เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ยอดยุทธคลิกเดียว!! ตอนที่ 18 เขตแดนผู้ฝึกยุทธ

ยอดยุทธคลิกเดียว!! ตอนที่ 18 เขตแดนผู้ฝึกยุทธ

ยอดยุทธคลิกเดียว!! ตอนที่ 18 เขตแดนผู้ฝึกยุทธ


แต่ปัญหาในตอนนี้คือ การขนของทั้งหมดกลับมาขายจำเป็นต้องไปกลับหลายรอบ

“ไม่ได้ ไม่ได้!! เราต้องเก็บไว้จนมากพอแล้วขายในทีเดียว เพื่อลดความเสี่ยงที่จะตกเป็นเป้าความสนใจ!!”

ซู่เสี่ยวไป่ได้บทเรียนจางเหิงซิงครั้งก่อน ทำให้เขาไม่อยากตกเป็นเป้าสนใจอีกแล้ว

แต่การจะขายชิ้นส่วนสัตว์อสูรพวกนี้มากๆ ในคราวเดียวก็ทำไม่ได้นาน เพราะเขาคงไม่สามารถอยู่ในเขตแดนพลังที่ต่ำตลอดไปได้

และอีกอย่างคงหอบของที่มากพอจะถมทั้งบ้านได้ เดินไปเดินมาบทท้องถนนคงยิ่งตกเป็นเป้าสายตาขึ้นไปอีก

แบบนี้จะทำยังไงดี

“นี้…พี่ชาย พอจะมีแบบ… สถานทีที่เขารับชิ้นส่วนสัตว์อสูรจำนวนมากๆ ไหม?”

ซู่เสี่ยวไป่ถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ

“มีสิ ถ้าต้องการขายในจำนวนมาก ไม่ลองติดต่อกับสมาคมสมบัติอสูรดูล่ะ!!”

“สมาคมนี้ขึ้นชื่อเรื่องการเก็บรวบรวมชิ้นส่วนของสัตว์อสูร และรับซื้อทุกอย่างอีกทั้งยังไม่สนว่าของชิ้นนั้นจะได้มายังไง แต่พวกเขาจะให้ราคาที่ต่ำกว่าที่นี่”

“ถ้าอยากขายของให้พวกเขาละก็ เพียงแค่บอกสถานที่ และเวลารับของเท่านั้น สมาคมจะส่งคนไปรับของเองถึงที่”

คนประเมินราคาหยิบนามบัตรใบหนึ่งแล้วยื่นให้ซู่เสี่ยวไป่

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาถูกถามแบบนี้

และเขายินดีเป็นคนกลางให้

“ไม่ถามที่มาของของ และยังมารับของถึงที…”

“บริการดีแบบนี้ถูกใจผมอย่างแรง”

ซู่เสี่ยวไป่ยิ้มร่าออกมาทันที

ก่อนที่จะกล่าวขอบคุณกับคนประเมินราคาหลายครั้ง แล้วรีบกลับบ้านไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อมาถึงบ้านซู่เสี่ยวไป่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเบอร์ตามนามบัตร

“มีของที่ต้องการจะขายให้สมาคมสมบัติอสูรงั้นหรอ?”

เสียงจากปลายสายพูดขึ้น

“ใช่”

ซู่เสี่ยวไป่ตอบ

“แล้วต่อเดือนมีของให้เราได้มากขนาดไหน”

ปลายสายถามอย่างไม่ค่อยแยแสเท่าไร

“ไม่ต้องรู้หรอก เอาเป็นว่าผมมีของให้คุณจำนวนมาก”

ซู่เสี่ยวไป่ตอบอย่างใจเย็น

“แล้วระดับของของละ”

“ระดับ D”

“งั้นฟังนะ สมาคมสมบัติอสูร ไม่สนใจว่าของพวกนั้นจะได้มายังไง หรือมาจากไหน พวกเราจะรับไว้ทั้งหมด แต่จะให้ราคาแค่ 70% จากราคารับซื้อในท้องตลาด หากตกลง บอกสถานที่และเวลาที่ต้องไปรับของได้เลย”

“ตกลงไม่มีปัญหา”

70% ก็ 70% เถอะ

ตราบใดที่ มันไม่ไปสร้างจุดสนใจให้เขาได้ก็พอ เรื่องราคาก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรเลย เพราะยังไงเขาก็ไม่ต้องออกไปหาของพวกนี้เองอยู่แล้ว

ซู่เสี่ยวไป่รีบบอกสถานที่และเวลาเพื่อขนของ

“ว่าไงนะ ให้เข้ามารับของอาทิตย์ละครั้ง?”

