บทที่ 29 เจ้าลายจอมขยันจับไส้เดือนเลี้ยงไก่

วันที่ 8 เวลา 04:38:30 น. ฝนตกปรอยๆ อุณหภูมิ 15℃ ~ 20℃ ลมตะวันออกเฉียงเหนือระดับ 2 อุณหภูมิโดยรวมค่อนข้างต่ำ

เย่เฉียนควบคุมหยดน้ำผึ้งขนาดเท่าปลายเข็มให้ลอยออกจากผลน้ำเต้า ค่อยๆ ส่งมันเข้าไปในผลน้ำเต้าที่เป็นรังของผึ้งน้ำเต้าเจ็ดสี

เขามองดูผลน้ำเต้าขนาดจิ๋วขยับไหวเล็กน้อยขณะดูดซับน้ำผึ้ง จากนั้นจึงส่งเข้าไปเพิ่มอีกนิดหน่อย

หลังจากป้อนไปหลายครั้ง เมื่อเห็นว่ามันไม่ยอมรับน้ำผึ้งเพิ่มแล้ว เขาถึงรู้ว่าพวกมันอิ่มแล้ว

ท้องฟ้ายังไม่สว่าง แต่สภาพอากาศของวันนี้ได้แสดงขึ้นบนหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว

มีฝนปรอยๆ ลมพัดเบาๆ และอุณหภูมิไม่สูงนัก

ทว่าฝนปรอยๆ นี่แหละที่เอาแน่เอานอนยากที่สุด บทจะตกหนักก็เทลงมาดื้อๆ บทจะน้อยก็มีแค่ละอองฝนไม่กี่เม็ด

ภารกิจ: 1. บุกเบิกและเพาะปลูก; 2. ซ่อมแซมที่พัก; 3. งานฝีมือ

ภารกิจวันนี้ดูไม่มีอะไรยาก แค่ซ่อมแซมนิดหน่อยกับทำความสะอาดก็น่าจะผ่านได้สบายๆ

"เจ้าต้นนี้ ผ่านไปคืนเดียวโตขึ้นตั้งเยอะ..."

เย่เฉียนเดินมาที่รั้ว มองดู 'หญ้าเถางู' ที่ตอนนี้แตกกิ่งก้านสาขาออกมาเป็นชั้นที่สี่แล้ว แถมยังมีใบเรียวยาวงอกออกมามากมายจนยาวกว่าหนึ่งเมตร เขาเอื้อมมือไปสัมผัสใบยาวๆ กว้างๆ เหล่านั้น

ทันทีที่รู้สึกว่าเย่เฉียนเข้ามาใกล้ ใบไม้ทรงกลมที่ดูคล้ายงูก็เลื้อยมาพันรอบนิ้วของเย่เฉียนสองรอบทันที

มันไม่มีเจตนาร้ายและไม่ได้รัดแน่น เพียงแค่พันรอบๆ เพื่อถูไถออดอ้อน ก่อนจะคลายออกแล้วยืดตัวไปเกาะเกี่ยวที่รั้วตามเดิม

เห็นได้ชัดว่าหญ้าเถางูต้นนี้สามารถแยกแยะระหว่างคนนอกกับพวกเดียวกันได้

ทว่าสำหรับเขาที่เป็นคนปลูกมันย่อมจำได้ง่าย แต่กับเจ้าแมวลายสลิดล่ะ มันจะนับว่าเป็นพวกเดียวกันด้วยไหม?

เย่เฉียนไม่แน่ใจ เพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าลายสลิดเผลอไปโดนทำร้ายตอนที่เขาไม่ทันระวัง เขาจึงต้องทดสอบดู

"เจ้าลาย มานี่หน่อย"

เขากวักมือเรียกเจ้าแมวน้อยที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ในลานบ้าน เย่เฉียนฝึกให้เจ้าแมวลายสลิดคุ้นเคยกับชื่อ 'เจ้าลาย' ได้แล้ว

หลักๆ ก็เพราะเขาเป็นคนตั้งชื่อไม่เก่ง เวลาเล่นเกมก็มักจะสุ่มชื่อเอา จนเพื่อนๆ หลายคนบ่นว่าเห็นชื่อเขาแล้วนึกว่าเป็นพวกพ่อค้าขายไอเทม...

"เมี๊ยว เมี๊ยว..."

