บทที่ 25 เข้าเฝ้าไทเฮาในวัง

บทที่ 25

เข้าเฝ้าไทเฮาในวัง

จวนอัครเสนาบดีให้ความสำคัญกับเรื่องที่ไทเฮามู่หรงเรียกเข้าเฝ้ามากทีเดียว ไม่เพียงนำชุดใหม่มาให้นาง แต่ยังมีเครื่องประดับอีกมากมาย นางฉูถึงขั้นสั่งให้แต่งเนื้อแต่งตัวสาวใช้ผู้ติดตามด้วย

หลิงอวี่จื้อยังอยู่ในสภาพง่วงงุนในขณะที่นั่งอยู่หน้ากระจกทองเหลือง นางถูกเรียกขึ้นมาแต่งหน้าในเวลาตีห้า ซึ่งใช้เวลาร่วมสองชั่วโมงกว่าจะเสร็จสิ้น แทบเหมือนกลับไปสู่วิถีชีวิตของนักแสดง

“อวี่จื้อ จำเอาไว้ให้ดี เมื่อพบไทเฮาห้ามพูดเหลวไหว ต้องปฏิบัติตามธรรมเนียมอย่างเคร่งครัด ห้ามถกเถียงกับไทเฮาเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นไม่เพียงแต่เจ้าจะถูกลงโทษ แต่ทั้งจวนอัครเสนาบดีจะพลอยถูกลงโทษไปด้วย จำได้หรือไม่?”

“เจ้าค่ะ ท่านแม่ ข้าจดจำได้ขึ้นใจแล้ว”

นางฉูนึกไม่ถึงว่าหลิงอวี่จื้อจะมีอนาคตรุ่งโรจน์ถึงเพียงนี้ ฟื้นขึ้นมาได้ไม่นาน ไม่เพียงแต่กลายเป็นผู้ช่วยชีวิตของผู้แทนพระองค์ ยังได้รับความสนใจจากไทเฮามู่หรง และยังทำให้หลิงไส้เทียนมองนางฉูเปลี่ยนไป เขาบอกให้นางดูแลหลิงอวี่จื้อเป็นอย่างดี เห็นชัดว่าเห็นถึงความสำคัญของหลิงอวี่จื้อ

“ยามที่ไม่รู้จะพูดอะไรก็ไม่ต้องพูด นิ่งเงียบเข้าไว้ และจำเอาไว้ว่าคำพูดจากปากเจ้าสามารถทำให้เกิดหายนะได้”

หลิงอวี่จื้อพยักหน้ารับ ด้านอัครเสนาบดีวิตกมากทีเดียว เพราะกลัวว่านางจะทำผิดพลาด ในขณะที่ตัวนางเองไม่กังวลแม้แต่น้อย นางเคยรับบทตั้งแต่สาวใช้ไปจนถึงฮองเฮาในละครแก่งแย่งชิงดีย้อนยุคในวังหลวง และไม่ได้ไม่คุ้นเคยกับวังหลวง จึงไร้ซึ่งสิ่งใดต้องมาเอ่ยเตือนนาง ตอนนี้นางต้องการนอนหลับมากกว่านี้หน่อยเท่านั้น

“หลังแต่งตัวเสร็จจะให้มามา*ซ่งมาสอนกฎระเบียบในวังหลวงให้ เจ้าจะได้ไม่ทำพลาด”

*มามา ตำแหน่งนางกำนัลอาวุโส

“เจ้าค่ะ ท่านแม่”

หลิงอวี่จื้อรับคำอย่างว่าง่าย นางไม่ได้ประทับใจในตัวนางฉูนัก ในความทรงจำอีกฝ่ายไม่เคยทำหน้าที่แม่กับนาง ทั้งยังโปรดปรานลูกชายตามค่านิยม แม้ตอนนี้จะอ่อนลงบ้างแล้วแต่เมื่อเทียบกับแต่ก่อนก็ไม่ได้ดีขึ้นมากนัก

