บทที่ 24: ฉันอยากให้แกติดคุกหัวโต
บทที่ 24: ฉันอยากให้แกติดคุกหัวโต
ในช่วงเริ่มต้นของการก่อตั้งบริษัทประกันหลินมู่ ก็ได้ตั้งเป้าหมายสำคัญไว้ว่าจะจัดตั้งธนาคารพาณิชย์ขึ้น
แต่ในช่วงสองปีที่ผ่านมานี้ เพื่อป้องกันความเสี่ยงทางการเงิน รัฐบาลได้กำหนดเงื่อนไขการอนุญาตสำหรับธนาคารไว้อย่างเข้มงวดมาก อุปสรรคในการอนุมัติก็มีมากมาย บริษัทประกันหลินมู่แม้มีใจแต่ก็ไร้กำลัง จึงไม่เคยได้รับเอกสารอนุมัติจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในเมืองหลวงเลย
อย่างไรก็ตาม ในการประชุมคณะกรรมการบริหารที่วุ่นวายครั้งนี้ มู่เชียนอวี่กลับนำเอกสารอนุมัติอันมีค่ามหาศาลฉบับนี้ออกมา!
ในห้องประชุมยังคงเงียบสงัด
แต่กรรมการหลายคนเมื่อมองไปยังมู่เชียนอวี่ สายตาของพวกเขาก็เปลี่ยนเป็นเหลือเชื่อ
มู่เชียนอวี่พูดว่า: “สำนักงานใหญ่ของธนาคารหลินมู่จะตั้งอยู่ที่หลินโจว ส่วนสาขาแรกจะเปิดที่หนิงไห่ค่ะ”
เหออี้เหิง เลขานุการคณะกรรมการบริหาร สูดหายใจเข้าลึกๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย แต่เขารู้ดีว่าการจะขอเอกสารอนุมัติธนาคารหลินมู่มาได้นั้น การเตรียมงานเบื้องต้นจะต้องใหญ่โตและซับซ้อนอย่างมหาศาล!
มู่เชียนอวี่จะต้องเริ่มเตรียมการเรื่องนี้มาตั้งแต่หนึ่งหรือสองปีก่อนแล้วอย่างแน่นอน!
งานเตรียมการเบื้องต้นทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยแล้ว รอเพียงแค่ได้หุ้นมา ทุกอย่างก็จะลงตัวเมื่อถึงเวลาอันควร!
“ต่อไป ขอเชิญทุกท่านลงมติให้คุณมู่เชียนอวี่ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการนะครับ ท่านที่เห็นชอบกรุณา...”
เหออี้เหิงยังพูดไม่ทันจบ กรรมการประมาณสิบคนก็ยกมือขึ้นแล้ว
“ผมเห็นด้วยครับ”
“ดิฉันเห็นด้วยค่ะ”
จากนั้น ก็มีอีกหกคนยกมือขึ้น
คะแนนเสียงเห็นชอบเกินสองในสามแล้ว!
พลิกสถานการณ์ครั้งยิ่งใหญ่!
เมื่อเห็นภาพนี้ เหออี้เหิงก็พูดว่า: “ขอแสดงความยินดีกับคุณมู่เชียนอวี่ ที่ได้เป็นประธานกรรมการคนใหม่ของกลุ่มบริษัทประกันหลินมู่ครับ!”
เดิมทีเขาคิดว่าวันนี้จะต้องยุ่งยากพอสมควร แต่กลับไม่คิดว่ามันจะราบรื่นถึงขนาดนี้!
เสียงปรบมือดังขึ้นตามมา
แต่ซูอู๋จี้กลับยกนิ้วชี้ไปทางจัวเฉิงฉี ยิ้มๆ แล้วถามว่า: “เฮ้ แล้วคุณล่ะ?”
