บทที่ 23 กระดูกวิญญาณส่วนนอกปีกกระบี่วิญญาณฟ้า ทฤษฎีพังทลาย

ภายในห้องพักของโรงแรม

เสี่ยวเทียนค่อยๆ หยิบกระดูกวิญญาณส่วนนอกที่ได้รับเป็นรางวัลจากระบบออกมาจากอุปกรณ์วิญญาณอย่างระมัดระวัง

มันมีรูปร่างคล้ายปีกโปร่งแสงที่ก่อตัวขึ้นจากคมดาบ มีขนนกสามคู่เรียงซ้อนกัน ดูแหลมคมและงดงามยิ่งนัก

'ระบบ ช่วยอำพรางกลิ่นอายรอบข้างให้ข้าที อย่าให้กลิ่นอายของกระดูกวิญญาณรั่วไหลออกไป'

หลังจากสั่งการในใจสั้นๆ เสี่ยวเทียนก็นั่งขัดสมาธิบนเตียงและเริ่มดูดซับกระดูกวิญญาณทันที

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

เสี่ยวเทียนลืมตาขึ้น ภายในดวงตาทอประกายเจิดจ้า กระดูกวิญญาณส่วนนอกชิ้นนี้เป็นของดีจริงๆ!

มันช่วยยกระดับพลังวิญญาณของเขาขึ้นมาสองระดับในทันที ตอนนี้เขาอยู่ที่ระดับสิบเก้าแล้ว

กระดูกวิญญาณส่วนนอก 'ปีกกระบี่วิญญาณฟ้า' มอบทักษะวิญญาณให้เสี่ยวเทียนสองทักษะในตอนนี้

[ปีกกระบี่เหินเวหา: เมื่อใช้งาน เสี่ยวเทียนจะได้รับความสามารถในการบิน และเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ไประดับหนึ่ง]

[ปราณกระบี่วิญญาณฟ้า: ขณะบิน เสี่ยวเทียนสามารถปล่อยปราณกระบี่โจมตีศัตรูในระยะใกล้ได้]

หากจะพูดให้ถูก ทักษะแรกเป็นความสามารถติดตัว เพราะมันคือกระดูกวิญญาณปีก ในความคิดของเสี่ยวเทียน นี่ไม่นับว่าเป็นทักษะโจมตี มีเพียงทักษะที่สองอย่างปราณกระบี่วิญญาณฟ้าเท่านั้นที่นับได้

เสี่ยวเทียนเดินไปที่หน้ากระจกและกางปีกกระบี่วิญญาณฟ้าที่ด้านหลัง ปีกทั้งสามคู่ที่เกือบจะโปร่งใสนั้นดูงดงามจับตา ราวกับปีกผลึกน้ำแข็งที่แหลมคม

ตลอดหนึ่งปีต่อมา เสี่ยวเทียนย่อมไม่ปล่อยให้ถังซานและเสี่ยวอู่อยู่ว่าง เขาจับทั้งคู่มาฝึกโหดดุจปีศาจไปด้วยกัน

ผลลัพธ์ที่ได้ก็น่าทึ่งทีเดียว ในที่สุดถังซานก็ฝึกฝนจนถึงระดับยี่สิบ และได้รับความช่วยเหลือจากอาจารย์ใหญ่แห่งโรงเรียนนั่วติงในการหาวงแหวนวิญญาณที่สอง เหมือนกับในต้นฉบับ มันคือเถาวัลย์ปีศาจ

อย่างไรก็ตาม ความเร็วของเขาก็ยังช้าที่สุดในกลุ่ม ตอนนี้เสี่ยวเทียนอยู่ที่ระดับยี่สิบสี่ ส่วนเสี่ยวอู่อยู่ที่ระดับยี่สิบสอง

เสี่ยวเทียนไม่ได้ไปล่าวงแหวนวิญญาณที่สองในป่าล่าวิญญาณ แต่เลือกที่จะดูดซับ 'วงแหวนวิญญาณเทพประทาน' ที่ระบบมอบให้โดยตรง

โชคดีที่ทักษะวิญญาณที่สองของเขาเป็นการเสริมพลังโจมตี ซึ่งตรงกับความต้องการของเขาพอดี

[ทักษะวิญญาณที่สอง ปราณกระบี่พลุ่งพล่าน: เมื่อใช้งาน ปราณกระบี่อันทรงพลังจะเคลือบตัวดาบ เพิ่มพลังโจมตีขึ้นสองร้อยเปอร์เซ็นต์]

เสี่ยวเทียนพอใจกับทักษะวิญญาณนี้มาก

หากเขาจำไม่ผิด ทักษะวิญญาณแรกของเฉินซินแห่งวิถีกระบี่อย่าง 'กระบี่ยาวจู่โจม' เพิ่มพลังโจมตีแค่สามสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ของเขาเพิ่มถึงสองร้อยเปอร์เซ็นต์

แต่นี่ก็เป็นเรื่องปกติ วงแหวนวิญญาณแรกของเฉินซินเป็นแค่ระดับร้อยปี แต่วงแหวนวิญญาณที่สองของเขาเป็นระดับสี่พันปี!

