บทที่ 46 เจตนาฆ่า, สังหารไต้จื่ออี้

พูดจบ เขายกมือขึ้นขยี้ดวงตาที่แดงก่ำ เหยียดฟันฉลามออก และพูดเสริมด้วยน้ำเสียงน่าขนลุกว่า

"คนที่ขุดหินประกายเพลิงได้น้อยที่สุด ฉันจะฆ่าเขาด้วยมือตัวเอง!"

ชาวบ้าน 30 ถึง 40 คน แสดงสีหน้าหวาดกลัว มีคนแก่คนหนึ่ง ที่ฟันร่วงหมดปากจนพูดไม่ชัดกล่าวด้วยเสียงสั่นเครือว่า

"ท่านผู้ใหญ่ข้าแก่แล้ว ไม่มีประโยชน์อะไรเลย ท่านช่วยผ่อนปรนข้อกำหนดอีกหน่อยได้ไหมขอรับ?"

ไต้จื่ออี้ ทำท่าครุ่นคิด และในขณะที่ทุกคนคิดว่ามีโอกาสแล้ว จู่ๆ เขาก็หัวเราะขึ้นมา

ในวินาทีถัดมา ศีรษะของชายชราที่เอ่ยปากขอร้อง ก็แยกออกจากร่าง

เมื่อเห็นดังนั้น ทุกคนก็ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว และไม่กล้าพูดอะไรอีกเลย

เจียงลี่ ก้มหน้าลง แววตาของเธอเย็นชายิ่งนัก

จากการสังเกตในวันนี้สามารถเห็นได้ว่าคนของหอชิงหลง มองชีวิตมนุษย์เป็นเพียงสิ่งไร้ค่า ชีวิตของพวกเขาเป็นแค่เครื่องมือในการขุดเหมืองเท่านั้น และห้ามมีข้อโต้แย้งใดๆ

และหนุ่มผมแดงคนนี้ ก็มีอารมณ์ที่แปรปรวนยิ่งกว่าเดิม หากประมาทเพียงเล็กน้อยก็จะตายด้วยน้ำมือของเขา

คน 1 คน ต้องขุด หินประกายเพลิง อย่างน้อย 10 ก้อน

สำหรับ เจียงลี่ แล้วไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่สำหรับชาวบ้านเหล่านี้แล้ว เป็นเรื่องที่ไม่มีทางทำได้เลย

เจียงลี่ เคยขุดหินประกายเพลิงมาก่อน พลั่วก็หนัก หินประกายเพลิงก็หายาก และขุดได้ยากมาก ใช้พลังกายมหาศาล

"พวกนายไปหาปล่องเหมืองไหนก็ได้ แล้วพักผ่อนซะ พรุ่งนี้เวลาเดิม ฉันจะมาตรวจสอบ"

ไต้จื่ออี้ หาวออกมาด้วยความเหนื่อยล้า และจากไปอย่างเฉื่อยชา

เจียงลี่ มองแผ่นหลังของเขาที่เดินจากไปแล้วคิดในใจว่า

'ทักษะ 'หนอนเส้นใย' ของเขาไม่สามารถใช้ได้แบบไม่จำกัด เมื่อครู่ชายชราคนนั้น น่าจะเป็นขีดจำกัดของเขาแล้ว'

คอของเค้าถูกตัดได้ง่ายด้วยทักษะ ไม่ใช้พลังกายเท่าไหร่ แต่หากเขาเจอสัตว์ร้ายภัยพิบัติ ที่มีเกราะแข็งเหมือนแมลงสาบ ทักษะก็จะใช้พลังกายมากขึ้น ซึ่งคอของคนทั่วไปนั้นบอบบางมาก

ถ้ามันไม่สามารถใช้ได้แบบไม่จำกัด ก็จัดการได้ง่ายแล้ว แม้เจียงลี่จะระมัดระวัง แต่เธอก็รู้หลักการหนึ่งอย่างลึกซึ้งว่าหากต้องการมีชีวิตอยู่รอด ก็ต้องกล้าเสี่ยงบ้าง

เธอไม่ได้เข้าไปในปล่องเหมือง เพื่อหาที่พักผ่อนในคืนนี้เหมือนกับชาวบ้านคนอื่นๆ

เธอหยิบ 'กระดิ่งซ่อนรอย' อุปกรณ์วิเศษ ที่มีรูปร่างคล้ายระฆังสำริดในวัดออกมาจากกระเป๋า มันมีขนาดเล็กมาก เธอไม่เคยใช้อุปกรณ์วิเศษมาก่อน จึงทำได้เพียงแค่ใช้พลังจิตใส่เข้าไปในมัน เหมือนตอนที่เธอปล่อย 'ลูกไฟ'

ใช้งานสำเร็จ

เธอเห็นระฆังสำริดขนาดเล็กในมือค่อยๆ โปร่งใสราวกับเป็นเกราะเพชรห่อหุ้มตัวเธอไว้ทั้งร่าง

