ตอนที่ 10 การไม่ผ่านเกณฑ์ X ประธานมาถึง

ตอนที่ 10 การไม่ผ่านเกณฑ์ X ประธานมาถึง

ซุปหม้อนี้เจ๊งแล้ว

แต่มันก็เป็นเพราะเขาไม่เข้าใจวัตถุดิบ

อย่างไรก็ตาม ลุจจิไม่ได้ท้อแท้ เขากลับตักสาหร่ายคอมบุออก เทสตูว์ทิ้ง และเริ่มทำซุปใหม่อีกครั้ง

หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จ ลุจจิก็เริ่มเตรียมการย่างหมูทั้งตัว

เขาแขวน "หมูทั้งตัว" ที่หมักไว้อย่างดีขึ้นบนเตาย่าง

ขณะที่เขากำลังจะจุดไฟ เม็นจิก็ยืนขึ้น ตบมือ ดึงดูดสายตาและความสนใจของผู้เข้าสอบทุกคน

"ตอนนี้ชั้นอิ่มแล้ว ดังนั้นในท้ายที่สุด ถ้าไม่มีใครสามารถทำอาหารที่ทำให้ชั้นพอใจได้ ก็ถือว่าจบ ทุกคนตก"

เม็นจิประกาศผลโดยตรง

ลุจจิซึ่งกำลังจะจุดไฟก็ตกตะลึงเช่นกัน

เธอไม่รอเขางั้นเหรอ!

เป็นเพราะการหมักใช้เวลามากเกินไปหรือเปล่า

จริงๆ แล้วเม็นจิให้โอกาสผู้เข้าสอบหลายครั้ง และเธอก็ตั้งตารออาหารของลุจจิเช่นกัน

แต่ผู้เข้าสอบจำนวนมากไม่ใส่ใจเกินไป

แน่นอนว่าเหตุผลหลักคือผู้เข้าสอบหมายเลข 44 ที่คอยกระตุ้นเธอด้วยจิตสังหารอยู่ตลอดเวลา ทำให้ประสาทของเธออ่อนไหวอย่างยิ่ง

เม็นจิซึ่งรู้สึกรำคาญอยู่แล้วที่กูร์เมต์ฮันเตอร์ถูกดูถูก โดยธรรมชาติแล้วก็ยิ่งหงุดหงิดมากขึ้น

เธอไม่มีอารมณ์ที่จะรออีกต่อไป

ดังนั้นเธอจึงประกาศผลโดยตรง

"ไม่มีใครผ่านเลยเหรอ"

"เป็นไปได้ยังไง"

"การทำอาหารมันเป็นเรื่องส่วนบุคคลเกินไป"

...

ผู้เข้าสอบจำนวนมากไม่พอใจกับผลลัพธ์เช่นนี้โดยธรรมชาติ

"เดี๋ยวก่อนสิ! ลุจจิยังไม่ได้เริ่มเลยนะ!" กอร์นก็ตะโกนเสียงดัง

เขาต้องการซื้อเวลาให้ลุจจิ

ตอนแรกลุจจิตกตะลึงจริงๆ แต่เขาก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็วและไม่กังวล

เพราะถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ ตามเนื้อเรื่องแล้ว เขาก็แค่ต้องรอให้ประธานเนเทโร่มาถึง

เขาจุดไฟที่เตาย่างและเริ่มย่างหมูทั้งตัว โดยเริ่มจากไฟอ่อนๆ หมุนอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ทุกส่วนโดนเปลวไฟ

ในชั่วพริบตา กลิ่นหอมของเนื้อที่ผสมผสานกับซอสก็เริ่มลอยไปทั่วอุทยาน

"หอมจัง!" ผู้เข้าสอบหลายคนก็มองมาเช่นกัน

"ไม่ได้ยินเหรอไง ทุกคนตกหมดแล้ว นายยังจะทำอะไรอยู่"

ผู้พูดคือผู้เข้าสอบร่างท้วมเล็กน้อย หมายเลข 255 ซึ่งเป็นนักสู้เช่นกัน

"มีวัตถุดิบดีๆ แบบนี้หายากนะ แถมเตรียมมาตั้งนานแล้ว ถ้าไม่ได้ย่างก็น่าเสียดายแย่" ท่าทีที่สงบนิ่งเกินไปของลุจจิก็ทำให้ผู้เข้าสอบคนนี้ไม่พอใจเช่นกัน

"ผลลัพธ์แบบนี้ชั้นยอมรับไม่ได้!" ผู้เข้าสอบหมายเลข 255 ตะโกนใส่เม็นจิโดยตรง

และบุฮาระที่กำลังสูดดมกลิ่นหอมก็ร้องเรียก "เม็นจิ!"

