- หน้าแรก
- เรือล่มวันนั้น ทำให้ฉันเป็นราชาในวันนี้
- บทที่ 19: มรสุมรักออนไลน์
บทที่ 19: มรสุมรักออนไลน์
บทที่ 19: มรสุมรักออนไลน์
บทที่ 19: มรสุมรักออนไลน์
เจียงไหลกรอกข้อมูลแล้วกดยืนยัน
ต้นทุนของกระท่อมหลังนี้ถูกกว่าการสร้างห้องครัวมาก
ใช้ไม้เพียง 15 ท่อนกับตะปูเหล็ก 5 ตัวเท่านั้น
ไม่นานแสงสีขาวก็ปรากฏขึ้นทางด้านขวาของโต๊ะแปรรูป พร้อมกับเสียงดัง เคร้งคร้าง
ฉากนี้เจียงไหลคุ้นเคยดี มันเหมือนตอนที่เธออัปเกรดที่พักไม่มีผิด
ผ่านไปประมาณสิบนาที แสงสีขาวก็จางลง เผยให้เห็นสิ่งของภายใน
มันคือกระท่อมไม้แบบเดียวกับที่เจียงไหลออกแบบไว้อย่างประณีตทุกกระเบียดนิ้ว
ดูเหมือนว่าความเร็วในการสร้างของโต๊ะแปรรูปจะช้ากว่าการอัปเกรดและต่อเติมที่พักอยู่มากโข เจียงไหลเริ่มเข้าใจระบบมากขึ้นแล้ว
เธอตรวจสอบกระท่อมที่สร้างขึ้นอย่างละเอียด ทุกจุดตรงตามความคิดของเธอเป๊ะๆ
ที่ดียิ่งกว่าคือ ไม้กระดานถูกขัดจนเรียบเนียนและเคลือบด้วยฟิล์มป้องกันแบบเดียวกับภายในบ้านไม้ของเธอ
ชั้นเคลือบนี้จะช่วยให้กระท่อมหลังเล็กกันน้ำและเก็บความร้อนได้ดียิ่งขึ้น
เจียงไหลมองผลงานของตัวเองอย่างพึงพอใจ
เธอนำมันไปวางขายในตลาดแลกเปลี่ยนทันที
เธอกำหนดราคาไว้ที่ไม้ 20 ท่อนและตะปูเหล็ก 10 ตัว
ราคาของเจียงไหลรวมแล้วเท่ากับทรัพยากร 30 หน่วยเช่นกัน แต่เธอกำหนดจำนวนตะปูเหล็กไว้อย่างชัดเจน
เมื่อเทียบกับความซับซ้อนของงานฝีมือในการสร้างกระท่อม การที่เจียงไหลเอากำไรแค่ 10 หน่วยต่อการขายหนึ่งครั้งถือว่าไม่มากเลย
เธอเคยลองคำนวณดูแล้ว แบบบ้านง่ายๆ ของหลี่ไห่โปใช้ไม้แค่ 5 ท่อนกับตะปู 5 ตัวเท่านั้นในการสร้างหนึ่งหลัง
ของที่เธอทำใช้วัสดุมากกว่าเขาถึงเท่าตัวแต่ขายราคาเท่ากัน ไม่ว่าจะมองมุมไหน เธอก็ถือว่าค้าขายอย่างมีคุณธรรมสุดๆ แล้ว
เมื่อเตรียมของเสร็จ เจียงไหลก็โพสต์ข้อความลงในช่องแชท
"วางขายกระท่อมเก็บความร้อนคุณภาพเยี่ยมในตลาดแลกเปลี่ยน ใครต้องการเข้าไปดูได้เลย อ้อ เตือนไว้ก่อนนะ คืนนี้ลมจะแรงมาก"
ความจริงแล้ว ในระหว่างที่เจียงไหลกำลังแกะกล่องและสร้างกระท่อมอยู่นั้น ธุรกิจกระท่อมของหลี่ไห่โปกำลังไปได้สวยเลยทีเดียว
เพื่อที่จะมีชีวิตรอดผ่านสองวันนี้ไปให้ได้ หลายคนจึงยอมจ่ายทรัพยากรอย่างไม่เสียดาย
จนกระทั่งเจียงไหลลงโฆษณาในช่องแชท
มีคนอื่นขายกระท่อมด้วย?
แถมยังเก็บความร้อนได้ดีเยี่ยม?
