บทที่ 25: แปดปี, ระบบอัปเกรด

บทที่ 25: แปดปี, ระบบอัปเกรด

เมื่อมองจากบนท้องฟ้าไปยังป้ายหลุมศพที่ตั้งอยู่ไม่ไกลเบื้องหน้า จ้าวซานซานก็กล่าวกับจ้าวจี๋และจ้าวชิงเทียนด้วยหัวใจอันหนักอึ้ง

ก่อนหน้านี้ เธอยังคงเห็นชาวบ้านที่กระตือรือร้น แต่บัดนี้กลับเหลือเพียงหลุมศพ เพื่อแสดงความเคารพต่อผู้ล่วงลับ จ้าวซานซานจึงเสนอให้เสด็จพ่อและท่านบรรพชนเดินเท้าเข้าไป

“ได้!”

จ้าวจี๋ย่อมเห็นป้ายหลุมศพเบื้องหน้าอยู่แล้ว ทันทีที่จ้าวซานซานกล่าวจบ เขาก็ร่อนลงสู่พื้น และบรรพชนราชวงศ์ทั้งสามก็ร่อนลงตามไปติดๆ

กลุ่มคนร่อนลงสู่พื้นและเดินมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านลากา หลังจากผ่านไปประมาณหนึ่งเค่อ (15 นาที) ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงทางเข้าหมู่บ้านลากา

"ไปกันเถอะ!"

หลังจากมองสำรวจรอบๆ บริเวณทางเข้าหมู่บ้านลากา จ้าวจี๋ก็เอ่ยเรียกและกำลังจะเดินเข้าไป ทว่า ทันทีที่เท้าของจ้าวจี๋กำลังจะก้าวข้ามเข้าไปในหมู่บ้านลากา เขาก็ถูกม่านแสงที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันขวางกั้นไว้

จ้าวจี๋ไม่คาดคิดว่าจะเกิดสถานการณ์เช่นนี้ขึ้น จึงเกือบถูกม่านแสงที่ปรากฏขึ้นกะทันหันซัดจนกระเด็น เขาถอยหลังไปหลายก้าวก่อนจะตั้งหลักมั่นได้

“เสด็จพ่อ ท่านเป็นอะไรหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ!”

“ข้าไม่เป็นไร เพียงแต่สถานที่แห่งนี้ถูกผนึกไว้ด้วยเขตแดน ดูเหมือนว่าผู้อาวุโสท่านนั้นไม่ต้องการให้พวกเรารบกวนการบ่มเพาะของเขา!”

ที่จ้าวจี๋ถูกเขตแดนขวางไว้ก็เพราะเขาเพียงตั้งใจจะเดินเข้าไปเท่านั้น หากเขาโจมตี ผลลัพธ์คงจะแตกต่างออกไป

หากจ้าวจี๋ใช้พลังบ่มเพาะของเขาโจมตีเขตแดน เขาจะต้องถูกพลังงานที่สะท้อนกลับของเขตแดนสังหารอย่างแน่นอน

“แล้วพวกเราควรทำอย่างไรต่อดี?”

“ในเมื่อผู้อาวุโสไม่ชอบให้รบกวน พวกเราก็จงแสดงความอาลัยต่อชาวบ้านที่เสียชีวิตอย่างน่าอนาถ แล้วค่อยกลับกันเถอะ!”

“เพคะ!”

จากนั้น กลุ่มคนก็คุกเข่าลงต่อหน้าหมู่บ้านลากา แม้แต่บรรพชนราชวงศ์ทั้งสามก็ไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนต่างก้มศีรษะคำนับให้กับหลุมศพในหมู่บ้านลากา

ครืน!

ทันใดนั้น เสียงฟ้าร้องก็คำรามลั่นบนท้องฟ้า ซึ่งมืดครึ้มลงอย่างเห็นได้ชัด จากนั้น ฝนห่าใหญ่ก็เทกระหน่ำลงมา ทำให้เสื้อผ้าของพวกเขาเปียกโชกในทันที

ทว่า แม้ฝนจะตกหนักเพียงใด จ้าวจี๋และคนอื่นๆ ก็ไม่ได้จากไปในทันที กลับกัน พวกเขายังคงก้มคำนับหลุมศพแต่ละหลุมต่อไป

จนกระทั่งเวลาผ่านไปราวครึ่งชั่วยาม จ้าวจี๋และคนอื่นๆ จึงออกจากหมู่บ้านลากา ทว่าน่าแปลก ที่ฝนกลับหยุดตกทันทีที่พวกเขาจากไป

