บทที่ 6 พลังอันน่าทึ่งของเครื่องมือระบบ

บทที่ 6 พลังอันน่าทึ่งของเครื่องมือระบบ

จอบรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าแบน ๆ เชื่อมต่อกับด้ามไม้ที่ยาวเกินหนึ่งเมตร เป็นจอบโครงสร้างสี่เหลี่ยมคางหมูทั่วไปที่พบเห็นได้บ่อย

ลีออนยกจอบขึ้นสูงแล้วสับมันลงไปในดิน เขาใช้หลักการคานงัดยกด้ามจอบขึ้น ดินส่วนเล็ก ๆ ก็พลิกตัว เผยให้เห็นดินสีดำที่อุดมสมบูรณ์ซึ่งซ่อนอยู่ใต้ชั้นผิวที่แข็งกระด้าง

เขาเช็ดเหงื่อบนหน้า แล้วพรวนดินในพื้นที่ที่เขาเลือกไว้จนทั่ว เมื่อเห็นพื้นดินเรียบ ๆ กลายเป็นพื้นดินที่เหมาะแก่การหว่านเมล็ด ลีออนจึงหยุดทำงาน และนำเมล็ดพืชผสมที่เก็บได้จากการตัดวัชพืชเมื่อกลางวันออกมาจากกระเป๋า

เมื่อโรยเมล็ดลงบนดินที่พรวนแล้ว เมล็ดพืชเหล่านั้นก็จมลงไปในดินอย่างน่าอัศจรรย์ทันทีที่สัมผัสพื้นผิว

แม้จะรู้สึกประหลาดใจ แต่ลีออนก็ไม่ได้ตกใจมากนัก เขาแค่คิดว่านี่น่าจะเป็นผลมาจากพลังของระบบ

จริง ๆ แล้วเมล็ดพืชผสมที่เขารวบรวมมาเมื่อกลางวันมีไม่มากนัก เมื่อหว่านลงไปในพื้นที่ที่พรวนดินแล้ว ก็กินพื้นที่ไปเพียงหนึ่งในสี่ของพื้นที่ทั้งหมดเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ที่ดินที่ถูกพรวนแล้วก็ไม่เสียเปล่า พรุ่งนี้เช้าลีออนวางแผนที่จะไปดูร้านขายเมล็ดพันธุ์ของปิแอร์ในเมือง และเตรียมซื้อเมล็ดพันธุ์มาเพิ่ม

เขาเก็บพลั่วแล้วหยิบบัวรดน้ำออกมา ของสิ่งนี้ค่อนข้างหนักเมื่อถือไว้ แต่ก็ยังอยู่ในระดับที่ลีออนรับได้

เมื่อเอียงบัวรดน้ำไปยังพื้นที่ที่หว่านเมล็ดแล้ว น้ำใสสะอาดก็หยดลงมาเหมือนฝน และเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม น้ำก็หยุดไหลทันที แม้ว่าลีออนจะยังเอียงบัวรดน้ำอยู่ก็ตาม ก็ไม่มีน้ำหยดออกมาอีกแม้แต่หยดเดียว

สิ่งนี้ทำให้ลีออนอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาว่า ต่อให้เป็นคนที่ไม่เคยมีประสบการณ์ทำฟาร์มมาก่อนเลย หากได้ชุดเครื่องมือนี้ไป ก็คงสามารถทำการเกษตรได้อย่างง่ายดาย

เมื่อรดน้ำในพื้นที่ที่หว่านเมล็ดเสร็จ ลีออนก็รู้สึกโล่งใจ เขารู้สึกว่าสิ่งที่เขาทำได้ในตอนนี้ก็ทำเสร็จหมดแล้ว เมื่อเก็บบัวรดน้ำแล้ว ลีออนก็รู้สึกเหนื่อยอย่างเห็นได้ชัด

เขากลับเข้าไปในกระท่อม ล้างมือและหน้าด้วยน้ำประปาจากอ่าง แล้วดื่มน้ำเปล่าไปสองอึก จากนั้นก็ถอดเสื้อคลุมออกแล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง

ตอนที่กำลังวุ่นอยู่ก็ไม่รู้สึกอะไร แต่พอหยุดพักแล้ว เขาถึงรู้สึกว่าตัวเองเหนื่อยมากแค่ไหน ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ทำงานหนักอะไรมากมาย แต่ความปวดเมื่อยที่กล้ามเนื้อส่งไปยังสมอง และอาการง่วงซึมก็บอกให้เขารู้ว่า เขาออกกำลังกายมากเกินไป

สิ่งนี้ทำให้ลีออนนึกถึงการตั้งค่าเกี่ยวกับค่าความแข็งแกร่งในเกม เขาไม่ได้เห็นค่านี้ปรากฏบนหน้าต่างระบบส่วนตัว แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าค่านี้อาจมีอยู่จริง

นี่อาจเป็นผลที่ตามมาจากการใช้เครื่องมือของระบบ นั่นคือการใช้พละกำลังอย่างมาก

แต่สำหรับลีออนแล้ว สิ่งนี้เป็นที่ยอมรับได้ เพราะหากต้องใช้เครื่องมือของคนทั่วไปเพื่อทำสิ่งที่เขาทำในวันนี้ เวลาและพละกำลังที่ใช้ไปคงมากกว่านี้หลายเท่า

ลีออนนอนคิดอยู่บนเตียงได้ไม่นาน ด้วยความเหนื่อยล้าทางร่างกายก็ทำให้เขาสลบไสลไปในที่สุด เมื่อเขาตื่นขึ้นมาและลืมตา แสงแดดก็ได้ส่องผ่านหน้าต่างกระท่อมเข้ามาแล้ว

“หลับสบายจริง ๆ” ลีออนลุกจากเตียง สวมเสื้อผ้า และเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ ตอนนี้เป็นเวลาหกโมงสิบห้านาทีของเช้าวันใหม่ เมื่อคืนเขาหลับไปโดยไม่ได้ดูเวลา แต่น่าจะไม่เกินสี่ทุ่ม

ถือว่าเป็นเวลาเข้านอนที่ดีต่อสุขภาพมาก ๆ เมื่อตื่นขึ้นมาตอนนี้ ลีออนรู้สึกสดชื่นและมีพลังเต็มเปี่ยม

เขาใช้น้ำเย็นล้างหน้าและแปรงฟัน ของใช้ประจำวันบางอย่างรวมถึงเสื้อผ้า เขาได้เตรียมไว้ล่วงหน้าก่อนมาถึงฟาร์มแล้ว ซึ่งช่วยให้เขาลดปัญหาไปได้มาก

สำหรับอาหารเช้า ก็คือพิซซ่าที่กัสช่วยห่อไว้เมื่อวาน ถึงแม้จะเย็นแล้ว แต่ก็ไม่เสีย รสชาติอาจจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ก็อิ่มท้องได้

สิ่งนี้ทำให้ลีออนตั้งใจที่จะเตรียมห้องครัวไว้สำหรับตัวเอง เพราะคงไม่สามารถออกไปกินข้าวนอกบ้านได้ทุกมื้อ กำลังทรัพย์ของเขาในตอนนี้ไม่อำนวยให้ทำเช่นนั้น และการส่งออกทรัพยากรของฟาร์มในอนาคตก็เป็นปัญหาด้วย

ในความเป็นจริง ไม่มีกล่องรับสินค้าที่สามารถใส่ผลผลิตทางการเกษตรหรือสินค้าที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจอื่น ๆ แล้วรอรับเงินในเช้าวันถัดไปได้ง่าย ๆ เขาจึงต้องรอลูอิสมาในวันนี้ เพื่อสอบถามว่าเขาจะขายผลผลิตจากฟาร์มได้อย่างไร

ลูอิสยังไม่มาในตอนนี้ ลีออนก็ไม่คิดจะอยู่เฉย ๆ เมื่อออกจากกระท่อม เขาก็หยิบบัวรดน้ำมารดน้ำเมล็ดพืชผสมที่ปลูกไว้เมื่อวานอีกครั้ง ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเมล็ดเหล่านี้จะเติบโตเป็นอะไร แต่การรดน้ำทุกวันก็เป็นสิ่งที่ถูกต้องอย่างแน่นอน

เมื่อรดน้ำเสร็จ ลีออนก็รู้สึกว่าพละกำลังของเขาหายไปบ้าง แต่ไม่มากนัก อาจจะเทียบเท่ากับการวิ่งเหยาะ ๆ ประมาณห้านาทีเท่านั้น ซึ่งเขาสามารถพักเล็กน้อยและฟื้นฟูพละกำลังที่ใช้ไปได้

