ยอดยุทธคลิกเดียว!! ตอนที่ 695 ทวงดินแดนทั้งหมด

ครั้งนี้แตกต่างจากที่งานประชุมครั้งก่อนที่ซู่เสี่ยวไป่เคยไป การประชุมนี้เป็นการรวมตัวของจักรวรรดิระดับสูงกว่าหลายร้อยแห่ง!

จ้าวปกครองสูงสุดจากทุกดินแดน จากทุกจักรวรรดิได้มารวมตัวกัน กลายเป็นฉากที่ยิ่งใหญ่อลังการอย่างมาก

ใบหน้าของทุกคนต่างถูกปิดบังไว้ด้วยหมอกและควันมายาที่สร้างขึ้นจากตัวพวกเขาเอง

ผู้ส่งสารคนนั้นต้องการอะไรกันแน่ ทำไมอยู่ๆ จักรวรรดิระดับตำนานถึงลงมาแทรกแซงแบบนี้?

ซู่เสี่ยวไป่ปล่อยความไม่สบายใจของเขาที่มีลง และเดินเข้าไปในงานประชุมนี้อย่างองอาจ จ้าวปกครองทั้งหมดที่อยู่ที่นี่ล้วนเป็นจ้าวภัยพิบัติขั้น 10 ทั้งสิ้น แม้แต่ขั้นที่ 11 ก็มีปะปนอยู่ด้วย

ท่ามกลางฝูงชนมีร่างหนึ่งที่เด่นชัดกว่าใคร เขาเป็นจ้าวปกครองปฐมตำนานเพียงคนเดียวในงานประชุมนี้

จ้าวตำนานหยานเซิงเป็นจ้าวปกครองที่แข็งแกร่งที่สุดในพื้นที่เก่าแก่ ปกครองจักรวรรดิน้อยใหญ่เป็ร้อยดินแดน แต่เขาไม่เคยขอยุ่งเกี่ยวกับใครทั้งจักรวรรดิระดับตำนาน และจักรวรรดิระดับสูงด้วยกันเอง

ซู่เสี่ยวไป่สังเกตเห็นว่าจ้าวตำนานหยานเซิงนั้นก็ต้องแสดงออกถึงความเคารพต่อผู้ส่งสาร แต่เขาคือตัวตนปฐมตำนานอันยิ่งใหญ่ เหนือกว่าจ้าวภัยพิบัติทั้งหมด แต่เขายังต้องถ่อมตนเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ส่งสาร

ไม่เพียงซู่เสี่ยวไป่คนเดียวที่ตะลึงแม้แต่จ้าวปกครองคนอื่นๆ ก็แปลกใจไม่น้อยเหมือนกัน

ทุกคนต่างรู้ว่าเขาคือผู้ที่แข็งแกร่งในหมู่จักรวรรดิระดับสูง แต่ไม่คิดว่าเขาจะมาปรากฏตัวที่นี่ด้วยตัวเองแบบนี้

“ข้าได้ยินมาว่าผู้ส่งสารนั้นแม้แต่จ้าวปกครองหยานเซิงเองก็ยังต้องเกรงใจ”

“ความแข็งแกร่งของเขาคงไม่ธรรมดาแม้แต่ปฐมตำนานก็ยังต้องหวาดกลัว”

ซู่เสี่ยวไป่อดไม่ได้ที่จะตกใจไปกับเรื่องที่เหล่าจ้าวภัยพิบัติกระซิบกัน

เพราะแค่ขั้นเดียวของจ้าวภัยพิบัติก็ถือว่าทะลวงผ่านได้ยากราวกับปีนภูเขาสวรรค์ และการปิดรอยร้าวของศิลากาลเวลานั้นก็ยากยิ่งกว่า

แล้วยิ่งเป็นปฐมตำนานยิ่งเหนือขึ้นไปกว่านั้นอีก ตัวตนระดับจ้าวภัยพิบัติไม่น่าจะใช่คู่ต่อสู้ได้

แล้วยิ่งจ้าวตำนานหยานเซิงเกรงใจผู้ส่งสารคนนี้ทำให้ซู่เสี่ยวไป่สงสัยที่มาที่ไปของผู้ส่งสารคนนี้มากขึ้น