รายได้ของหลี่ไห่โปชะงักทันที ทุกคนแห่ไปดูว่าเจียงไหลทำอะไรออกมาขาย
ของเปรียบเทียบกันแล้วเห็นความต่าง คนเปรียบเทียบกันแล้วเจ็บใจ
เดิมทีพวกเขาคิดว่ากระท่อมที่หลี่ไห่โปทำก็พอถูไถใช้ได้ แต่พอมาเห็นของที่เจียงไหลทำ พวกเขาก็รู้สึกทันทีว่ากระท่อมของหลี่ไห่โปมันก็แค่ขยะผุพังที่เอามาประกอบกันลวกๆ
คุณภาพสินค้าต่างกันราวฟ้ากับเหว แต่ราคากลับเท่ากัน คือทรัพยากร 30 หน่วย!
เจอแบบนี้เข้าไป ถ้าใครยังไปซื้อของหลี่ไห่โปอีก ก็คงต้องสงสัยแล้วว่าสมองโดนฝนจนเพี้ยนไปแล้วหรือเปล่า
ไม่นานทุกคนก็ทักแชทส่วนตัวมาขอแลกเปลี่ยนกับเจียงไหล
เจียงไหลเองก็ไม่ได้หยุดพัก เธอเร่งสร้างกระท่อมอย่างต่อเนื่อง
"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ เจ๊เจียงของเรามือไวกว่าจริงๆ! ดูซิว่าหลี่ไห่โปจะยังกร่างออกไหม!"
ฉางฟาสะใจมากในกลุ่มแชท
"เจียงไหล ถ้าต้องการคนช่วยบอกได้ตลอดเลยนะ"
ฉีจิ่งหางแจ้งในกลุ่มเช่นกันว่าถ้าเจียงไหลต้องการ แรงงานอย่างเขาพร้อมกลับเข้าสู่โหมดทำงานทันที
"ขอบใจนะ แต่ตอนนี้ฉันยังไม่ต้องการความช่วยเหลือ"
เจียงไหลไม่ได้เกรงใจ แต่เธอไม่ต้องการคนช่วยจริงๆ
หลังจากสร้างกระท่อมหลังแรกสำเร็จ กระท่อมหลังต่อๆ ไปก็แค่กดปุ่ม 'สร้าง' แล้วรอเวลาสิบนาที
เดิมทีเจียงไหลกังวลว่าแพของเธอจะวางกระท่อมได้ไม่กี่หลัง
แต่กลับกลายเป็นว่าเธอผลิตไม่ทันขาย สร้างเสร็จปุ๊บก็ขายออกปั๊บแทบจะทันที
"เจ๊เจียง เก็บไว้ให้ผมอันนึงสิ"
จู่ๆ ฉางฟาก็พูดขึ้นมาในกลุ่มย่อย
"หือ? นายอัปเกรดบ้านเป็นเลเวล 3 แล้วไม่ใช่เหรอ?"
เจียงไหลเลิกคิ้ว ครั้งก่อนที่ฉางฟาซื้อเครื่องกรองน้ำ เธอก็รู้สึกแปลกใจทีหนึ่งแล้ว
คนที่มีบ้านอยู่แล้วจะซื้อกระท่อมไปทำไม?
เนื่องจากต้องรอเวลาสร้างรอบละสิบนาที เจียงไหลจึงพอมีเวลาว่างมาคุยในกลุ่ม
"อื้อ เพิ่งอัปเลเวล 3 ผมซื้อให้คนอื่นน่ะ"
"อ้อ"
พอได้ยินฉางฟาพูดแบบนั้น เจียงไหลก็ไม่ซักไซ้ต่อ
เธอลัดคิวให้ฉางฟาอย่างเป็นกันเอง แล้วกดแลกเปลี่ยนกระท่อมที่เพิ่งสร้างเสร็จให้เขาไป
"ให้ญาติหรือเพื่อนเหรอ? ถ้าใช่ ให้เขารีบอัปเกรดบ้านเป็นเลเวล 2 จะปลอดภัยกว่านะ"
ฉีจิ่งหางแนะนำด้วยความรอบคอบ เขาเป็นคนคิดอะไรละเอียดถี่ถ้วนเสมอ
อีกอย่าง ด้วยฐานะความรวยระดับฉางฟา การอัปเกรดบ้านเลเวล 2 ใช้ทรัพยากรแค่ 150 หน่วย เขาจ่ายไหวสบายๆ อยู่แล้ว
"เอ่อ... ไม่ใช่หรอก เป็นผู้หญิงที่เจอในเกมน่ะ ชื่อไป๋อิน เธอเป็นคนจิตใจดีและนิสัยดีมาก เราคุยกันทุกวัน ผมเคยเสนอจะให้ยืมทรัพยากรไปอัปเกรดก่อน แต่เธอปฏิเสธ บอกว่าไม่อยากเอาเปรียบผม"
ฉางฟาลูลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพิมพ์ตอบกลับมา
"พวกนายไม่ได้กำลังมีความรักออนไลน์กันใช่มั้ย?"
