บทที่ 2: ผมไม่ได้ขาดแคลนเงิน... ผมมาที่นี่เพื่อนำทัพ 5 ลีกใหญ่

บทที่ 2: ผมไม่ได้ขาดแคลนเงิน... ผมมาที่นี่เพื่อนำทัพ 5 ลีกใหญ่

“คุณหลิน อย่าโกรธเขาเลยนะคะ เขาชื่อ อาร์ชี เป็นแฟนพันธุ์แท้ของ ท็อตแนม และเป็นหัวหน้าของ ‘ไวท์ลีเจียน’ ซึ่งเป็นองค์กรแฟนบอลที่ใหญ่ที่สุดของที่นี่!”

“พ่อและปู่ของเขาต่างก็เป็นกองเชียร์ท็อตแนม ไม่มีใครรักท็อตแนมไปมากกว่าเขาแล้วค่ะ วันนี้เขาแค่เมาไปหน่อย... อ้อ แซนด์วิชของคุณได้แล้วค่ะ”

แบลนช์วางแซนด์วิชไว้บนเคาน์เตอร์บาร์เรียบร้อยแล้ว

หลินเฟิงหันกลับมา หยิบแซนด์วิชจากบาร์ขึ้นมากัดคำหนึ่ง รสชาติถือว่าดีมากทีเดียว

“ผมชื่อหลินเฟิง เรียกผมว่า ‘หลิน’ ก็พอ!” หลินเฟิงตอบกลับขณะเคี้ยวแซนด์วิช

แบลนช์หรี่ตาลงและพินิจพิเคราะห์หลินเฟิงอีกครั้ง

“คุณคือบอสคนใหม่ของท็อตแนมจริง ๆ เหรอคะ? มันน่าเหลือเชื่อไปหน่อย ทำไมคุณถึงมาที่ร้านเล็ก ๆ ของฉันล่ะ?”

หลินเฟิงเอ่ยด้วยท่าทีสงบนิ่งและเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

“ผมมาเพื่อแชมป์! แน่นอน... ผมมาเพื่อคุณด้วย เจ้าของร้านคนสวย”

แบลนช์ยิ้มบาง ๆ ขณะที่เธอกำลังทึ่งว่าบอสใหม่ของท็อตแนมคนนี้ช่างเจรจาพาที... ทันใดนั้นเสียงดั่งฟ้าร้องก็ระเบิดขึ้นอีกครั้ง

“ไร้สาระ! แกมาเพื่อแชมป์งั้นเหรอ? ชั้นว่าแกมาเพื่อเงินมากกว่ามั้ง! เอาเบียร์ขมแก้วใหญ่ให้หมอนี่ที มื้อนี้ชั้นเลี้ยงเอง! ให้มันดื่มซะแล้วไสหัวไป!”

หลินเฟิงยังไม่ได้ขยับตัว แต่แบลนช์ทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอหันไปดุอาร์ชีเสียงแข็ง

“อาร์ชี อย่ามาก่อเรื่องในบาร์ฉันนะ”

อาร์ชีสวนกลับอย่างไม่ลดละ

“ชั้นพูดเรื่องจริง! เราต้องการบอสดี ๆ ที่จะพาเราไปคว้าแชมป์ ไม่ใช่ไอ้หนูที่วิ่งแจ้นมาจากอาณาจักรมังกร!”

นัยน์ตาสีฟ้าของแบลนช์เบิกกว้าง เธอจวนเจียนจะระเบิดอารมณ์อยู่รอมร่อ

หลินเฟิงเอ่ยขึ้นช้า ๆ

“เบียร์ขมน่ะผมดื่มได้ แต่คำถามคือ... ถ้าผมดื่มเบียร์ขมแก้วนี้ คุณจะใช้อะไรมาขอโทษผม?”

ขณะพูด นัยน์ตาสีดำสนิทของเขาก็จ้องเขม็งไปที่อาร์ชีผู้กำลังหาเรื่อง

ไม่รู้ทำไม อาร์ชีถึงรู้สึกเสียวสันหลังวาบภายใต้สายตาของหลินเฟิง

“จะให้ชั้นใช้อะไรขอโทษแกล่ะ? ชั้นเป็นแฟนพันธุ์แท้ของท็อตแนม ถ้าแกพาท็อตแนมคว้าแชมป์ได้จริง ๆ การที่ชั้นซื้อตั๋วปีสนับสนุนทีมทุกปี... นั่นไม่ใช่การช่วยเหลือสโมสรหรือไง?”

หลินเฟิงหัวเราะเมื่อได้ยินดังนั้น

“ตกลง เอาตามนั้น... ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณเตรียมตั๋วปีไว้ให้ผมได้เลย แล้วผมจะปั้นทีมให้เป็นแชมป์เอง!”

