บทที่ 3 ข่าวเช้า X โทรศัพท์

คืนนั้นโอเว่นนั่งไม่ติดที่ด้วยความหวาดผวา กลัวว่า "ซอมบี้" จะบุกเข้ามาในบ้าน

โชคดีที่มีเจ้าแมวทอมอยู่เป็นเพื่อน ทำให้เขาไม่รู้สึกโดดเดี่ยวและหวาดกลัวจนเกินไป

วันรุ่งขึ้น แสงตะวันสาดส่อง

โอเว่นรีบมองผ่านหน้าต่างชั้นสองเพื่อสังเกตสถานการณ์รอบๆ ทันที และไม่พบ "ซอมบี้" เลยสักตัว นอกจากรอยเลือดแล้ว แม้แต่ศพก็ไม่เห็น

เขารู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้างที่ละแวกบ้านของเขามีผู้อยู่อาศัยไม่มากนัก และไม่ใช่ย่านพลุกพล่านที่เจริญรุ่งเรือง

ดังนั้นจำนวน "ซอมบี้" จึงน่าจะไม่มากเท่าไหร่

เขาเปิดทีวีเพื่อติดตามสถานการณ์ต่อ น้ำและไฟยังไม่ถูกตัด อย่างน้อยสถานการณ์ก็ยังไม่เลวร้ายจนเกินไป

สถานีโทรทัศน์ทั้งสองแห่งของเมืองเฟิงหยานกำลังออกอากาศข่าวเช้า

เมื่อก่อนโอเว่นไม่ชอบดูข่าว แต่ตอนนี้เขาทำได้เพียงรับรู้เรื่องราวของเมืองเฟิงหยานผ่านข่าวทางทีวีเท่านั้น ข่าวเช้าส่วนใหญ่รายงานเหตุการณ์ท้องถิ่นที่เกิดขึ้นในเมือง

ไวรัสปริศนากำลังระบาดไปทั่วเมือง และยังมีภาพ "ซอมบี้" ที่นักข่าวจับภาพได้

ตำรวจกำลังพยายามรักษาความสงบเรียบร้อย

เจ้าหน้าที่รัฐก็ออกมาประกาศขอความร่วมมือให้ทุกคนอยู่แต่ในบ้านให้มากที่สุด และห้ามออกไปข้างนอก

อย่างน้อยจากข่าวที่นำเสนอ พวกเขายังไม่ชัดเจนเกี่ยวกับเหตุการณ์ไวรัสปริศนานี้ ส่วนทางเบื้องบนจะรู้รายละเอียดหรือไม่นั้น โอเว่นก็ไม่แน่ใจนัก

เขารีบทานอาหารเช้าและเทอาหารเม็ดให้ทอม

โอเว่นเริ่มโทรศัพท์ต่อ อันดับแรกโทรไปที่สถาบันวิจัย แต่ก็ยังไม่มีใครรับสายเช่นเดิม

จากนั้นเขาโทรไปที่สถานีตำรวจ ซึ่งสายก็ยังคงไม่ว่าง

เขามองไปที่เบอร์ติดต่อที่ปรากฏบนข่าวทีวี

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ความสามารถเน็นไม่ใช่สิ่งที่จะพัฒนาขึ้นมาได้ง่ายๆ เมื่อคืนเขาแอบลองเรียกหา "ระบบ" ดู ในฐานะคนที่กลับชาติมาเกิดใหม่ การมีระบบน่าจะเป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ?

แต่น่าเสียดายที่ไม่มี "ระบบ" ใดๆ ตอบกลับมา

เขาจะฝากความหวังทั้งหมดไว้กับการพัฒนาความสามารถเน็นไม่ได้

เขาจำเป็นต้องหาความช่วยเหลือทางอื่นให้ได้มากที่สุด

การไม่มีคอมพิวเตอร์ที่บ้านนี่มันลำบากจริงๆ

อิทธิพลของสถานีโทรทัศน์ย่อมมีมากกว่าเด็กอย่างเขาแน่นอน

โดยไม่ลังเล โอเว่นกดโทรไปยังเบอร์ติดต่อที่ปรากฏบนหน้าจอทีวีทันที

ตอนแรกสายไม่ว่างจริงๆ แต่สถานีโทรทัศน์ต้องมีพนักงานรับสายมากกว่าสถานีตำรวจแน่

หลังจากพยายามอยู่ประมาณห้านาที ในที่สุดปลายสายก็รับ

"สวัสดีค่ะ นี่คือรายการข่าวเช้าสถานีโทรทัศน์เมืองเฟิงหยาน ดิฉันแม็กซ์ พนักงานรับสายค่ะ คุณต้องการแจ้งเบาะแสข่าวหรือร่วมกิจกรรมกับทางรายการคะ?"