"นี่ เสี่ยวเทียน สรุปแล้วเจ้าพลังวิญญาณระดับไหนกันแน่? ทำไมจนถึงตอนนี้ข้าก็ยังเอาชนะเจ้าไม่ได้ ทั้งที่ข้าเป็นคนที่มีพรสวรรค์ที่สุดในกลุ่มเราแท้ๆ?"

หัวสมองน้อยๆ ของเสี่ยวอู่เต็มไปด้วยความสงสัย

"บอกมาตามตรงนะ ระดับพลังวิญญาณของเจ้าแอบแซงระดับยี่สิบไปแล้วใช่ไหม?"

เสี่ยวอู่กอดแขนเสี่ยวเทียนไว้แน่นแล้วเขย่าไปมา พยายามใช้วิธีออดอ้อนคาดคั้นความจริงจากปากเขา

หลังจากอยู่ด้วยกันมาสองปี ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็สนิทสนมกันมากขึ้นเรื่อยๆ

ดีที่ถังซานไม่ได้อยู่แถวนี้ ไม่งั้นคงได้กัดฟันกรอดแน่ๆ

เมื่อสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มที่ต้นแขน ใบหน้าของเสี่ยวเทียนก็แดงระเรื่อขึ้นมา เขาถอนหายใจในใจ มะละกอกับนมที่เสี่ยวอู่กินมาตลอดสองปีนี้ไม่เสียเปล่าจริงๆ!

เสี่ยวเทียนเกิดความรู้สึกเหมือน 'ลูกสาวโตเป็นสาวแล้ว' ฮิฮิ

เสี่ยวอู่มองเห็นรอยแดงจางๆ บนแก้มของเสี่ยวเทียน นางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ พลางคิดในใจว่าเสน่ห์ของนางก็ยังใช้ได้ผลอยู่

"เสี่ยวเทียน หน้าเจ้า—"

"เสี่ยวอู่ เจ้าไม่อยากส่องกระจกดูหน้าตัวเองตอนนี้หน่อยเหรอ? แดงเป็นลูกตำลึงสุกแล้วนะนั่น"

เสี่ยวเทียนไม่รอให้เสี่ยวอู่พูดจบ เขาสวนกลับทันควัน

"หา? ไม่มีทาง!"

เสี่ยวอู่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

"สรุปเจ้าจะบอกหรือไม่บอก!"

เมื่อมองท่าทางร้อนรนของเสี่ยวอู่ เสี่ยวเทียนก็ยิ้มออกมาบางๆ หลังจากปูทางมาสองปี เขาคิดว่าถึงเวลาที่ต้องบอกความจริงแล้ว จังหวะนี้แหละเหมาะที่สุด

"อืม เจ้าเดาถูกแล้ว พลังวิญญาณของข้าทะลุระดับยี่สิบไปแล้วจริงๆ แถมยังสูงกว่าเจ้าหน่อยนึงด้วย ตอนนี้ระดับยี่สิบสี่แล้ว"

เสี่ยวอู่นิ่งเงียบ

ดวงตาของเสี่ยวอู่เบิกกว้าง

เสี่ยวอู่พูดออกมา!

"เสี่ยวเทียน เจ้าไม่ได้โกหกข้าจริงๆ ใช่ไหม? ความแข็งแกร่งของเจ้าพัฒนาเร็วเกินไปแล้ว เร็วกว่าข้ากับถังซานที่มีพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดเสียอีก"

ใบหน้าของเสี่ยวอู่เต็มไปด้วยความตกตะลึง นางไม่เคยเห็นเสี่ยวเทียนใช้ทักษะวิญญาณเลยสักครั้ง ไม่อย่างนั้นนางคงไม่สงสัยมาตลอดขนาดนี้

เสี่ยวเทียนกล่าวเรียบๆ "ใช่ พลังวิญญาณแต่กำเนิดของข้าอาจไม่เท่าพวกเจ้า แต่เจ้าจำสิ่งที่ข้าเคยพูดก่อนหน้านี้ได้ไหม?"

เสี่ยวอู่: ???

เขาพูดว่าอะไรนะ? ทำไมนางจำไม่ได้เลย?

