บทที่ 20 การแข่งขันที่สกปรก

บทที่ 20 การแข่งขันที่สกปรก

ธุรกิจของหลี่ไห่โปกลับมาคึกคักอีกครั้ง แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อยอดขายของเจียงไหลเลยแม้แต่น้อย

การสร้างกระท่อมไม้หนึ่งหลังใช้เวลาสิบนาที และปริมาณคำสั่งซื้อก็มากเกินกว่าที่เจียงไหลจะทำคนเดียวไหวอยู่แล้ว

เจียงไหลไม่มีความคิดที่จะลดราคา เพราะคุณภาพย่อมสมกับราคา ผู้เล่นทุกคนมีสมองและสายตาเป็นของตัวเอง ย่อมรู้จักเลือกสิ่งที่เหมาะสมกับตนที่สุด

ทว่าเรื่องนี้กลับทำให้ฉางฟาเดือดดาลจนควันออกหู

ต้องรู้ก่อนว่าตอนขายคบเพลิง ฉางฟาในฐานะพนักงานขายคือคนที่โดนกลุ่มโจรสลัดตามรังควานหนักที่สุด เขาจึงแช่งชักหักกระดูกให้หลี่ไห่โปตกอับยิ่งกว่าใคร

"มันกล้าเอาของห่วยแตกพรรค์นั้นมาขายได้ยังไง? นี่มันต้มตุ๋นชัดๆ แถมยังพาคนไปตายอีก!"

"เจียงไหล คืนนี้ลมจะแรงจริงๆ เหรอ?"

จุดโฟกัสของฉีจิงหางต่างออกไป เขาสังเกตเห็นสิ่งที่เจียงไหลพูดไว้ก่อนหน้านี้ในช่องแชทสาธารณะ

"อาจจะมีลมกรรโชกแรง ฉันพอมีความรู้เรื่องอุตุนิยมวิทยาอยู่บ้าง"

เจียงไหลนึกถึงคำพูดของซีเป่า แล้วก็แต่งเรื่องอ้างไปส่งเดช

ขนาดไห่เจียยังเชื่อเป็นจริงเป็นจังถึงขั้นรีบไล่ซีเป่ากลับไป แสดงว่าลมต้องแรงมากแน่ๆ

"งั้นผู้เล่นที่ซื้อกระท่อมของหลี่ไห่โปไปอาจจะแย่แน่ เราน่าจะเตือนทุกคนอีกรอบนะ" ฉีจิงหางแสดงความเป็นห่วง

เจียงไหลสังเกตเห็นตั้งแต่ตอนทำธุรกิจคบเพลิงแล้วว่า ฉีจิงหางมักจะมีจิตวิญญาณแห่งการเสียสละเพื่อส่วนรวมเสมอ

ถ้าเป็นในชีวิตก่อน เจียงไหลคงเคารพและชื่นชมคนที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกลและจิตใจโอบอ้อมอารีเช่นนี้จากใจจริง

แต่ตอนนี้ เมื่อก้าวเข้าสู่เกมเอาชีวิตรอดที่ทุกคนแทบจะเอาตัวเองไม่รอด การมีความคิดแบบนี้ดูเหมือนจะมี 'รัศมีพ่อพระ' มากเกินไปหน่อย

ตอนที่เจียงไหลโฆษณาขายของ เธอก็ได้บอกเรื่องลมแรงคืนนี้ไปแล้ว ส่วนใครจะเก็บไปใส่ใจหรือไม่ นั่นเป็นทางเลือกของพวกเขาเอง

เจียงไหลมองว่าในเกมเอาชีวิตรอดที่ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นจึงจะอยู่รอด การแจ้งเตือนเท่าที่ทำได้และการช่วยเหลือแบบน้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่านั้นยอมรับได้ แต่บ่อยครั้งเราก็ต้องรู้จักเคารพในชะตากรรมของผู้อื่น และปล่อยวางความต้องการที่จะช่วยเหลือลงบ้าง

"ตอนนี้ฉันเป็นคู่แข่งทางการค้ากับหลี่ไห่โปอยู่ คงไม่สะดวกที่จะพูดเรื่องพวกนี้ ถ้าพวกนายอยากเตือน ก็ตามสบายเลย"

เมื่อเจียงไหลพูดจบ ฉีจิงหางและฉางฟาก็เข้าไปในช่องแชทสาธารณะและย้ำเตือนอีกครั้งว่าคืนนี้จะมีลมพายุรุนแรง พร้อมทั้งชี้ให้เห็นถึงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นจากกระท่อมที่ไม่ได้มาตรฐานของหลี่ไห่โป

ถ้าถูกลมพัดปลิวไป การเสียดายวัสดุอัปเกรดยังเป็นเรื่องเล็ก แต่มีความเป็นไปได้สูงที่คนที่นอนคุดคู้อยู่ข้างในจะปลิวหายไปพร้อมกับกระท่อมด้วย

ฉีจิงหางออกมาเตือนเพราะความเป็นห่วงจากใจจริง ส่วนฉางฟาตามมาสมทบเพียงเพราะไม่อยากให้หลี่ไห่โปได้ดิบได้ดีเกินหน้าเกินตา

"ลมจะแรงขนาดนั้นเชียวเหรอ?"