ทันทีที่กลุ่มของจ้าวจี๋จากไป ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่ทางเข้าหมู่บ้านลากา หากจ้าวซานซานยังอยู่ที่นี่ นางจะต้องจำได้อย่างแน่นอนว่าร่างนั้นคือมู่เฟยหยาง

“เป็นถึงผู้ปกครองแคว้นก็นับว่าทำได้ถึงขนาดนี้ บทลงโทษเล็กน้อยสำหรับพวกเจ้าก็นับว่าเพียงพอแล้ว หากพวกเจ้ามีวาสนาได้มาเยือนที่นี่อีกครั้ง ข้าจะอนุญาตให้พวกเจ้าเข้ามาในหมู่บ้านลากาก็แล้วกัน”

มู่เฟยหยางพึมพำกับตัวเอง จากนั้นร่างของเขาก็หายวับไปอีกครั้ง เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็กลับมาอยู่ที่ลานบ้านของตนเองแล้ว

ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะมู่เฟยหยางรู้ตัวทันทีที่กลุ่มของจ้าวจี๋ปรากฏตัวขึ้น เขาก็เดาตัวตนของจ้าวจี๋ได้ในทันที เนื่องจากความกริ่งเกรงบางอย่างต่อจ้าวจี๋ มู่เฟยหยางจึงได้วางเขตแดนไว้ในหมู่บ้านลากา

ส่วนฝนที่ตกหนักอย่างกะทันหันเมื่อครู่นี้ ก็เป็นฝีมือของมู่เฟยหยางเช่นกัน โดยตั้งใจจะลงโทษจ้าวจี๋ และในขณะเดียวกันก็เพื่อสังเกตท่าทีของจ้าวจี๋ด้วย

หากจ้าวจี๋จากไปเพราะสายฝน เช่นนั้นก็คงไม่มีผู้ใดจากราชวงศ์จ้าวสามารถมายังหมู่บ้านลากาได้อีก

สิ่งที่ทำให้มู่เฟยหยางประหลาดใจก็คือ จ้าวจี๋และคนอื่นๆ กลับไม่จากไปแม้ฝนจะตกหนักขนาดนั้น ความคิดเห็นของมู่เฟยหยางที่มีต่อจ้าวจี๋จึงดีขึ้น

...

เวลาผันผ่าน ห้าปีผ่านไปในชั่วพริบตา หมู่บ้านลากายังคงเหมือนเดิม เว้นแต่มีชายวัยกลางคนและเด็กหญิงตัวเล็กๆ เพิ่มเข้ามา

“ระบบ เริ่มการลงชื่อเข้าใช้ของวันนี้”

“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ โฮสต์ได้สะสมการลงชื่อเข้าใช้ครบแปดปี ได้รับรางวัลเป็นการอัปเกรดระบบ”

มู่เฟยหยาง: "..."

“ระบบ วันนี้เจ้าเป็นอะไรไป? เจ้าควรจะให้รางวัลข้าไม่ใช่รึ? ทำไมเจ้าถึงให้รางวัลตัวเองด้วยการอัปเกรดเล่า?”

“นี่มันยักยอกรางวัลของข้าชัดๆ? หรือเจ้าไม่มีอะไรจะให้ข้าแล้ว!”

เดิมทีมู่เฟยหยางลงชื่อเข้าใช้ด้วยความตื่นเต้น เพราะวันนี้ถือเป็นการลงชื่อเข้าใช้ครบปีอีกครั้ง และรางวัลของระบบไม่เพียงแต่จะดีเท่านั้น แต่ยังมักจะมีคริติคอลอีกด้วย

ใครจะไปรู้ว่ามู่เฟยหยางจะได้ยินข่าวที่น่าใจสลายเช่นนี้? รางวัลของระบบไม่เพียงแต่จะไม่มีคริติคอล แต่ยังไม่ใช่สิ่งที่เขาใช้ได้ด้วยซ้ำ ระบบกลับให้รางวัลตัวเองด้วยการอัปเกรด

“โฮสต์ โปรดอย่าสงสัยในระบบนี้ เหตุผลที่ให้รางวัลระบบนี้ด้วยโอกาสในการอัปเกรด ก็เพื่อที่จะรับใช้โฮสต์ได้ดียิ่งขึ้นในอนาคต”

“เพราะมีเพียงระบบนี้อัปเกรดเท่านั้น จึงจะสามารถมอบรางวัลที่ดียิ่งขึ้นให้แก่โฮสต์ได้”

“จริงรึ?”