เม็นจิก็รู้สึกเสียใจเล็กน้อย เธอควรจะรอให้ผู้เข้าสอบคนนั้นย่างเสร็จ แต่คำพูดได้หลุดออกจากปากไปแล้ว และเธอก็ไม่สามารถเอากลับคืนมาได้

"ตกก็คือตก คราวหน้าค่อยมาใหม่แล้วกัน"

เธอกอดอก แต่จริงๆ แล้วเธอระวังตัวอยู่ตลอดเวลา คอยระแวงฮิโซกะ

ในใจของเธอเดือดพล่าน ด่าทอผู้เข้าสอบที่น่ารังเกียจคนนั้น

"ชั้นให้โอกาสพวกแกมากเกินไปแล้ว แต่อาหารของพวกแกก็ยังคงเหมือนเดิมเป็นส่วนใหญ่ และถึงแม้จะพยายามเล็กน้อย มันก็เป็นแค่เรื่องรูปลักษณ์ภายนอก"

"รสชาติยังคงไม่เปลี่ยนแปลง"

เม็นจิจิจารณ์ผู้เข้าสอบโดยตรงโดยอิงจากรสชาติของอาหาร

"อย่าดูถูกการทำอาหารให้มากนัก"

"พวกเราไม่ได้มาสอบฮันเตอร์เพื่อเป็นกูร์เมต์ฮันเตอร์นะ!" ผู้เข้าสอบหมายเลข 255 ไม่ยอมรับผลลัพธ์เช่นนี้

เขาอดไม่ได้ที่จะลงมือ

จากนั้น โดยธรรมชาติแล้วเขาก็ถูกบุฮาระปัดกระเด็นด้วยมือเดียว ความแข็งแกร่งแตกต่างกันอย่างชัดเจน

ส่วนกอร์นและคนอื่นๆ พวกเขาทั้งหมดมารวมตัวกันรอบๆ ลุจจิ ดูเขาย่างหมู

ณ จุดนี้กอร์นก็ยอมแพ้เช่นกัน

ต่างจากทัศนคติที่ไม่ยอมแพ้ต่อฮันโซในอนิเมะ ซึ่งยังมีโอกาสชนะ สำหรับการทำอาหาร กอร์นตัดสินใจยอมแพ้

เขาไม่ใช่คนดื้อรั้นอย่างง่ายๆ

"นี่ต้องย่างนานแค่ไหนเหรอ" กอร์นใช้จมูกสูดกลิ่น แค่ได้กลิ่นหอมก็ทำให้น้ำลายสอแล้ว

ท้ายที่สุด ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ เขายังไม่ได้กินอะไรเลยและก็หิวจริงๆ

"ยังต้องใช้เวลาอีกหน่อย"

จากนั้นเขาก็แสดงสีหน้าเสียดาย: "น่าเสียดายที่ไม่ได้ย่างด้วยถ่าน ไม่อย่างนั้นรสชาติจะดียิ่งขึ้นไปอีก"

"ในเมื่อตอนนี้ทุกคนตกหมดแล้ว ก็ให้เจ้านี่เป็นอาหารของเราแล้วกัน กอร์น พวกนายมาช่วยด้วย ชั้นทำคนเดียวไม่ไหวหรอก"

ลุจจิขอความช่วยเหลือจากกอร์นและคนอื่นๆ

"คุราปิก้า นายช่วยชั้นหมุนเตาย่างหน่อย เลโอลีโอ นายเอาวัตถุดิบกับเครื่องเคียงอื่นๆ จากเตาอื่นมา กอร์น นายทาซอส"

เขาปรับไฟให้อ่อนลง

ส่วนลุจจิ เขาก็เตรียมซอสต่อ

ตอนแรกเขาเตรียมมาน้อยเกินไป และแน่นอนว่าฮาโอปี้ควงจู่ก็ตัวใหญ่เกินไปเช่นกัน

เขาไม่ได้สั่งอะไรคิรัวร์ ส่วนใหญ่เป็นเพราะพวกเขายังไม่คุ้นเคยกัน

ขณะเดียวกัน เขาก็เปิดเตาย่างอีกอันและหยิบซี่โครงหมูที่แยกไว้ก่อนหน้านี้ขึ้นมา ซึ่งก็หมักไว้แล้วเช่นกัน

ตอนนี้พวกมันใกล้จะพร้อมแล้ว

มันเป็นช่วงเวลานั้นเอง

ไพ่ของฮิโซกะปรากฏขึ้นในมือ และผู้เข้าสอบที่ตกเหล่านั้นยังคงไม่ยอมรับอยู่บ้าง ทุกคนคันไม้คันมืออยากจะลงมือ

บุฮาระกับเม็นจิก็สังเกตเห็นสถานการณ์นี้เช่นกัน

แต่พวกเขาไม่สนใจ อยากจะสู้เหรอ

เธอไม่กลัวหรอก

ขณะที่ทั้งสองฝ่ายกำลังจะปะทะกัน

จากที่สูงบนท้องฟ้า มีเสียงดังมา: "แต่ว่า การที่ไม่มีใครผ่านเลยเนี่ย มันจะเข้มงวดเกินไปหน่อยรึเปล่า"

ประธานเนเทโร่ปรากฏตัว

เรือเหาะลำหนึ่งปรากฏขึ้นสูงบนท้องฟ้า และมีคนลงมาจากเรือโดยตรง

สิ่งนี้ก็ดึงดูดความสนใจของผู้เข้าสอบจำนวนมากเช่นกัน

"นั่นคือคณะกรรมการคุมสอบของสมาคมฮันเตอร์เหรอ"

นี่หมายความว่าพวกเขายังมีโอกาสอยู่หรือเปล่า

เสียง "ตูม!" ทำให้เกิดฝุ่นควันขนาดใหญ่

"มีคนกระโดดลงมาจากที่สูงขนาดนั้นเลยเหรอ"

"พวกเขาไม่ตายใช่ไหม"

...

ผู้เข้าสอบอุทานอีกครั้ง ลุจจิเพียงแค่เหลือบมองขึ้นไป ไม่ได้หยุดการเคลื่อนไหว และเริ่มย่างซี่โครงหมู

"อย่าหยุดมือล่ะ ถ้ามันไหม้จะไม่ดีนะ" ลุจจิเตือนคุราปิก้า