จัวเฉิงฉีหน้าเขียวคล้ำ: “ผมงดออกเสียง”
“ไม่ ไม่งดออกเสียงไม่ได้” ซูอู๋จี้ยิ้มๆ พูดว่า “คุณต้องแสดงท่าที ไม่อย่างนั้น ผมกังวลจริงๆ ว่าต่อไปคุณจะขัดขาเชียนอวี่”
“ผมถือหุ้นอยู่ห้าเปอร์เซ็นต์ และคณะกรรมการบริหาร ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมีแค่เสียงของพวกคุณฝ่ายเดียว ถ้าประธานคนใหม่ทำงานไม่ดี ผมย่อมต้องเสนอออกมาอยู่แล้ว” จัวเฉิงฉีหรี่ตา “ยังไงล่ะ หรือว่าคุณจะใช้วิธีการรุนแรงมาจัดการผม?”
ตอนที่พูดเช่นนี้ ภายนอกเขาดูใจเย็นมาก แต่จริงๆ แล้วกลัวว่าหมัดใหญ่เท่าหม้อดินของเสี่ยวผังจะหล่นลงมาบนหัวตัวเอง
ซูอู๋จี้ยิ้มบางๆ: “แต่ว่า ก้นของคุณก็ไม่ค่อยสะอาดเท่าไหร่นะ”
จัวเฉิงฉีแค่นหัวเราะไม่หยุด: “ตอนนี้คุณคิดจะสาดโคลนใส่ผมเหรอ? ถ้าคุณจะเล่นงานผมแบบนี้ ลองถามกรรมการคนอื่นๆ ดูสิว่าพวกเขาเห็นด้วยไหม?”
อย่างไรก็ตาม กรรมการทั้งหลายที่ปกติมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ในตอนนี้กลับไม่มีใครเอ่ยปากช่วยเขาเลย
คนที่นั่งอยู่ที่นี่ ไม่มีใครเลยที่ไม่มีเรื่องฉาวแม้แต่น้อย พวกเขาไม่รู้ว่ามู่เชียนอวี่กับชายหนุ่มคนนี้กุมข้อมูลอะไรไว้บ้าง
หนุ่มสาวคู่นี้ประสานงานกันได้อย่างรู้ใจ ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นคู่ที่ไม่มีใครเอาชนะได้จริงๆ คนโง่เท่านั้นที่จะยังคงเป็นศัตรูกับพวกเขาต่อไป!
ความเงียบในห้องประชุม ทำให้สีหน้าของจัวเฉิงฉีน่าเกลียดอย่างที่สุด!
“จัวเฉิงฉี คุณลองพิจารณาดูให้ดีๆ นะครับตอนที่หุ้นห้าเปอร์เซ็นต์นั่นยังพอมีราคาอยู่ รีบขายต่อซะ” ซูอู๋จี้พูด “ไม่อย่างนั้น พอถึงพรุ่งนี้ คุณอาจจะร้องไห้ไม่ทันก็ได้”
จัวเฉิงฉีทำหน้าเคร่งขรึม: “ภายในบริษัทประกันหลินมู่ ผมใสสะอาด ถ้าคุณอยากจะใส่ร้ายผม ก็หาเหตุผลที่มันสมควรหน่อยเถอะ ฮึๆ”
“ภายในบริษัทประกันหลินมู่คุณมีปัญหาอะไรหรือเปล่า จริงๆ แล้วผมก็ไม่รู้หรอก” ซูอู๋จี้พูด
จัวเฉิงฉีทุบโต๊ะอย่างแรง: “ในเมื่อไม่รู้ แล้วคุณมาพูดพล่อยๆ อะไรอยู่ที่นี่?”
ใบหน้าของซูอู๋จี้มีแววเยาะเย้ยเล็กน้อย: “แต่ว่า บริษัทอสังหาริมทรัพย์จัวซื่อของครอบครัวคุณน่ะ สมัยก่อนใช้วิธีการแบบไหนถึงได้ที่ดินมา คงไม่ต้องให้ผมพูดมากไปกว่านี้แล้วใช่ไหม?”
จัวเฉิงฉีโกรธจัด: “คุณยังสาดโคลนไม่พออีกหรือไง?”
