เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 182 The opportunity came

Chapter 182 The opportunity came

Chapter 182 The opportunity came


机会来了

ซูเห่าที่เฝ้ามองการเคลื่อนไหวบุตรแห่งชีวิต.

ขณะหลับตารอคอยวันพรุ่งนี้,เขาก็ลืมตาขึ้นมาทันที.

“มีบางคนกำลังวิวัฒนาการ?”

สัมผัสบุตรแห่งชีวิตมีมนุษย์กลายพันธ์ขั้นหกคนหนึ่งที่กำลังวิวัฒนาการอยู่ใกล้ ๆ,ทว่าสิ่งที่แปลก คือไม่เห็นบุตรแห่งชีวิตตอบสนองใด ๆ.

เขาพบว่ามนุษย์กลายพันธ์ขั้นหก,จิงซีกำลังเปลี่ยนไป,กำลังวิวัฒนาการไม่ผิดอย่างแน่นอน.

“บุตรแห่งชีวิตถูกควบคุมอยู่อย่างงั้นรึ?”

ไม่น่าเป็นไปได้,ถึงเป็นไปได้ก็ไม่ควรเป็นเช่นนี้.

บุตรแห่งชีวิตมีชีวิตจนถึงปูนนี้,ย่อมผ่านประสบการณ์มาอย่างโชกโชน,พรุ่งนี้,เป็นงานเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงครั้งใหญ่,บุตรแห่งชีวิตย่อมสัมผัสได้ถึงการรวมตัวของจักรพรรดิปฐพีจำนวนมาก,ไม่ต้องเอ่ยถึงก่อนหน้านี้,บุตรแห่งแสงถูกลักพาตัวไป,ซ้ำยังไม่เห็นร่องรอยใด ๆ,ด้วยสถานการณ์เวลานี้,หากไม่ป้องกัน,หรือควบคุมเอาไว้,เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะอยู่มาจนถึงเวลานี้.

ซูเห่าที่ครุ่นคิด,คาดเดา“บุตรแห่งแสงหายไป,ทำให้บุตรแห่งชีวิตต้องเพิ่มมนุษย์กลายพันธ์ขั้นเจ็ดขึ้นมา,เพราะกังวลว่าจะเกิดเหตุไม่คาดคิด,จึงตัดสินใจเลือกผู้สืบทอดด้วยตัวเอง.”

เมื่อคิดโดยระเอียดแล้ว,ซูเห่าก็ไม่สนใจแต่อย่างใด,ทว่าเตรียมตัวให้พร้อมในวันพรุ่งนี้,ถึงเขาจะเป็นมนุษย์กลายพันธ์ที่ทรงพลัง,ทว่าหากไม่พักผ่อนก็ไม่ใช่เรื่องดีนัก.

สำหรับเขา,คนในเมืองนี้จะทำอะไร,หาใช่เรื่องสำคัญ,สิ่งที่เขาต้องการนั้นง่ายมาก,เนื้อของบุตรแห่งชีวิต,นอกจากนี้ก็เลี่ยงการต่อสู้ที่รุนแรงให้มากที่สุด,เพื่อไม่ให้คนทั่วไปได้รับผลกระทบจากการกระทำของเขา.

เมื่อเขาสามารถหาวิธีเข้าใกล้บุตรแห่งชีวิตได้แล้ว,ควบคุมตัว,เฉือนเนื้อแล้ววิ่งหนี! ด้วยความเร็วของเขา,ฝ่ายตรงข้ามไม่มีใครตามทันแน่,และจะไม่เกิดการต่อสู้ใด ๆ เกิดขึ้น.

....

อีกกลุ่มหนึ่งปรากฏคนสองคนที่นั่งจ้องมองหน้ากันและกัน,ดูผิวเผินเหมือนเป็นกันเอง,ทว่าทั้งสองกับดูระมัดระวังกันและกัน.

ทั้งสองก็คือขั้นเจ็ด อีกสองคนในเมืองฮุยหยาง ซึ่งก็คือ ลำดับเจ็ดของมนุษย์ปั่น,บุตรแห่งความมั่นคง ฉางซี,และขั้นเจ็ดของลำดับมนุษย์ความเร็ว,บุตรแห่งความเงียบ เยว่อี.

