ยอดยุทธคลิกเดียว!! ตอนที่ 17 วันละ 200,000 เหรียญจิต

ซู่หลิงเกอไม่รู้ว่านี้คือบัตรประจำตัวบุคคลพื้นที่ส่วนใน สาวน้อยก้มหน้าก้มตาเขียนชื่อลงไปในบัตรตามที่ซู่เสี่ยวไป่บอกอย่างเชื่อฟัง

แล้วบัตรประจำตัวก็มีผลใช้งานทันที ทำให้ซู่หลิงเกอเป็นชนชั้นสูงแบบเดียวกับผู้ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ส่วนใน

“น้องหลิง หากวันใดที่พี่ไม่ได้อยู่กับน้อง แล้วเกิดเรื่องร้ายๆ ขึ้นให้น้องหลิงหักบัตรใบนี้ทันที เข้าใจไหม?”

ซู่เสี่ยวไป่กำชับกับซู่หลิงเกอ

“แล้ว…พี่จะหายไปไหน พี่จะทิ้งหลิงเกอไว้คนเดียวงั้นหรอ!!”

เมื่อซู่หลิงเกอได้ยินสิ่งที่ซู่เสี่ยวไป่พูดก็ทำให้เธอนั้นเข้าใจผิด และคิดว่าซู่เสี่ยวไป่จะทิ้งเธอไว้คนเดียว ทำให้ดวงตาที่กลมโตของเธอเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา ก่อนที่จะไหลออกมาไม่หยุด

“ไม่ร้อง ไม่ร้อง น้องหลิงพี่แค่บอกให้น้องรู้เอาไว้”

ซู่เสี่ยวไป่รีบเข้าไปปลอบเธอทันที และปรับความเข้าใจของซู่หลิงเกอใหม่ ว่าสิ่งนี้คือบัตรประจำตัวบุคคลพื้นที่ส่วนใน เมื่อใดที่มันถูกหักจะมีผู้ฝึกตนเข้ามาช่วยเหลือทันที

“พี่ ถ้ายังงั้น พวกเราก็ย้ายเข้าไปอยู่ในพื้นที่ส่วนในได้แล้วสิ”

ซู่หลิงเกอพูดขึ้นพร้อมกับเช็ดน้ำตาหยดน้อยๆ ของเธอ

“ใช่ สักวันเราจะไปอยู่ที่นั้น”

“งั้น…พรุ่งนี้เราจะไปหาดูบ้านในพื้นที่ส่วนในกันดีไหม!!”

ซู่เสี่ยวไป่พูดต่อ

ตอนนี้เขาเหลือเงินอยู่ 200,000 เหรียญจิต บ้านในพื้นที่ส่วนในนั้นราคาเริ่มต้นที่ 10,000 เหรียญจิต ทำไมเขาจะซื้่อไม่ได้

“จริงหรอ!!”

“ตะ-แต่พี่ หนูรู้มาว่าพื้นที่ส่วนในนั้นมีแต่บ้านลังใหญ่ๆ โตๆ และหรูหรามาก อีกทั้งยังแพงมากอีกด้วย แล้วจะหาพี่เงินจากที่ไหนมาซื้อเล่า”

ซู่หลิงเกอเอ่ยปากถามด้วยความสงสัย

“น้องหลิง น้องไม่จำเป็นต้องรู้ว่าพี่หาเงินมาอย่างไง เอาเป็นว่าตอนนี้พี่เป็นฑูตของตระกูลหนึ่ง ซึ่งรับประกันรายได้ให้พี่ได้ว่า พี่จะได้เงินอย่างน้อย 100,000 เหรียญจิตต่อเดือนแน่นอน”

ซู่เสี่ยวไป่ยึดอกพูดอย่างภูมิใจ

การจ่ายเงินให้ฑูตทุกเดือนเดือนละ 100,000 เหรียญจิตนั้นไม่ได้มากมายอะไร แต่หากว่ามีผลงานเพิ่มก็ยิ่งได้เงินพิเศษเพิ่มขึ้นไปอีก

“พี่!! พี่ของหนูเก่งที่สุด”

“งั้น….เราไปกันเลยไหม หนูอยากดูบ้านใหม่แล้ว!!”