“พวกคุณเปลี่ยนแปลงลักษณะการใช้ประโยชน์ที่ดิน เปลี่ยนที่ดินอุตสาหกรรมที่ซื้อมาในราคาถูกแต่เดิมให้กลายเป็นที่ดินเพื่อการพาณิชย์และที่อยู่อาศัย”
ซูอู๋จี้ส่ายหน้า สีหน้ามีแววเยาะเย้ยเล็กน้อย: “และเมื่อวานนี้เอง คนที่เคยรับผิดชอบเรื่องนี้ในตอนนั้น ก็ถูกพาตัวไปให้ปากคำที่หน่วยงานตรวจสอบวินัยแล้ว โทษฐานละเลยต่อหน้าที่อย่างร้ายแรง ตอนนี้ก็ยังไม่ได้ออกมาเลย”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าโกรธเคืองของจัวเฉิงฉีก็แข็งค้างไปทันที
ความโกรธที่เพิ่งจะปรากฏอยู่บนใบหน้าของเขาเมื่อครู่ ราวกับไม่มีอะไรค้ำจุน ก็สลายหายไปในพริบตา!
มู่เชียนอวี่เหลือบมองซูอู๋จี้แวบหนึ่ง สายตานั้นนอกจากจะประหลาดใจแล้ว ยังมีประกายอ่อนโยนเปล่งออกมา งดงามจับใจอย่างที่สุด
เห็นได้ชัดว่า การแสดงออกของซูอู๋จี้ในขณะนี้ ก็เหนือกว่าจินตนาการของเธอไปมากเช่นกัน!
เจ้าหมอนี่ไปรู้เบาะแสมากมายขนาดนั้นล่วงหน้าได้อย่างไรกัน!
“แน่นอน นี่มันก็เป็นเรื่องเก่าก่อน คนอื่นอาจจะลืมไปแล้วก็ได้ ไม่แน่ว่าจะซัดทอดคุณออกมา” ซูอู๋จี้พูด “ตราบใดที่ผมไม่ไปแจ้งความ ตอนนี้คุณก็ยังปลอดภัยอยู่ชั่วคราว”
จัวเฉิงฉีไม่ได้โล่งใจเพราะเรื่องนี้เลย เขาชี้ไปที่ซูอู๋จี้ นิ้วสั่นเทา: “คุณ... คุณต้องการจะทำอะไรกันแน่...”
คนที่อยู่ในที่นั้นล้วนเป็นนักธุรกิจ ย่อมเลือกวิธีการที่ให้ผลประโยชน์สูงสุดแก่ตนเอง ในสายตาของพวกเขา ในตอนนี้ซูอู๋จี้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จแล้ว ถ้าจะถือโอกาสกดราคาอย่างหนักเพื่อซื้อหุ้นในมือของจัวเฉิงฉี ฝ่ายหลังก็ไม่น่าจะปฏิเสธ
อย่างไรก็ตาม ซูอู๋จี้กลับไม่ได้พูดถึงเรื่องหุ้นเลย
เขาดูเหมือนจะยิ้มแย้ม แต่คำพูดที่ออกมากลับทำให้คนฟังหนาวเยือกไปถึงกระดูก: “ผมอยากให้คุณติดคุกหัวโต”
ติดคุกหัวโต!
คำพูดนี้ฟังดูแล้ว ราวกับว่าเขากับจัวเฉิงฉีมีความแค้นลึกล้ำต่อกันอย่างนั้นแหละ!
มู่เชียนอวี่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่โดยสัญชาตญาณเธอก็หุบรอยยิ้มลง ใบหน้าที่สวยงามน่ารักนั้นก็เปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมามาก
“จัวเฉิงฉี คุณจำได้ไหมว่าตอนนั้นคุณใช้วิธีการแบบไหนมาเอาใจผู้รับผิดชอบคนนั้นด้วยสิ่งที่เขาชอบ?”
ซูอู๋จี้จ้องมองจัวเฉิงฉี: “ผมเตือนคุณได้นะว่าไม่ใช่แค่เงิน”
ไม่ใช่แค่เงิน!
แล้วมีอะไรอีก?