ในจังหวะนั้น แบลนช์ก็พูดแทรกขึ้น

“คุณหลิน เขาเมาแล้วนะคะ คุณจะไปพนันกับเขาทำไม? อีกอย่างเบียร์นี่ขมมาก คนต่างถิ่นยากที่จะดื่มไหว คุณแน่ใจเหรอคะว่าจะดื่ม?”

หลินเฟิงพยักหน้าเล็กน้อย

“แน่นอน มีคนยอมซื้อตั๋วปีเพื่อสนับสนุนทีมของผม ผมจะไม่ยอมรับเงื่อนไขของเขาได้ยังไง?”

“เอ่อ...”

แบลนช์พูดไม่ออก เธอทำได้เพียงหยิบขวดสีเข้มจากตู้ไวน์ด้านหลัง แล้วรินดาร์กเบียร์ให้หลินเฟิงจนเต็มแก้ว

หลินเฟิงถือเบียร์ขมที่แบลนช์ส่งให้ เดินตรงไปที่โต๊ะของอาร์ชี นั่งลงและเริ่มเจรจาอย่างมีวาทศิลป์

“ชาวอังกฤษ... ประเทศมังกรเรามีคำกล่าวโบราณว่า ‘มารยาทต้องมีการตอบแทน’ ในเมื่อคุณเลี้ยงเหล้าผม ผมก็จะมอบของขวัญให้คุณเช่นกัน... เมื่อกี้ตอนเดินเข้ามา ผมได้ยินพวกคุณคุยกันเรื่องซื้อตั๋วปีสำหรับลีกฤดูกาลใหม่ เอาอย่างนี้ไหม... ในนามของท็อตแนม ผมจะมอบตั๋วให้สมาชิกทุกคนในสมาคมของคุณคนละใบ”

คำพูดของหลินเฟิงทำเอาอาร์ชีและเพื่อนของเขาตาเบิกกว้างในทันที

แบลนช์ที่อยู่หลังบาร์ก็รู้สึกเหลือเชื่อเช่นกัน คิดในใจว่าบอสคนใหม่จากประเทศมังกรโบราณคนนี้ช่างไม่เล่นตามกฎ และทำให้เดาใจไม่ถูกจริง ๆ

ในขณะเดียวกัน เพื่อนของอาร์ชีก็อุทานออกมาด้วยความตื่นเต้น

“คุณหลิน คุณพูดจริงเหรอครับ? สมาคมแฟนบอลของเรามีสมาชิกกว่าสามพันคน! คุณจะแจกตั๋วให้พวกเราทุกคนจริง ๆ เหรอ? นั่นมันมูลค่ากว่าแสนปอนด์เลยนะ!”

หลินเฟิงยักไหล่อย่างใจเย็น

“เงินแสนปอนด์มันเยอะงั้นเหรอ? ผมไม่ได้ขาดแคลนเงินเศษเงินแค่นั้น... ผมมาลอนดอนเพื่อพาพวกคุณบินสูงใน 5 ลีกใหญ่ นี่เป็นรางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อขอบคุณที่พวกคุณสนับสนุนท็อตแนมมาหลายปี... ลีกใหม่กำลังจะเริ่มแล้ว และผมต้องการให้สมาคมของพวกคุณสนับสนุนทีมต่อไป!”

“แน่นอนครับ แน่นอน! อาร์ชี ทำไมไม่ขอบคุณคุณหลินล่ะ? นี่ช่วยเราประหยัดเงินไปได้มหาศาลเลยนะ!”

เพื่อนของเขากระทุ้งแขนอาร์ชี

ในเวลานี้ อาร์ชีเองก็ตกตะลึงกับการกระทำของหลินเฟิงเช่นกัน

เขามองหลินเฟิงด้วยสีหน้าอึ้งกิมกี่ แม้เจ้าของทีมคนก่อน ๆ จะเคยแจกตั๋วให้สมาคมแฟนบอลบ้าง แต่นั่นก็แค่ตั๋วนัดเดียวหลักสิบหรือหลักร้อยใบ

มีแค่หลินเฟิงเท่านั้นที่กล้าแจกตั๋วทีเดียวสามพันใบแบบนี้

อาร์ชีดูบอลมาหลายสิบปี ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน

บอสคนใหม่นี่จะใจป้ำเกินไปแล้ว!

หรืออย่างที่เขาพูดเอง... รวยเกินไป?

ท่าทีของอาร์ชีที่มีต่อบอสคนใหม่นี้อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด เขาอ้าปากกว้างแล้วถามว่า

“ลีกใหม่กำลังจะเปิดแล้ว เรื่องการคัดเลือกหัวหน้าผู้ฝึกสอนของเราล่ะครับ?”