เจียงไหลมองหน้าจออย่างไม่อยากเชื่อสายตา
นี่พวกเราเล่นเกมเดียวกันอยู่หรือเปล่า?
นี่มันเกมเอาชีวิตรอดไม่ใช่เหรอ?
คนตายกันเป็นเบือ ยังจะมีคนมีอารมณ์มานั่งแชทจีบกันอีกเหรอเนี่ย?
เรื่องนี้มันเกินความเข้าใจของเจียงไหลไปมากโข
"มะ... ไม่ถึงขั้นนั้นหรอกครับ เรายังไม่ได้ตกลงสถานะกัน"
แม้จะผ่านหน้าจอ เจียงไหลก็สัมผัสได้ถึงความขัดเขินแบบเด็กหนุ่มของฉางฟา
คนคลั่งรัก
เจียงไหลพึมพำในใจ
ด้วยสัญชาตญาณลูกผู้หญิง เธอกลับรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเกี่ยวกับ 'ไป๋อิน' ที่ฉางฟาพูดถึง
ปากบอกไม่อยากเอาเปรียบ ไม่รับทรัพยากร
แต่เครื่องกรองน้ำรับได้?
กระท่อมก็รับได้งั้นสิ?
อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจียงไหล เธอจึงไม่คิดจะก้าวก่าย
ฉีจิ่งหางเองก็ไม่ใช่คนชอบนินทา หรือบางทีความสัมพันธ์ของเขากับฉางฟาอาจยังไม่สนิทพอที่จะเตือน พอได้ยินแบบนั้นเขาจึงเงียบไป
ในขณะที่กิจการของเจียงไหลกำลังรุ่งเรือง สถานการณ์ของหลี่ไห่โปกลับไม่สู้ดีนัก
อุตส่าห์ให้ลูกน้องช่วยกันโฆษณาตั้งหลายรอบเพื่อกระตุ้นความอยากซื้อของทุกคน
ไม่คิดเลยว่าสิ่งที่ทำไปทั้งหมดจะกลายเป็นการปูทางให้เจียงไหลรับโชคไปเต็มๆ
เขาเห็นกระท่อมที่เจียงไหลขายแล้ว และมันก็ดีกว่าของเขาจริงๆ
หลี่ไห่โบลองพยายามทำเลียนแบบที่โต๊ะแปรรูปหลายครั้ง แต่ก็ทำออกมาไม่ได้เหมือนของเจียงไหลสักที
เขาสบถด่าเจียงไหลในใจเป็นพันครั้ง
"ยัยนั่นจะขายก็ขายไปสิ ทำไมต้องตั้งราคาเท่ากับฉันด้วย? นี่มันจงใจหาเรื่องกันชัดๆ!"
ไม่ต้องใช้สมองคิดเขาก็รู้ว่ากระท่อมที่เจียงไหลทำใช้วัสดุเปลืองกว่าของเขามาก
ยิ่งคิดหลี่ไห่โปก็ยิ่งโมโห แต่ธุรกิจที่อุตส่าห์ปั้นมาจะให้ทิ้งไปดื้อๆ ก็ไม่ได้
หลี่ไห่โปกัดฟันประกาศลดราคากระท่อมของตัวเอง
ทรัพยากร 20 หน่วย จะเป็นไม้หรือตะปูเหล็กก็ได้ ไม่จำกัดจำนวน
ราคานี้ถูกกว่าของเจียงไหลถึงหนึ่งในสามทันที
คราวนี้ ผู้เล่นที่ยังไม่ได้ตัดสินใจซื้อเริ่มลังเล
แม้ใครที่มีตาจะดูออกว่าของเจียงไหลดีกว่า แต่ยังไงซะกระท่อมพวกนี้ก็เป็นแค่ที่ซุกหัวนอนชั่วคราวเพื่อรออัปเกรดเป็นบ้านเลเวล 2
พ้นช่วงอากาศหนาวจัดไม่กี่วันนี้ไปก็คงไม่ได้ใช้แล้ว
ถ้าเลือกได้ ของถูกกว่าย่อมดีกว่า ขอแค่ช่วยให้รอดตายไปได้ก็พอ...
ถึงจะไม่สบายเท่า แต่ก็ประหยัดทรัพยากรไปได้ตั้ง 10 หน่วย
พอหลี่ไห่โปลดราคา ก็เริ่มมีคนทยอยกลับไปซื้อของเขา
ของถูกคุณภาพต่ำ กับของแพงคุณภาพดี กลายเป็นสองทางเลือกที่ตอบโจทย์ลูกค้าคนละกลุ่มไปโดยปริยาย