ตอนที่ 14: คำแนะนำ

สิ่งที่ไรท์หมายถึงการไม่ทิ้งร่องรอยเลือดไว้

มันไม่ได้อาศัยวิธีการพิเศษใดๆ แต่เป็นการเช็ดล้างร่องรอยเลือดทุกหยดให้หมดจดเหมือนกับเป็นพนักงานทำความสะอาดที่ขยันและเป็นมืออาชีพ

โมเสสซึ่งสังเกตการณ์อยู่ด้านข้างไม่ได้รู้สึกผิดหวังเลย เขาสังเกตเห็นว่าประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นของไรท์นั้นเฉียบคมเป็นพิเศษ ทำให้เขาสามารถระบุแม้กระทั่งหยดเลือดเล็กๆ ที่กระเด็นไปอยู่ในเงามืดได้

หลังจากเวลาผ่านไปพอสมควร ในที่สุดไรท์ก็เช็ดเลือดหยดสุดท้ายออกจนหมด จากนั้นก็หยิบถุงเก็บศพพิเศษที่พับไว้อย่างเรียบร้อยออกมา

ในฐานะฮันเตอร์ล่าค่าหัวมืออาชีพ การพกถุงเก็บศพติดตัวไปไหนมาไหนด้วยนั้นก็สมเหตุสมผลดี

หลังจากใส่เอียนลงในถุงเก็บศพแล้ว ไรท์ก็ดูพอใจ

"ในที่สุดก็สำเร็จแล้ว"

"ทำได้ดีมาก"

โมเสสซึ่งเฝ้าดูขั้นตอนทั้งหมดอยู่ก็พูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ไรท์เหลือบมองโมเสสและหัวเราะเบาๆ "นายผิดหวังงั้นเหรอ? นายคิดว่าฉันจะมีเทคนิคการทำความสะอาดแบบมืออาชีพหรือเครื่องมือพิเศษสำหรับทำความสะอาดเลือดใช่ไหม?"

"ผมไม่ได้คิดเยอะขนาดนั้นหรอก"

โมเสสส่ายหัวแล้วถามว่า "ประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นของคุณน่าประทับใจมาก มันเป็นพรสวรรค์ตามธรรมชาติหรือเป็นผลจากการฝึกฝนงั้นเหรอ?"

"ไม่ใช่ทั้งสองอย่างหรอก"

ไรท์เดินไปหาโมเสส นั่งลงบนบันไดข้างๆ แล้วอธิบายว่า "ฉันแค่เสริมประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นด้วยเน็น... อืม พูดแบบนั้นก็ไม่ถูกต้องเท่าไร ฉันควรบอกว่าฉันเสริมการทำงานของจมูกด้วยเน็นมากกว่า"

"..."

โมเสสรู้สึกประหลาดใจและลังเลเล็กน้อย

ไรท์เหลือบมองเขาอย่างหมดหนทางแล้วพูดว่า "อย่ามองฉันแบบ 'นี่อาจเป็นความสามารถเน็นของเขา' สิ พูดตามตรง สายเสริมพลังอย่างฉันที่สมดุลทั้งรุกและรับไม่จำเป็นต้องพัฒนาความสามารถเน็นที่เป็นเอกลักษณ์ การแสดงออร่าและปริมาณออร่าทั้งหมด รวมถึงคุณสมบัติทางกายภาพคือจุดแข็งของพวกเรา"

"แน่นอนว่ายังมีสายเสริมพลังอย่างฉันที่เลือกที่จะเสริมการทำงานของส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายด้วยเน็นเพื่อความต้องการทางอาชีพ มีคนจำนวนไม่น้อยที่ทำแบบนี้..."

ณ จุดนี้ ไรท์หยุดชั่วขณะ ลังเลว่าจะถ่ายทอดความรู้เชิงลึกเกี่ยวกับเน็นให้โมเสสต่อไปหรือไม่ ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ไม่แน่ใจว่าโมเสสรู้เกี่ยวกับเน็นมากน้อยแค่ไหน การแทรกแซงเร็วเกินไปอาจทำร้ายมากกว่าดี

"หืม?"

ในขณะที่ไรท์ลังเล ความสนใจของเขาก็พุ่งไปที่ประตูวัดทันที

"พวกเขามาเร็วจังแหะ"

เมื่อได้กลิ่นบางอย่าง เขาก็ลุกขึ้นเดินไปที่ห้องของโมเสส

เขาต้องการพูดคุยกับโมนิก้า

จากการกระทำและคำพูดของไรท์ โมเสสจึงเดาได้ว่าคนที่รับผิดชอบในการเก็บศพอาจจะมาถึงแล้ว

สามนาทีต่อมา...

