Chapter 145 rune/symbol writing domain

符文领域

นับตั้งแต่ยืนยันได้ว่าช่วงระยะเวลาวิวัฒนาการสถานะสอง,สามารถปลุกทักษะใหม่ขึ้นมาได้,ทำให้ซูเห่าวางแผนในการวิวัฒนาการเป็นราชาเกราะเหล็กให้พร้อมที่สุด.

เริ่มต้นลำดับมนุษย์เกราะที่โดดเด่นเรื่องพลังป้องกัน,ทว่ากับเหมาะที่จะใช้รูนอักขระมากที่สุดแล้ว.

เพราะความสามารถดังกล่าวนี้,ความตั้งใจเริ่มต้นของเขาก็คือการสร้างรูนอักขระให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นเรื่อย ๆ,แม้แต่ก้าวไปสู่เส้นทางของวิวัฒนาการ,ที่เข้าคู่กับการสร้างรูนอักขระ,หรือกำเนิดรูนอักขระขึ้นเองตามธรรมชาติ

อย่างไรก็ตามหลังจากรู้ว่าราชาเกราะเหล็กที่มีทักษะ“เลือดเนื้อกลมกลืน” ซูเห่าก็ระมัดระวังในการวิวัฒนาการเป็นราชาเกราะเหล็กขึ้นไปอีก.

เลือดเนื้อกลมกลืนหมายความว่าอย่างไร?

ความสามารถของราชาเกราะเหล็กที่สามารถสร้างเขตแดนโจมตีและป้องกันอิสระ,กล่าวได้ว่าสามารถเปลี่ยนสภาพแวดล้อมรอบ ๆ ให้กับเป็นดินแดนไร้เทียมทาน,ไม่มีใครสามารถสังหารเขาได้โดยง่าย.

อย่างไรก็ตาม,สำหรับซูเห่า,เขาไม่ได้คิดเพียงเท่านั้น,สิ่งที่เขาคิดเวลานี้คือ,อาณาเขตรูนอักขระ.

ในพื้นที่จิงซีของเขา,คือโลกของเขา,ที่เขาตัดสินมันด้วยตัวเขาเอง.

เขาสามารถสร้างเขตแดนเปลวเพลิง,ซึ่งเป็นพื้นที่ความร้อนสูง,เขตแดนแสง,เขตแดนความมืด,เขตแดนความตาย,แม้แต่เขตแดนสนามพลังแรงโน้มถ่วง,ภายในเขตแดนดังกล่าวไม่มีศัตรูคนใหนสามารถหยุดเขาได้.

นี่คือเขตแดนที่เต็มไปด้วยการโจมตีที่ทรงพลัง,และยังสามารถรักษาได้ด้วย,ด้วยความสามารถนี้จะทำให้เขาสามารถช่วยสนับสนุนพันธมิตรของเขาได้,หรือแม้แต่ช่วยรักษาอีกฝ่ายในระยะไกลอีกด้วย.

ขอเพียงทุกอย่างเป็นไปตามแผนการของเขา,เขาก็จะมีเขตแดนที่ไร้เทียมทาน,ทั้งการโจมตีและการป้องกัน.

ไม่มีใครเทียบกับเขาได้แล้ว.

บางที,แม้แต่มนุษย์กลายพันธ์ขั้นเจ็ด,ก็อาจร่วงได้หากก้าวเข้ามาในเขตแดนของเขา.

จากการสอบถามหยาซาน,ขนาดของเขตแดนนั้นขึ้นอยู่กับความหนาแน่นของจิงซี,แล้วจิงซีที่เขามีเวลานี้,จะมีรัศมีความกว้างขนาดใหนกัน?

ซูเห่าที่ทำได้แค่รอ,นอกจากนี้,เมื่อวิวัฒนาการเป็นราชาเกราะเหล็ก,จิงซีของเขาก็จะยกระดับไปอีกขั้นด้วยเช่นกัน.

“ไม่เพียงแค่เขตแดนกลมกลืน,หากเป็นไปตามแผน,หากข้าเข้าใจวิธีการอย่างชัดแจ้ง,ขณะอยู่ในขั้นตอนวิวัฒนาการสถานะสอง,ข้าย่อมสามารถเปิดใช้งานทักษะนี้ได้แน่.”

ซูเห่าที่วางแผนในใจ.

“จากข้อมูลที่ได้จากหยาซาน,เป้าหมายของโลหะกลืนกิน,หากทำให้โลหะแข็งขึ้นเท่าไหร่,การกลืนกินก็มีโอกาสล้มเหลวมากขึ้นเท่านั้น,ดังนั้นในสภาพปรกติทั่วไปเขาจะทำให้มันอ่อนนุ่มเหมือนกับดินโคลนจากนั้น....”

พริบตานั้นซูเห่าที่ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้.

เรื่องแรก,เขตแดนกลืนกินสามารถกลืนกินสิ่งมีชีวิตได้หรือไม่?

อย่างที่สอง,บนท้องฟ้า,อากาศถือว่าเป็นสสารอย่างหนึ่ง,สามารถกลืนกินได้หรือไม่?