หลินเฟิงหัวเราะเบา ๆ

“ไม่ต้องห่วง ผมสัญญากับแฟนบอลท็อตแนมทุกคนว่า ก่อนลีกจะเริ่ม ทีมจะได้ต้อนรับหัวหน้าผู้ฝึกสอนคนใหม่... และเขาจะเป็นคนที่มีความสามารถมาก!”

อาร์ชีเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เขายกแก้วบนโต๊ะขึ้นแล้วกล่าวว่า

“ถ้าเป็นอย่างที่คุณพูดจริง ๆ ผมขอดื่มแก้วนี้เพื่อคารวะคุณ!”

เขาลุกขึ้นยืนพร้อมแก้ว กระดกเบียร์จนหมดเกลี้ยงแล้วเสริมว่า

“อีกอย่าง ขอบคุณสำหรับตั๋วครับ แล้วก็ขอโทษที่เมื่อกี้เสียมารยาท!”

พูดจบ เขาก็เดินดุ่ม ๆ ไปทางประตูบาร์ เพื่อนของเขาก็ลุกขึ้นยิ้มและยื่นมือให้หลินเฟิง

“คุณหลิน ขอบคุณสำหรับตั๋วอีกครั้งนะครับ”

หลินเฟิงยิ้มตอบและยื่นมือไปจับมือเขา

ขณะมองดูทั้งสองเดินจากไป เสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์แบบเครื่องจักรก็ดังก้องขึ้นในหัวของหลินเฟิงทันที

【ขอแสดงความยินดีกับนายท่านสำหรับการทำภารกิจหลักสำเร็จ: ได้รับการสนับสนุนจากสมาคมแฟนบอลท้องถิ่น!】

【สูญเสียเงิน: หกแสนปอนด์!】

【สถานะหนี้สินสโมสร: ขาดทุนหกแสนปอนด์!】

【ประกาศจากระบบ: เมื่อสโมสรขาดทุนถึงหนึ่งร้อยล้านปอนด์ สโมสรจะเสี่ยงต่อการล้มละลาย!】

【รางวัลภารกิจสำเร็จ: ขวัญกำลังใจทีมเพิ่มขึ้น 10 แต้ม】

【บารมีของนายท่านเพิ่มขึ้น 10 แต้ม】

【แต้มภารกิจเพิ่มขึ้น 100 แต้ม】

...

หลินเฟิงฟังเสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์ด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย

เขาไม่กลัวการเสียเงิน สิ่งที่เขาต้องการคือนำท็อตแนมไปสู่แชมป์และสร้างอาณาจักรฟุตบอลของตัวเอง!

เพราะเขาคือผู้ข้ามมิติ เขาไม่ได้ขาดแคลนอะไรที่บ้าน... ยกเว้นเงิน

เป็นเวลาหกเดือนพอดีนับตั้งแต่เขาข้ามเวลาจากปี 2023 มาสู่ยุคมิลเลนเนียม

และเขายังได้รับ “ระบบสร้างอาณาจักรฟุตบอล” ติดตัวมาด้วย!

นี่คือเหตุผลที่หลินเฟิง ในฐานะนายน้อยระดับท็อปแห่งตระกูลมหาเศรษฐีของประเทศมังกร ไม่ยอมอยู่บ้านเสวยสุข แต่กลับดั้นด้นข้ามน้ำข้ามทะเลมาถึง บริเตนใหญ่ เพื่อเข้าซื้อทีมในพรีเมียร์ลีก

ด้วยเหตุนี้ แม่ของหลินจึงบ่นเขากรอกหูตลอดทั้งฤดูร้อน

ตามความคิดของแม่ หลินเฟิงควรจะอยู่บ้านกับพ่อของหลินเพื่อเรียนรู้วิธีบริหารธุรกิจครอบครัว และเตรียมพร้อมรับช่วงต่ออาณาจักรธุรกิจของตระกูลหลินในอนาคต

แต่ในฐานะผู้ข้ามมิติ ก่อนที่จะข้ามมา... หลินเฟิงคือแฟนบอลเดนตาย

ตอนนี้ในเมื่อข้ามมาแล้วและยังผูกมัดกับระบบอาณาจักรฟุตบอล เขาจะต้องประสบความสำเร็จในวงการฟุตบอลให้จงได้

ดังนั้น หลังจากเพียรพยายามเกลี้ยกล่อมอยู่หลายเดือน ในที่สุดหลินเฟิงก็โน้มน้าวให้แม่ยอมควักเงินก้อนเล็ก ๆ จากทางบ้าน และเข้าซื้อ ท็อตแนม ฮ็อตสเปอร์ ได้สำเร็จ!