ตอนนี้แววตาของซู่หลิงเกอเต็มไปด้วยความยินดีแล้วตื่นเต้นไปหมด

ไม่รู้ว่าสตรีทุกคนนั้น จะตื่นเต้นอย่างออกหน้าออกตาแบบนี้ทุกคนรึเปล่า เมื่อพูดเกี่ยวกับเรื่องซื้อบ้าน เพราะมันทำให้พวกเธอนั้นดูมีความสุขมากกว่าปกติ

ต่อมาทั้งคู่ได้ออกไปหาดูบ้านอยู่หลายที่

สุดท้ายพวกเขาก็เจอกับบ้านที่ถูกใจ เป็นบ้านแฝดในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง มีพื้นที่สวนเล็กๆ ในตัวบ้าน และมีชั้นใต้ดิน ราคาของมันอยู่ที่ 750,000 เหรียญจิต แต่เนื่องจากว่าซู่หลิงเกอเป็นชนชั้นสูงทำให้สามารถต่อราคาลงได้ครึ่งหนึ่ง ทำให้ซู่เสี่ยวไป่หมดเงินไปแค่ 150,000 เหรียญจิต เป็นเงินดาวน์กับค่าใช้จ่ายอื่นๆ ในการซื้อของเขาบ้าน

แล้วอีกอย่าง โครงการหมู่บ้านนี้พึ่งจะสร้างเสร็จทำให้ซู่เสี่ยวไป่และซู่หลิงเกอย้ายเข้ามาอยู่ได้ในวันนั้นเลย

“เย้!! ที่นี่สวยมากเลย พี่!! ดูสิ…ตอนนี้เรามีบ้านอยู่ในโครงการจัดสรรด้วย!!”

ซู่หลิงเกอกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ และหัวเราะอย่างมีความสุข เสียงหัวเราะของเธอนั้นไพเราะราวกับกระดิ่งเงินที่ดังไปทั่วทั้งบ้าน

“น้องหลิง ทำตัวให้คุ้นเคยกับที่นี่ไว้ล่ะ พี่จะไปดูชั้นใต้ดินสักหน่อย”

ซู่เสี่ยวไป่บอกกับซู่หลิงเกอที่กำลังตื่นเต้นกับบ้านใหม่

แล้วซู่เสี่ยวไป่ก็เดินออกมาที่สวนและเดินลงไปห้องใต้ดิน

พื้นที่ใต้ดินมีความกว้างถึง 120 ตารางเมตร

และทุกอย่างในนี้ถูกต่อเติมจนพร้อมทุกอย่าง ไม่ว่าจะระบบไฟ น้ำ อากาศ ท่อระบายน้ำ ทุกอย่างอยู่ในสภาพพร้อมใช้งาน หากมีอาหารและน้ำที่เพียงพอ ที่แห่งนี้สามารถอยู่ได้เป็นปีๆ โดยที่ไม่ต้องออกไปไหนเลย ทำให้บ้านหลังนี้มีราคาสูงถึง 750,000 เหรียญจิต

“ระบบ บันทึกสถานที่เก็บของมาไว้ที่นี่”

ซู่เสี่ยวไป่เดินเข้าไปในพื้นที่โล่งของห้องใต้ดิน

“-บันทึกตำแหน่ง-”

“-เริ่มทำการขนย้าย-”

สิ้นเสียงของระบบชิ้นส่วนสัตว์อสูรมากมายก็ปรากฏขึ้นในห้องแห่งนี้

ชิ้นส่วนทุกชิ้นนั้นอยู่ในสภาพสมบูรณ์ทุกประการ และไม่ได้รับความเสียหายใดๆ ทั้งสิ้น และถูกแบ่งแยกเป็นประเภทๆ อย่างเรียบร้อย

แล้วไม่นานทั่วทั้งห้องก็เต็มไปด้วยชิ้นส่วนสัตว์อสูร

“ทั้งหมดนี้ คือกองเงินกองทองของฉัน!!”

