บทที่ 11 ของแบบนี้ต้องออกไปตามหา

"สวี่ลู่: พวกนายไปหากล่องสมบัติมาจากไหนกัน? วันนี้ฉันหาทั่วภูเขาแล้วไม่เห็นแม้แต่เงา หรือดวงฉันจะซวยขนาดนั้น?"

"0091-ฟ่านลี่เหยา: ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน ไอ้กล่องสมบัติกับความสำเร็จที่พูดถึงกันน่ะหายังไง? อย่าว่าแต่กล่องเลย ความสำเร็จฉันยังไม่เคยเห็นสักอัน"

"10593-หมิงเจ้า: ฉันเพิ่งเจอกล่องสมบัติมา ของพวกนี้น่าจะสุ่มเกิดนะ เมื่อกี้ฉันกะจะไปตกปลาที่แม่น้ำ เห็นก้อนหินสี่เหลี่ยมแปลกๆ ที่ก้นแม่น้ำ พองมขึ้นมาดูถึงรู้ว่าเป็นกล่องสมบัติ แต่ของข้างในงั้นๆ แหละ มีแค่ขนมปัง น้ำดื่ม แล้วก็ลูกปลาสองตัวในถุง"

"ID: 0001: กล่องสมบัติส่วนใหญ่จะสุ่มเกิด แต่ความสำเร็จนี่ปั๊มได้นะ พวกสายล่าสัตว์ ถ้าฆ่าสัตว์บก สัตว์น้ำ สัตว์ปีกได้อย่างละตัวก็จะได้ความสำเร็จ หรือฆ่าประเภทเดียวกันครบ 10 ตัวก็ได้เหมือนกัน บางอันก็เป็นความสำเร็จทั่วไป เช่น สวมใส่อุปกรณ์ชิ้นแรก ใช้ยา หรือทำอาหารกินเอง ทุกคนลองไปศึกษาดู ส่วนเรื่องฝากขาย ขนมปังกับน้ำตอนนี้ล้นตลาดแล้ว ถ้าไม่รีบใช้แต้มอย่าเพิ่งวางขายเลย เสียค่าที่ 1 แต้มเปล่าๆ..."

หลังจากมีคนถามเข้ามาเรื่อยๆ ผู้เล่นหมายเลข 1 ประจำเขต 8181 ก็ออกมาให้แนวทางอีกครั้ง

ผู้เล่นหมายเลข 1 ลั่วซาน ถูกผู้เล่นหลายคนตั้งฉายาเล่นๆ ให้ในช่วงสองวันที่ผ่านมาว่า 'ผู้จัดทำคู่มือเกม'

แม้คำแนะนำของเขาอาจจะไม่ได้ใช้ได้กับทุกคน แต่เขาก็ทุ่มเทและสละเวลามาอธิบายความรู้ในการเอาชีวิตรอดต่างๆ ให้ทุกคนฟังจริงๆ

ทว่าครั้งนี้จุดสนใจของเย่เฉียนไม่ได้อยู่ที่ลั่วซาน แต่อยู่ที่ผู้เล่นที่มีหมายเลขลำดับหลักหมื่นต่างหาก

ตอนนี้เป็นช่วงบ่ายของวันที่สาม ซึ่งไม่ได้นับจากตอนที่เย่เฉียนเข้ามาในโลกนี้ แต่นับจากเวลาเปิดทำการของเขต 8181

ในคืนวันแรก มีคนเคยถามเรื่องเวลา และลั่วซานบอกว่าเขาเข้าเกมมาตอนเที่ยงคืนกับอีกสามนาที

แสดงว่าคนคนนั้นทำภารกิจแนะนำมือใหม่เสร็จภายในสามนาที

"เจ้าสามสี ไปกันเถอะ เดี๋ยวพาออกไปเดินเล่น ไปวัดดวงกันเผื่อจะเจอกล่องสมบัติบ้าง!"