ปลายสายหัวเราะ

“กลุ่มของคุณขยันกันดีจริง  ได้! ตกลง ทางเราจดบันทึกทุกอย่างไว้เแล้ว พรุ่งนี้เราจะส่งคนเข้าไปรับของ”

รุ่งเช้ามีคนมาที่หน้าประตูบ้านของซู่เสี่ยวไป่

พร้อมกับรถบรรทุขนาดใหญ่จอดอยู่หน้าบ้าน มีชายสองคนใส่หมวกแก็ปและใส่เครื่องแบบสีน้ำเงินยืนรอซู่เสี่ยวไป่อยู่นอกบ้าน พร้อมกับคนอีกกลุ่มที่ยืนรออยู่ด้านหลัง

“สมาคมสมบัติอสูร?”

จางเหิงเต่อที่เฝ้าดูอยู่ไม่ไกลเห็นเข้า ก็ถึงกับเกิดความสงสัยขึ้นมาทันที

นี้มันสมาคมที่รับซื้อชิ้นส่วนสัตว์อสูรแบบผิดกฏหมายไม่ใช่หรอ

เขานั้นย่อมรู้จักสมาคมต่างๆ ดีเนื่องจากเป็นผู้อาวุโสของตระกูลจาง

“เจ้าหนูนี้ไม่เคยออกมานอกพื้นที่อยู่อาศัยเลย อยู่ๆ ไปเกี่ยวข้องกับสมาคมสมบัติอสูรได้อย่างไง”

ตอนนี้จางเหิงเต่องวยงงไปหมด

“เชิญๆ ทางนี้”

แล้วเขาก็เห็นซู่เสี่ยวไป่เปิดประตูให้คนของสมาคมเข้าไปในบ้าน

“ทุกคนอยู่ในเขตแดนกึ่งผู้ฝึกยุทธ…”

ซู่เสี่ยวไป่สัมผัสได้ถึงกระแสพลังงานที่อยู่ในร่างพวกเขาทันที

ก่อนที่จะพาทุกคนไปยังห้องเก็บของใต้ดิน และชี้ไปยังกองชิ้นส่วนสัตว์อสูรที่กองอยู่มากมาย

“ผมขายทั้งหมดนี้”

หลังจากที่ระบบออกล่ามาทั้งวัน ร่างเงาทั้งสองก็ได้เก็บชิ้นส่วนของสัตว์อสูรมากมาย ทั้งหมดกองเป็นจำนวนมหาศาล

หากนำของทั้งหมดไปขายให้กับที่หอฝึกยุทธ คงได้เต็มทางเดินของหอฝึกยุทธแน่ และจะตกเป็นเป้าสายตาทันที แต่ต่อหน้าคนเหล่านี้ กลับไม่ตกใจอะไรเลย เพราะพวกเขาเคยเห็นกองชิ้นส่วนสัตว์อสูรสูงกว่า 20 เมตรมาแล้ว

ไม่เรียกว่ามืออาชีพแล้วจะให้เรียกว่าอะไรได้อีก

พวกเขานำที่เก็บของแบบพิเศษออกมาจากกระเป๋า เมื่อใส่ของเข้าไป มันจะบอกทั้งขนาดและปริมาณ ระดับและประเมินราคาทันที แล้วจะมีคนประเมินราคาคอยคิดเงินอีกที

“อะไรนั้น? พวกนั้นกำลังขนอะไรออกไป? …..ทำไมมันมากมายขนาดนั้น ของที่อยู่ในนั้นคงไม่ใช่ชิ้นส่วนสัตว์อสูรใช่ไหม?”

“ต้องมีอะไรไม่ถูกต้อง เจ้าหนูนี้ไม่เคยออกไปภายนอกเลย แล้วจะไปเอาชิ้นส่วนสัตว์อสูรมาจากไหน…แถมมากมายขนาดนั้นอีก?”

ตอนนี้ในหัวของจางเหิงเต่อเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด

หลังจากขนของหมดแล้ว

“ทั้งหมด 214,362 เหรียญจิต”

“ตรวจสอบรายการทั้งหมดก่อนได้ หากมีปัญหาอะไรก็บอกมา แต่หากไม่ติดอะไรแล้วรบกวนเซ็นชื่อแล้วรอรับเงินได้เลย”

เงินจำนวนนี้เป็นไปตามที่ซู่เสี่ยวไป่คาดการณ์เอาไว้ เขาไม่ติดใจอะไร และเซ็นชื่อรับเงินทันที

“อะไรมันจะดีกว่าการนอนเฉยๆ แล้วได้เงินอีก!!”