ขั้นห้าลำดับมนุษย์ความเร็ว ราชาพุ่งยิง,หรือ ขั้นห้าของมนุษย์ปั่น,ราชาควบคุม, พวกเขาจะถูกกำราบโดยสายโลหิตจากขั้นที่เหนือกว่า,ทว่าหากก้าวไปถึงขั้นหก,การกดขี่ทางสายโลหิตก็จะหายไป กล่าวได้ว่าขั้นหกและขั้นเจ็ดนั้นแทบจะอยู่ในระดับที่ใกล้เคียงกัน.

ขั้นหกของมนุษย์กลายพันธ์ที่มีเขตแดนเป็นของตัวเองแต่ก็ไม่สมบูรณ์เท่ากับขั้นเจ็ด, ยกตัวอย่างขั้นเจ็ดของลำดับมนุษย์กลายพันธ์,บุตรแห่งความเงียบ,ที่สร้างเขตแดนสมบูรณ์,คมด้ายของบุตรแห่งความเงียบนั้นแหลมคมผสานเข้ากับอากาศจนสามารถขึงไว้บนอากาศได้โดยตรง,ไม่มีใครสามารถตัดขาดได้,นอกจากนี้ร่างกายของบุตรแห่งความเงียบยังสามารถผสานร่างเข้ากับสภาพแวดล้อมดีอีกด้วย.

โดยเฉพาะทักษะ จิงซีเสียดทาน,การสังหารจึงไม่ใช่เรื่องง่าย,กระทั่งการลอบโจมตีก็ด้วย.

บุตรแห่งความเงียบ,ฉางซี,เป็นชายวัยกลางคนที่ผอมสูง,แก้มตอบมีโหนกยื่นออกมา,ดวงตาที่เป็นบุบลึกเข้าไป,ราวกับว่าไม่ได้นอนมานับปีแล้ว,ยกถ้วยน้ำชาขึ้นจิบ.

บุตรแห่งความมั่นคง,เยว่อี,ร่างกายที่คอหดกระดูกไหปลาร้ายกสูง,มีผมที่มัดไว้อย่างเรียบร้อย,ดวงตาแหลมคมน่าเกรงขาม.

หลังจากเงียบไปชั่วขณะ,บุตรแห่งความเงียบฉางซีก็เอ่ยออกมาช้า ๆ“บุตรแห่งความมั่นคง,ตอนนี้บุตรแห่งแสงถูกมนุษย์เกราะจับตัวไป,เป็นไปได้ว่าคงโชคร้ายมากกว่าโชคดี,พวกเรากำลังเสียกำลังเสริมบุตรแห่งแสงไปแล้ว,เจ้ามีวิธีการป้องกันอย่างไร,แผนการพรุ่งนี้ยังปล่อยให้เป็นไปตามปรกติหรือไม่?”

บุตรแห่งความมั่นคงเยว่อีเอ่ยออกมเล็กน้อย“หากเจ้าลงมือในวันพรุ่งนี้คิดว่าจะมีโอกาสได้เข้าไปกุดศีรษะบุตรแห่งชีวิตได้อีกรึ?.”

บุตรแห่งความเงียบที่หัวเราะเอ่ยออกมาว่า“ข้ารู้ว่าเจ้าเองก็ต้องการสังหารเจ้าแก่นั่นเหมือนกัน,บุตรแห่งความมั่นคง,ข้าเพียงแค่ต้องการถาม,การจะร่วมมือกันนั้น,ข้าต้องการเห็นทัศนคติของเจ้าก่อน,ไม่เช่นนั้นคนอื่น ๆ คงไม่มีใครรู้สึกดี.”

บุตรแห่งความมั่นคง,เยว่อีที่เอ่ยอย่างไม่แยแส“โอกาสสุดท้ายคือพรุ่งนี้,หลังจากจบงานเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงครั้งใหญ่,บุตรแห่งชีวิตจะเลือกผู้สืบทอดคนใหม่,ช่วงระยะเวลา,ขณะเขาส่งเนื้อให้ผู้สืบทอด,พวกเราก็สังหารเขา,ชิงศพมา,สังหารผู้สืบทอดบุตรแห่งชีวิตซะ.”