ในที่สุดก็ถึงเวลา นางฉูไปส่งหลิงอวี่จื้อขึ้นรถม้าด้วยตนเอง ก่อนเอ่ยย้ำอีกครั้ง “อวี่จื้อ เจ้าจำได้หรือไม่”

“ท่านแม่ ข้าจำได้ขึ้นใจแล้วเจ้าค่ะ”

อวี่จื้อขานรับด้วยความนอบน้อม ก่อนหลูเยี่ยนช่วยประคองนางขึ้นรถม้าและก้าวตามขึ้นไป คนขับรถม้าเคลื่อนรถออกไปทันที นางฉูยังคงนึกกังวลเล็กน้อยและลอบภาวนาในใจไม่ให้ไปก่อเรื่องวุ่นวาย และไม่รู้ว่าเหตุใดอยู่ ๆ ไทเฮามู่หรงถึงได้สนใจนางขนาดนี้

มันยิ่งใหญ่เสียจนนางรู้สึกว่ากำลังจะไปพบกับประมุขของบ้านเมือง ใช่แล้ว นางก็กำลังจะไปพบประมุขของบ้านเมืองจริง ๆ ดูเหมือนนางจะจำได้ว่ามีข่าวฉาวเรื่องไทเฮามู่หรงและเซียวเยี่ยนอยู่ ต้องเคยมีใครบางคนพูดให้นางฟังแน่ แม้หลิงอวี่จื้อในตอนนั้นจะไม่เข้าใจแต่ก็ยังจำได้

หรือไทเฮามู่หรงจะมีความสัมพันธ์กับเซียวเยี่ยนจริง?

ก่อนหน้านี้เกิดข้อกังขาว่าเซียวเยี่ยนกับจูจิ่นมีความสัมพันธ์กัน เรื่องนี้ซับซ้อนและเป็นข่าวใหญ่มากทีเดียว

หลังลงจากรถม้า นางในประจำตำหนักนำทางหลิงอวี่จื้อไปยังตำหนักฉางเล่อ นางเคยถ่ายทำฉากในวังหลวงมามาก รู้กิริยามารยาทพื้นฐานและเปลี่ยนท่าทีในทันที ผู้หญิงทุกคนต้องเดินอย่างไม่เร่งรีบ มองตรงไปข้างหน้าพร้อมยกยิ้มให้สมกับเป็นสตรี

หลูเยี่ยนอดเดาะลิ้นไม่ได้ คุณหนูของนางช่างเรียนรู้ได้ว่องไวและปฏิบัติตามได้รวดเร็วนัก

เมื่อเข้ามาถึงตำหนักฉางเล่อ หลิงอวี่จื้อคำนับ                  ไทเฮามู่หรงด้วยท่าทีเหมาะสม ไม้จันทน์ที่ถูกเผาไหม้ภายในส่งกลิ่นจางโชยเข้าจมูก หลิงอวี่จื้อเงยหน้าก่อนจะได้เห็นใบหน้าของไทเฮามู่หรงอย่างชัดเจน

ไทเฮามู่หรงมีนามว่ามู่หรงกวนเย่ว์ นางเป็นบุตรสาวคนโตสกุลมู่หรง เกิดในตระกูลสูงศักดิ์ เข้าวังหลวงมาตั้งแต่อายุ 14 ปี และให้กำเนิดองค์ชายหกคน ซึ่งขึ้นเป็นฮ่องเต้องค์น้อยด้วยอายุ 15 ปี เมื่อฮ่องเต้สวรรคตอย่างกะทันหันในวัย 29 ปี ยังไม่ทันได้แต่งตั้งไท่จื่อ ฮ่องเต้น้อยก็สามารถเอาชนะองค์ชายวัยหนุ่มหลายองค์ภายใต้การสนับสนุนของเซียวเยี่ยน ก่อนขึ้นครองบัลลังก์ ในขณะที่มู่หรงกวนเย่ว์กลายเป็นไทเฮา และเซียวเยี่ยนได้รับตำแหน่งผู้แทนพระองค์