เงินที่ได้มาซู่เสี่ยวไป่นั้นก็เอาไปดูแลซู่หลิงเกอ

ทั้งซื้อเครื่องเรือนหรูหราแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน กินอาหารชั้นเลิศแบบที่พวกเขาไม่เคยกล้าแม้แต่จะเข้าไปกิน เข้าร้านแบรนด์เนมซื้อของแบบไม่สนใจราคาทั้งนั้น ซู่เสี่ยวไป่นั้นดูเหมือนกับเศรษฐีหน้าใหม่

แต่ซู่หลิงเกอนั้นไม่รู้ว่าซู่เสี่ยวไป่ไปหาเงินมาจากไหน ทำให้เธอนั้นไม่ค่อยอยากจะรับของจากเขา แต่ด้วยนิสัยที่เอาแต่ใจของซู่เสี่ยวไป่ และประโยคที่เขาพูดว่า

“พี่จะซื้อของถูกๆ ให้ภรรยาของพี่ใช้ได้ไง”

ทำให้ซู่หลิงเกอนั้นรู้สึกเขินอายและยอมทุกครั้ง

“ฮะๆ ไปไหนแล้ว พ่ออัจฉริยะของเรา…”

“พอมีตังเข้าหน่อยก็เป็นเหมือนๆ กันหมด”

จางเหิงเต่อที่ค่อยจับตาดูก็อดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย พร้อมกับฮัมเพลงอย่างเพลิดเพลิน

และทุกอย่างก็เป็นเช่นนี้จนผ่านไป 3 วัน

เปรี้ยง!!

ซู่เสี่ยวไป่ที่กำลังสนุกสนานกับการอาบน้ำ(?) แล้วในเวลานั้นเองมีเสียงระเบิดออกจากภายในจิตวิญญาณของเขา กระแสพลังที่เอ่อล้นออกมานั้นไม่เหมือนกับที่เขาเคยรู้สึก

“เอาแล้ว!!”

ซู่เสี่ยวไป่รู้สึกถึงกระแสพลังที่ไหลออกมาจากร่าง ก่อนที่จะมีแสงฉายออกมาจากตา!!

วินาทีนั้นซู่เสี่ยวไป่ ได้ทะลวงเขตแดนสู่ผู้ฝึกยุทธขั้นแรก

สัมผัสทุกอย่างของเขาเปลี่ยนไป กระแสพลังที่กำลังไหลเวียนอยู่ในร่างตอนนี้มีมากกว่าแต่ก่อน

มวลกล้ามเนื้อทั่วทั้งร่างกายเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

กำลังวังชาของเขามีมากขึ้นและร่างกายที่ดูแข็งแกร่งขึ้น แม้ว่าเขายังไม่ได้ใช้กายาเพชร แต่ซู่เสี่ยวไป่ก็รู้สึกได้เลยว่าเวลานี้ต่อให้ถูกยิงหรือถูกฟัน ร่างกายนี้ก็คงไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน

ถึงกล้ามเนื้อจะดูแข็งแต่ก็ยังคงมีความยืดหยุ่นอยู่

แล้วยิ่งประสาทสัมผัสทั้งห้าของเขานั้นถูกขัดเกลาให้คมขึ้น และที่เห็นความเปลี่ยนแปลงที่สุดคือสายตา เวลานี้เหมือนกลับเวลาที่เปลี่ยนความละเอียดภาพจาก 480P ไปเป็น 720P สามารถเห็นและรับรู้สิ่งเล็กน้อยได้ชัดเจนมากขึ้น  (สำหรับคนที่ไม่เข้าใจ คือเหมือนเปลี่ยนความชัดของภาพจากภาพเบลอๆ กลายเป็นภาพคมชัดขึ้นและเห็นรายละเอียดต่างๆได้ดีขึ้น)

“นี่สินะ…ผู้ฝึกยุทธ”

ซู่เสี่ยวไป่ลองกำมือ เพื่อทดสอบกำลังของเขา และรู้ได้ทันที่ว่ามันมากกว่าก่อนหน้านี้

ทำให้เขารีบตรวบสอบสถานะของตัวเขาทันที

มนุษย์ : ซู่เสี่ยวไป่

เขตแดน : ผู้ฝึกยุทธขั้นแรก

ระดับพละกำลัง: ผู้ฝึกยุทธขั้นกลาง

ระดับความคงทน: ผู้ฝึกยุทธขั้นกลาง

ระดับความว่องไว: ผู้ฝึกยุทธขั้นกลาง

พรสวรรค์บ่มเพาะ: ขั้นต่ำ

วิชา: กายาเพชร(ฝึกหัด) เหยี่ยมย่ำข้ามนภา (ฝึกหัด) หัตถ์อัคนีเที่ยงแท้ (ฝึกหัด)

ความสามารถของระบบที่เปิดใช้งาน: พื้นที่ฝึกฝนในคลิกเดียว[ระดับ 3] พื้นที่ฝึกวิชาในคลิกเดียว[ระดับ 3] ออกล่าสัตว์อสูรในคลิกเดียว[ระดับ 2]

“ทั้งกำลัง ความคงทน ความว่องไว ข้ามไปอยู่อีกขั้น”

เวลานี้ซู่เสี่ยวไป่แทบจะโห่ร้องด้วยความดีใจสุดขีด

จบบทที่ ยอดยุทธคลิกเดียว!! ตอนที่ 18 เขตแดนผู้ฝึกยุทธ

คัดลอกลิงก์แล้ว