Chapter 185 【God】

【神】

ซูเห่าสร้างกระบอกปืนใหญ่พิเศษ.

ปืนใหญ่ลำกล้อง 50 มม.พร้อมกับกระสุนปืนใหญ่ที่สลักรูนสามตัวเป็นอย่างต่ำ,เพิ่มพลังทำลายล้าง.

ซูเห่าที่ออกแบบเป็นพิเศษให้สามารถยิงได้จากระยะไกล,สามารถเรียกได้ว่านี่คือปืนใหญ่รูนก็ว่าได้.

ยกตัวอย่าง การต่อสู้กับบุตรแห่งชีวิต,ไม่อาจเข้าใกล้ง่าย ๆ,ร่างกายก็แข็งกว่าปรกติ,พลังชีวิตก็มหาศาล,ไม่อาจสังหารง่าย ๆ,การใช้ปืนใหญ่รูนถือว่าเหมาะที่สุดแล้ว.

ซูเห่าทำการหล่อลูกปืนใหญ่พร้อมกับสลักรูน“สั่นสะเทือนขั้นสอง” “หมุนวนขั้นสอง” “ล่มสลายขั้นสอง”

รูนอักขระทั้งสามนี้ซูเห่าได้ทดสอบแล้ว,พบว่าเป็นรูนอักขระที่มีผลกระทบกับมนุษย์เกราะมากที่สุด.

ขอเพียงกระสุนเจาะเข้าไปในร่างกายของอีกฝ่าย,รูนทั้งสามจะทำลายทั้งเกราะและเนื้อไปพร้อม ๆ กัน,เป็นการทำลายในระดับโครงสร้าง,ไม่อาจฟื้นฟูได้โดยง่ายและยังผลาญพลังชีวิตอีกฝ่ายจำนวนมากด้วย.

ถึงแม้นว่าลำดับมนุษย์เกราะจะมีพลังฟื้นฟูที่แข็งแกร่ง,ทว่าพลังทำลายล้างจากรูนทั้งสามนั้นก็เกินกว่าพลังฟื้นฟู.

ซูเห่ามั่นใจว่า,ด้วยพลังของรูนทั้งสาม,จะทำให้บุตรแห่งชีวิต,อยู่ในสภาพปางตายได้เลย.

ซูเห่าใส่กระสุนปืนใหญ่เข้าไป.

ถ่ายพลังจิงซีกระตุ้นเปิดอักขระเจาะเกราะขั้นสอง,อักขระแข็งขั้นสอง,และรูนบนหัวกระสุนทั้งสาม.

จากระยะดังกล่าวนี้,เขาได้เล็งไปยังอกของบุตรแห่งชีวิต.

คำนวณวิถีกระสุนและแรงลมโดยเสี่ยวกวง.

สาม,สอง หนึ่ง!

ห้าอักขระรูนปะทุขั้นสอง เปิดใช้งาน.

“ตูมมมมมมมมม-”

ราวกับเสียงสายฟ้าคำราม.

ร่างกายของซูเห่าที่ถูกผลักถอยออกมาหลายก้าว.

ในเวลานั้นบุตรแห่งชีวิตจี้ที่ถูกกระสุนปืนกระแทกเข้าที่หน้าอกทันที.

กระสุนเจาะทะลวงเกราะเพชรของบุตรแห่งชีวิตจี้,หมุนวนเข้าไปด้านใน.

รูนสามตัวด้านในทำงานในทันที.

บุตรแห่งชีวิต,จี้ แม้นว่าร่างกายจะห้อมด้วยเกราะเพชร,ทว่าด้วยพลังของรูนทั้งสาม,ก็ไร้ซึ่งพลังต่อต้าน,ร่างกายทั้งหมดของเขากลายเป็นเนื้อบดพังทลายลงแทบจะทันที.

บุตรแห่งชีวิตจี้,พลังชีวิตหดหายไปอย่างรวดเร็ว.

ด้วยหัวกระสุนสามรูนอักขระ,ดูเหมือนว่าจะทำให้เขาคำนวนผิดพลาดเล็กน้อย...

ซูเห่าคาดเดาว่ากระสุนจะเจาะร่างอีกฝ่าย,ด้วยรูนอักขระทั้งสามจะทำให้หน้าอกเป็นรูไม่อาจฟื้นฟูเหลือเพียงแค่ศีรษะและขา,สูญเสียพลังงาน,และมีโอกาสซ่อมแซมชิ้นส่วนร่างกายกลับมาช้า ๆ.

