บทที่ 25: การต่อสู้จริงครั้งแรก

บทที่ 25: การต่อสู้จริงครั้งแรก

ชูอิจิหยุดการฝึกซ้อมและหันมาทดสอบปริมาณจักระของตนเองก่อน ตามแต้มที่อัปเกรดด้วยระบบ ปริมาณจักระปัจจุบันของเขาน่าจะมีประมาณสามเท่าของคาคาชิและอาสึม่า

ชูอิจิหยุดการรีดเร้นจักระเมื่อเริ่มรู้สึกอ่อนแรงเล็กน้อย

เขาคำนวณคร่าวๆ ว่าเขาน่าจะใช้คาถาแปลงร่างได้อย่างน้อยหนึ่งโหลโดยไม่มีปัญหา แต่ถ้ามากไปกว่านั้นก็น่าจะเกินขีดจำกัดวิกฤตของร่างกาย

หลังจากทดสอบเสร็จ ชูอิจิก็นำมื้อดึกที่เตรียมไว้ออกมาทานจนหมด แล้วเข้านอนแต่หัวค่ำ

ในบทเรียนถัดๆ มา อาจารย์ยังได้สอนคาถาสลับร่างและคาถาร่างแยกให้ทุกคนด้วย

ระหว่างฝึกซ้อมที่บ้าน ชูอิจิพบว่าหากไม่มีความชำนาญเพียงพอ การประสานอินให้รวดเร็วนั้นทำได้ยากจริงๆ

ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือนของการฝึกฝนที่มีจำกัด ความเร็วสูงสุดของเขาทำได้ประมาณสี่อินต่อวินาที ซึ่งหมายความว่าคาถาร่างแยกจะใช้เวลาประมาณหนึ่งวินาที ในขณะที่คาถาสลับร่างอาจใช้เวลาเกินหนึ่งวินาทีเล็กน้อย

วันหนึ่งในช่วงกลางภาคเรียน ซานาดะ โทโมฮิสะ พาทุกคนไปยังสนามฝึกซ้อมในช่วงฝึกร่างกายยามบ่าย เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการจำลองการต่อสู้จริงครั้งแรก

เนื่องจากเขายังไม่รู้ระดับทักษะของเด็กแต่ละคน วันนี้เขาจึงปล่อยให้เด็กๆ ที่กำลังตื่นเต้นเลือกคู่ต่อสู้กันเอง

"อาจารย์ครับ ผมขอท้าสู้กับ มูเทียน ชูอิจิ!" ซารุโทบิ อาสึม่า ตะโกนขึ้นอย่างใจร้อนทันทีที่ซานาดะ โทโมฮิสะ พูดจบ

หลังจากเข้าเรียนได้ไม่นาน อาสึม่าก็รู้สึกว่า ยูฮิ คุเรไน เป็นเด็กผู้หญิงที่น่ารักที่สุดในห้อง

เขาอยากจะเข้าไปทำความรู้จัก แต่ชูอิจิดันเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะของเธอ และเมื่อดูจากความสนิทสนมของทั้งคู่ อาสึม่าก็หาโอกาสเหมาะๆ ไม่ได้เลยตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา

เดิมทีเขาหวังว่าจะทำคะแนนสอบให้เหนือกว่าชูอิจิก่อนแล้วค่อยเข้าไปจีบ ยูฮิ คุเรไน แต่ในเทอมแรกและตลอดสามเทอมติดต่อกัน ชูอิจิครองอันดับหนึ่งมาโดยตลอด ในขณะที่คะแนนของอาสึม่ามักจะไม่ดีเท่าของยูฮิด้วยซ้ำ

ความรู้สึกอัดอั้นนี้สะสมมานานกว่าหนึ่งปี และในตอนนี้ที่การฝึกต่อสู้จริงได้เริ่มขึ้นแล้ว เขาจึงรีบท้าชูอิจิทันทีด้วยความกระตือรือร้น

เขาจินตนาการถึงฉากที่ตัวเองเอาชนะชูอิจิ ซึ่งจะช่วยดึงดูดความสนใจของ ยูฮิ คุเรไน ได้ในทันที

ชูอิจิเห็นท่าทางตื่นเต้นของอาสึม่าก็พอจะเดาความคิดออก

นอกจากจะทึ่งว่าเด็กในโลกนินจานี้โตเกินวัยแล้ว เขาก็ไม่มีเจตนาจะออมมือให้แต่อย่างใด

