บทที่ 30 บางที ฉันอาจจะเป็นผู้เยียวยาได้จริงๆ

【 ความสำเร็จ · น้ำคือแหล่งกำเนิดชีวิต 2: คุณได้ครอบครองบ่อน้ำและแท่นบ่อน้ำที่สวยงามและใช้งานได้จริง แต้มเอาชีวิตรอด +300 】

เย่เฉียนใช้เวลาทั้งวันไปกับการสกัดหิน ขนย้ายก้อนหิน และเตรียมกรวดทรายสำหรับอุดรอยรั่ว

เมื่อทุกอย่างพร้อม เขาใช้หยดน้ำหลายหยดอุดตาน้ำที่ซึมออกมา วิดน้ำในบ่อออกจนแห้ง แล้วรีบก่อขอบบ่อด้วยก้อนหินอย่างรวดเร็ว

หลังจากก่อแท่นบ่อน้ำ ปูพื้นด้วยแผ่นหินเรียบขนาดใหญ่ และถมที่ว่างรอบๆ จนเต็ม เขาจึงค่อยๆ ปลดปล่อยตาน้ำใต้ดินที่อุดไว้ ระดับน้ำในบ่อก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

เสร็จสิ้นกระบวนการทั้งหมดนี้ เย่เฉียนรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างถึงที่สุด การใช้พลังวิญญาณอย่างหนักหน่วงต่อเนื่องยาวนานขนาดนี้ กินแรงยิ่งกว่าการใช้หยดน้ำโจมตีศัตรูเสียอีก

"เจ้าเหมียว ฉันเหนื่อย..."

เย่เฉียนนอนแผ่หราอยู่บนพื้นหญ้า นิ้วมือลูบไล้เจ้าแมวลายสลิดที่เข้ามาคลอเคลีย ไม่อยากขยับตัวไปไหนเลยแม้แต่นิดเดียว

แต่พวกเขายังไม่ได้กินมื้อเย็น พักสักหน่อยเขาก็ต้องลุกขึ้นไปจัดการอยู่ดี

บ่อน้ำเสร็จแล้ว ไว้มีเวลาเขาจะทำฝาปิดบ่อ เพื่อกันเจ้าแมวลายสลิดตกลงไปตอนวิ่งเล่น

ส่วนเรื่องรดน้ำแปลงผัก เขาจงใจเว้นช่องว่างตรงคูน้ำที่ขุดไว้ก่อนหน้านี้ เพื่อให้น้ำจากบ่อไหลไปตามคูน้ำได้เรื่อยๆ

แม้คูน้ำนี้จะตรงดิ่งไปยังแปลงหญ้าหูต่าย แต่เขาก็สามารถขุดร่องน้ำเพิ่มในบริเวณใกล้เคียงได้ เมื่อต้องการใช้น้ำก็แค่เปิดทางให้น้ำไหลเข้าแปลงผัก ส่วนตอนไม่ใช้ คูน้ำก็จะนำน้ำไปหล่อเลี้ยงหญ้าหูต่ายเพียงอย่างเดียว

ยังไงซะ ไม่ว่าน้ำจะไหลไปหาหญ้าหูต่ายมากแค่ไหน มันก็จะซึมลงดินในแปลงนั้นไปจนหมด ไม่ล้นออกมาแม้ในตอนที่หญ้าหูต่ายไม่ได้ดูดซึมน้ำก็ตาม

เหตุผลหลักคือเขาขี้เกียจ ในเมื่อมีคูน้ำช่วยทุ่นแรงแล้ว เขาไม่อยากกลับไปหิ้วถังน้ำเดินไปเดินมาอีก

"เมี๊ยว..."

เจ้าแมวลายสลิดนอนหมอบอยู่ข้างๆ เย่เฉียน วันนี้มันจับเหยื่อได้หลายตัว แม้จะเอาไปให้เจ้าจอมตะกละปากแหลมนั่นกินหมด แต่มันก็ภูมิใจที่สามารถล่าหาอาหารมาจุนเจือครอบครัวได้

"แกก็เหนื่อยเหมือนกันสินะ นอนพักเถอะ ถึงเวลากินข้าวแล้วเดี๋ยวฉันปลุก"

เย่เฉียนใช้มือหนุนต่างหมอนให้เจ้าแมวลายสลิด ในใจเต็มไปด้วยความคาดหวังถึงอนาคตที่สดใสยิ่งขึ้น

ในต่างโลกที่จู่ๆ ก็ต้องมาอยู่นี้ เป้าหมายแรกคือการมีชีวิตรอด

เป้าหมายที่สองคือ หลังจากแข็งแกร่งขึ้นแล้ว ต้องมีกินมีใช้ไม่อดอยาก!

และตอนนี้เขากำลังก้าวเข้าสู่เป้าหมายที่สาม: แข็งแกร่งยิ่งขึ้น ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย มีบ้าน มีแมว กินดีอยู่ดี!

ทว่าวันนี้เขาเหนื่อยเกินไป แม้จะมีแต้มเอาชีวิตรอดเข้ามาในบัญชีกว่าสามร้อยแต้ม เขาก็ไม่มีแรงจะไปปูพื้นบ้านแล้ว

มื้อเย็นเป็นเนื้อกระต่ายที่เหลือจากเมื่อวาน การใช้แรงงานหนักต้องการอาหารปริมาณมาก เจ้ากระต่ายยักษ์หนักยี่สิบกว่าชั่ง เลาะเนื้อออกมาได้สิบห้าชั่ง ถูกกินเรียบภายในมื้อเมื่อคืนกับสามมื้อในวันนี้

ท่ามกลางสายฝนปรอยๆ เย่เฉียนเอากิ่งไม้ที่คัดแยกมาจากซากเพิงหญ้าเก่ามาปูเรียงกันตามโครงไม้ในตัวบ้าน

หลังจากปูพื้นด้วยกิ่งไม้ที่ค่อนข้างเรียบจนได้พื้นที่ขนาดพอๆ กับเตียงเดี่ยว เขาก็ปูเสื่อหญ้าทับลงไปอีกหลายชั้น พอจัดแจงทุกอย่างเสร็จ ในที่สุดเขาก็ได้นอนกอดแมวหลับสบายในบ้านที่อากาศถ่ายเทสะดวกเสียที

ตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล เย่เฉียนลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย แล้วก็ได้สัมผัสกับอาการคอเคล็ดเข้าอย่างจัง

"เจ้าเหมียว คอฉัน..."

เย่เฉียนยืนบิดคอหมุนไหล่อยู่ในลานบ้าน ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะนอนผิดท่าจนคอตกหมอน หรือเป็นผลพวงจากความเหนื่อยล้าเมื่อวานกันแน่

"เมี๊ยว?"

เจ้าแมวลายสลิดเอียงคอ มองท่าทางบิดตัวไปมาของเย่เฉียนด้วยความงุนงง แล้วกะพริบตาปริบๆ ยกอุ้งเท้าขึ้นมาข้างหนึ่ง คงจะไม่เข้าใจว่ามนุษย์ทำอะไร

"ไม่มีอะไร ไปเล่นเถอะ ฉันจะไปตักน้ำล้างหน้าก่อน..."

เย่เฉียนเดินไปที่บ่อน้ำ นั่งลงบนก้อนหิน มองดูน้ำใสไหลรินไปตามคูน้ำและแปลงผักชีที่เติบโตงอกงาม อารมณ์ของเขาก็ดีขึ้นทันตา

เขารวบรวมหยดน้ำขึ้นมาบนฝ่ามือ แม้ขนาดจะยังเท่าเมล็ดถั่วลิสง แต่จำนวนกลับเพิ่มขึ้นจนเขาสามารถควบคุมได้หลายหยดพร้อมกัน

ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้สึกว่าหยดน้ำที่เขาสร้างขึ้นมันมีอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนไป

หลังจากรวบรวมได้ห้าหยด เย่เฉียนบังคับให้พวกมันลอยไปที่ท้ายทอย แล้วแตะเบาๆ ที่หลังคอของเขา

ทันทีที่สัมผัสผิวหนัง หยดน้ำเหล่านั้นค่อยๆ ซึมซาบเข้าไปในผิว

มันหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกับร่างกาย มอบความรู้สึกเย็นสดชื่นที่ช่วยปัดเป่าอาการปวดเมื่อยและชาหนึบของอาการคอเคล็ดให้หายไป

เขาทำซ้ำอีกหลายครั้ง เมื่อหยดน้ำซึมซาบเข้าไปมากขึ้นเรื่อยๆ บริเวณคอและไหล่ของเย่เฉียนก็กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว

"แบบนี้เรียกว่ารักษาได้ไหมนะ?"

หลังจากอาการปวดเมื่อยที่คอและไหล่หายเป็นปลิดทิ้ง เย่เฉียนยืนชกลมชุดหนึ่งกลางลานบ้าน แม้พลังวิญญาณจะหายไปครึ่งหนึ่งจากการรักษาเมื่อครู่ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ความเบิกบานใจของเขาลดน้อยลงเลย

ยังไงซะ การที่หยดน้ำสามารถฟื้นฟูร่างกายจากอาการผิดปกติได้ ก็ถือเป็นเรื่องดีที่น่าดีใจสุดๆ!

"เมี๊ยว~"

เจ้าแมวลายสลิดกลิ้งตัวเล่นอยู่ข้างหญ้ามนต์อสรพิษ หยอกล้อกับใบหญ้าที่ดูคล้ายงูอยู่พักหนึ่ง แล้วก็วิ่งกลับมาคลอเคลียข้างกายเย่เฉียน

【 วันที่ 9 เวลา 07:31:31 น. ท้องฟ้าแจ่มใส อุณหภูมิ 20℃ ~ 31℃ ลมเหนือระดับ 1 อุณหภูมิที่สูงขึ้นต้องระวังการเปลี่ยนแปลงการเจริญเติบโตของพืช 】

【 ภารกิจ: 1. บุกเบิกและเพาะปลูก; 2. เก็บหาของป่า; 3. สร้างสิ่งของ 】

วันนี้อากาศดี อุณหภูมิที่สูงขึ้นจะช่วยเร่งการเจริญเติบโตของพืชผลเล็กน้อย แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องหมั่นเติมน้ำให้เพียงพอ

หากน้ำไม่พอ อย่างดีพืชก็แค่โตช้า อย่างร้ายก็อาจแห้งตายได้

ภารกิจประจำวันสามอย่าง หากไม่มีเหตุการณ์พิเศษอะไร ก็วนเวียนอยู่กับวงจรชีวิตพื้นฐานเดิมๆ

"เจ้าเหมียว ไปข้างนอกกัน!"

หลังกินหมั่นโถวเป็นมื้อเช้า เย่เฉียนเรียกเจ้าแมวลายสลิดที่กำลังกระโดดโลดเต้น แล้วพากันออกไปลาดตระเวน

บนคอของเขาห้อยน้ำเต้าน้อยเอาไว้ ตอนนี้มันกลายเป็นแค่จี้ประดับตัวเขาไปชั่วคราว

เหตุผลหลักคือผึ้งน้ำเต้าน้อยพวกนี้หายากมาก เขาเลยกลัวว่าถ้าทิ้งไว้ที่บ้านตอนเขาไม่อยู่ อาจโดนนกโฉบคาบไปกิน

"เมี๊ยว เมี๊ยว~"

เจ้าแมวลายสลิดเกาะอยู่บนไหล่เย่เฉียน พอได้กลิ่นสัตว์ป่า มันก็ส่งเสียงร้องบอกทิศทาง

"จมูกไวใช้ได้เลยนะเนี่ย!"

เย่เฉียนเลี้ยวตรงหัวมุม อ้อมต้นไม้ไปไม่กี่ต้น ก็เห็นไก่ป่าตัวหนึ่งกำลัง 'เต้นระบำ' อยู่

เย่เฉียนเลิกมองว่าความสามารถของแมวเขาเป็นแค่เรื่องเล่นๆ หรือทำตัวน่ารักไปนานแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นการเตือนภัยสัตว์ร้ายบุกรุกเมื่อก่อนหน้านี้ หรือการดมกลิ่นค้นหาในตอนนี้ แม้แต่การช่วยถอนหญ้าขุดหนอนก่อนหน้านั้น...

สรุปคือ มันเป็นแมวลายสลิดสารพัดประโยชน์ และเขาจะไม่แปลกใจเลยถ้าในอนาคตมันจะมีความสามารถใหม่ๆ เพิ่มขึ้นมาอีก

"เมี๊ยว~"

เจ้าแมวลายสลิดมองไก่ป่าที่อยู่ห่างออกไปสิบเมตรด้วยสายตาละห้อย มันยืดขาหน้ากางกรงเล็บ ขยับท่าทางขู่สองสามที แล้วก็ลงไปนอนหมอบอย่างจนใจ

กรงเล็บมันยังเล็กเกินไป เจาะขนไก่ป่าไม่เข้าด้วยซ้ำ

"ฉันจัดการเอง..."

เย่เฉียนเห็นท่าทางของเจ้าแมวน้อย เขายกมือขึ้นรวบรวมหยดน้ำสามหยด

【 ไก่ป่ากลายพันธุ์ระดับ 1: เพศผู้, การกลายพันธุ์สายความเร็ว, มีแนวโน้มก้าวร้าวรุนแรงในช่วงฤดูผสมพันธุ์ 】

ไก่ป่ากลายพันธุ์ แถมยัง... มิน่าล่ะถึงได้ 'เต้นระบำ' อยู่บนหญ้า ที่แท้ก็กำลังซ้อมจีบสาวนี่เอง!

แต่ในเมื่อเขาเจอเจ้าไก่ป่าตัวนี้แล้ว คงปล่อยให้มันมีโอกาสไปหาตัวเมียไม่ได้อีกต่อไป