"ถ้าอย่างนั้นดูท่าเราจะเห็นแก่ของถูกไม่ได้แล้วสิ"

"ทุกคนอย่าไปฟังพวกมันพล่าม! ใครๆ ก็รู้ว่าสองคนนี้เป็นพวกเดียวกับเจียงไหล นี่มันคือการใส่ร้ายป้ายสีและการแข่งขันที่ไม่เป็นธรรมชัดๆ!"

"ใช่ๆ สองสามวันมานี้ลมก็แรงทุกคืน พวกแกก็รู้สึกกันนี่นา ลมแค่นั้นจะพัดกระท่อมหลังเบ้อเริ่มของเราปลิวได้ยังไง"

หลี่ไห่โปที่กำลังกอบโกยกำไรอย่างเพลิดเพลินถึงกับหัวเสียเมื่อเห็นฉีจิงหางและฉางฟาออกมาป่วนอีกครั้ง

โชคร้ายที่ตอนโฆษณาขายของ เขาใช้โควตาการพูดสิบครั้งจนหมดเกลี้ยงไปแล้ว จึงได้แต่ให้ลูกน้องออกมาโต้เถียงแทน

แค่สาดโคลนใส่กัน ใครบ้างจะทำไม่เป็น?

"พวกนายไม่รู้เหรอ? กระท่อมของเจียงไหลหนักมากนะ ถ้าเอาไปวางบนเรือ ห้ามซื้อเด็ดขาด ระวังนอนๆ อยู่กลางดึกเรือจะจมเอาได้"

แน่นอนว่านี่เป็นเรื่องไร้สาระ ผลิตภัณฑ์จากโต๊ะแปรรูประดับกลางย่อมได้รับการออกแบบโดยคำนึงถึงน้ำหนักมาเป็นอย่างดี ตราบใดที่ไม่ขนหินหนักหลายร้อยกิโลกรัมขึ้นไปกองบนเรือ ก็แทบไม่มีปัญหาอะไร

ทว่าผู้คนไม่ได้รู้ตื้นลึกหนาบาง พอเห็นว่ากระท่อมของเจียงไหลดูประณีตแข็งแรง ก็อดไม่ได้ที่จะคลางแคลงใจ

"ความยาวแค่เมตรกว่าๆ นอนยืดขายังไม่ได้เลย ต้องนอนขดตัวทั้งคืนจะอึดอัดขนาดไหน? แล้วยังกล้าขายแพงขนาดนี้อีก?"

เรื่องนี้มีความจริงอยู่บ้าง แต่ขนาดที่เล็กลงไม่ใช่เพื่อประหยัดวัสดุ เจียงไหลพิจารณาจากมุมมองของการรักษาความอบอุ่นล้วนๆ

"พวกแกนั่นแหละพูดจาเลอะเทอะ!"

ฉางฟาและฉีจิงหางคาดไม่ถึงว่าคนพวกนี้จะสามารถบิดเบือนสินค้าดีๆ ของเจียงไหลให้กลายเป็นของมีตำหนิได้หน้าตาเฉย

แต่เมื่อผู้เล่นเกิดอคติไปแล้ว ไม่ว่าจะพูดแก้ต่างอย่างไร เมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัยก็ได้ถูกหว่านลงไปแล้ว

ประกอบกับกระท่อมของเจียงไหลมีราคาแพงกว่าตั้งแต่ต้น ทันใดนั้น ยอดขายของหลี่ไห่โปก็พุ่งแซงหน้าเจียงไหลไป

ส่วนเรื่องพายุลมแรง...