ที่ปลายสาย ณ แผนกข่าวเช้า สถานีโทรทัศน์เมืองเฟิงหยาน หญิงสาวผมสีน้ำตาลสวมแว่นตารับโทรศัพท์และพูดด้วยน้ำเสียงที่เป็นทางการ

รายการข่าวเช้ายังไม่จบ เนื่องด้วยเหตุการณ์ไวรัสในวันนี้ รายการจึงขยายเวลาออกอากาศ

ทีมงานรายการข่าวเช้าส่วนใหญ่อยู่ในห้องส่งหรือไม่ก็ออกไปทำข่าวภาคสนาม พยายามรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับไวรัสให้ได้มากที่สุด

ในทีวี ผู้ประกาศข่าวและศาสตราจารย์จากโรงพยาบาลเมืองเฟิงหยานกำลังหารือเกี่ยวกับปัญหาไวรัส

ในเบื้องต้นมันถูกจัดว่าเป็นโรคพิษสุนัขบ้าสายพันธุ์กลายพันธุ์

พูดได้เพียงว่าคนส่วนใหญ่ยังไม่ตระหนักถึงความร้ายแรงของมัน

"พี่สาวแม็กซ์ครับ ผมมีเรื่องสำคัญเกี่ยวกับเหตุการณ์ไวรัสในตอนนี้" โอเว่นเข้าประเด็นทันที

แม็กซ์ได้ยินเสียงเด็ก และแวบแรกเธอคิดว่าอาจเป็นเด็กโทรมาป่วน เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับสถานีโทรทัศน์ เพราะมีข่าวปลอมมากมายที่ต้องคอยตรวจสอบ

แต่แม็กซ์ยังไม่ทันได้พูดอะไร

ข้อมูลที่ส่งมาจากปลายสายทำให้เธอชะงักและเปลี่ยนเป็นจริงจังทันที

"นี่ไม่ใช่โรคพิษสุนัขบ้ากลายพันธุ์ แต่เป็นอาวุธชีวภาพ หรือจะเรียกว่าไวรัสชีวภาพก็ได้..."

โอเว่นระบุลักษณะของสิ่งที่เรียกว่าเหตุการณ์ไวรัสนี้อย่างตรงไปตรงมา เอกสารที่เขาเจอในห้องพ่อแม่มีไม่มากนัก และไม่มีข้อมูลสำคัญอะไรมาก

แต่นั่นไม่ได้หยุดโอเว่นจากการตีความว่ามันคือ "ภัยคุกคามทางชีวภาพ"

"พ่อแม่ของผมเป็นนักวิจัยที่สถาบันวิจัย พวกเขากำลังวิจัยเกี่ยวกับ..."

โอเว่นไม่ได้บอกว่าพวกเขากำลังวิจัยสารพันธุกรรมรักษาโรค แต่บอกไปตรงๆ ว่าเป็นอาวุธชีวภาพ

"อาจเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นที่สถาบันวิจัย ปกติผมโทรไปจะมีคนรับสาย แต่ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงวันนี้ ไม่มีใครที่สถาบันวิจัยรับโทรศัพท์เลย..."

โอเว่นพูดด้วยความเร็วปกติ แต่เขายังคงต้องเลือกใช้คำอย่างระมัดระวัง

ทว่าข้อมูลทุกชิ้นล้วนสำคัญอย่างยิ่ง

"การติดเชื้อไวรัสนี้จะส่งผลต่อสัตว์ด้วย ถ้าถูกกัด การติดเชื้อจะแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว..."

