บทที่ 15 คนดูสเปอร์สพุ่งกระฉูด

บทที่ 15 คนดูสเปอร์สพุ่งกระฉูด

แฟนบอลไม่ได้แปลกใจที่ได้เห็นหน้าหลิน เฟิง

เพราะช่วงหลังมานี้ หลิน เฟิงแวะเวียนมาดื่มที่นี่เป็นประจำ

แฟนบอลต่างคุ้นเคยกับเขาเป็นอย่างดี และวันนี้ทุกคนต่างหน้าชื่นตาบานกันถ้วนหน้าเพราะทีมคว้าชัยชนะมาได้

แฟนบอลรุ่นลายครามผมดอกเลาคนหนึ่งลุกขึ้นยืนเป็นคนแรก ชูแก้วขึ้นแล้วตะโกนเรียกหลิน เฟิง: "หลิน! ชนแก้ว!"

แฟนบอลคนอื่น ๆ ต่างพากันทำตาม ยกแก้วขึ้นคารวะหลิน เฟิงเพื่อแสดงความขอบคุณ

หลิน เฟิงโบกมือทักทายฝูงชนแล้วกล่าวว่า: "ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนท็อตแนม... ดื่มกันให้เต็มที่ คืนนี้ชั้นเลี้ยงเอง!"

เสียงเฮลั่นร้านดังขึ้นอีกรอบ หลิน เฟิงทักทายแฟนบอลไปพลาง เดินสาวเท้าเร็ว ๆ ไปยังเคาน์เตอร์บาร์

บลานซ์เลื่อนแก้วเบียร์ขมสีน้ำตาลเข้มมาวางตรงหน้าหลิน เฟิงไว้รอท่าแล้ว

ใบหน้านวลเนียนขึ้นสีระเรื่อ เธอมองหลิน เฟิงด้วยแววตาเปี่ยมรัก แล้วส่งยิ้มหวาน: "ยินดีด้วยนะ ชนะอีกแล้ว! แก้วนี้ฉันเลี้ยงเอง"

หลิน เฟิงยกแก้วขึ้นกระดกทีเดียวหมดเกลี้ยง ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปกระซิบที่ข้างหูเธอ: "ขอบคุณนะที่เลี้ยง... คืนนี้ว่างไหม?"

บลานซ์สะดุ้งเล็กน้อย ราวกับรู้ทันว่าหลิน เฟิงชวนออกเดตคืนนี้ทำไม เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงเอียงอาย: "เอ่อ... คืนนี้ลูกค้าเยอะ คงปิดร้านดึกหน่อยนะ"

หลิน เฟิง: "ไม่เป็นไร ชั้นรอได้!"

"โอเค!" บลานซ์รับคำเสียงแผ่ว

ทว่าใจเธอเต้นไม่เป็นส่ำเสียแล้ว เมื่อหวนนึกถึงความเร่าร้อนในคืนนั้นกับหลิน เฟิง!

แต่คืนนี้ลูกค้าเยอะจริง ๆ นอกจากขาประจำที่นั่งดื่มกันอยู่แล้ว แฟนบอลละแวกใกล้เคียงที่เพิ่งกลับจากดูบอลที่ไวท์ฮาร์ทเลนก็แห่กันมาสมทบ จนร้านแน่นขนัดในพริบตา

แฟนบอลทุกคนที่เดินเข้ามา พอเห็นหลิน เฟิง ก็ต้องเข้ามาขอถ่ายรูปบ้างเข้ามากอดทักทายบ้าง

ความฮอตของหลิน เฟิงตอนนี้น้อง ๆ นักเตะท็อตแนมชุดที่เพิ่งชนะมาเลยทีเดียว

อันที่จริง แฟนบอลนั้นเอาใจง่ายจะตาย... ขอแค่ทีมชนะ พวกเขาก็รักสโมสรหมดหัวใจแล้ว!

บาร์เปิดลากยาวไปจนถึงเที่ยงคืน และหลิน เฟิงก็อยู่โยงจนถึงเวลาร้านปิด

หลังจากส่งลูกค้าคนสุดท้ายกลับไป บลานซ์ก็เอ่ยถาม: "ไปไหนกันดี?"

หลิน เฟิงตอบ: "เดินเล่นสักหน่อยเถอะ ชั้นดื่มมาทั้งคืน ขับรถไม่ไหว... เดินกินลมชมวิวลอนดอนยามค่ำคืนกันเถอะ คุณนำทางเลย!"

บลานซ์ยิ้มรับ: "ไม่มีปัญหา! แต่เดินเนี่ย... แรงจะเหลือพอเหรอคะท่านบอสใหญ่?"