อย่างที่สาม,การกระจายเซลล์ที่ส่งออกไป,สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้หรือไม่?

หากสามารถทำได้ทั้งสามข้อ,ซูเห่าสามารถที่จะเปิดใช้งานทักษะใหม่ทั้งสามได้เลยเช่นทักษะ“ควบคุมหุ่นเชิด” “ทักษะควบคุมอากาศ” อย่างที่สาม“ส่วนประกอบร่างกาย”

หลังจากได้หัวข้อในการกระตุ้นเปิดทักษะ,ซูเห่าก็เข้าไปในห้องทดลอง,นำเนื้อราชาเกราะเหล็กออกมากลืนกินอย่างไม่ลังเล.

ไม่จำเป็นต้องเข้าไปในพื้นที่พินบอล,ทว่ารอคอยนิ่ง ๆ ให้ร่างกายวิวัฒนาการอัตโนมัติ.

พื้นที่พินบอล ทำการบันทึกทุกสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่แล้ว,รอคอยให้วิวัฒนาการสมบูรณ์,จากนั้นค่อยตรวจสอบก็ยังไม่สาย.

เพียงไม่นาน,ร่างกายของเขาก็พลุ้งพล่านขึ้นมา,จากนั้นความง่วงก็โจมตีเข้ามาอย่างรุนแรง.

ทำไมทุกครั้งที่วิวัฒนาการจะต้องนอนหลับ,ซูเห่าได้ศึกษามาก่อนหน้านี้แล้ว.

สิ่งมีชีวิตที่ตื่นตัวและดำเนินกิจกรรมเป็นปรกตินั้น,จะทำให้DNA ได้รับความเสียหายไปด้วย,ทว่าเมื่อหลับลงไป,ก็จะมีการะบวนการสร้างโปรตีนสองตัว RAD52 และKU80 เพื่อฟื้นฟูส่วนที่เสียหายของ DNA

ด้วยเหตุนี้หากว่าสิ่งมีชีวิตนอนหลับไม่เพียงพอก็จะไม่สามารถฟื้นฟูชิ้นส่วน DNA ที่เสียหายได้เพียงพอ,ซึ่งจะทำให้แก่ชราเร็ว,แม้แต่อายุของเซลล์อายุลดลง.

ดังนั้นการนอนหลับจึงเป็นสิ่งสำคัญ,เพียงแค่การกินดื่มยังไม่เพียงพอ,จะต้องนอนหลับให้ถึงเกณฑ์ด้วย!

กล่าวได้ว่าคนที่ซื้อเตียงที่หรูราคาแพง,นอนหลับได้สนิทและสบาย.

จะทำให้ร่างกายแข็งแรง!

......

หลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมง,ซูเห่าก็ตื่นขึ้นมา,เขาเริ่มตรวจสอบสถานะร่างกายของเขา.

เอ๊ะ!!

จิงซีที่ใช้มากกว่าก่อนหน้านี้มาก,ทว่าจำนวนดังกล่าวก็ไม่นับว่าเป็นปัญหา.

ร่างกายของเขาที่เผยความหิวออกมาอย่างบ้าคลั่ง,ราวกับว่าไม่ได้กินอาหารมาหลายวันแล้ว.

ความสูงของเขาเพิ่มขึ้น 10 เซนติเมตร,กล่าวได้ว่ามีความสูงเกือบสองเมตรแล้ว,ความสูงที่เพิ่มขึ้นมาก,ทำให้บรรยากาศรอบ ๆ ดูแตกต่างออกไป.

นอกจากนี้ร่างกายทุกส่วนที่ราวกับว่ามันขยายยกระดับขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง.

“ทดสอบแปลงร่างเป็นราชาเกราะเหล็ก!”

ในเวลาต่อมา,ร่างกายของซูเห่าที่เหมือนกับบอลลูนถูกสูบลม,มันขยายออกไปอย่างรวดเร็ว.

ผิวกายดำเงา,เกราะที่ดูหนาเหมือนกับแผ่นเหล็กปรากฏขึ้น,ปกคลุมไปทั่วร่าง,มีเพียงแค่ปากจมูกและหูที่เหลืออยู่.

หลังจากเติบโตจนสุด,รูปร่างก็เริ่มบิดเบี้ยวกลายเป็นรูปลักษณ์ที่เห็นเป็นเค้าโครงที่ชัดเจนขึ้น.

เกราะคอ,เกราะอก,เกราะไหล่และเกราะแขน...

เกราะโลหะที่ปกคลุมไปทั่วร่าง.

ลวดลายและเคล้าโครงเหล่านี้เหมือนกับกันดั้ม ชัด ๆ!

รูปลักษณ์ของซูเห่าและหยาซานนั้นแตกต่างกันมาก,เพราะกระบวนการเปลี่ยนแปลงร่างกายของซูเห่านั้นได้รับอิทธิพลจากความคิดของเขาชี้นำด้วย.