เย่เฉียนทำภารกิจประจำวันเสร็จแล้ว เขาอุ้มเจ้าแมวลายสลิดใส่ลงในตะกร้า ปิดฝา แล้วเริ่มออกวิ่ง

แม้เขาจะยังเพาะปลูกได้ แต่เมล็ดพันธุ์ราคาแพงมาก เขาจึงทำแค่ภารกิจประจำวันให้ครบ ส่วนเวลาที่เหลือเขาตั้งใจจะออกไปหาของฟรีให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

อีกอย่าง เขาต้องตัดกิ่งไม้มาทำรั้วล้อมเห็ดเสริมพลังระดับ 2 ให้เสร็จก่อนค่ำ

ขืนปล่อยไว้แล้วมีกระต่ายป่าหรือตัวอะไรมากัดกินตอนเขานอนหลับ คงได้แต่นั่งร้องไห้ไม่มีน้ำตาแน่!

"เมี๊ยว~"

เจ้าแมวลายสลิดนอนกลิ้งไปมาบนหญ้านุ่มๆ มันเงยหน้ามองลอดรูตะกร้าออกไปเห็นสีสันภายนอกวูบไหว

เย่เฉียนร่างกายแข็งแรงดีอยู่แล้ว ขณะวิ่งเขาใช้มือข้างหนึ่งประคองตะกร้าใส่แมว อีกมือช่วยทรงตัว วิ่งวนเป็นวงกลมรอบบ้านด้วยความเร็ว

รอบแล้วรอบเล่า วงกลมค่อยๆ ขยายกว้างขึ้น จนกระทั่งวิ่งลงไปถึงไหล่เขา และเห็นวัตถุคล้ายหีบสมบัติวางอยู่บนก้อนหินใหญ่สูงสองสามเมตร เขาถึงได้หยุดฝีเท้าลง

"กล่องสมบัติ!"

เย่เฉียนใช้นิ้วเกาะแง่งหิน ค่อยๆ ปีนขึ้นไปด้านบน

หลังจากยืนยันว่าเป็นกล่องสมบัติจริง เขาก็นั่งลงสูดหายใจลึก แล้วใช้มือเปิดกล่องทันที

"เปิดกล่องสมบัติสุ่มตามธรรมชาติ: น้ำดื่ม (1 ชั่ง) x 5, เมล็ดพริก x 2, ผ้าหยาบ x 2"

ของที่ได้จากกล่องสมบัติทำเอาเย่เฉียนตะลึงไปเล็กน้อย

น้ำดื่มห้าขวดร่วงลงมาในอ้อมแขน เมล็ดพันธุ์สองเม็ดวางอยู่บนฝ่ามือ และผ้าพับผืนเล็กอีกสองชิ้นวางอยู่บนมืออีกข้าง

ผ้าหยาบก็สมชื่อ เนื้อผ้าหยาบกระด้างจริงๆ แต่มันเป็นไอเทมระดับสีเขียว!

"ผ้าหยาบ: 1 เมตร x 1 เมตร, คุณภาพสีเขียว, วัตถุดิบ, สามารถแปรรูปได้"

วัตถุดิบระดับสีเขียว แถมยังได้มาถึงสองผืน เย่เฉียนรีบเปิดดูร้านฝากขายเพื่อเช็กราคา

เรื่องขายไม่ขายเอาไว้ก่อน ตอนนี้เขาต้องรู้ราคากลางของผ้าสองผืนนี้ก่อน

"ผ้าหยาบ x 10, ราคา: 1000 แต้มเอาชีวิตรอด"

นี่คือผลลัพธ์แรกหลังจากค้นหาคำว่าผ้าหยาบและเรียงลำดับจากราคาต่อหน่วยต่ำที่สุด

หนึ่งผืน 100 แต้มเอาชีวิตรอด

ราคาไม่ถูกเลย แต่ถ้าเทียบกับเมล็ดพันธุ์ที่เขาซื้อก่อนหน้านี้ ก็ถือว่าไม่ได้แพงเวอร์จนเกินไป