“แน่นอน ระบบนี้ยุติธรรมไม่เลือกหน้า และจะไม่หลอกลวงโฮสต์อย่างแน่นอน”

“ก็ได้! ถ้าเป็นเช่นนั้น เจ้าก็อัปเกรดไปเถอะ!”

มู่เฟยหยางทำอะไรไม่ได้ แม้ว่าเขาจะไม่เชื่อระบบ มันก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้อยู่ดี เขาทำได้เพียงปล่อยให้ระบบอัปเกรดไป

“โฮสต์ โปรดเตรียมพร้อม เวลาในการอัปเกรดระบบนั้นไม่แน่นอน และในระหว่างที่ระบบอัปเกรด โฮสต์ก็จะตกอยู่ในการหลับใหลลึกเช่นกัน”

“บ้าเอ๊ย ระบบ เจ้ากำลังหาเรื่องข้าใช่ไหม!”

“เจ้าอัปเกรดเอง แล้วทำไมข้าต้องตกอยู่ในการหลับใหลลึกไปด้วย? มันเกี่ยวอะไรกับข้า! ข้าไม่เคยได้ยินระบบแบบเจ้ามาก่อนเลย”

มู่เฟยหยางหดหู่พออยู่แล้ว พอมาได้ยินระบบพูดแบบนี้ เขายิ่งสงสัยว่าระบบอาจจะมีโปรแกรมผิดพลาด

เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าการอัปเกรดระบบจำเป็นต้องให้โฮสต์หลับลึกไปด้วย นี่มันไม่เท่ากับหาเรื่องใส่ตัวเองหรอกหรือ?

ถ้ามู่เฟยหยางเป็นหมาป่าเดียวดาย มันก็คงไม่เป็นไร แต่ตอนนี้เขามีลูกสาวต้องเลี้ยง!

ถ้าเขาหลับลึกไป แล้วลูกสาวเขาจะทำอย่างไร? ลูกสาวเขาเพิ่งจะห้าขวบเอง ถึงแม้ว่าลูกสาวเขาจะฉลาดมาตั้งแต่เด็ก แต่นางก็ยังเป็นเด็ก!

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเวลาอัปเกรดของระบบนั้นไม่แน่นอน ถ้าหากระบบอัปเกรดสักสิบปีแปดปี ลูกสาวของเขาจะไม่ต้องอยู่ตัวคนเดียวหรอกหรือ?

“โฮสต์ ท่านจะนำระบบนี้ไปเปรียบเทียบกับระบบอื่นๆ เหล่านั้นได้อย่างไร!”

“ระบบนี้ผูกพันกับโฮสต์โดยสมบูรณ์ และถือเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายโฮสต์ไปแล้ว แน่นอนว่าท่านย่อมต้องตกอยู่ในการหลับใหลลึกเมื่อระบบอัปเกรด”

“ส่วนระบบไร้ยางอายพวกนั้น พวกมันปฏิบัติต่อโฮสต์เป็นเพียงเครื่องมือ หากโฮสต์ไม่สามารถสนองความต้องการของระบบเหล่านั้นได้ พวกมันก็จะทอดทิ้งอย่างโหดเหี้ยม หรือแม้กระทั่งกำจัดโฮสต์ทิ้ง”

“จริงรึ?”

มู่เฟยหยางค่อนข้างคล้อยตามหลังจากได้ฟังคำอธิบายของระบบ นิยายที่เขาเคยอ่านก่อนหน้านี้ก็มีสถานการณ์เช่นนี้จริงๆ โดยเฉพาะระบบที่คอยออกภารกิจ

หากโฮสต์ทำภารกิจไม่สำเร็จ ก็จะมีบทลงโทษ ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีระบบที่ปฏิบัติต่อโฮสต์เหมือนเครื่องมือ คอยเรียกร้องนั่นนี่อยู่ตลอดเวลา

แต่ระบบที่เขาผูกพันด้วยนั้นแตกต่างออกไป ไม่เพียงแต่ไม่มีภารกิจยุ่งเหยิงเหล่านั้น แต่รางวัลของมันก็ไม่เคยทำให้เขาผิดหวัง

บางครั้ง เมื่อเขาลืมลงชื่อเข้าใช้ ระบบก็จะคอยเตือนเขาโดยอัตโนมัติ และบางครั้งก็ยังช่วยเขาลงชื่อเข้าใช้โดยอัตโนมัติอีกด้วย

ระบบเช่นนี้แตกต่างจากระบบอื่นจริงๆ ตามที่ระบบพูดมา มันก็ดูสมเหตุสมผลทีเดียว

“แน่นอน ระบบนี้จะไม่หลอกลวงโฮสต์ โปรดวางใจเถอะ”