“อย่างที่เห็นตัวเอกของงานนี้มิใช่ข้าแต่แรก แต่เป็นผู้ส่งสารท่านนั้น”

จ้าวตำนานหยานเซิงพูดอย่างถ่อมตน

“ผู้ส่งสารผู้นี้มาจากจักรวรรดิเซี่ยเหมิง และเขาเป็นตัวแทนของผู้ยิ่งใหญ่อย่าได้เสียมารยาทกับเขาเด็ดขาด”

หยานเซิงนั้นตะโกนเสียงดังเพื่อกล่าวเตือนทุกคน

ด้วยการพูดของปฐมตำนานแค่นี้ก็ไม่มีใครกล้าที่จะทำอะไรเสียมารยาทอีกแล้ว

“ดูเหมือนว่าท่านจะเป็นจ้าวปกครองที่มากไปด้วยความสามารถ ข้าเองได้เห็นจักรวรรดิระดับสูงมาก็มากมายมีเพียงจักรวรรดิของท่านที่ดูไม่ต่างจากจักรวรรดิระดับตำนานเท่าไร”

ผู้ส่งสารเอ่ยชม

ซู่เสี่ยวไป่เองยังไม่เข้าใจและสับสนอยู่

ถึงไม่รู้อะไรเกี่ยวกับจักรวรรดิระดับตำนาน แต่เขาก็รู้ว่าจักรวรรดิระดับตำนานนั้นต้องแข็งแกร่งกว่าจักรวรรดิระดับสูงอย่างเทียบไม่ติด

หรือในอีกแง่หนึ่งหยานเซิงนั้นเป็นตัวแทนของพวกเขาในหมู่จักรวรรดิระดับสูง

อย่างไรก็ตาม เมื่อจ้าวตำนานพูดออกมาแบบนี้ มันก็สร้างแรงกระเพื่อมใหญ่เหมือนกัน และส่งผลกระทบต่อความคิดทุกคน

ผู้ส่งสารนั้นกล่าวต่อ

“ข้าไม่ได้มาที่นี่ด้วยเรื่องเล็กน้อย อย่างการกอบกู้จักรวรรดิแมงป่องเทพ บางท่านอาจจะรู้ว่าครั้งหนึ่งดินแดนแห่งนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรไทฟู เมื่อนานมาแล้ว แต่ด้วยอำนาจที่ลดลงจึงเปลี่ยนจากจักรวรรดิระดับตำนานเหลือแค่จักรวรรดิระดับสูง และถูกแบ่งออกเป็นร้อยจักรวรรดิอย่างตอนนี้”

“และจุดประสงค์ในการมาของข้าคือการทวงดินแดนทั้งหมดนั้นกลับมา”

คำพูดของผู้ส่งสารนั้นทำให้พื้นแผ่นดินแตกเป็นเสี่ยงๆ เหล่าผู้ฟังทั้งหมดถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออก และเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ทุกจักรวรรดิที่อยู่ตรงนี้ ต่างสูญเสียเลือดเนื้อไปมากมายขนาดไหนเพื่อรักษาจักรวรรดิเอาไว้ แต่เวลานี้ตัวตนนี้กลับมาร้องขอดินแดนคืนจากทุกคน

แม้แต่ซู่เสี่ยวไป่เองก็ต้องใช้พลังและความสามารถของตัวเองเพื่อจะมายืนอยู่ในจุดนี้ได้ แต่ตอนนี้เขากำลังจะถูกแย่งชิงไปอีกครั้ง

“ไร้สาระ!! จักรวรรดิระดับสูงไม่ใช่ดอกไม้ในสวนหลังบ้านของเจ้า! ที่อยากจะมาเด็ดก็มาเด็ด!!”