"ผลการประเมินการต่อสู้ก็เป็นหนึ่งในตัวชี้วัดสำคัญของหมู่บ้านโคโนฮะ ฉันจะทุ่มสุดตัวในทุกการต่อสู้" ชูอิจิเตรียมตัวสำหรับการต่อสู้จริงมาสักพักแล้ว

เนื่องจากในชีวิตก่อนเขาอยู่ในยุคที่สงบสุขและแทบไม่เคยชกต่อยกับใคร ชูอิจิจึงรู้ตั้งแต่ต้นว่าประสบการณ์การต่อสู้อาจเป็นจุดอ่อนของเขา

เขาครุ่นคิดอยู่เสมอว่าจะใช้กระบวนท่าต่อสู้อย่างไรให้กระชับที่สุด

วิธีที่ดีที่สุดที่เขาสรุปได้ในตอนนี้คือการนำเทคนิคจากมวยสากล มวยหย่งชุน และศิลปะการต่อสู้สมัยใหม่มาประยุกต์ใช้ โดยอาศัยร่างกายที่แข็งแกร่งและปฏิกิริยาตอบสนองเพื่อปัดป้องการโจมตีของคู่ต่อสู้ และสวนกลับเมื่อคู่ต่อสู้เสียหลัก

"ประสานอินแห่งการเผชิญหน้า" เมื่อเห็นทั้งสองฝ่ายก้าวออกมา ซานาดะ โทโมฮิสะ ก็บอกให้พวกเขาเตรียมพร้อม

การประสานอินแห่งการเผชิญหน้าก่อนการต่อสู้คือการบอกคู่ต่อสู้ว่าจะต่อสู้ด้วยกำลังทั้งหมดที่มี และหลังจบการต่อสู้จะเปลี่ยนเป็นอินแห่งการปรองดอง เพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าเป็นสหายกัน นี่เป็นสิ่งที่นักเรียนทุกคนต้องปฏิบัติ

"เริ่มได้!"

สิ้นเสียงคำสั่งของอาจารย์ การต่อสู้ก็เริ่มขึ้น เนื่องจากเป็นการต่อสู้ครั้งแรกนับตั้งแต่เข้าเรียน นักเรียนทุกคนต่างตื่นเต้นมากและล้อมวงเข้ามามุงดู

อิชิคาวะ จู และยูฮิ พร้อมกับเพื่อนคนอื่นๆ แน่นอนว่าต้องเชียร์ชูอิจิ ในขณะที่อีกหลายคนก็เชียร์อาสึม่าเช่นกัน

"ลุยเลย ชูอิจิ!"

"สู้เขา อาสึม่า!"

อาสึม่าเหลือบมองชูอิจิที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ซึ่งไม่ได้ทำท่าทางแปลกประหลาดอะไร เพียงแค่กำหมัดไว้ข้างเอว ยืนเท้าเหลื่อมกัน และย่อตัวส่วนบนลงเล็กน้อยเพื่อลดจุดศูนย์ถ่วง

เขาไม่ได้เป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตี ดูเหมือนกำลังรอให้อาสึม่าพุ่งเข้ามา

อาสึม่าอดทนรอไม่ไหว เขาคำรามเบาๆ ยกหมัดขึ้นระดับข้างลำตัวแล้วพุ่งเข้าใส่ชูอิจิ

ชูอิจิสังเกตการเคลื่อนไหวของอาสึม่า คาดเดาว่าเขาตั้งใจจะใช้แรงส่งจากการวิ่งเพื่อชกเข้าที่ลำตัวช่วงบน ดังนั้นเมื่อระยะห่างเหลืออีกสามก้าว ชูอิจิจึงชิงก้าวไปข้างหน้า หมัดขวาของเขาดูเหมือนจะเล็งไปที่กลางลำตัวของอาสึม่า

อาสึม่าเห็นชูอิจิขยับตัวกะทันหันในจังหวะที่ระยะกำลังจะประชิด รู้สึกเหมือนกำลังจะปะทะกัน เขาจึงเบี่ยงหลบไปทางขวาและรีบยื่นมือขวาออกไปชกชูอิจิ

ชูอิจิไม่ได้มีเจตนาจะชกเข้ากลางลำตัวของอาสึม่าจริงๆ หากเขาใช้สไตล์การต่อสู้แบบ แลกหมัด คงไม่มีนักเรียนคนไหนทนมือทนเท้าเขาได้ แต่เขาต้องการพัฒนารูปแบบกระบวนท่าที่เหมาะกับตัวเอง

เมื่อทั้งสองเข้าใกล้กัน ชูอิจิชักมือขวากลับ พร้อมกับแบมือซ้ายขึ้นอย่างรวดเร็ว คว้าหมัดที่พุ่งเข้ามาของอาสึม่าแล้วดึงเบี่ยงไปทางซ้ายทันทีในเสี้ยววินาทีนั้น

หลังจากการปะทะนี้ จุดศูนย์ถ่วงของอาสึม่าเริ่มเสียสมดุล ก่อนที่เขาจะทันได้ตั้งหลัก หมัดขวาของชูอิจิก็เสยเข้าที่ท้องของอาสึม่าอย่างรวดเร็ว

โดยไม่เปิดโอกาสให้อาสึม่าได้สวนกลับ ในขณะที่อีกฝ่ายกำลังจุก ชูอิจิก็จัดท่าทางคล้ายกับ เถี่ยซานเข้า (ท่าพิงเขาเหล็ก) ใช้ไหล่กระแทกเข้าที่อกของอาสึม่า อาสึม่าที่มีสีหน้าเจ็บปวดรีบถอยกรูดไปด้านหลัง

ชูอิจิถีบส่งตัวพุ่งไปข้างหน้า สองก้าวใหญ่ๆ ก็เข้าประชิดตัวอาสึม่า อาศัยแรงส่งใช้เท้าขวาเป็นจุดหมุน ย่อตัวลงและกวาดเท้าซ้ายไปที่ช่วงล่างของอาสึม่า

ในขณะที่อาสึม่ายังไม่หายจากอาการจุก เขาก็รู้สึกว่าขาถูกเตะด้วยแรงมหาศาล แล้วร่างกายทั้งร่างก็ล้มฟาดลงไปด้านข้าง

ชูอิจิพุ่งตัวเข้าประชิดอย่างรวดเร็ว คว้าข้อมือข้างหนึ่งของอาสึม่าบิดไพล่หลัง พร้อมกับใช้เข่ากดลงที่เอวของอาสึม่า ตรึงร่างเขาไว้กับพื้น

"จบการต่อสู้ มูเทียน ชูอิจิ เป็นฝ่ายชนะ! ประสานอินแห่งการปรองดอง" ซานาดะ โทโมฮิสะ เห็นว่าอาสึม่าลุกไม่ไหวแล้วจึงประกาศจบการต่อสู้ ชูอิจิได้ยินดังนั้นจึงปล่อยตัวอาสึม่าแล้วลุกขึ้นยืนรอประสานอิน

"บ้าเอ๊ย..." อาสึม่าลุกขึ้นยืนหอบหายใจ ดูเหมือนจะโกรธที่ตัวเองพ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว แต่ก็ทำได้เพียงประสานอินแห่งการปรองดองอย่างจำยอม

"ว้าว ชูอิจิสุดยอดไปเลย! ท่าโจมตีเมื่อกี้เร็วมาก!" เด็กๆ ด้านล่างพูดคุยกันอย่างตื่นเต้น หลายคนที่ได้เห็นชุดการโจมตีที่หมดจดและลื่นไหลของชูอิจิ ต่างก็รู้สึกหวั่นเกรงที่จะต้องเผชิญหน้ากับชูอิจิในอนาคต

"ชูอิจิ นายชนะในพริบตาเลย! ดูเหมือนเหงื่อยังไม่ออกสักหยดเลยด้วยซ้ำ?" อิชิคาวะ จู พูดอย่างตื่นเต้นเมื่อชูอิจิเดินเข้ามาหา

"ชูอิจิคุง เธอเป็นอัจฉริยะจริงๆ! อาสึม่าเป็นลูกของท่านโฮคาเงะไม่ใช่เหรอ? เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอเลยสักนิด" ยูฮิ คุเรไน ก็พูดด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข พร้อมกับยกมือทักทายเขา

เด็กผู้หญิงหลายคนด้านล่างต่างส่งสายตาชื่นชมมาที่ชูอิจิ หน้าตาที่หล่อเหลาและผลการเรียนที่ยอดเยี่ยมของเขาในโรงเรียนนินจานั้นดึงดูดความสนใจของสาวๆ ได้อย่างง่ายดาย

"ฮ่าฮ่า ก็พอไหวน่า เดี๋ยวพวกนายก็ต้องพยายามให้เต็มที่เหมือนกันนะ! แค่ทุ่มสุดตัวก็พอ เดี๋ยวไว้ตอนไปเที่ยวเล่นกัน ฉันจะบอกเคล็ดลับทั้งหมดที่รู้ให้ฟัง" ชูอิจิคิดว่าแม้การกระทำจะดูโดดเด่นได้ แต่การวางตัวควรจะถ่อมตนและเป็นมิตรเข้าไว้จะดีกว่า