ตอนที่ 22: เคียวเทพมรณะสำแดงเดช

ตามปกติแล้ว วิญญาจารย์มนุษย์จะปลุกวิญญาณยุทธ์เมื่ออายุหกขวบ แต่เป่ยเฉินกลับครอบครองพลังวิญญาณแต่กำเนิดสูงถึงระดับสามสิบหรืออาจจะมากกว่านั้น

นี่นับเป็นหายนะอย่างแท้จริงสำหรับโลกแห่งสัตว์วิญญาณ แม้สิ่งที่วิญญาจารย์มนุษย์ผู้นี้พูดจะเป็นความจริง แต่พวกมันก็ไม่กล้าเสี่ยงเดิมพัน

หากก้าวพลาดเพียงนิดเดียว พวกมันจะกลายเป็นคนบาปของเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณ แม้เศษเสี้ยววิญญาณต้องแตกสลายก็ต้องกำจัดเป่ยเฉินให้ได้

เป่ยเฉินที่มีสีหน้าวิตกกังวล จู่ๆ ก็สังเกตเห็นว่าพันธนาการรอบกายคลายตัวลงเล็กน้อย เขาจึงดีใจอย่างยิ่ง

"ตอนนี้แหละ!"

เป่ยเฉินรีบรวบรวมพลังชีวิตและพลังแห่งความตายภายในร่าง ระเบิดทำลายพันธนาการรอบด้านทันที

"ตูม!"

ทันใดนั้น วงแหวนวิญญาณสามวงบนร่างก็กะพริบไหวอย่างต่อเนื่อง พลังวิญญาณระเบิดปะทุออกมา เป่ยเฉินยื่นมือออกไป ฉีกกระชากพลังน้ำแข็งและไฟที่รายล้อมอยู่ออกเป็นเสี่ยงๆ

เมื่อหลุดพ้นมาได้ เป่ยเฉินก็หายวับไปจากจุดเดิมในพริบตา ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังเศษเสี้ยววิญญาณของราชามังกรน้ำแข็งและราชามังกรไฟ

"แคว่ก!"

ฝ่ามือซ้ายกางออก ตามมาด้วยแสงสีดำวูบหนึ่ง หมอกสีดำทะลักออกมาปะปนกับสายฟ้าสีทมิฬ พลังแห่งความตายที่เข้มข้นถึงขีดสุดระเบิดออกจากฝ่ามือซ้ายของเป่ยเฉิน

"เขตแดนแห่งความตาย!"

วินาทีต่อมา วงแหวนสีดำปรากฏขึ้นใต้เท้าของเป่ยเฉิน และกลืนกินพื้นที่โดยรอบไปในทันที

"ราชามังกรน้ำแข็ง ราชามังกรไฟ ในเมื่อพวกเจ้าคิดจะฆ่าข้า ข้าก็จะไม่ปรานีเช่นกัน กระดูกวิญญาณของพวกเจ้า ข้าขอรับไว้ด้วยความเต็มใจก็แล้วกัน"

เป่ยเฉินปรายตามองราชามังกรน้ำแข็งและราชามังกรไฟเบื้องหน้าอย่างเย็นชา วิญญาณยุทธ์เคียวเทพมรณะลอยเด่นอยู่ตรงหน้า

เมื่ออัดฉีดพลังวิญญาณเข้าไป ลวดลายบนตัวเคียวเทพมรณะก็ดูเหมือนจะมีชีวิต ราวกับหนอนที่กำลังดิ้นพล่าน

กลิ่นอายความตายที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิมแผ่ออกมา เป่ยเฉินกระตุ้นเขตแดนแห่งความตายอย่างรวดเร็ว พร้อมถ่ายเทพลังวิญญาณทั้งหมดในร่างลงสู่เคียวเทพมรณะ

"ไอ้วิญญาจารย์มนุษย์บัดซบ!"

"เจ้าครอบครองวิญญาณยุทธ์ระดับเทพเจ้าถึงสองอย่างเชียวรึ? เป็นไปได้ยังไง! ร่างกายของมนุษย์ไม่มีทางรองรับวิญญาณยุทธ์ระดับเทพได้ถึงสองอย่างหรอก"

"แถมยังเป็นวิญญาณยุทธ์ระดับเทพที่มีธาตุขัดแย้งกันอีกด้วย!"

ในขณะนี้ ราชามังกรน้ำแข็งและราชามังกรไฟต่างตกใจสุดขีดเมื่อตระหนักได้ว่าเป่ยเฉินทำลายพันธนาการของพวกมันได้

แม้เศษเสี้ยววิญญาณของพวกมันจะอ่อนแอลงมาก แต่ครั้งหนึ่งพวกมันก็เคยเป็นถึงสัตว์เทพ

พลังพันธนาการที่พวกมันปล่อยออกมากลับถูกมนุษย์ตัวจ้อยทำลายลงได้ ก่อนที่พวกมันจะทันได้สงสัย ก็พบว่าเป่ยเฉินมาโผล่ที่ด้านหลังเสียแล้ว

ในเวลาเดียวกัน กลิ่นอายของวิญญาณยุทธ์ระดับเทพอีกชนิดหนึ่งที่เปี่ยมไปด้วยพลังแห่งความตายก็ปรากฏขึ้น

พวกมันหันร่างมังกรอันมหึมากลับมามอง ก็ได้เห็นเคียวเทพมรณะในมือของเป่ยเฉินที่อัดแน่นไปด้วยพลังความตายอันมหาศาล

ราชามังกรทั้งสองไม่สามารถรักษาความเยือกเย็นได้อีกต่อไป ร้องอุทานออกมาด้วยความไม่อยากเชื่อ ทันใดนั้น จิตสังหารที่ปิดไม่มิดก็พวยพุ่งขึ้นในใจของราชามังกรทั้งสอง

พรสวรรค์ของวิญญาจารย์มนุษย์ผู้นี้น่ากลัวเกินไปแล้ว!

อีกไม่กี่ปี วิญญาจารย์มนุษย์ผู้นี้คงทะลวงระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ได้อย่างแน่นอน

ถึงตอนนั้น มันจะเป็นหายนะของโลกสัตว์วิญญาณ แม้วันนี้เศษเสี้ยววิญญาณของพวกมันจะต้องแตกสลายไปตลอดกาล ก็ต้องกำจัดเป่ยเฉินให้สิ้นซาก อย่าให้รอดออกไปจากที่นี่ได้

"คิดจะฆ่าข้างั้นเหรอ? ก็ต้องดูว่าพวกเจ้ามีน้ำยาแค่ไหน!"

เป่ยเฉินที่กำลังรวบรวมสมาธิเพื่อโจมตีปิดฉาก ย่อมสังเกตเห็นจิตสังหารอันสะเทือนเลื่อนลั่นในแววตาของราชามังกรทั้งสอง เขาจึงเอ่ยออกมาอย่างดูแคลน

แม้ราชามังกรทั้งสองจะอ่อนแอเหลือเพียงเศษเสี้ยววิญญาณ แต่ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ หากจะหนีก็คงยาก

ทว่า วิญญาณยุทธ์เคียวเทพมรณะของเขานั้นอัดแน่นด้วยพลังแห่งความตายที่น่าสะพรึงกลัว นับเป็นดาวข่มของสิ่งมีชีวิตทั้งมวล

แม้จะยังไม่มีวงแหวนวิญญาณ แต่พลังที่ปลดปล่อยออกมาจากตัววิญญาณยุทธ์เองก็ดูถูกไม่ได้ ส่วนจะสามารถสังหารราชามังกรน้ำแข็งและราชามังกรไฟได้ในทันทีหรือไม่นั้น ก็ต้องรอดูกัน

"ไปตายซะ!"

เป่ยเฉินยืนหยัดมั่นคงแล้วกระโดดขึ้น เคียวเทพมรณะในมือหมุนติ้วอย่างรวดเร็ว

ด้วยการตวัดมือของเป่ยเฉิน วิญญาณยุทธ์เคียวเทพมรณะที่พกพาพลังแห่งความตายอันน่าครั่นคร้าม ฟาดฟันเข้าใส่เศษเสี้ยววิญญาณของราชามังกรน้ำแข็งและราชามังกรไฟโดยตรง

ทุกที่ที่มันผ่าน พลังแห่งความตายได้แผ่ขยายทำลายล้างทุกสิ่ง เสียงฉีกกระชากอากาศดังก้องต่อเนื่อง

ราชามังกรทั้งสองถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นว่าเคียวเทพมรณะที่เป่ยเฉินปล่อยออกมานั้นไม่มีวงแหวนวิญญาณติดตั้งอยู่

ในสภาพเศษเสี้ยววิญญาณเช่นนี้ หากวิญญาณยุทธ์ที่สองของเป่ยเฉินมีวงแหวนวิญญาณสักสองสามวง พวกมันคงไม่มีทางต้านทานพลังความตายมหาศาลขนาดนั้นได้แน่

แต่ถ้าพึ่งพาเพียงพลังดั้งเดิมของวิญญาณยุทธ์และการเสริมพลังจากเขตแดน มันย่อมไม่สามารถสร้างความเสียหายถึงตายให้แก่พวกมันได้

"วิญญาณยุทธ์ระดับเทพที่ไม่มีวงแหวนวิญญาณ คิดจะฆ่าพวกเราในดาบเดียว? เจ้าดูถูก..."

