บทที่ 30 การแบ่งปันในเว็บบอร์ด

บทที่ 30 การแบ่งปันในเว็บบอร์ด

เจียงไหลติดใจเรื่องค่าพลกำลังที่มีแค่ 27 ของตัวเอง

เธอรู้สึกว่าตัวเธอเองไม่ใช่คนเกลียดการออกกำลังกายหรือขาดการฝึกฝนเสียหน่อย

เนื่องจากชีวิตในวัยเด็กที่ต้องเติบโตมากับพี่สาวนั้นยากลำบากเกินไป เพื่อความอยู่รอดและป้องกันตัว 'เจียงหนิง' พี่สาวของเจียงไหลจึงเริ่มเรียนศิลปะการต่อสู้กับโค้ชตั้งแต่อายุ 15 ปี

เจียงหนิงไม่ได้เรียนต่อมหาวิทยาลัย หลังจากใช้เวลาไม่กี่ปีในโรงเรียนกีฬา เธอก็ออกมาเป็นครูสอนเทควันโด

จนกระทั่งเธอพบรักกับ 'จี้หงเฟย' สามีของเธอ ได้แต่งงานและมีลูก เจียงหนิงถึงต้องลาออกมาเป็นแม่บ้านเต็มตัวชั่วคราวเพราะไม่มีใครช่วยดูแลลูก

เจียงไหลมักถูกพี่สาวเคี่ยวเข็ญให้ฝึกฝนร่างกายมาตั้งแต่เด็ก เธอจึงรู้สึกว่าร่างกายเล็กๆ ของเธอนั้นแข็งแรงพอตัว

เจียงไหลลองฝึกวิชา 'กุยหยวนจินต้วน' ดูสักครั้ง

ครั้งแรก เธอแค่ทำท่าเลียนแบบ ท่าทางดูเก้ๆ กังๆ ไม่เข้าที่

ครั้งที่สอง เริ่มจับทางได้ พอทำเสร็จเจียงไหลก็รู้สึกอุ่นวาบไปทั่วร่างกาย

ครั้งที่สาม เจียงไหลสามารถร่ายรำได้ครบกระบวนท่าและรู้สึกกระปรี้กระเปร่าเต็มเปี่ยม

ครั้งที่สี่ เหงื่อท่วมตัว แขนขาปวดเมื่อยไปหมด

ครั้งที่ห้า เจียงไหลฝืนทำจนจบ พอเสร็จก็ทิ้งตัวลงนอนแผ่หลากลางแพ ไม่อยากขยับตัวอีกเลย

ห้ารอบคือขีดจำกัดของเจียงไหลในตอนนี้

เจียงไหลนอนแผ่หลารับแดดเป็นรูปตัวต้า (大) บนแพ เหมือนกับเจ้าซีเป่าเมื่อกี้ไม่มีผิด

เธอลองสำรวจร่างกายอย่างละเอียด ดูเหมือนจะไม่ได้มีพลังงานอะไรเพิ่มขึ้นมาเป็นพิเศษ

แต่กลับรู้สึกอุ่นวาบ ทั้งปวดเมื่อยและสบายตัว เหมือนเส้นสายทั่วร่างได้ยืดเหยียดจนสุด

ดูเหมือนวิชากุยหยวนจินต้วนนี้จะไม่ได้วิเศษวิโสขนาดนั้น อย่างน้อยก็น่าอัศจรรย์ไม่เท่าในนิยายกำลังภายในที่เจียงไหลเคยอ่าน

อย่างไรก็ตาม สำหรับคนธรรมดาแล้ว นี่คือวิธีที่ดีที่สุดในการเสริมสร้างสมรรถภาพร่างกาย

เจียงไหลตัดสินใจว่าจะฝึกวิชานี้วันละหลายรอบ นานวันเข้า พลกำลังของเธอต้องเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแน่นอน

ระหว่างที่หมดแรงทำอะไรไม่ได้ เจียงไหลก็เปิดช่องแชทขึ้นมาเลื่อนอ่านเล่น

พอได้เห็น เจียงไหลถึงรู้ว่าช่องแชทมีการเปลี่ยนแปลงไปมากทีเดียว

อย่างแรก โควตาการพูดของผู้เล่นเพิ่มจากสิบครั้งเป็นยี่สิบครั้ง ทำให้ช่องแชทคึกคักกว่าเดิม