ซึ่งแน่นอนว่าอิทธิพลความคิดของเขาก็คือ สง่างาม.

กล่าวได้ว่าเพียงแค่ร่างแปลงของเขาก็เพียงพอให้ศัตรูตื่นตะลึงตาค้างแล้ว.

ส่วนร่างแปลงของหยาซานนั้นเป็นไปตามสันชาติญาณ,ไม่อาจบอกได้ว่ามันดูตลกเทอะทะซะทีเดียว,แต่ดูยังไงก็ไร้ซึ่งศิลปะ.

“จากนั้น,เป็นการสลักลวดลายอักขระ.”

เพียงไม่นาน,ลวดลายอักขระที่งดงามก็ถูกสลักไปทั่วร่างกาย.

“แข็ง!”เริ่ม.

เกราะทั่วร่างของเขาที่ดูเข้มขึ้นมาทันที.

จากนั้นซูเห่าก็ลองทดสอบใช้ทักษะของปิศาจกระดูก.

ทุกอย่างได้มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลง.

ด้วยการใช้เลือดเนื้อกลมกลืนเข้าไปด้วย.

ซูเห่าที่ยืนนิ่งไม่ขยับ,ถ่ายเซลล์ลงไปในพื้นดิน.

เพียงไม่นานพื้นที่รอบ ๆ เริ่มกลายเป็นสีเทาและกระจายออกไปทั่วปกคลุมห้องทดลอง,พื้นดินกลายเป็นโลหะอ่อนนุ่มไปทั้งหมด.

“จากนี้,ลองทดสอบสลักลายอักขระลงไป.”

เขาที่ตั้งสมาธิ,ลวดลายของโลหะที่บิดเบี้ยวทีละน้อย ๆจนกลายเป็นลวดลายอักขระ.

“สว่างจ้าขั้นสอง!”

เขาที่เปิดใช้งานด้วยการกระตุ้นจิงซี,แสงที่สว่างจ้าระเบิดออกมา.

“เขตแดนอักขระ เสร็จแล้ว!”

ดวงตาของซูเห่าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น.

แม้นว่าจะยังอยู่ห่างไกลจากที่หวัง,การควบคุมที่ยังคงช้าอยู่,ทว่าตราบเท่าที่ฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง,กระบวนการสร้างเขตแดนอักขระจะต้องรวดเร็วเพียงพอที่จะใช้ในการต่อสู้ได้อย่างแน่นอน.

ในเวลาเดียวกันความคิดบางอย่างก็เกิดขึ้นมา“นอกจากนี้ข้ายังสามารถให้เสี่ยวกวงช่วยควบคุมเขตแดนได้ด้วย,เสี่ยวกวงสามารถสร้างเขตแดนอักขระให้กับข้าและข้ายังสามารถปรับปรุงเปลี่ยนแปลงยีนได้ด้วย.”

การมีเสี่ยวกวงได้ทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น! ลวดลายอักขระหลายอย่างนั้นซับซ้อนไม่ง่ายที่จะสร้างขึ้นมา,ทว่าด้วยผู้ช่วยที่ดีที่สุด,ไม่มีอะไรที่เป็นปัญหาเลย.

กว่าหนึ่งเดือน,ในสภาวะวิวัฒนาการสถานะสอง,เขาจะต้องพยายามกระตุ้นเปิดทักษะมนุษย์กลายพันธ์ขึ้นมา.

“ไม่ต้องเร่งรีบ,เติมท้องให้อิ่ม,ค่อยลงมือ.

คิดได้ดังนั้น,ซูเห่าก็ตะโกนออกไปทันที“หยาซาน!!!”

หยาซานที่กำลังฝึกฝนหล่อมีดทำครัวอยู่ถึงกับสั่นสะท้าน.

ทันใดนั้นก็วิ่งเข้ามาในห้องทดลองทันที,“มาแล้ว,พี่ใหญ่เหว่ย หาข้าอย่างงั้นรึ?”

ซูเห่าเอ่ยออกมาทันที,“เตรียมอาหารเร็วเข้า,ยิ่งมากยิ่งดี.”

หยาซานที่เต็มไปด้วยความฮึกเหิม,วิ่งเข้าครัวอย่างรวดเร็ว.

นี่คือความสามารถหนึ่งที่หยาซานภาคภูมิใจ,เขาคือคนที่พิชิตท้องของพี่ใหญ่เหว่ยนั่นเอง.

ไท่นี่ที่ราวกับว่ามองเห็นแสงสว่าง,ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวังวิ่งออกมาทันที“พ่อ,ข้าจะช่วยท่านทำอาหาร!”

หยาซานที่กำลังกล่าวตกลง,ทว่าก็นึกอะไรขึ้นมาได้,ใบหน้ากลายเป็นเคร่งขรึม“ไม่จำเป็น,ข้าจะทำคนเดียว,เจ้ากลับไปเรียนได้แล้ว,อย่าได้ขี้เกียจ!”

ไท่นี่กลายเป็นเซ่อไปเลย! ก่อนหน้านี้ไม่เห็นแบบแบบนี้เลย?