ซู่เสี่ยวไป่พูดออกมาอย่างมีความสุข

แล้วซู่เสี่ยวไป่ก็เดินเข้าไปคัดเลือกชิ้นส่วนของสัตว์อสูร และนำใส่กระเป๋าขนของขนาดใหญ่ เพื่อนำไปประเมินราคาและขายที่หอฝึกยุทธ

….

= ณ หอฝึกยุทธ=

หอฝึกยุทธเป็นสถานที่ทางรัฐบาลก่อตั้งไว้เพื่อผู้ฝึกตนโดยเฉพาะ

เมื่อลงทะเบียนแล้ว จะสามารถซื้อขายอาวุธ หรือยาต่างๆ ฝึกบ่มเพาะฝึกวิชาในห้องฝึกฝนพิเศษ และให้ข้อมูลเกี่ยวกับการล่าสัตว์อสูร และอื่นๆ ที่ตอบทุกความต้องการของผู้ฝึกตน

“ช่วยประเมินราคาของพวกนี้ที่ครับ”

ซู่เสี่ยวไป่ยังพื้นที่ขายชิ้นส่วนสัตว์อสูร และได้เทของทุกอย่างในกระเป๋าออกมา

ผู้ประเมินราคาถึงกับเกาหัวอย่างสงสัยอยู่หลายครั้ง ก่อนที่จะพยักหน้าตอบรับ

“ชิ้นส่วนพวกนี้ดูสมบูรณ์มากเลย นี้เอาของพวกนี้มาจากไหน?”

“หือ?”

ซู่เสี่ยวไป่มองหน้าผู้ประเมินด้วยความสงสัย

“ดูออกด้วยหรอ”

“ใช่มองดูก็รู้แล้ว ของคุณภาพดีและสมบูรณ์เยอะขนาดนี้ อย่างน้อยๆ กลุ่มที่ออกล่าก็ต้องมีขั้นต่ำ 8 คน ส่วนมากก็มีแต่ผู้ฝึกตนทั่วไปๆ เท่านั้นแหละที่เอาของพวกนี้มาขาย หากมีฝึมือหน่อยพวกเขาก็ไม่ได้ฆ่าสัตว์อสูรพวกนี้เพื่อจะเอามาขาย ทำให้สภาพของที่เอามามันแย่มาก ของที่สภาพดีแบบนี้หาได้ยากมาก”

ผู้ประเมินราคากระซิบบอกเบาๆ

อย่างงี้นี้เอง

ซู่เสี่ยวไป่ถึงกับแปลกใจไม่น้อย

ทำให้การที่เขาอยู่ในเขตแดนที่ต่ำ เป็นประโยชน์กับเขาที่จะไม่โดนสงสัย

หลังจากนั้นผู้ประเมินราคาก็ตรวจสภาพชิ้นส่วนต่างๆ และตีราคา

“ทั้งหมด 36,872 เหรียญจิต นี่คือมูลค่าทั้งหมดของของที่เอามา”

ผู้ประเมินราคายื่นกระดาษรายการราคาให้กับซู่เสี่ยวไป่

“36,000 เหรียญจิต!!”

ตาของซู่เสี่ยวไป่กลายเป็นรูปเงิน

เขานั้นไม่ได้เลือกชิ้นส่วนอะไรมาเป็นพิเศษ เขาดูว่าอันไหนดูมีราคาก็หยิบๆ ใส่มาก่อน แต่จากที่เขาคำนวนแล้วของทั้งหมดที่มีอยู่ในคลังเก็บของตอนนี้ หากใส่อัดมาเต็มกระเป๋าก็ได้อีก 2 - 3 ใบ

นั่นหมายความว่าระบบออกล่าให้เขาไม่ถึงครึ่งวัน เขาก็สามารถหาเงินได้เกือบ 1 แสนเหรียญจิตแล้วงั้นหรอ!!

ด้วยความเร็วระดับนี้ เป็นไปได้ไหมว่าเขาจะสามารถหาเงินได้วันละ 200,000 เหรียญจิตอย่างสบายๆ

การหาเงินวันละ 200,000 เหรียญจิตจะกลายเรื่องง่ายๆ สำหรับเขาแล้ว!!