ส่วนผ้าหยาบเอาไปทำอะไรได้บ้าง เย่เฉียนลองค้นหาคำว่า 'แปรรูป/ผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป' เพื่อหาคำตอบ

"เสื้อผ้าหยาบ: อุปกรณ์สวมใส่/เสื้อ, คุณภาพสีเขียว, ความต้านทาน +1, พลังป้องกัน +3, ความเร็วในการฟื้นฟูความเหนื่อยล้า +10%, ความทนทาน 100%; ราคาฝากขาย: 2000 แต้มเอาชีวิตรอด"

"กางเกงผ้าหยาบ: อุปกรณ์สวมใส่/กางเกง, คุณภาพสีเขียว, ความต้านทาน +1, พลังป้องกัน +2, ความเร็วในการฟื้นฟูความเหนื่อยล้า +5%, ความทนทาน 100%; ราคาฝากขาย: 1600 แต้มเอาชีวิตรอด"

"รองเท้าผ้าหยาบพื้นเชือกฟาง: อุปกรณ์สวมใส่/รองเท้า, คุณภาพสีเขียว, ความเร็ว +10%, พลังป้องกัน +1, ความเร็วในการฟื้นฟูความเหนื่อยล้า +3%, ความทนทาน 100%; ราคาฝากขาย: 1500 แต้มเอาชีวิตรอด"

"เป้สะพายหลังผ้าหยาบ: อุปกรณ์สวมใส่/กระเป๋า, คุณภาพสีเขียว, พื้นที่เก็บของ 16 ลูกบาศก์, ความทนทาน 100%; ราคาฝากขาย: 3000 แต้มเอาชีวิตรอด"

นี่คือสินค้าสำเร็จรูปที่ทำจากผ้าหยาบที่มีอยู่ในตลาดตอนนี้ เสื้อผ้าและรองเท้าล้วนบวกค่าสถานะเพิ่มให้

และเป้ใบนั้นก็คืออุปกรณ์ที่เย่เฉียนนึกถึงทันทีที่ได้ผ้าหยาบมา

ใบที่เขาใช้อยู่ตอนนี้จุของได้แค่ลูกบาศก์เมตรเดียว แถมสภาพยังเริ่มเปื่อยยุ่ย อีกสักสองวันคงขาดจนใช้การไม่ได้

แต่ราคาตั้งสามพันแต้มเอาชีวิตรอด เขาซื้อไม่ไหวหรอก!

คงต้องกลับบ้านไปศึกษาวิธีทำกระเป๋าเป้ดูอีกที

ตอนนี้เขาต้องรีบวิ่งกลับไปตัดไม้แถวบ้านมาสร้างบ้านหลังน้อยให้เจ้าเห็ดก่อน!

"เมี๊ยว~ เมี๊ยว~"

เจ้าสามสีรับรู้ได้ถึงความเคลื่อนไหวภายนอก พอเย่เฉียนกระโดดลงจากก้อนหินแล้ววิ่งกลับบ้าน เจ้าตัวเล็กก็กลิ้งตัวไปมาในตะกร้าและร้องเมี๊ยวๆ สองครั้ง

เหมือนจะบอกว่าโดนหิ้ววิ่งอีกแล้วนะ

เย่เฉียนทำได้แค่เช็กว่าเจ้าสามสีสบายดี จากนั้นก็วิ่งกลับไปใกล้บ้าน ตัดต้นไม้เล็กมาสามต้น ลากไปหน้าประตูแล้วเริ่มริดกิ่งก้าน

เขาตัดแต่งกิ่งไม้ทีละกิ่ง ทำโครงครอบที่ไม่ใหญ่มาก แค่พอคลุมต้นเห็ดได้รอบ แล้วปิดทับด้านบน

รูปร่างมันเหมือนตะกร้าไม้คว่ำครอบเห็ดเอาไว้ โดยมีช่องว่างระหว่างซี่ไม้ไม่เกินหนึ่งเซนติเมตร