แต่สิ่งที่ไม่คาดคิด,ไม่เป็นไปตามที่ซูเห่าประมาณการเอาไว้เลย,บุตรแห่งชีวิตจี้ที่ตกใจ,แม้นว่าเกราะเพชรของเขาจะทรงพลังทว่ากับไม่อาจต้านกระสุนปืนมันบดขยี้ทุกสิ่งทุกอย่างทั้งเกราะและเลือดเนื้อเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นเศษเนื้อและสลายหายไปทั้งหมด.

รวมทั้งศีรษะและแขนขาด้วย.

ตายสนิทจนไม่อาจตายได้อีกแล้ว.

เป็นการสังหารที่ง่ายเกินกว่าที่ซูเห่าจะคาดเดา.

ทันใดนั้นซูเห่าก็เข้าใจได้ว่า มนุษย์กลายพันธ์ขั้นสูงก็สังหารไม่ยาก,ตราบเท่าที่สามารถโจมตีเข้าเป้าด้วยพลังโจมตีที่ร้ายแรง.

ซูเห่าเก็บปืนใหญ่,จากนั้นก็นำศพของบุตรแห่งชีวิตซิว,บุตรแห่งความมั่นคง เยว่อีและบุตรแห่งความเงียบฉางซี จากนั้นก็มองไปรอบ ๆ,แล้วพยักหน้ารับ“เสียหายไม่มาก! อยู่ในขอบเขตที่ควบคุมได้!”

สำหรับเรื่องที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้,ซูเห่าไม่ได้คิด.

เขาใช้เขตแดนสายฟ้าไม่ได้เพื่อสังหารผู้คน,เป้าหมายของเขาก็เพื่อให้ได้เนื้อ,แต่ไม่ได้ต้องการกวาดล้างใครเลย.

มันเป็นพวกเขาเองที่ชำระความแค้นกันและกัน,ไม่ได้เกี่ยวกับซูเห่า,เขาไม่คิดจะยุ่งตั้งแต่แรก,ทว่าเขาก็คอยมองดูอยู่เงียบ ๆ หวังให้บุตรแห่งชีวิตซิว,บุตรแห่งความมั่นคงเยว่อีและบุตรแห่งความเงียบฉางซีต่อสู้กัน,ในพื้นที่เล็ก ๆ.

ทว่าหลังจากนั้นไม่คาดคิดว่าจะมีบุตรแห่งชีวิตอีกคน ที่ต้องการสร้างความเสียหายขนาดใหญ่ขึ้น,เป็นการกระทำที่โง่เขลามาก,ไม่เกี่ยวกับความแค้นของตัวเองเลยด้วยซ้ำ.

ซูเห่าจึงไม่ลังเลก้าวออกไปปลิดชีพอีกฝ่ายไปโดยตรง.

ส่วนศพของพวกเขา,แน่นอนว่าต้องกลายเป็นวัตถุดิบของเขา.

การมาครั้งนี้เก็บเกี่ยวได้ไม่ธรรมดาเลย,เขาได้ขั้นเจ็ดของมนุษย์กลายพันธ์ บุตรแห่งชีวิต,บุตรแห่งความมั่นคง,บุตรแห่งความเงียบและบุตรแห่งแสง สี่ในแปดลำดับ.

อย่างไรก็ตามขั้นเจ็ดของเมืองขนาดใหญ่ตกตายกันทั้งหมดไปเช่นนี้,ไม่ใช่สิ่งที่ซูเห่าต้องการให้เป็นเลย.

ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแต่ไม่เที่ยงคาดเดาไม่ได้,คงมีเพียงแค่ต้องรักษาจิตใจให้สุขุมเอาไว้เท่านั้น.

ซูเห่าที่ออกมานอกเมือง,พร้อมกับเก็บศพบุตรแห่งแสงที่ซ่อนไว้,จากนั้นก็บินขึ้นสู่ท้องฟ้า,หายไปอย่างรวดเร็ว.

......

หลังจากที่ซูเห่าไปแล้ว,จัตุรัสเมืองฮุ่ยหยางก็ไร้ผู้คน,เวลาเดียวกันก็มีมนุษย์กลายพันธ์ขั้นหกที่ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นออกมาสำรวจสถานการณ์.

พวกเขารู้ดี,บางทีอาจจะมีโอกาสได้ยกระดับเป็นขั้นเจ็ด,ขอเพียงมีโชคเพียงพอ,อาจจะได้รับชิ้นส่วนเนื้อหลงเหลือ,สามารถนำมาวิวัฒนาการได้.

ทว่าขณะที่พวกเขามาถึง,กับไม่พบสิ่งใดแล้ว,พื้นที่รอบ ๆ เต็มไปด้วยเศษซากปรักหักพัง ว่างเปล่า,มีศพของจักรพรรดิปฐพีห้าร่างเหลืออยู่,ส่วนเนื้อของขั้นเจ็ดนั้นอยู่ที่ใหนกัน?