เจียงลี่ ไม่สนใจที่จะทดลองเพิ่มเติม เธอรีบยกเท้าขึ้น และเดินตามหลัง ไต้จื่ออี้ ไป

จากข้อมูลของอุปกรณ์วิเศษทำให้รู้ว่า 'กระดิ่งซ่อนรอย' ไม่เพียงแต่มีผลต่อสัตว์ร้ายภัยพิบัติ และอสูรชั่วร้ายระดับต่ำเท่านั้น แต่ยังมีผลกับมนุษย์ด้วย

ชายผมแดงที่ใช้พลังกายไปจนหมด เอาแต่หาวไม่หยุด ดูเหมือนจะสามารถพิงผนังถ้ำ และหลับไปได้เลย ซึ่งคล้ายกับตอนที่เจียงลี่ใช้พลังกายจนหมด

วันนี้ที่หมู่บ้านซิงหั่ว ในการค้นหาอสูรหนังมนุษย์ เซี่ยจื่อหยวน ที่มีทักษะ 'นักฝัน' ใช้ พลังจิตจนหมด ส่วนไต้จื่ออี้ใช้พลังกายมากที่สุด

อสูรหนังมนุษย์ไม่ได้โง่ที่จะยืนนิ่งๆ ให้มนุษย์ตรวจสอบ พวกมันจะโจมตีในขณะที่เซี่ยจื่อหยวน ตรวจสอบความฝันซึ่งเป็นช่วงเวลาที่จำเป็นต้องใช้ ไต้จื่ออี้

ทักษะ 'หนอนเส้นใย' ของ ไต้จื่ออี้ สามารถกำจัดพวกมันได้ก่อนที่พวกมันจะโจมตี เพื่อความปลอดภัยของเซี่ยจื่อหยวน

เรียกได้ว่าวันนี้ อสูรหนังมนุษย์ และทหารลาดตระเวนที่ถูกพบในหมู่ชาวบ้าน ต่างก็ตายด้วยทักษะของไต้จื่ออี้

เจียงลี่ ยังคงระมัดระวังอย่างมาก เธอลอบตามหลังชายหนุ่มไปโดยไม่รีบลงมือทันที

เธอต้องการให้แน่ใจว่า ไต้จื่ออี้ ใช้พลังกายหมดแล้วจริงหรือไม่ เพราะเป็นไปได้ว่าเขาอาจแกล้งทำเป็นเหนื่อย เพื่อลดความระมัดระวังของเธอ

แต่ เจียงลี่ จะไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป

ไม่ใช่เพื่อภารกิจ แต่เพื่อฆ่าเขาเพียงเท่านั้น

เธอรู้สึกถึงเจตนาฆ่าของเขาในปล่องเหมือง ถ้าไม่ใช่เพราะสมุดประจำตัว เธอต้องตายแน่

ไต้จื่ออี้เป็นผู้ที่ปลุกพลังแล้ว แม้ทักษะจะเกี่ยวข้องกับพลังกาย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพลังจิตของเขาจะอ่อนแอเหมือนคนทั่วไป

ในสภาพที่เหนื่อยล้า เขารู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยอย่างไม่มีเหตุผล

เขาไม่ได้สัมผัสความรู้สึกนี้มานานแล้ว ตั้งแต่กลายเป็นผู้ปลุกพลัง ในโลกนี้คนทั่วไปก็เป็นเหมือนมดที่สามารถถูกบดขยี้ได้อย่างง่ายดาย

เขาเข้าร่วมหอชิงหลง และอยู่ใต้บังคับบัญชาของสมาชิกกลุ่ม หางมังกร เขาได้รับการยกย่องและประจบประแจงจากใครหลายคน ควรทราบว่า หอชิงหลง แบ่งออกเป็นเจ็ดกลุ่มดาวได้แก่ เขามังกร, คอมังกร, รากมังกร, อกมังกร, ใจมังกร, หางมังกร และตะแกรงมังกร

เขามังกร คือเขามังกรของมังกรเขียว เป็นตำแหน่งสูงสุดของหอชิงหลง

แม้ว่าหางมังกรจะอยู่เป็นอันดับสองจากท้าย แต่ก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของหอชิงหลง และเขายังหนุ่มแน่นในอนาคตก็ต้องค่อยๆ ไต่เต้าขึ้นไปได้อย่างแน่นอน

ที่หมู่บ้านซิงหั่ว เมืองตงเย่าไม่กล้าส่งคนมาทำให้เขาผิดหวังอย่างมาก

ไต้จื่ออี้ชอบการต่อสู้ ยิ่งเขาฆ่าคนจากเมืองตงเย่ามากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งไต่เต้าได้สูงขึ้นเท่านั้น

และเป็นเพราะเขาฆ่าคนมาตลอดตั้งแต่เด็ก เขาจึงสามารถเข้าสู่หอชิงหลงได้ตั้งแต่อายุยังน้อย

เขาไม่เคยพ่ายแพ้ในการต่อสู้ ปลุกพลังได้ตั้งแต่เนิ่นๆ และเชี่ยวชาญทักษะ 'หนอนเส้นใย' การฆ่าคนของเขาจึงเงียบสงัด