ไม่เพียงแค่โทรคุยเสียงได้ แต่ยังวิดีโอคอลหากันได้ด้วย ช่วยกระชับความสัมพันธ์ของผู้เล่นให้ใกล้ชิดกันมากขึ้น

แพลตฟอร์มการซื้อขายสมบูรณ์ขึ้น และเพิ่มฟังก์ชันการประมูลแบบจำกัดเวลาเข้ามา

แต่การเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่ที่สุดไม่ใช่เรื่องพวกนี้ แต่เป็นการเพิ่มฟังก์ชัน 'เว็บบอร์ด' เข้ามาในช่องแชท

ผู้เล่นสามารถตั้งกระทู้เองได้ และกระทู้ที่ได้รับความนิยมสูงสุดจะถูกปักหมุดไว้ด้านบน

เมื่อเจียงไหลกดเข้าไปดูในเว็บบอร์ด ก็พบว่ามีกระทู้นับร้อยแล้ว

เธอลองเลื่อนดูผ่านๆ ส่วนใหญ่เป็นกระทู้หาเพื่อน บันทึกประจำวัน แลกเปลี่ยนของ และกระทู้ขอทานที่ไม่มีสาระอะไร

กระทู้ยอดฮิตไม่กี่อันดับแรกที่มีคนอ่านสูงสุดล้วนถกเถียงกันเรื่อง 'คลื่นสัตว์ร้าย' และ 'ผู้เล่นรุ่นที่สอง'

ทุกคนต่างคาดเดาถึงความรุนแรงของคลื่นสัตว์ร้าย

และจะมีญาติพี่น้องของตนปะปนมาในกลุ่มผู้เล่นรุ่นที่สองหรือไม่

ผู้เล่นบางคนหวังว่าญาติของตนจะไม่ใช่กลุ่มที่จะถูกส่งตัวมาในวันพรุ่งนี้

ไม่มีใครรู้ว่าคลื่นสัตว์ร้ายน่ากลัวแค่ไหน ผู้เล่นจำนวนมากไม่อยากให้ญาติพี่น้องต้องมาเสี่ยงอันตรายในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้

แต่ก็มีบางคนที่หวังอยากให้ญาติได้เข้ามาในเกม

เพราะท้ายที่สุด การมีพวกพ้องช่วยกันสู้ย่อมดีกว่าตัวคนเดียว

ผู้เล่นรุ่นที่สองที่ระบบคัดเลือกล้วนเป็นคนหนุ่มสาววัยทำงานที่แข็งแรงและจิตใจเข้มแข็ง

ดังนั้นไม่ต้องกังวลว่าปู่ย่าตายาย หรือหลานตัวเล็กๆ ที่ยังไม่หย่านมจะถูกส่งตัวมา

หลังจากอยู่ในเกมมาหนึ่งสัปดาห์ ผู้เล่นก็เริ่มรู้แล้วว่าพวกเขาสามารถสื่อสารกับระบบในบางประเด็นได้

แม้คำตอบที่ได้รับมักจะเป็น [ไม่ขอเปิดเผยข้อมูล] แต่ผู้เล่นก็ยังพยายามถามกันอย่างกระตือรือร้น

ทุกคนต่างแลกเปลี่ยนข้อมูลที่เป็นประโยชน์ที่ได้จากระบบไว้ใต้กระทู้

เจียงไหลอ่านคอมเมนต์ของทุกคนอย่างละเอียด เพื่อรวบรวมข้อมูลที่มีประโยชน์

ลักษณะของผู้เล่นรุ่นที่สอง: วัยหนุ่มสาว ร่างกายและจิตใจแข็งแรง เรื่องนี้เจียงไหลรู้อยู่แล้ว

ความรุนแรงของคลื่นสัตว์ร้าย: สเกลขนาดเล็ก เริ่มตอนกลางคืน สิ้นสุดก่อนรุ่งสาง

เจียงไหลจดจำข้อมูลนี้ไว้เงียบๆ

ต้องอัปเกรดที่พักให้มากที่สุด ยิ่งเลเวลสูง การป้องกันยิ่งแข็งแกร่ง ผู้เล่นทุกคนรู้ข้อนี้ดี แต่จนปัญญาเพราะไม่มีทุน

อีกเรื่องคือ ถ้าผู้เล่นรุ่นที่สองได้รับเชิญขึ้นแพของเพื่อนหรือญาติ เรือลำเล็กที่ติดตัวมาจะถูกเก็บเข้ากระเป๋าเป้และสามารถนำออกมาใช้ได้ตลอดเวลา