ราชามังกรน้ำแข็งและราชามังกรไฟผู้มั่นใจ ขยับร่างมังกรยักษ์เตรียมรับการโจมตีของเป่ยเฉิน

ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นถัดมากลับทำให้พวกมันต้องตกตะลึงจนขวัญหนีดีฝ่อ วิญญาณยุทธ์เคียวเทพมรณะของเป่ยเฉินพุ่งทะลุผ่านร่างเศษเสี้ยววิญญาณของพวกมันไปหน้าตาเฉย

"นี่มัน... ไม่ใช่พลังแห่งความตายธรรมดา"

"บัดซบ เจ้าเป็นใครกันแน่?"

ราชามังกรทั้งสองที่เดิมทีเปี่ยมด้วยความมั่นใจ สังเกตเห็นว่าพลังแห่งความตายนี้เปรียบเสมือนปรสิตที่กำลังกัดกินเศษเสี้ยววิญญาณของพวกมันอย่างช้าๆ

เศษเสี้ยววิญญาณอันอ่อนแอของพวกมันกำลังถูกละลายทีละน้อยด้วยพลังแห่งความตาย พวกมันจึงคำรามใส่เป่ยเฉินด้วยความหวาดกลัวทันที

ทำไมพลังแห่งความตายจากวิญญาณยุทธ์ของเป่ยเฉินถึงสามารถทำร้ายพลังวิญญาณของพวกมันได้?

"หึ! ก็พลังแห่งความตายที่จะสังหารพวกเจ้ายังไงล่ะ"

เมื่อได้ยินเสียงคำรามของราชามังกร คำถามหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจของเป่ยเฉินเช่นกัน

วิญญาณยุทธ์ระดับเทพทั้งสองของเขาล้วนผ่านการลดทอนจากระบบ เป็นไปได้ไหมว่าพลังแห่งความตายนี้จะแตกต่างจากพลังความตายทั่วไป?

พลังความตายของเขามาจากวิญญาณยุทธ์ระดับเทพ ระดับของมันย่อมต้องสูงกว่าใช่หรือไม่?

แต่เป่ยเฉินไม่ได้ใส่ใจหาคำตอบ เขามองดูราชามังกรน้ำแข็งและราชามังกรไฟที่กำลังมุ่งสู่จุดจบ

"ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!"

วิญญาณยุทธ์เคียวเทพมรณะปรากฏขึ้นอีกครั้งในมือซ้ายของเป่ยเฉิน เขาโจมตีซ้ำจุดตายอีกหลายครั้ง ฟาดฟันเข้าใส่ร่างวิญญาณของราชามังกรทั้งสองอย่างจัง

"ไม่นะ!"

ไม่นานนัก พลังวิญญาณของราชามังกรน้ำแข็งและราชามังกรไฟก็ถูกพลังแห่งความตายละลายจนหมดสิ้น พวกมันทำได้เพียงส่งเสียงคำรามอย่างไม่ยินยอมพร้อมใจ

ครู่ต่อมา ความวุ่นวายในมิติแห่งนี้ก็เลือนหายไป ถึงตอนนี้ ราชามังกรน้ำแข็งและราชามังกรไฟได้สิ้นชีพลงอย่างสมบูรณ์

"วิ้ง วิ้ง วิ้ง!"

ทันทีที่เศษเสี้ยววิญญาณของราชามังกรทั้งสองสลายไป กระดูกวิญญาณสองชิ้นก็ค่อยๆ ลอยขึ้นกลางอากาศ

ชิ้นหนึ่งเป็นกระดูกวิญญาณสีฟ้าที่แผ่ไอเย็นยะเยือก ปลดปล่อยกลิ่นอายระดับเทพที่สามารถแช่แข็งทุกสรรพสิ่ง ทำให้ธาราสองขั้วโดยรอบถึงกับหยุดชะงักไปชั่วขณะ

อีกชิ้นเป็นกระดูกวิญญาณสีแดงเพลิง เปล่งแสงร้อนแรงราวกับจะเผาผลาญทุกอย่างให้เป็นจุล ทำลายล้างทุกสิ่ง

พลังของกระดูกวิญญาณระดับเทพทั้งสองชิ้นนี้ ทั้งเกื้อหนุนและขัดแย้งกัน ต่อต้านกันและกันอย่างต่อเนื่อง จนค่อยๆ ก่อตัวเป็นสมดุลของพลัง

"ช่างเป็นกระดูกวิญญาณระดับเทพที่ทรงพลังจริงๆ!"

"ราชามังกรน้ำแข็งและราชามังกรไฟช่างเป็นคนดีจริงๆ!"

หลังจากราชามังกรทั้งสองตายจากไป เป่ยเฉินก็รู้สึกโล่งใจอย่างมาก เขาค่อยๆ ร่อนลงสู่พื้นพลางหอบหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อน