ดังนั้นเมื่อพลังจิตได้ส่งสัญญาณเตือนเล็กน้อยนี้ออกมา ไต้จื่ออี้ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร ที่เหมืองนี้มีแต่คนของหอชิงหลง

ส่วนคนอื่นๆล้วนเป็นพวกชั้นต่ำที่ยังไม่ได้ปลุกพลังด้วยซ้ำ

แม้ว่าตอนนี้เขาจะใช้ พลังกายหมดแล้ว พวกคนชั้นต่ำเหล่านั้น ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

ไต้จื่ออี้ที่มั่นใจในตัวเองมากเช่นนี้ จู่ๆก็รู้สึกร้อนวูบวาบที่ท้ายทอย และหลังจากนั้น? หลังจากนั้นเขาก็ไม่รู้อะไรอีกเลย จนกระทั่งตายไปก็ไม่รู้ว่าถูกใครฆ่า

เจียงลี่ รวบรวม 'ลูกไฟ' หนึ่งก้อนอย่างรวดเร็วไว้ในฝ่ามือ

'ลูกไฟ' เคยใช้ฆ่าสัตว์ร้ายภัยพิบัติมาก่อน แต่ไม่เคยใช้ฆ่าคน เธอเกรงว่า 'ลูกไฟ' จะมีพลังไม่พอจึงดึงพลังจิตออกมาเกือบครึ่งหนึ่ง จากนั้นก็โยนมันไปที่ท้ายทอยของชายหนุ่ม

ที่คาดไม่ถึงคือ 'ลูกไฟ' ระเบิดศีรษะของไต้จื่ออี้จนแหลกเหลวในพริบตา ไม่เห็นแม้แต่สมองหรือกระดูก เหลือเพียงแต่ลำตัวที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น

ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ที่ได้กำจัดสมาชิกของกลุ่มหางมังกรแห่งหอชิงหลง นามว่าไต้จื่ออี้

ถ้าไม่ใช่เพราะการแจ้งเตือนของระบบ เจียงลี่คงสงสัยว่าไต้จื่ออี้ แกล้งตาย

สาเหตุหลักคือ แม้เธอจะรู้ว่าตัวเองแข็งแกร่งกว่าคนของหอชิงหลง แต่เธอก็ไม่รู้ว่าแข็งแกร่งถึงระดับไหน

เมื่อเผชิญหน้ากับคนของหอชิงหลงโดยตรง เธอคิดว่าตัวเองจะใช้พลังกาย และพลังจิตจนหมด และจะต้องมีการต่อสู้เกิดขึ้นอย่างแน่นอน แต่ไม่คาดคิดว่าจะง่ายดายเช่นนี้

ไม่ต้องเสียแรงพูดเลย แค่ 'ลูกไฟ' หนึ่งลูกก็สามารถฆ่าคนได้แล้ว

นี่ก็เป็นการฆ่าคนครั้งแรกของเธออย่างแท้จริง

เพียงแค่เจ็ดวันหลังจากที่เธอทะลุมิติมาเจียงลี่ ก็ได้ฆ่าคนไปแล้ว

เธอไม่ได้รู้สึกไม่สบายใจอะไร อาจเป็นเพราะก่อนหน้านี้ เธอเคยตัดมือของโจรที่ปล้นในเหมือง 3 คน และฆ่าอสูรหนังมนุษย์ที่ปลอมตัวเป็นมนุษย์ไปแล้ว

สภาพจิตใจของเจียงลี่ ได้เปลี่ยนไปอย่างมาก

เธอไม่คิดว่านี่เป็นเรื่องที่ดี

ถ้าการฆ่าคนเป็นเหมือนการเหยียบมดให้ตาย เธอก็ไม่ต่างอะไรจากสัตว์ร้าย

เจียงลี่หายใจเข้าลึกๆ และจดจำสภาพที่น่าเวทนาของไต้จื่ออี้ไว้ในใจ จากนั้นก็เริ่มค้นหาสิ่งของบนตัวเขา

บนตัวของเขาไม่มีอะไรเลย นอกจากถุงผ้าที่เหน็บไว้ที่เอวซึ่งดูสะดุดตาเป็นพิเศษ

เมื่อมือสัมผัสข้อมูลชุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ

ถุงเก็บของ (อุปกรณ์วิเศษ): อุปกรณ์วิเศษ ประเภทพิเศษระดับต่ำ, ใช้เก็บของในมิติ, มีความจุเล็ก

มันเป็นมิติส่วนตัว ที่คล้ายกับจี้หยกมิติของเธอเลย

เจียงลี่ รีบยัดมันใส่กระเป๋าเสื้อทันที แม้กระทั่งเสื้อผ้าของเขาก็ไม่เว้น เธอถอดมันออกทั้งหมด จากนั้นก็ใช้ 'ลูกไฟ' เผาร่างของเขาจนหมดจด

เมื่อทำทุกอย่างเสร็จแล้ว เธอก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองอีกเลย