บทที่ 26 โรนัลดินโญ่ร่างละเมอ

บทที่ 26 โรนัลดินโญ่ร่างละเมอ

คืนนี้ “แชมเปี้ยน บาร์” ยังคงคึกคักจนแน่นร้าน

ชัยชนะ 5–0 ในนัดที่แล้ว ทำเอาแฟนบอลมองโลกในแง่ดีสุดขีด

ก่อนเกมจะเริ่ม แฟนบอลก็แทบจะฉลองชัยกันล่วงหน้าแล้ว

“คืนนี้โรนัลดินโญ่จะยิงกี่ลูกดี?”

“อย่างต่ำก็ 2!”

“ชั้นแทงว่าสเปอร์สชนะ 3–0!”

“ชนะชัวร์อยู่แล้วนัดนี้!”

“ถ้าชนะนัดนี้ เราจะมี 7 แต้มจาก 3 นัด เผลอ ๆ ขึ้นไปติดท็อปทรีเลยนะเว้ย!”

“ฮ่า ๆ ทิ้งห่างเชลซีกับอาร์เซนอลให้ไม่เห็นฝุ่นไปเลย!”

ท่ามกลางบทสนทนาอันครึกครื้นของแฟนบอล หลิน เฟิงเดินตรงไปที่บาร์

ทันทีที่เขาหยุดยืน เบียร์สีน้ำตาลเข้มแก้วหนึ่งก็ถูกยื่นมาตรงหน้า

หลิน เฟิงรับแก้วมาถือ ส่งยิ้มบาง ๆ ให้บลานซ์ที่อยู่หลังเคาน์เตอร์ ก่อนจะหันไปมองทีวีบนผนัง

บนหน้าจอทีวีกำลังถ่ายทอดสดบรรยากาศสดจากสนามเซนต์เจมส์พาร์ก

นักเตะยังไม่ทันลงสนาม แต่บนอัฒจันทร์กลับเนืองแน่นไปด้วยผู้ชม สีดำทมิฬพรึ่บพรั่บ ธงเชียร์นานาชนิดโบกสะบัดไสว ดูยิ่งใหญ่อลังการ!

“สนามนี้ใหญ่ชะมัด!” หลิน เฟิงอุทานอย่างทึ่ง ๆ

“แน่นอนสิ สนามนี้จุคนได้ตั้ง 5 หมื่นกว่า ใหญ่กว่าไวท์ฮาร์ทเลนของเราเยอะเลย!” บลานซ์ตอบพร้อมรอยยิ้ม

หลิน เฟิงแปลกใจเล็กน้อย แล้วกลับไปจ้องมองภาพสนามเซนต์เจมส์พาร์กบนทีวีเงียบ ๆ... จริงสินะ ไวท์ฮาร์ทเลนจุได้แค่ 3 หมื่นกว่า มันเล็กเกินไปจริง ๆ

ถ้ามีโอกาส เขาต้องสร้างสนามใหม่ที่ใหญ่ยักษ์ให้ได้!

ขณะที่ความคิดของหลิน เฟิงกำลังล่องลอย เสียงของระบบก็ดังขึ้นข้างหู

‘ภารกิจระบบอัปเดต: สร้างสนามเหย้าแห่งใหม่!’

หลิน เฟิงชะงัก... พูดถึงปุ๊บก็มาปั๊บ ระบบนี่ช่างรู้ใจจริง ๆ

อย่างไรก็ตาม เขาตั้งใจจะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จแน่นอน

และสนามใหม่แห่งนี้ จะต้องเป็นสนามที่ดีที่สุดในพรีเมียร์ลีก!

ขณะที่หลิน เฟิงกำลังวาดฝันถึงสนามใหม่ เสียงเฮของแฟนบอลก็ดึงสติเขากลับมา

“มาแล้ว! เกมจะเริ่มแล้ว!”