ประเด็นที่เจียงไหลสนใจที่สุดคือ มีผู้เล่นบางคนรู้มาว่าเมื่อผู้เล่นรุ่นที่สองเข้าเกมในวันพรุ่งนี้ ระบบจะเปิดฟังก์ชันแผนที่ ซึ่งจะทำให้ผู้เล่นสามารถบังคับทิศทางเรือได้ ทำให้ระยะห่างระหว่างผู้เล่นกลายเป็นศูนย์

ผู้เล่นที่แชร์ข้อมูลยังไม่รู้รายละเอียดแน่ชัดเกี่ยวกับแผนที่

แต่นั่นก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนตื่นตะลึง

ในแง่หนึ่ง ทุกคนตั้งตารอที่จะได้เจอเพื่อนในโลกออนไลน์ตัวเป็นๆ

แต่อีกแง่หนึ่ง ทุกคนก็กังวลว่ากลุ่มโจรสลัดของหลี่ไห่โปจะกลายเป็นโจรสลัดสมชื่อจริงๆ หรือไม่

เรื่องราวทั้งหมดนี้ คงต้องรอคำตอบในวันพรุ่งนี้

เจียงไหลอยากหาข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงพืช แต่หาอยู่นานก็ไม่เจอ

พอลองคิดดู สัตว์เลี้ยงพืชนี้เปิดได้จากหีบสมบัติเงิน คนทั่วไปคงไม่มีกันจริงๆ นั่นแหละ

เจียงไหลได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์มากมายจากกระทู้พวกนี้ เพื่อเป็นการตอบแทน เธอจึงเข้าไปตอบคอมเมนต์ใต้กระทู้บ้าง

เจียงไหล: "1. เรือและแพอาจเสียหายได้ แต่จะไม่พลิกคว่ำ 2. ผู้เล่นจะบาดเจ็บและตายได้ในเกม แต่จะไม่เจ็บป่วย 3. สิ่งมีชีวิตใต้ทะเลมีสองประเภท: สัตว์อสูรทะเลและเผ่าพันธุ์สมุทร เผ่าพันธุ์สมุทรคือผู้ปกครองที่มีสติปัญญาสูง ส่วนใหญ่ไม่เป็นศัตรูกับผู้เล่น หากเจอให้พยายามผูกมิตร ข้อมูลนี้ใช้เพื่อการอ้างอิงเท่านั้น ไม่รับประกันความถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์"

ทันทีที่ข้อความของเจียงไหลปรากฏขึ้น ก็เกิดการถกเถียงกันยกใหญ่

ผู้เล่นบางคนพอเดาสองข้อแรกได้ แต่ข้อที่สามนั้นไม่มีใครเคยได้ยินมาก่อน

พอรู้ว่าทะเลไม่ได้มีแต่สัตว์ร้าย และบอสใหญ่ไม่ได้เป็นศัตรูกับผู้เล่นเสมอไป ทุกคนก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาก

เจียงไหลแวะดูแพลตฟอร์มซื้อขาย พบว่ามีของดีๆ มาประมูลเยอะจริงๆ

มีทั้งเครื่องกรองน้ำและแบบแปลนต่างๆ วางขาย

เจียงไหลมองไปรอบๆ แล้วก็สะดุดตากับแบบแปลนดาบยาวเล่มหนึ่ง

พูดตามตรง อาวุธที่เจียงไหลสร้างเอง ทั้งแส้เงิน กริช และหอก ไม่รู้ทำไม เจียงไหลถึงรู้สึกว่ามันยังไม่ค่อยเข้ามือ

อย่างน้อยเมื่อเทียบกับธนูเงินที่ได้มา ความรู้สึกต่างกันลิบลับ

เจียงไหลคิดว่าน่าจะเป็นปัญหาที่การออกแบบและวัสดุ เพราะเธอไม่มีประสบการณ์ด้านการตีเหล็ก แค่ลองผิดลองถูกทำไปเรื่อย

แต่ถ้ามีแบบแปลนที่ระบบผลิตให้ มันต้องต่างออกไปแน่นอน

ยิ่งเจียงไหลเพิ่งฝึกวิชากุยหยวนจินต้วนไปหลายรอบ เธอก็เริ่มมั่นใจในการใช้ดาบขึ้นมาบ้างแล้ว