จ้าวปกครองผู้อยู่ในเขตแดนภัยพิบัติขั้น 11 ตะโกนขึ้นด้วยความโกรธ และหันหลังจะจากไป

ผู้ส่งสารนั้นส่งสายตา พร้อมกับสะบัดนิ้วออกไป ทุกคนรับรู้ถึงสายลมที่พัดผ่าน และมุ่งไปยังจ้าวภัยพิบัติขั้น 11

แล้วตอนนั้นเองที่จ้าวภัยพิบัติขั้น 11 นิ่งไปก่อนที่จะล้มลงอย่างไร้เรี่ยวแรง และขาดใจตายไปเฉยๆ

ด้วยการดีดนิ้วครั้งเดียวเขาสามารถฆ่าจ้าวภัยพิบัติขั้น 11 ได้!

ดวงตาของซู่เสี่ยวไป่เบิกกว้าง พร้อมหัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ

ถ้าหากนิ้วนั้นชี้มาที่เขา ไม่ว่าเขาจะใช้ทุกสิ่งที่มีเพื่อป้องกันตัว ก็ทำให้รอดจากความตายไม่ได้

พลังของอีกฝ่ายมากมายมหาศาลเกินไป เกินกว่าขอบเขตที่เขารู้จัก ต้องมีพลังมากขนาดไหนกันถึงสามารถฆ่าจ้าวภัยพิบัติขั้น 11 ได้โดยดีดนิ้วครั้งเดียว

แม้แต่ซู่เสี่ยวไป่ก็อดไม่ได้ที่จะหวั่นใจกับการตายของจ้าวภัยพิบัติขั้น 11 ต่อหน้าต่อตาแบบนี้

คนอื่นๆ ที่ไม่เห็นเช่นเดียวกับจ้าวภัยพิบัติขั้น 11 เมื่อเห็นสิ่งนี้ก็ไม่กล้าที่จะขยับตัว และได้แต่กรีดร้องอยู่ภายในใจ พวกเขารู้ตัวแล้วว่าไม่อาจจะต่อกรกับตัวตนนี้ได้

“ข้าน้อยผิดไปแล้ว ได้โปรดไว้ชีวิตข้าน้อยด้วย”

“พวกข้าไม่ขัดขืนอีกแล้ว ไม่ขัดขืนแล้ว! พวกข้ามิใช่คู่ต่อสู้ของนายท่าน”

เหล่าจ้าวปกครองที่เคยดูองอาจและหยิ่งผยองเวลานี้ไม่เหลือมาดอะไรแบบนั้นอีกแล้ว ทุกคนต่างหวาดกลัวจนหัวหด และหมอบกราบไม่ต่างจากมดแมลง

ซู่เสี่ยวไป่เองก็รู้สึกแย่ไม่ใช่น้อย เพราะสิ่งที่คนเหล่านี้พูดถูกต้อง

ศัตรูแข็งแกร่งเกินไป และเขาอ่อนแอเกินไป

นี่คือพลังของเขตแดนตำนาน มันต่างจากจ้าวภัยพิบัติอย่างชัดเจน

ผู้สงสารยิ้มเยาะเย้ยอย่างสมเพช

“เห็นไหม นี้คือจุดจบของผู้ต่อต้าน!! ข้าไม่ได้มีเจตนาจะฆ่าสังหารใคร แต่มาเพื่อส่งสารเท่านั้น”

“ไม่ว่าจะทางไหนก็ตาม ต่อให้พวกเจ้าเตรียมพร้อมที่จะสู้กลับก็เปล่าประโยชน์ สุดท้ายดินแดนทั้งหมดก็ต้องกลับคืนสู่เจ้าของที่แท้จริง”

“ในวันข้างหน้า ที่แห่งนี้จะกลายเป็นอาณาจักร ที่ยิ่งใหญ่กว่าจักรวรรดิของพวกเจ้าเป็นไหนๆ”

“ข้าให้เวลาพวกเจ้าออกไปจากดินแดนแห่งนี้ อีกร้อยปีข้างหน้าข้าจะกลับมา และรับทุกอย่างกลับไป ไม่ต้องบอกนะว่าหากคนที่ยังแข็งขื่นอยู่ต่อจะเจออะไร”

ผู้ส่งสารมองไปรอบๆ พร้อมกับปล่อยจิตฆ่าฟัน ก่อนที่จะเดินออกไปและข้ามศพจ้าวภัยพิบัติขั้น 11 อย่างไม่แยแส