หลิน เฟิงหันกลับไปสนใจทีวีอีกครั้ง

นักเตะตัวจริงของท็อตแนมและนิวคาสเซิลกำลังเดินลงสู่สนามทีละคน

ไม่กี่นาทีต่อมา การแข่งขันก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

ครึ่งแรก ท็อตแนมเป็นฝ่ายเขี่ยบอลก่อน

ท็อตแนมที่เหนือกว่าในเรื่องศักยภาพ เป็นฝ่ายครองเกมบุกใส่ตั้งแต่ต้นเกม

แต่ทว่า... เมื่อเวลาผ่านไป หลิน เฟิงก็เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ

แม้ท็อตแนมจะครองบอลได้มากกว่า แต่เกมรุกกลับไปหนักที่การโจมตีริมเส้นเสียเป็นส่วนใหญ่

ส่วนตรงกลาง... อาวุธหนักที่สุดของท็อตแนมอย่างโรนัลดินโญ่ กลับดูไม่มีความกระหายที่จะบุกเลยสักนิด

นัดที่แล้วกับมิดเดิลสโบรห์ โรนัลดินโญ่มักจะโชว์ลีลาเลี้ยงกินตัว 1 ต่อ 1, 1 ต่อ 2 หรือกระทั่ง 1 ต่อ 3 กลางสนาม ป่วนแนวรับคู่แข่งจนปั่นป่วนไปหมด!

แต่วันนี้ พอได้รับบอลจากเพื่อน เขาแทบไม่เลี้ยงจี้เลย เจอแนวรับนิวคาสเซิลเข้าบีบหน่อย ก็เลือกแปะคืนหลังหรือไม่ก็ออกข้าง ท่าทางดูไม่อยากจะพาบอลขึ้นหน้าเอาเสียเลย

เรื่องนี้ทำเอาหลิน เฟิงงงเป็นไก่ตาแตก และเริ่มหงุดหงิดขึ้นมานิด ๆ

“เกิดบ้าอะไรขึ้น? วันนี้โรนัลดินโญ่เป็นอะไรวะ?”

ไม่ใช่แค่หลิน เฟิงที่สงสัย แฟนบอลสเปอร์สในบาร์ต่างก็รู้สึกทะแม่ง ๆ เหมือนกัน

“คืนนี้โรนัลดินโญ่เป็นอะไร? เจ็บรึเปล่า?”

“ไม่เห็นได้ข่าวเลยนะ นัดที่แล้วยังดี ๆ อยู่เลยไม่ใช่เหรอ?”

“แม่งเอ๊ย! อุตส่าห์แทงว่าชนะ 3–0! โรนัลดินโญ่เล่นแบบนี้ แค่ 1–0 ยังยากเลย!”

ก่อนเกม แฟนบอลที่เคยปากเก่ง ตอนนี้เริ่มนั่งไม่ติด

ผ่านไปเกือบ 30 นาทีของครึ่งแรก ท็อตแนมครองบอลสูงถึง 68%

แต่น่าเสียดายที่หาช่องเจาะเข้าเขตโทษไม่ได้เลย ได้แต่พึ่งพาการโจมตีริมเส้น

นาน ๆ ที แอนเดอร์ตัน ปีกขวาจะเปิดบอลเข้ามาลุ้นได้บ้าง แต่เฟอร์ดินานด์ตรงกลางที่โดนประกบติดแจ ก็ทำอะไรผู้รักษาประตูไม่ได้

เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ เผลอแป๊บเดียวครึ่งแรกก็จวนจะจบ

ในขณะที่ท็อตแนมกำลังตื้อตันเรื่องการทำประตู เกมรับกลับมาแตกเอาดื้อ ๆ

นาทีที่ 43 โรนัลดินโญ่ได้บอลตรงกลางสนาม เผชิญหน้ากับแนวรับนิวคาสเซิล เขาเลือกที่จะแปะบอลออกข้างอีกครั้ง

แต่คราวนี้... เส้นทางลำเลียงบอลถูกอ่านขาดโดยผู้เล่นนิวคาสเซิลที่ดักรออยู่แล้ว

ผู้เล่นในชุดขาวดำโฉบเข้ามาตัดบอลกลางทางได้อย่างแม่นยำ

จากนั้นเขาก็เงยหน้าวางบอลยาวข้ามเส้นกลางสนาม ลูกบอลพุ่งโค้งไปตกที่เท้าของ อลัน เชียเรอร์ ดาวยิงหมายเลข 9 ของนิวคาสเซิลอย่างจับวาง

อลัน เชียเรอร์ ในวัย 30 ปี แม้จะเลยจุดพีคมาแล้วเพราะอาการบาดเจ็บ

แต่ตำนานกองหน้าที่ยิงเกิน 30 ประตูติดต่อกัน 3 ฤดูกาลในยุค 90 ยังคงมีความคมกริบ!