โอเว่นยังบอกที่อยู่บ้าน ชื่อของเขา และชื่อพ่อแม่ของเขาไปด้วย

หากสถานีโทรทัศน์มีอิทธิพลมากพอ พวกเขาน่าจะหาข้อมูลได้มากมาย

"นี่เป็นวิกฤตการรั่วไหลของไวรัสที่ร้ายแรงมาก เป็นภัยคุกคามทางชีวภาพ ต้องให้มืออาชีพมาจัดการ พี่สาวแม็กซ์ ผมหวังว่าพี่จะติดต่อสมาคมฮันเตอร์ให้เร็วที่สุด และส่งฮันเตอร์ที่เกี่ยวข้องมาจัดการเรื่องนี้..."

โอเว่นเรียกชื่อแม็กซ์ แม้เขาจะยังเป็นเด็ก แต่สิ่งที่เขาต้องการสื่อสารกับโลกภายนอกคือ เขาเป็นเด็กที่ฉลาดเกินวัยและมีความคิดเป็นผู้ใหญ่

แม็กซ์ไม่ได้พูดแทรก แต่รับฟังอย่างเงียบๆ และคิดวิเคราะห์อย่างรวดเร็วถึงความเป็นไปได้ว่าจะเป็นข่าวปลอม

แต่ถ้าเป็นเรื่องจริง วิกฤตนี้อาจทำให้ทั้งเมืองตกอยู่ในอันตราย

และโอเว่นที่อยู่ปลายสายก็ยังคงพูดต่อ

"พี่สาวแม็กซ์ ผมอยากขอเชื่อมสายเข้ารายการข่าว เพื่อให้ผู้คนรู้เรื่องนี้มากขึ้น..."

น่าเสียดายที่เขาไม่รู้ว่าที่บ้านมีเงินอยู่เท่าไหร่ โอเว่นอยากจะประกาศให้รางวัลออกทีวีด้วยซ้ำ เพื่อให้ใครสักคนมาช่วยเขา

"เรื่องนี้พี่ตัดสินใจเองไม่ได้ ต้องมีการยืนยันข้อมูลก่อน โอเว่น อย่าเพิ่งวางสายนะ ถือสายรอพี่แป๊บนึง"

แม็กซ์รีบเดินตรงไปที่ห้องส่งทันที

เรื่องนี้ต้องรายงานต่อหัวหน้าสายตรงของเธอ ซึ่งก็คือผู้ดำเนินรายการนี้นั่นเอง

ผู้ดำเนินรายการเป็นผู้ชาย ชายผมทองในชุดสูทดูภูมิฐานแบบชนชั้นนำ

เขากำลังเชื่อมสายคุยกับผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์หลายท่าน พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อควบคุมสถานการณ์และป้องกันไม่ให้ชาวเมืองเฟิงหยานตื่นตระหนก

แม็กซ์เดินเข้าไปในห้องส่ง

เธอพบโอลิเวีย มาน ซึ่งเป็นทั้งบรรณาธิการบริหารและโปรดิวเซอร์ของข่าวเช้า

"ฉันมีข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับไวรัสค่ะ สำคัญมาก เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของคนทั้งเมือง"

โอลิเวียมีสัญชาตญาณของนักข่าว

"รีบเล่ามาเลย"

แม็กซ์อธิบายเรื่องราวให้กระชับที่สุดเท่าที่จะทำได้

ทีมงานหลายคนรอบๆ ก็พลอยได้ยินไปด้วย

"แม็กซ์ เธอแน่ใจนะว่าไม่ใช่เด็กโทรมาเล่นตลก?" บางคนยังคงไม่เห็นความสำคัญของเรื่องนี้

แต่โอลิเวียนั้นต่างออกไป

เธอรีบสั่งการให้ทีมงานตรวจสอบต้นทางของเบอร์โทรศัพท์เป็นอันดับแรก จากนั้นให้หาข้อมูลเกี่ยวกับพ่อแม่ของโอเว่น

คนทำงานข่าวต่างก็มีแหล่งข่าวของตัวเอง ดังนั้นการสอบถามและทำความเข้าใจข้อมูลจึงรวดเร็วมาก