บุตรแห่งความเงียบฉางซีที่เอียงคอเอ่ยออกมาว่า“ไม่มีปัญหา,อย่างไรก็ตาม,พวกเราขาดผู้ช่วย บุตรแห่งแสงไปแล้ว,นอกจากนี้ยังมีเจ้ามนุษย์เกราะที่ยังไม่ปรากฏนั่นอีก,บุตรแห่งความมั่นคง,เจ้ามั่นใจอย่างงั้นรึ?”

บุตรแห่งความมั่นคง,เยว่อีเอ่ยออกมาเล็กน้อย“ไม่! อย่างไรก็ตามข้าคิดว่ามีโอกาสสำเร็จ 80% นอกจากนี้ข้าสงสัยว่าเจ้ามนุษย์เกราะนั่นก็คือบุตรแห่งชีวิตปลอมตัวมา.”

บุตรแห่งความเงียบฉางซีแค่นเสียง“80% อย่างงั้นรึ? เจ้าไม่ประเมินเขาต่ำไปรึ?!”

บุตรแห่งความมั่นคง,เยว่อีเอ่ย“ข้าสามารถนำจักรพรรดิปฐพีจากภายนอกเข้ามาช่วยได้ห้าคน.”

บุตรแห่งความเงียบฉางซี เอ่ย“เช่นนั้นก็จัดการตามที่เจ้าเอ่ย!”

จากนั้นเขาก็เตะกล่องด้านหน้า,ด้านในมีโซ่ผลึกใสอยู่,บุตรแห่งความเงียบเผยยิ้ม“นี่คือโซ่เพชรที่เจ้าต้องการ!”

บุตรแห่งความมั่นคงเยว่อี แทบมองไม่เห็นการเคลื่อนไหว,โซ่เพชรก็มาอยู่ในแขนแล้ว,ก่อนที่เขาจะสะบัดมือ โซ่ที่รัดพันไปบนร่างก็หายไปทันที “ข้าไปก่อน!”

จากนั้นบุตรแห่งความมั่นคงเยว่อีก็เริ่มสะลายละลายไปกับอากาศ,เห็นชัดเจนว่านี่ไม่ใช่ร่างต้นของเขา,เป็นหนึ่งในร่างโคลนด้ายของเขาเท่านั้น.

บุตรแห่งความเงียบฉางซีที่กระทืบพื้น,ยักไหล่,อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นหัวเราะเสียงดัง.

......

เช้าวันถัดมา,แทบทุกครัวเรือนได้เริ่มพิธีกรรมงานเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง.

แก๊งที่ใหญ่ที่สุดของเมือง,ที่ร่วมมือกันจัดงานเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงจัดขึ้นที่จัตุรัสกลางเมือง,ซึ่งมีผู้คนมากมายที่คราคร่ำมารวมตัวกัน.

ส่วนซูเห่าได้แฝงตัวไปในฝูงชน,เขาแหวกผู้คนเข้าไปอยู่ในตำแหน่งใกล้ ๆ ใจกลาง.

ในความเป็นจริง,เหล่าผู้ควบคุมงานนั้นได้กันคนทั่วไปให้ออกมาอยู่ห่าง ๆ.

ส่วนซูเห่าที่มีรูปร่างหน้าตาหล่อเหล่าดูเจิดจรัส,ผู้คนมากมายต่างก็คิดว่าเขาเป็นบุตรของผู้มีอิทธิพลใหญ่,คาดไม่ถึงว่าจะมีผู้คนเปิดทางให้กับเขาโดยอัตโนมัติ.

สองวันมานี้ซูเห่าที่ตะเวนไปทั่วเมืองฮุยหยาง,มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เขาเข้าใจ,รูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาสง่างามนั้นสำคัญขนาดใหน,ไม่คาดคิดว่าการที่เกิดใหม่ในร่างหล่อเหล่านี้จะมีประโยชน์อยู่ไม่น้อย.

ยิ่งเติบโตก็ยิ่งหล่อเหลา,บางทีความหล่อที่เขามี คงทำให้เขามีโอกาสมีชีวิตยาวนานมากขึ้น 10 % ก็เป็นได้.