ช่วงนี้มีลมและฝนตกทุกวัน ทุกคนจึงรู้สึกว่าตัวเองพอจะคาดเดาสภาพอากาศในทะเลได้บ้างแล้ว หากเกิดลมแรงขึ้นมาจริงๆ ก็แค่เก็บกระท่อมใส่กระเป๋าเป้แล้วจุดคบเพลิงแทนชั่วคราวก็ได้

ในวันที่ห้าของสภาพอากาศหนาวจัด จำนวนผู้รอดชีวิตที่ลดลงอย่างต่อเนื่องไม่ได้ช่วยเตือนสติทุกคนได้มากนัก

หลายคนยังคงถือคติ 'วัดดวง' กับเกมเอาชีวิตรอดนี้ คนส่วนใหญ่ยังรอดชีวิตอยู่ และคงไม่ใช่ตัวเองหรอกที่จะเป็นผู้โชคร้าย

ทุกคนต่างคิดเช่นนี้

"ขอโทษทีนะ พวกเราไม่คิดว่าทุกคนจะ... จนทำให้ธุรกิจของคุณได้รับผลกระทบ"

ฉีจิงหางและฉางฟาขอโทษเจียงไหลในแชทกลุ่มย่อย

ชายหนุ่มสองคนที่ยังไม่เคยเจอความโหดร้ายของสังคมรู้สึกทั้งรู้สึกผิดและโทษตัวเอง แถมยังงุนงงกับการกระทำของผู้เล่นเหล่านั้น

พวกเขาไม่คิดเลยว่า นอกจากคนจะไม่ฟังคำเตือนที่หวังดีแล้ว กลับไปหลงเชื่อข้อมูลเท็จของหลี่ไห่โปแทน?

ไม่คิดเลยว่าผู้คนจะเลือกมองข้ามคุณภาพสินค้าของเจียงไหล แล้วหันไปเลือกของด้อยคุณภาพเพียงเพื่อประหยัดงบ?

เจียงไหลส่ายหน้า

เธอคาดเดาเรื่องพวกนี้ไว้แล้วตั้งแต่ตอนที่ฉีจิงหางและฉางฟาเตรียมตัวจะไปเกลี้ยกล่อมทุกคน

แม้เจียงไหลจะเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัย แต่เธอก็มีประสบการณ์ทางสังคมไม่น้อย

เธอและพี่สาวสูญเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่ยังเด็ก เด็กสาวผู้เยาว์สองคนต้องช่วยกันปกป้องมรดกที่พ่อแม่ทิ้งไว้ไม่ให้ถูกคนนอกฮุบไปแม้แต่สตางค์แดงเดียว ต้องกัดฟันส่งเสียตัวเองเรียนจนโต มีแค่พวกเธอสองคนเท่านั้นที่รู้ว่ามันยากลำบากเลือดตาแทบกระเด็นขนาดไหน

การขาดร่มโพธิ์ร่มไทรจากพ่อแม่ทำให้เจียงไหลคุ้นชินกับการเห็นอีกด้านของจิตใจมนุษย์มาตั้งแต่เด็ก

เธอรู้ดีว่าทุกคนมีบรรทัดฐานคุณค่าในใจของตัวเอง และมักจะเลือกสิ่งที่ให้ผลประโยชน์แก่ตนเองมากที่สุด

ดังนั้น เจียงไหลจึงไม่ไปย้ำเตือนผู้เล่นเหล่านั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า และเธอก็ไม่ได้ห้ามปรามฉีจิงหางกับฉางฟาด้วย

ใครจะมองว่าเจียงไหลเห็นแก่ตัวหรือเย็นชาก็ช่าง

เธอไม่ได้คิดว่าตัวเองจะมีความสามารถยิ่งใหญ่พอที่จะไปโปรดสัตว์ได้ เธอทำได้แค่ดูแลตัวเองให้รอด พยายามอัปเกรดฐานทัพ แล้วรอต้อนรับและปกป้องพี่สาวหลังจากครบหนึ่งเดือน

"ไม่เป็นไรหรอก ไม่ได้กระทบอะไรเลย พวกนายไม่ต้องกังวลไป"

เจียงไหลปลอบใจชายหนุ่มผู้ผิดหวังทั้งสอง

เธอไม่ได้พูดตามมารยาท แต่มันไม่กระทบอะไรจริงๆ

ยอดสั่งซื้อของเจียงไหลตอนนี้ยาวเหยียดไปจนถึงเที่ยงคืนแล้ว และคืนนี้เธอไม่มีความคิดที่จะอดนอน

การหาทรัพยากรนั้นสำคัญ แต่การโต้รุ่งสองคืนติดกันเป็นสิ่งที่ร่างกายเธอรับไม่ไหวเด็ดขาด

เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงไหลจึงส่งข้อความลงในช่องแชท

"รับอีกแค่หกออเดอร์สำหรับวันนี้ มาก่อนได้ก่อน"

"อ้อ อีกอย่าง หลังจากผ่านพ้นช่วงอากาศหนาวจัดไปแล้ว พวกคุณลองเอาวัสดุกระท่อมในกระเป๋าไปรีไซเคิลดูนะ จะได้ทรัพยากรคืนมาส่วนหนึ่ง"