เป็นความจริง,มนุษย์กลายพันธ์ขั้นเจ็ดนั้นไม่ตายง่าย ๆ,ทว่าสำหรับมนุษย์กลายพันธ์ขั้นหกนั้นจำต้องรอคอยอย่างอดทน.

อย่างไรก็ตามเนื้อของจักรพรรดิปฐพีห้าศพ,การได้กินคำหนึ่ง,ก็เพิ่มพลังได้จำนวนมากเช่นกัน.

สิ่งที่พวกเขาไม่รู้เนื้อของขั้นเจ็ดนั้น,ถูกซูเห่านำไปหมดแล้ว,ถึงจะรอนานกว่านี้,ก็ไม่มีทางได้รับ.

เว้นแต่จะมีมนุษย์กลายพันธ์ขั้นเจ็ดจากเมืองอื่น ส่งเนื้อมาให้กับพวกเขาเอง.

กลับมายังเมืองซือหลิน,ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใหญ่อะไร,ไม่มีใครรู้ว่าหลายวันมานี้,ซูเห่าได้ไปเก็บเนื้อมนุษย์กลายพันธ์ขั้นเจ็ดมาจากเมืองใหญ่.

หลังจากที่ซูเห่ากลับมายังห้องทดลอง,เขาก็ไม่ไปใหน,เขาศึกษาร่างของมนุษย์กลายพันธ์ขั้นเจ็ดทันที,ต้องการที่จะไขความลับของมนุษย์กลายพันธ์ขั้นเจ็ดโดยเร็ว,ซึ่งซูเห่าพบว่ามนุษย์กลายพันธ์ขั้นเจ็ดนั้นมียีนที่แปลกประหลาด.

“ยีนทั้งหมดเป็นการรวมตัวของทุกขั้นของลำดับนั้น ๆ อย่างงั้นรึ?”

ความแตกต่างที่พบ,ทำให้ซูเห่าประหลาดใจเป็นอย่างมาก.

การวิวัฒนาการจนมาถึงขอบเขตจักรพรรดิปฐพี,เส้นยีน ไม่มีการเปลี่ยนแปลง,สิ่งที่เปลี่ยนแปลงก็คือแต่ละขั้นจะมีชิ้นส่วนยีนใหม่ที่เพิ่มเข้ามา.

ชิ้นส่วนยีนใหม่ที่เพิ่มขึ้นมานี้จะทำให้มนุษย์กลายพันธ์แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ.

ภายในพื้นที่พินบอล,ซูเห่าเฝ้าสังเกต,พลางเอ่ยพึมพำ“ยีนขั้นเจ็ดไม่ได้ชิ้นส่วนยีนใหม่เข้ามา,ทว่าเป็นการแสดงออกของชิ้นส่วนจากลำดับก่อนหน้านี้,ควรจะเรียกว่า,เป็นการผสานกันของยีนจากทุกขั้นวิวัฒนาการ อย่างงั้นรึ?”

จากนั้นซูเห่าก็ครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่งขึ้นมาเช่นกัน.

เกี่ยวกับตำนานของจูเห่าเหริน,ว่าลำดับที่เหนือกว่าขั้นเจ็ดมนุษย์กลายพันธ์,ขอบเขตที่ถูกเรียกว่าพระเจ้า.

“หากขั้นเจ็ดคือการผสานกันของทุกขั้นในลำดับวิวัฒนาการนั้น ๆ,เช่นนั้นการวิวัฒนาการเป็นพระเจ้าล่ะ?”

ซูเห่าที่รู้สึกสนใจขึ้นมา,ตลอดจนพบกับทิศทางในการวิจัยทดลองต่อไป.

ความเป็นจริง,เขาคิดว่าขอบเขตในตำนานเช่น พระเจ้าอาจจะมีอยู่จริง.

ตามความเห็นของไกลี่,พระเจ้าไม่มีจริง,ทว่าซูเห่าคิดว่าคำพูดของไกลี่ไม่จำเป็นต้องถูกต้อง,พระเจ้าในความคิดของไกลี่และซูเห่านั้นแตกต่างกันไป.

ดังนั้น,ความเป็นไปได้,เป้าหมายของแต่ละคนย่อมต่างกันออกไป.

ซูเห่าเผยยิ้มอย่างคาดหวัง.

“เปลี่ยนเป็นบุตรแห่งชีวิตก่อน!”

“จากนั้น...ก็ค้นหาบุตรแห่งฆาตกรรมแล้วขจัดปัญหานั่นไปซะ!”

“ต่อมาก็รวบรวมยีนขั้นเจ็ดของลำดับอื่น ๆ ที่ยังไม่มี!”

“ท้ายที่สุด,ก็ทดลองกลายเป็นพระเจ้า!”

“มั่นใจได้เลย!”