรามาเป่ายิ้งฉุบเพื่อกำหนดตำแหน่งกันดีไหม?"

พอได้ยินดังนั้น ทุกคนก็แอบชำเลืองมองเรียวสุเกะที่กำลังจัดระเบียบรองเท้าผ้าใบ และแสดงความเห็นด้วยเป็นเอกฉันท์

ขืนใช้ความสามารถเป็นเกณฑ์ ก็คงมีปีศาจตนหนึ่งยึดตำแหน่งกองหน้าไปครองแน่ๆ

เรื่องนี้เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่อยากเห็น

เรียวสุเกะไม่ได้สนใจ แม้จะอยู่ในร่างนี้มาไม่กี่วันและเริ่มชินแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาลงสนามฟุตบอล เขายังไม่ได้โชว์ฝีมือมากพอ และการผลีผลามแย่งตำแหน่งกองหน้าอาจทำให้โดนทุกคนต่อต้านได้

หลังจากเป่ายิ้งฉุบ

โชคร้ายที่เขาได้เป็นแค่สมาชิกทีม DF (กองหลัง)

อิซางิยังคงชนะและคว้าตำแหน่งกองหน้าตัวเลือกแรกไปครอง

ไม่นานนัก กลุ่มคนก็เดินผ่านระเบียงมาถึงสนามฟุตบอลกลางของตึก 5 และเจอกับทีม X

ผู้เล่นหมายเลข 10 ที่ยืนอยู่ด้านหน้าดึงดูดความสนใจของเรียวสุเกะ

"บาโร โชเอย์ ราชาจอมหยิ่งงั้นเหรอ?"

สิ้นเสียงนกหวีด ทุกคนเข้าประจำตำแหน่ง

สมาชิกทีม X ต่างประหลาดใจที่พบว่าคิระ เรียวสุเกะ อัญมณีแห่งวงการฟุตบอลญี่ปุ่น ถูกจัดไปเล่นตำแหน่งกองหลังใกล้เขตโทษ

ความกังวลที่ต้องเผชิญหน้ากับผู้เล่นระดับท็อปหายวับไปทันที

พวกเขาถึงกับอยากฉวยโอกาสนี้ขยี้อัจฉริยะให้จมดินและใช้เขาเป็นบันไดเหยียบขึ้นไป

เรียวสุเกะปรายตามองเปลวไฟแห่งความกระหายในดวงตาของทุกคนและแค่นหัวเราะในใจ "เข้ามาเลย ศึกแรกของ Blue Lock ฉันจะแสดงให้เห็นเองว่าความแตกต่างของมิติมันเป็นยังไง"