หลิน เฟิงหัวเราะร่า: "แรงชั้นดีแค่ไหน คุณก็น่าจะรู้ไม่ใช่เหรอ? ไปกันเถอะ มีเวลาเหลือเฟือ เดี๋ยวค่อยไปเข้าหอกัน!"

"อะไรคือ 'เข้าหอ' เหรอคะ?" บลานซ์ทำหน้างง

หลิน เฟิงกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูเธอ แก้มของเธอก็แดงแปร๊ดลามไปถึงใบหูทันที

"คนบ้า! ฉันยังไม่อยากแต่งงานสักหน่อย!"

...

หลังจากจบเกมกับเบนฟิก้า โปรแกรมอุ่นเครื่องของท็อตแนมก็จบลงอย่างสมบูรณ์

ในวันต่อ ๆ มา นอกจากการฝึกซ้อมประจำวันตามปกติและการลงทีมซ้อมกันเองบ้างเป็นครั้งคราว ทั้งทีมท็อตแนมก็เริ่มเฝ้ารอการเปิดฉากของฤดูกาลใหม่

หลิน เฟิงไม่ค่อยมีอะไรให้ทำมากนักในแต่ละวัน สิ่งที่เขาทำบ่อยที่สุดคือการค้นหานักเตะที่ต้องการในระบบ

น่าเสียดายที่ฤดูกาลใหม่จ่อคอหอยเข้ามาทุกที การจะเซ็นนักเตะเกรดเอช่างยากเย็นแสนเข็ญ

นักเตะหลายคนที่หลิน เฟิงเล็งไว้ ต่างก็เมินใส่ท็อตแนม ฮ็อตสเปอร์

ทั้งหมดเป็นเพราะบารมีทีมยังไม่ถึงขั้น ทำให้หลิน เฟิงหมดโอกาสใช้พลังเงินฟาดหัวไปโดยปริยาย

เผลอแป๊บเดียวก็เข้าสู่วันเสาร์ที่ 19 สิงหาคม

วันนี้คือวันเปิดสนามพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2000–2001

ตามโปรแกรม ท็อตแนมจะต้องเปิดบ้านรับการมาเยือนของน้องใหม่อย่าง อิปสวิช

หลิน เฟิงเคยเป็นแฟนบอลตัวยง ดูพรีเมียร์ลีกมาก็เยอะ แต่พอได้ยินชื่อคู่แข่ง ก็ยังอดรู้สึกไม่คุ้นหูอยู่บ้าง

จะโทษหลิน เฟิงก็ไม่ได้ แม้ว่าอิปสวิชจะก่อตั้งมาตั้งแต่ปี 1878 และเป็นสโมสรเก่าแก่อายุนับร้อยปี แต่พวกเขามียุครุ่งเรืองสั้น ๆ แค่ช่วงทศวรรษ 1980 เท่านั้น

เวลาส่วนใหญ่พวกเขาจะวนเวียนอยู่ในลีกรองเสียมากกว่า

ช่วงปีหลัง ๆ พวกเขาพยายามตะเกียกตะกายขึ้นพรีเมียร์ลีก จนเพิ่งทำสำเร็จเมื่อปีก่อนนี่เอง

ก่อนเกม สื่อสำนักใหญ่ต่างฟันธงว่าท็อตแนมน่าจะเก็บชัยในบ้านได้ไม่ยาก

หลิน เฟิงเองก็คิดแบบนั้น... ทีมเลื่อนชั้นจะเก่งสักแค่ไหนกันเชียว?

ขนาดแมนเชสเตอร์ ซิตี ที่เป็นทีมน้องใหม่เหมือนกัน ยังโดนท็อตแนมถล่มเละ 4–0

ตอนนั้นท็อตแนมยังไม่มีโรนัลดินโญ่ด้วยซ้ำ... ตอนนี้มีโรนัลดินโญ่แล้ว หลิน เฟิงมั่นใจว่าท็อตแนมไม่เพียงจะชนะ แต่จะชนะขาดลอยแน่นอน

คืนวันเสาร์ สำหรับนัดเปิดฤดูกาลใหม่ของท็อตแนม สนามไวท์ฮาร์ทเลนคลาคล่ำไปด้วยแฟนบอลกว่า 25,000 ชีวิต

ยอดผู้ชมระดับนี้ถือว่าหรูหรามากแล้ว

ต้องรู้ก่อนว่าสนามไวท์ฮาร์ทเลนจุคนได้เต็มที่แค่ 36,000 ที่นั่งเท่านั้น

ยอดคนดูนัดเปิดสนามของท็อตแนม ทะลุค่าเฉลี่ยของพรีเมียร์ลีกไปแล้ว

ในจำนวน 25,000 คน อย่างน้อย 23,000 คนคือแฟนบอลสเปอร์ส

บนอัฒจันทร์มองเห็นเป็นทิวแถวสีขาวสุดลูกหูลูกตา

ธงสโมสรท็อตแนมนับสิบผืนโบกสะบัดไสวตามแรงลมไปทั่วทุกอัฒจันทร์!