เขารับบอลจากเพื่อนร่วมทีม หลอกจังหวะโยกหลบ แคมป์เบลล์ ที่วิ่งตามลงมาจนเสียหลัก แล้วหลุดเดี่ยวเข้าไปดวลกับผู้รักษาประตู

เผชิญหน้ากับ ซัลลิแวน ที่ออกมาปิดมุม เชียเรอร์โยกหลอกอีกจังหวะจนซัลลิแวนล้มตัวผิดทาง

สุดท้าย อลัน เชียเรอร์ ก็แตะบอลหนีไปยิงใส่ประตูโล่ง ๆ อย่างง่ายดาย!

1–0!

ตำนานดาวยิงพรีเมียร์ลีกซัดประตูให้นิวคาสเซิลออกนำสำเร็จ

ผู้บรรยายเกมยังต้องคารวะให้กับความยอดเยี่ยมของประตูนี้

“177 ประตู! อลัน เชียเรอร์ คือสุดยอดดาวยิงสูงสุดตลอดกาลของพรีเมียร์ลีกที่ยังค้าแข้งอยู่จริง ๆ!”

“อย่าลืมนะครับว่า... นิวคาสเซิลยังมีตำนานอยู่!”

หลังจากชื่นชมเชียเรอร์ ผู้บรรยายก็ไม่ลืมที่จะวิจารณ์ความผิดพลาดของโรนัลดินโญ่

“เชียเรอร์เก่งจริงครับ ไม่มีข้อกังขา! แต่ถ้ามองย้อนกลับไป... วันนี้ท็อตแนมเล่นกันสะเปะสะปะมาก โดยเฉพาะแกนหลักอย่างโรนัลดินโญ่ ที่ดูเหมือนจะลงไปเดินละเมออยู่ในสนาม!”

เดินละเมอ!

คำคำนี้คือนิยามผลงานครึ่งแรกของโรนัลดินโญ่ได้ดีที่สุด

หลังจากเชียเรอร์ยิงเข้า เขากอดคอดีใจกับเพื่อนร่วมทีม

ส่วนโรนัลดินโญ่... ยืนเท้าสะเอว หอบหายใจแฮก ๆ

เพิ่งผ่านไปแค่ครึ่งเกม แต่โรนัลดินโญ่กลับดูหมดสภาพราวกับไปวิ่งมาราธอนมา

ที่ข้างสนาม คล็อปป์เห็นภาพนั้นแล้วก็ขมวดคิ้วมุ่น

จบครึ่งแรก นิวคาสเซิลนำ 1–0

ช่วงพักครึ่ง 15 นาที บรรยากาศใน “แชมเปี้ยน บาร์” อึมครึมจนน่าอึดอัด

แฟนบอลสเปอร์สนั่งดื่มกันเงียบกริบ ไม่มีใครเข้าใจว่าทำไมฟอร์มโรนัลดินโญ่ถึงร่วงกราวรูดขนาดนี้?

หลิน เฟิงก็นั่งเงียบเช่นกัน บลานซ์เห็นเขาดูซึม ๆ เลยเข้ามาปลอบใจ “ตามแค่ลูกเดียวเอง... ครึ่งหลังยังมีโอกาสนะ”

หลิน เฟิงพยักหน้าด้วยสีหน้าเย็นชา

15 นาทีผ่านไป เกมครึ่งหลังเริ่มขึ้น

ท็อตแนมที่ตามหลังอยู่ลูกเดียว ย่อมไม่อยากแพ้

หลังได้พักครึ่ง นักเตะท็อตแนมที่ฟื้นกำลังมาได้บ้าง ก็เริ่มเดินหน้าบุกใส่นิวคาสเซิลอีกครั้ง

แต่นิวคาสเซิลวันนี้เตรียมตัวมาดีเหลือเกิน

พวกเขาวางระบบ 4-5-1 ทิ้งเชียเรอร์ไว้ข้างหน้าคนเดียว

ผู้เล่นที่เหลือลงไปช่วยกันไล่บอลช่วยเกมรับกันหมด

แม้ท็อตแนมจะพยายามหาช่องเจาะ แต่ก็เจาะไม่เข้าจริง ๆ

เผลอแป๊บเดียว ครึ่งหลังผ่านไปอีก 10 นาที

นาทีที่ 58 หลังจากท็อตแนมเคาะบอลหาช่องอยู่นาน บอลก็วนกลับมาที่เท้าของ “โรนัลดินโญ่ร่างละเมอ” อีกครั้ง!