มนุษย์กลายพันธ์ขั้นเจ็ดอีกสามคนได้ปรากฏขึ้น,ทว่าตำแหน่งของบุตรแห่งแสงนั้นว่างเปล่า,ถูกแทนที่ด้วยมนุษย์กลายพันธ์ขั้นหกผู้หนึ่ง.

ไม่,ควรจะบอกว่ามนุษย์กลายพันธ์ขั้นเจ็ดสี่คน,เพราะเมื่อคืนมีบุตรแห่งชีวิตขั้นเจ็ดอีกคนที่เพิ่งวิวัฒนาการสำเร็จ,ทว่าสำหรับคนนอกนั้นคงมีเพียงซูเห่าเท่านั้นที่รู้.

พิธีการเริ่มดำเนินไป,เป็นพิธีการที่น่าปวดหัว,ซูเห่ารู้สึกดวงตาพร่ามัวไปเหมือนกัน.

อย่างไรก็ตามเขาเข้าใจว่า,พิธีการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงนี้,เป็นการแสดงความจริงใจของมนุษย์ผู้ต่ำต้อที่ยแสดงความเคารพต่อเทพเจ้า.

ซูเห่าที่กวาดตามองรอบ ๆ,แสร้งว่าเป็นคนที่สนใจพิธีการเป็นอย่างมาก,ที่จริงเขากำลังจ้องมองหาโอกาสที่จะลงมือโจมตีต่างหาก.

ด้วยเขตแดนสายฟ้าขั้นสอง,ที่เขาเตรียมการเอาไว้,เหล่ามนุษย์กลายพันธ์ระดับสูงจะไม่มีใครสามารถต้านทานได้.

อย่างไรก็ตามซูเห่ายังไม่ลงมือ,เพราะคิดว่างานเทศกาลเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงนั้นเป็นเทศกาลที่ผู้คนมากมายรอคอยมานาน,เขาไม่คิดที่จะทำลายพิธีศักดิ์สิทธิ์ของคนอื่น,ปรกติเขาก็ไม่ใช่คนกักฬระอยู่แล้ว.

อย่างไรก็ตามถึงซูเห่าไม่คิดที่จะลงมือ,ทว่าก็มีคนอื่นที่วางแผนไว้ก่อนแล้ว.

ในเวลานั้นบุตรแห่งชีวิต ซิวที่คุกเข่าลงบนพื้นก้มศีรษะเพื่อบูชาเทพ,ทันใดนั้นก็ปรากฏด้ายจำนวนมากปรากฏขึ้นผูกรั้งร่างกายเขาเอาไว้ทันที.

ทว่าบุตรแห่งชีวิตไม่มีใครรู้ว่าร่างกายของเขานั้นปกคลุมด้วยเกราะเพชรวับวาว,ไม่ว่าด้ายจะมัดรั้งร่างกายเขาแน่น,ทว่าไม่อาจตัดเกราะเพชรเข้าไปได้.

แม้นว่าจะคาดเดาเอาไว้ก่อนแล้ว,ทว่าเมื่อเกิดขึ้นจริง,ก็ทำให้บุตรแห่งชีวิต,ซิวโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก,แม้แต่คำรามลั่น“บุตรแห่งความมั่นคง,เจ้ากล้าอย่างงั้นรึ?”

การเปลี่ยนแปลงที่คาดไม่ถึง,ทำให้คนทั่วไปร้องตะโกนด้วยความตกใจ,แม้แต่เริ่มหนีตายกันจ้าระหวั่น,ตามประสบการณ์ของพวกเขา,เมื่อมนุษย์กลายพันธ์เริ่มต่อสู้กัน,พวกเขาจะต้องหนีออกไปให้เร็วที่สุด.

ส่วนมนุษย์กลายพันธ์ขั้นต่ำเองก็หนีไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน,การต่อสู้ของสุดยอดฝีมือ,ใครอยู่ก็มีแต่ตาย,บางทีลูกหลานของพวกเขาอาจจะคงรั้งอยู่,ทว่าพวกเขาคนนอกใครจะรอความตายอยู่ที่นี่กัน.

ซูเห่าที่ดวงตาเป็นประกาย,โอกาสของเขามาแล้วเช่นกัน.

จบบทที่ Chapter 182 The opportunity came

คัดลอกลิงก์แล้ว