เสียงเชียร์ดังกึกก้องไม่ขาดสาย

ในห้องวีไอพีชั้นบนของสนาม เหล่าผู้บริหารท็อตแนมนั่งเรียงรายกันอยู่

โจเซฟ ผู้จัดการฝ่ายจำหน่ายตั๋วที่นั่งอยู่ข้างหลังหลิน เฟิง ยืดคอเข้ามารายงานหลิน เฟิงด้วยความตื่นเต้น

"คุณหลินครับ ตั๋วเราขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเลย เทียบกับนัดเปิดสนามปีก่อน ยอดผู้ชมเราเพิ่มขึ้นตั้ง 20% รายได้ค่าตั๋วแมตช์นี้แมตช์เดียวก็ปาเข้าไป 2 ล้านปอนด์กว่าแล้วครับ!"

หลิน เฟิงพยักหน้าเบา ๆ เขาไม่ได้สนใจหรอกว่าจะได้ค่าตั๋วเท่าไหร่

สิ่งที่ทำให้หลิน เฟิงดีใจคือการที่มีแฟนบอลเข้ามาชมมากมาย ซึ่งพิสูจน์ว่าผลงานของเขาเป็นที่ยอมรับของแฟนบอลท้องถิ่น

นอกจากแฟนบอลจะล้นสนามแล้ว สกาย สปอร์ตส์ ก็ส่งทีมพากย์มาเกาะติดขอบสนามด้วย

สเตอลิง พิธีกรรายการฟุตบอล จับคู่กับ เกล็น ฮอดเดิล ตำนานท็อตแนม เริ่มบทสนทนากันตั้งแต่ไก่โห่

สเตอลิงถาม: "ฮอดเดิล คุณคิดว่าผลคู่นี้จะออกมาเป็นยังไง?"

ฮอดเดิลตอบแบบไม่ต้องคิด: "3–0 ท็อตแนมกินนิ่ม!"

สเตอลิงยิ้ม: "โอ้? เดี๋ยวนี้มั่นใจในท็อตแนมขนาดนี้เชียว? ผมจำได้ว่าตอนซัมเมอร์ คุณยังดูแคลนบอสคนใหม่ของท็อตแนมอยู่เลย รวมถึงแผนการทำทีมของเขาด้วย"

ฮอดเดิลยิ้มตอบ: "ผมขอถอนคำพูดก่อนหน้านี้ บอสจากอาณาจักรมังกรคนนี้ดูบอลเป็นเหมือนกันนะ เขาไปดึงคล็อปป์มาคุมทีม แถมยังซื้อโรนัลดินโญ่มาอีก!"

"ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่านี่เป็นดีลที่ประสบความสำเร็จมาก และผมได้ยินมาว่าแมตช์นี้ บอสชาวอาณาจักรมังกรอัดฉีดโบนัสชนะให้อีก 5 แสนปอนด์ สมัยผมเล่นให้ท็อตแนม โบนัสครึ่งปียังไม่เท่าแมตช์นี้แมตช์เดียวเลย!"

ถึงตรงนี้ ฮอดเดิลฟันธงฉับ: "อิปสวิชไม่มีทางสู้ได้เลย คืนนี้พวกเขาเตรียมตัวแพ้ได้เลย!"

สเตอลิงพยักหน้า เห็นด้วยกับฮอดเดิลทุกประการ

"งั้นมาดูกันว่าแมตช์นี้ท็อตแนมจะยิงกี่ลูก!"

ท็อตแนมชนะแน่... แต่จะชนะกี่ลูก นี่คือสิ่งที่แฟนบอลส่วนใหญ่คิดก่อนเกม

แม้แต่สำนักเซียนบอลทั่วยุโรปยังให้ราคาท็อตแนมต่อขาดเกิน 2 ลูก

เวลานี้ ในห้องแต่งตัวท็อตแนม ความมั่นใจนี้ก็แผ่ซ่านไปถึงตัวนักเตะทุกคน

เลส เฟอร์ดินานด์ กองหน้าตัวหลักที่กดไป 4 ประตูจากเกมอุ่นเครื่อง 2 นัดล่าสุด กำลังคุยโวกับเพื่อนร่วมทีมขณะผูกสนับแข้ง

"เฮ้ยพวกเรา วันนี้ใส่กันให้ยับ ถล่มพวก 'หนุ่มรถไถ' ให้เละ... พรุ่งนี้ข้าจะไปถอยเฟอร์รารี่สักคัน!"