"โอ๊ย เจ็บนะ!"

เสี่ยวอู่กุมหน้าผากตัวเอง ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ เสี่ยวเทียนถึงดีดหน้าผากนาง

"จำไม่ได้เลยรึไง? ข้าเคยบอกไปแล้วว่าข้าใช้อีกเส้นทางหนึ่งในการยกระดับพลังวิญญาณ"

ตอนนั้นเองเสี่ยวอู่ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ "เจ้าหมายถึง การที่เจ้าเร่งระดับพลังวิญญาณด้วยการขัดเกลาเจตจำนงแห่งกระบี่ตลอดเวลาน่ะเหรอ? ตอนแรกข้านึกว่าเจ้าแค่พูดโม้เล่นๆ ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องจริง..."

เสี่ยวอู่รู้สึกว่ามันน่ามหัศจรรย์มาก นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้ยินวิธีการเพิ่มพลังวิญญาณแบบนี้

อย่างไรก็ตาม เสี่ยวอู่ไม่ได้แปลกใจมากนัก ทุกอย่างดูสมเหตุสมผล

มิน่าล่ะ วันๆ เสี่ยวเทียนถ้าไม่ฝึกดาบ ก็กำลังเดินไปฝึกดาบ ขนาดตอนนอนยังกอดดาบหลับ!

ตอนนั้นนางมีแต่คำถามเต็มหัว แต่ตอนนี้ทุกอย่างกระจ่างแจ้งแล้ว สมเหตุสมผลสุดๆ!

วินาทีต่อมา วงแหวนวิญญาณสีม่วงสองวงก็ปรากฏขึ้นรอบกายเสี่ยวเทียน

เรื่องสีของวงแหวนวิญญาณ เขาไม่ได้ตั้งใจจะปิดบัง ยิ่งเปิดเผยอาจจะยิ่งกระตุ้นความกระหายในการฝึกฝนของถังซานได้ ยิ่งถังซานพัฒนาเร็วเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งตื่นเต้นเท่านั้น นี่มันบ่อค่าประสบการณ์เดินได้ชัดๆ!

พอระดับถึงสามสิบ เขาจะได้เกี่ยวเกี่ยวผลผลิตจากถังซานอีกรอบ

การคาดเดาของเสี่ยวเทียนเมื่อปีก่อนนั้นถูกต้อง หลังจากทั้งถังซานและเสี่ยวอู่ทะลุระดับยี่สิบ เขาแทบรอไม่ไหวที่จะประลองกับทั้งคู่ และผลลัพธ์ก็เป็นไปตามคาด เขาได้รับรางวัลคริติคอล!

เขาได้รับวงแหวนวิญญาณเทพประทานมาอีกสองวง นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมวงแหวนที่สองของเขาถึงหรูหราขนาดนี้ เล่นใช้วงแหวนเทพประทานกันเลยทีเดียว ก็ของมันเหลือนี่นา!

และในจังหวะนั้นเอง ถังซานก็เดินเข้ามาพอดี ตั้งใจจะมาเรียกทั้งสองคนไปกินข้าวเย็น แต่กลับมาเห็นฉากนี้เข้าเสียก่อน

เขาเดินเข้ามาด้วยสีหน้าตกตะลึงและเคร่งเครียด

"เสี่ยวเทียน... วงแหวนวิญญาณบนตัวเจ้านั่นมันหมายความว่ายังไง?"

ถังซานรู้สึกสมองอื้ออึงไปหมด

ทำไมทั้งวงแหวนแรกและวงแหวนที่สองของเสี่ยวเทียนถึงเป็นระดับพันปีทั้งคู่?

ตามทฤษฎีขีดจำกัดวงแหวนวิญญาณของอาจารย์ใหญ่ วงแรกรับได้ประมาณสี่ร้อยปี และวงที่สองประมาณแปดร้อยปี แต่วงแหวนบนตัวเสี่ยวเทียนกลับทำลายทฤษฎีนี้อย่างย่อยยับ!

ใช่แล้ว เสี่ยวเทียนจงใจทำแบบนี้ ด้วยการแจ้งเตือนจากระบบ เขารู้อยู่แล้วว่าถังซานกำลังเดินมา

ฮิฮิ

เสี่ยวเทียนกล่าวอย่างใจเย็น "ไปที่ห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่กันเถอะ เรื่องนี้อธิบายคำสองคำไม่จบหรอก สองปีมานี้พวกเจ้าสงสัยเรื่องความแข็งแกร่งของข้ามาตลอดไม่ใช่หรือ? เดี๋ยวข้าจะอธิบายให้ฟังทีเดียวเลย"