ตามที่โมเสสคาดไว้ ทีมงานประมาณสิบคนก็เข้ามาเยือน

ในเวลานั้น ไรท์และโมนิก้าก็เดินออกมาจากห้องทีละคน

"คุณไรท์ครับ" ในบรรดาทีมงานที่กำลังเข้ามา ชายวัยกลางคนคิ้วหนารีบทักทายไรท์

"มาทำตามขั้นตอนกันเถอะ"

ไรท์พยักหน้าให้ชายคิ้วหนาแล้วยื่นใบอนุญาตฮันเตอร์ให้ แล้วเตือนว่า

"แต่อย่าชันสูตรศพที่นี่นะ"

"เข้าใจแล้วครับ"

ชายคิ้วหนาตอบ ไม่ได้ตั้งคำถามหรือคัดค้านข้อกำหนดของไรท์

"คุณไรท์ ตัวตนของคุณได้รับการยืนยันแล้ว เงินรางวัลสำหรับเอียน อาร์เชอร์จะถูกโอนเข้าบัญชีพิเศษของคุณทันทีที่ได้รับการอนุมัติจากแผนกที่เกี่ยวข้อง กระบวนการนี้มักจะใช้เวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์"

"นอกจากนี้ ความสำเร็จในการจับกุมตัวเขาจะถูกรายงานไปยังสมาคมฮันเตอร์โดยเร็วที่สุด ได้โปรดรอการตอบกลับจากพวกเขา"

หลังจากตรวจสอบใบอนุญาตฮันเตอร์ที่จำเป็นแล้ว ชายคิ้วหนาก็คืนมันให้ไรท์ด้วยท่าทางที่นอบน้อม

"เข้าใจแล้ว"

ไรท์รับใบอนุญาตฮันเตอร์คืนแล้วพูดอย่างเรียบเฉยว่า "คุณไปได้แล้ว และช่วยนำสุภาพสตรีท่านนี้ลงจากเขาไปด้วย"

"ได้ครับ มีอะไรให้ช่วยอีกไหมครับ?"

ชายคิ้วหนาพูดพร้อมกับผายมือให้พรรคพวกนำถุงเก็บศพไป

"แค่นี้แหละ"

ไรท์โบกมือปัดๆ เหมือนปัดแมลงวัน

ชายคิ้วหนารีบพาพรรคพวกออกไป ก่อนออกจากวัด โมนิก้าซึ่งอยู่กับพวกเขาหันกลับมามองโมเสสแวบหนึ่ง

มองดูพวกเขาจากไป ไรท์ก็เยาะเย้ยว่า "ความสำเร็จเหรอ? คำเยินยอของพวกเขาก็ยังคงเหมือนเดิมสินะ"

"กระบวนการรับเงินรางวัลมันง่ายกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก"

โมเสสซึ่งกำลังเดินมาหาไรท์อดไม่ได้ที่จะแสดงความคิดเห็น

เขารู้สึกกะทันหันว่าการเป็นฮันเตอร์ล่าค่าหัวอาจไม่ใช่ทางเลือกที่แย่สำหรับอนาคต มันไม่เพียงแต่ทำให้เขาได้ฝึกฝนความแข็งแกร่งผ่านการต่อสู้ แต่ยังเปิดโอกาสให้หาเงินได้มากมายอีกด้วย

"นั่นก็เพราะว่าฉันมีเจ้าสิ่งนี้ไง ถ้าฮันเตอร์มือสมัครเล่นพยายามเรียกร้องเงินรางวัล พวกเขาอาจจะต้องเจอความล่าช้าถึงหนึ่งเดือนกว่าเงินจะถูกโอนเข้ามา"

ไรท์หยิบใบอนุญาตฮันเตอร์ขึ้นมาโบกไปมาต่อหน้าโมเสส

โมเสสยังคงเงียบ

หลังจากทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว โมเสสก็ให้ไรท์พักค้างคืนที่นี่ แล้วตัวเขาเองก็ไปพักผ่อนเช่นกัน

เหลือเวลาอีกประมาณสองชั่วโมงก่อนรุ่งสาง

โมเสสนอนอยู่บนเตียง จ้องมองเพดานด้วยดวงตาที่เปิดอยู่

เขาเพิ่งเรียนรู้เน็นมาไม่ถึง 24 ชั่วโมง และเขาก็ได้พบกับผู้ใช้เน็นถึงสองคนแล้ว

เป็นเพราะพวกเขาทำให้โมเสสเห็นจุดแข็งและจุดอ่อนของตัวเองในวันนี้

"ยังอีกไกลเลย..."