เจ้าลายกระโดดเหยาะๆ เข้ามาเอาหัวถูขาเย่เฉียน เขาจึงอุ้มมันขึ้นมาวางไว้ข้างๆ หญ้าเถางู

"แบบนี้นับว่าเป็นพวกเดียวกันสินะ"

เย่เฉียนมองใบหญ้าใบหนึ่งเลื้อยเข้ามาพันรอบตัวเจ้าลาย ปลายใบแตะที่หัวของมันเบาๆ ก่อนจะผละออก เขาจึงเข้าใจได้ทันที

ถ้าเป็นพวกเดียวกัน มันจะไม่ทำร้าย

แต่คำว่า "พวกเดียวกัน" จะหมายถึงสิ่งที่อยู่ในบ้าน หรือต้องมีกลิ่นของเขาติดอยู่ เรื่องนี้เขายังไม่แน่ใจ

แต่ขอแค่เจ้าตัวเล็กไม่เจ็บตัวก็พอแล้ว

เพราะในลานบ้านยังมีลูกไก่อยู่อีกตัว ส่วนผึ้งน้ำเต้าเจ็ดสีนั้นยังไม่ถึงเวลาที่จะออกมาบินข้างนอก

หลังจากเล่นกับเจ้าแมวและหญ้าเถางูสักพัก เย่เฉียนก็ปล่อยให้เจ้าลายไปวิ่งเล่นตามใจชอบ ส่วนเขากลับไปที่ครัวอย่างง่ายที่มีเตาไฟเพียงเตาเดียว จุดไฟเผาหญ้าแห้งเพื่ออุ่นอาหารเช้า

"เมี๊ยว~"

มื้อเช้ายังมีเนื้อสัตว์ให้กิน เจ้าลายสลิดจึงกินอย่างมีความสุข

เมื่อกินอิ่ม ท้องฟ้าก็ค่อยๆ สว่างขึ้น เย่เฉียนออกไปถางที่ดินเป็นอันดับแรก

แปลงผักเดิมมีการเปลี่ยนแปลงใหม่ ต้นกล้ามะเขือเทศราชินีสองต้นงอกออกมาแล้ว ใบของมันมีขนอ่อนๆ ดูบอบบางน่าทะนุถนอม

อีกด้านหนึ่ง ผักชีที่ปลูกเป็นชุดแรกก็โตขึ้นอีกครั้ง ต้นที่สูงที่สุดปาเข้าไปเกือบ 15 เซนติเมตรแล้ว

เย่เฉียนจำได้ว่าผักชีต้นใหญ่ที่สุดที่เขาเคยซื้อมาทำกับข้าวนั้นสูงกว่าครึ่งเมตร

ดูท่าผักชีรุ่นที่เขาปลูกนี้ก็คงต้นใหญ่ไม่แพ้กัน แถมกลิ่นของมันยังฉุนกึก

โชคดีที่เขากินผักชีได้ แม้จะใช้เป็นแค่เครื่องปรุงรส แต่รสชาติก็ไม่ได้เลวร้ายจนทนไม่ไหว

แต่สำหรับเจ้าลาย เพราะกลิ่นของแปลงผักชีมันรุนแรงเกินไป มันเลยหนีไปเล่นที่แปลงอื่นและไม่เฉียดกรายเข้ามาแถวนี้เลย

"เมี๊ยว เมี๊ยว เมี๊ยว~"

เจ้าลายเล่นอยู่ในแปลงผักพักหนึ่ง ดูเหมือนจะเริ่มเบื่อ มันเลยวิ่งออกไปแถวๆ พงหญ้ารกชัฏรอบนอก

ไม่นานนัก เจ้าตัวเล็กก็วิ่งกลับมาอย่างร่าเริง พร้อมกับอะไรบางอย่างที่เกี่ยวติดมากับกรงเล็บ...

"เจ้าลาย ตัวแค่นี้กล้าจับของพรรค์นี้เชียวเหรอ ไม่กลัวเจ็บเลยหรือไง..."

เย่เฉียนหยิบไม้ขึ้นมาเขี่ยไส้เดือนตัวใหญ่ที่เจ้าลายใช้กรงเล็บจิกติดมาด้วยความภาคภูมิใจ เขาตบหัวเจ้าตัวเล็กเบาๆ แล้วส่ายหน้าเพื่อบอกว่าของแบบนี้ไม่ควรเอามาเล่น

การเจอไส้เดือนในที่ดินรกร้างเป็นเรื่องปกติ แต่ไส้เดือนตัวนี้ยาวกว่ายี่สิบเซนติเมตรเสียอีก

ในขณะที่เจ้าลาย ถ้าไม่นับหาง ตัวมันยาวแค่ประมาณสิบห้าเซนติเมตรเอง...

"เมี๊ยว เมี๊ยว~"

เจ้าลายยังคงเอียงคออย่างมีความสุข มันจับเหยื่อได้และคาบกลับบ้านมาอวดเชียวนะ!

"เอาเถอะๆ..."