ในขณะที่ลูอิสยังไม่มา ลีออนก็คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเลือกที่จะหยิบขวานออกมา และมองไปยังต้นไม้ที่ตั้งเรียงรายอยู่ในฟาร์ม

ไม้ก็เป็นหนึ่งในทรัพยากรที่ขาดไม่ได้ เมื่อวานนี้เขามัวแต่ทำความคุ้นเคยกับเครื่องมือและไปเที่ยวในเมือง ลีออนจึงไม่ได้คิดที่จะโค่นต้นไม้ แต่ตอนนี้เมื่อทำสิ่งต่าง ๆ ที่ต้องทำเสร็จเกือบหมดแล้ว ลีออนก็ไม่พลาดโอกาสที่จะทำความสะอาดฟาร์มไปพร้อม ๆ กับการสะสมไม้สำรอง

เขาหาต้นโอ๊กขนาดเท่าปากชาม ลีออนจับขวานแล้วสับลงไปที่ลำต้น แรงสะท้อนกลับทำให้มือของเขาชา แต่ก็ทิ้งรอยขวานที่ชัดเจนไว้บนลำต้นของต้นโอ๊ก

หลังจากพักเล็กน้อย ลีออนก็ฉลาดขึ้น เขาไม่ได้ใช้แรงทั้งหมดในการสับอีกต่อไป แต่ใช้แรงเพียงครึ่งเดียวสับต้นโอ๊กอย่างเป็นจังหวะ แรงสะท้อนกลับจึงไม่มากนัก และรอยขวานก็ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ

จนกระทั่งรอยบากกินเข้าไปเกือบครึ่งหนึ่งของลำต้น แรงโน้มถ่วงก็เริ่มทำงาน ต้นโอ๊กก็เริ่มเอียงลง พร้อมกับมีเสียงดัง 'แครก แครก'

ลีออนมองทิศทางที่ต้นโอ๊กกำลังจะล้ม แล้วเดินไปที่ด้านหลังของต้นไม้ สับขวานอีกสองครั้ง จนในที่สุดก็โค่นต้นไม้ลงได้สำเร็จ

เมื่อต้นโอ๊กล้มลงถึงพื้น มันก็แตกตัวเป็นท่อนไม้ที่มีความยาวและขนาดเท่า ๆ กันกระจัดกระจายไปทั่วพื้น

“ไม้ (ทรัพยากร): วัสดุจากพืชที่แข็งแรงและเหนียว มีประโยชน์อย่างมาก”

เมื่อเห็นฉากนี้ ลีออนถึงกับหายใจเข้าลึก ๆ เขาไม่คาดคิดเลยว่าเครื่องมือของระบบจะทรงพลังขนาดนี้ ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าการที่เคียวสามารถตัดรากหญ้าที่ฝังอยู่ใต้ดินได้ก็เป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อแล้ว

แต่ตอนนี้ ต้นไม้ที่ถูกขวานสับ กลับกลายเป็นท่อนไม้ที่ถูกแปรรูปอย่างดีได้โดยตรง ทำให้ลีออนประหลาดใจมาก ไม้เหล่านี้แม้จะนำไปขายในตลาดก็คงไม่มีใครหาข้อบกพร่องได้เลย

การตัดที่เรียบร้อยและสม่ำเสมอ ไม่มีเสี้ยนไม้ใด ๆ ขนาดของแต่ละท่อนก็เท่ากันเกือบทั้งหมด อย่างน้อยก็มองด้วยตาเปล่าไม่เห็นความแตกต่าง ราวกับเป็นผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปที่ผ่านการแปรรูปจากเครื่องจักรมาแล้ว คงไม่มีใครเชื่อว่าเพิ่งถูกโค่นลงมาหรอก

เมื่อคิดถึงจุดนี้ ลีออนก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว ดูเหมือนว่าต่อไปเขาจะต้องระมัดระวังในการใช้เครื่องมือของระบบให้มากขึ้น ไม่อย่างนั้นหากคนทั่วไปพบเข้า อาจจะสร้างปัญหาได้ไม่น้อย