สิ่งที่โมเสสคิดก่อนหลับตาคือ ทั้งเอียนและไรท์เป็นตัวละครที่ไม่เคยปรากฏในเนื้อเรื่องต้นฉบับเลย แต่ในสายตาของโมเสส ความสามารถโดยรวมของพวกเขาน่าเกรงขามมาก

แล้วผู้ใช้เน็นห้าอันดับแรกของโลก ประธานสมาคมฮันเตอร์ เนเทโร่ สิบสองนักษัตร นักฆ่าตระกูลโซลดิ๊ก และกองโจรเงามายาจากเนื้อเรื่องต้นฉบับ จะน่าเกรงขามขนาดไหนกัน?

ขณะที่เขาค่อยๆ หลับไป ความคิดสุดท้ายของโมเสสคือการบีบเค้นคุณค่าการฝึกจากไรท์ให้ได้มากที่สุดในอีกสิบวันข้างหน้า

เช้าวันรุ่งขึ้น หมอกบางๆ ได้ปกคลุมภูเขา

แม้จะนอนไปเพียงสามชั่วโมง โมเสสก็ตื่นแล้ว อย่างไรก็ตาม ไรท์ตื่นเร็วกว่านั้นอีกและเตรียมอาหารเช้าไว้ให้ ซึ่งเป็นหมูป่าต้มทั้งตัวอย่างพิถีพิถัน

"นายตื่นขึ้นมาได้เวลาพอดีเลย"

ไรท์เรียกโมเสสให้มากินหมูป่าต้มทั้งตัว แม้ว่าวิธีการย่างจะอร่อยกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย แต่การต้มนั้นเร็วกว่าและสะดวกกว่า

ตัวไรท์เองก็ไม่ได้ชอบรสชาติเป็นพิเศษ เพราะเขาแค่ต้องการสารอาหารและพลังงานที่หมูป่าสามารถให้ได้

โมเสสมองหมูป่าที่ถูกสับเป็นแปดชิ้นวางอยู่ในหม้อเหล็กขนาดใหญ่อย่างแปลกๆ 'นี่คืออาหารเช้าเหรอ?'

'ฉันไม่ควรคาดหวังอะไรจากผู้ใช้เน็นสายเสริมพลังสินะ...'

'การเน้นการสกัดสารอาหารสำหรับร่างกายของพวกเขานั้นไม่ธรรมดาเลย'

แน่นอนว่าโมเสสจะไม่บ่นเรื่องความตั้งใจที่ดีของไรท์ เขานั่งลงและเพลิดเพลินกับอาหารเช้าที่สามารถอธิบายได้ว่าแย่ทั้งในแง่ของรูปลักษณ์ กลิ่น และรสชาติ

หลังจากกินหมูป่าต้มทั้งตัวจนหมดแล้ว ทั้งสองก็เริ่มการฝึกจริง

"ก่อนการต่อสู้จะเริ่ม นายต้องเข้าใจพื้นฐานของเร็น(Ren)เป็นอย่างน้อยเพื่อให้การฝึกของเรามีประสิทธิภาพ หากนายเห็นด้วยกับข้อเสนอนี้ ฉันจะสอนสิ่งจำเป็นของเร็นให้นายตอนนี้ เพื่อให้นายเรียนรู้มันให้เร็วที่สุด"

ในลานกว้าง ไรท์แสดงความคิดเห็นของเขา

"แน่นอน"

โมเสสตอบ

แม้ว่าเขาจะเข้าใจหลักการของ 'เทคนิคพื้นฐานทั้งสี่' แต่เขาขาดประสบการณ์ที่ผู้ใช้เน็นที่มีประสบการณ์อย่างไรท์มี

เมื่อเห็นโมเสสเห็นด้วย ไรท์ก็เริ่มถ่ายทอดประสบการณ์ของเขา

"สิ่งที่เรียกว่าเร็นคือการเปิดจุดกำเนิดออร่าทั้งหมดในร่างกายของนายและปล่อยให้เน็นของนายไหลได้อย่างอิสระ... คำแนะนำส่วนตัวของฉันคือให้จินตนาการว่านายกำลังอั้นปัสสาวะอย่างแรง แต่นายหาห้องน้ำไม่เจอไม่ว่าจะพยายามยังไงก็ตาม"

"???"

เมื่อได้ยินแบบนั้น ริมฝีปากของโมเสสก็กระตุกทันที