เห็นมันดีใจขนาดนี้ เย่เฉียนก็ได้แต่ลูบหัวมัน ไม่รู้จะดุยังไงต่อ

แมวเป็นสัตว์ที่กระตือรือร้นโดยธรรมชาติ ตราบใดที่เขาเห็นว่าไม่เป็นอันตราย ก็ปล่อยให้มันเล่นไปเถอะ

ส่วนเจ้าไส้เดือนตัวนี้ เดี๋ยวเขาสับให้ไก่กินก็แล้วกัน

ลูกไก่ตัวเมียที่บ้าน วันนี้เข้าสู่วันที่สามแล้ว ปีกเล็กๆ เริ่มงอกออกมา ขนาดตัวของมันเริ่มจะไล่เลี่ยกับเจ้าลายแล้วด้วย

หลังจากสับไส้เดือนผสมกับหญ้าหูต่ายและสตรอว์เบอร์รี่ป่าให้กิน ลูกไก่ก็จิกกินอย่างเอร็ดอร่อย แถมยังได้รับผลเร่งการเจริญเติบโตอีกด้วย

แค่กินไส้เดือนไปตัวเดียว ขนอ่อนตามตัวลูกไก่ก็ดูจะยืดสลวยขึ้น พลังพิเศษจากไส้เดือนหนึ่งตัวช่วยข้ามเวลาการเติบโตไปได้ถึงหนึ่งชั่วโมงเต็ม

อาจเป็นเพราะมันได้กินของที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง

อีกอย่าง โดยธรรมชาติของไก่แล้ว พวกมันชอบคุ้ยเขี่ยดินหาแมลงกินเป็นอาหารอยู่แล้ว

"มัดไม้กวาด กวาดลานบ้าน แล้วก็ต้องก่ออิฐขอบบ่อน้ำ..."

บุกเบิกที่ดินไป 10 ตารางเมตร แต่น่าเสียดายที่ไม่มีเงินซื้อเมล็ดพันธุ์ เย่เฉียนจึงไม่คิดมากและหันไปทำงานอย่างอื่นต่อ

เขาใช้กิ่งไม้เล็กๆ มัดรวมกันเป็นไม้กวาดทำมือเพื่อกวาดลานบ้าน

เขากวาดไปรอบๆ โกยขยะทั้งหมดลงไปในหลุมหมักปุ๋ย หลุมนี้เต็มไปด้วยของสะเปะสะปะ เย่เฉียนไม่รู้หรอกว่าในอนาคตมันจะกลายเป็นปุ๋ยได้จริงไหม แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจจะลงไปตรวจสอบดูอยู่แล้ว

สำหรับการเพาะปลูก การทำปุ๋ยหมักเองถือเป็นเรื่องปกติ ตราบใดที่ไม่มีคนหรือสัตว์ในบ้านตกลงไปในนั้นก็พอ

"เมี๊ยว เมี๊ยว~"

ผ่านไปสักพัก เจ้าลายก็ลากไส้เดือนกลับมาให้เย่เฉียนอีกตัว

ดูท่ามันจะติดใจการเล่นล่าเหยื่อเข้าแล้ว...

"ไปล้างเท้าเลย พอได้แล้ว..."

เย่เฉียนมองเจ้าลายที่ยืดอกโชว์ผลงานอย่างภาคภูมิใจ เขาสับไส้เดือนโยนให้ไก่กินต่อ จากนั้นก็อุ้มเจ้าลายไปที่ร่องน้ำ จับขาหน้าของมันจุ่มลงไปล้างให้สะอาด

เขาเดาว่าเมื่อกี้ไส้เดือนคงพยายามดิ้นหนี ทำให้โคลนเลอะเทอะเต็มเท้าเจ้าตัวเล็กไปหมด

"เมี๊ยว?"

พอเท้าแตะโดนน้ำ เจ้าลายชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกระโดดลงไปในน้ำทั้งตัวแล้วเริ่มเล่นน้ำอย่างสนุกสนาน

แมวชอบเล่นน้ำเหรอ?

เย่เฉียนมองเจ้าลาย เป็นครั้งแรกที่เขาเริ่มสงสัยว่าสิ่งที่เขาเลี้ยงอยู่นี่มันใช่แมวแน่หรือเปล่า

"เมี๊ยว~"

เจ้าลายเล่นน้ำอยู่พักหนึ่งจนเท้าสะอาดเอี่ยม มันเงยหน้ามองเย่เฉียน ทำท่าอยากจะกระโดดขึ้นมา

"มานี่มา ฉันไม่กลัวน้ำจากตัวแกหรอก..."

เย่เฉียนยื่นมือทั้งสองออกไป รับร่างเจ้าแมวน้อยที่กระโดดขึ้นมา

"เมี๊ยว~ เมี๊ยว~"

พอกระโดดขึ้นมาบนมือของเย่เฉียน เจ้าลายก็จ้องมองน้ำที่เปียกชุ่มอยู่ตามตัวหายวับไปในพริบตา มันยืนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกลิ้งตัวไปมาบนฝ่ามือของเขาอย่างชอบใจ

ดูเหมือนมันจะเจอเกมใหม่ที่สนุกสุดๆ เข้าให้แล้ว!