——
ในใจของทุกคนในที่นั้น มีคำตอบที่แทบจะหลุดปากออกมาอยู่แล้ว –
ผู้หญิง!
ซูอู๋จี้หรี่ตาลง น้ำเสียงแฝงไปด้วยความเย็นเยียบ: “คุณซื้อเด็กผู้หญิงสองคนส่งไปให้เขา คนหนึ่งอายุสิบสองปี อีกคนอายุสิบสามปี คุณนี่มันสมควรตายจริงๆ”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ บรรยากาศในห้องประชุมก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน
กรรมการหลายคนมองไปยังจัวเฉิงฉีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรังเกียจ
มู่เชียนอวี่ก็กำหมัดแน่นเช่นกัน
เธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงเรื่องเมื่อไม่กี่วันก่อน ที่ซูอู๋จี้โยนพ่อค้ายาหกคนลงแม่น้ำภายในหนึ่งชั่วโมง
มู่เชียนอวี่เชื่อว่า เรื่องแบบนี้เมื่อพูดออกมาจากปากของซูอู๋จี้ จะต้องไม่มีทางเป็นเรื่องโกหกอย่างแน่นอน!
“แกพูดจาเหลวไหล!” จัวเฉิงฉีตะโกน “ฉันจะทำแบบนั้นได้ยังไง ตำรวจยังไม่ได้มาหาฉันเลย แกมากล่าวหาฉันลอยๆ เรื่องอะไร...”
แม้เขาจะพูดเช่นนั้น แต่เห็นได้ชัดว่าขาดความมั่นใจ เหงื่อบนตัวซึมจนเสื้อเชิ้ตเปียกโชกไปหมดแล้ว!
“ใช่ ตอนนี้ตำรวจยังไม่รู้เรื่องนี้” ซูอู๋จี้พูด “และผมก็ยังไม่ได้คิดจะให้ตำรวจรู้ด้วยชั่วคราวนี้”
สีหน้าของทุกคนต่างก็ตกตะลึง
พวกเขาคิดว่า ซูอู๋จี้จะถือโอกาสเริ่มกดราคาแล้ว!
แม้ว่าพฤติกรรมแบบนี้จะค่อนข้างขาดคุณธรรม แต่ถ้าว่ากันตามหลักธุรกิจ ก็สามารถข่มขู่จัวเฉิงฉี ให้กดราคาหุ้นห้าเปอร์เซ็นต์นั้นลงมาต่ำสุดๆ ได้จริงๆ!
อย่างไรก็ตาม ทั้งห้องประชุม มีเพียงมู่เชียนอวี่เท่านั้นที่ไม่ได้คิดเช่นนั้น!
เธอรู้ว่า ในใจของคุณชายเจ้าสำราญคนนี้ จะต้องมีสิ่งที่สำคัญกว่าเงินอย่างแน่นอน!
เสียงของซูอู๋จี้เย็นชา: “ผมไม่บอกตำรวจ เพราะไม่จำเป็น”
จัวเฉิงฉีกำหมัด: “คุณ... คุณต้องการจะทำอะไรกันแน่?”
“เพราะว่า คุณถูกจันทราสีเงิน หมายหัวเอาไว้แล้ว” ซูอู๋จี้มองอีกฝ่ายด้วยสายตาสมเพช
ในห้องประชุมเงียบสงัด แต่เกือบทุกคนในดวงตามีแววสงสัย
พวกเขาไม่รู้เลยว่าจันทราสีเงิน คืออะไร
“ถ้าอย่างนั้น วันนี้ผมจะขอให้ความรู้กับทุกท่านหน่อยแล้วกันนะครับ สำนักงานใหญ่ของจันทราสีเงิน อยู่ที่ยุโรปเหนือ เป็นองค์กรหัวรุนแรงที่ต่อต้านการค้ามนุษย์ผู้เยาว์” ซูอู๋จี้พูด “ส่วนจะหัวรุนแรงถึงขนาดไหนน่ะหรือครับ?”
เขาจงใจหยุดไปครู่หนึ่ง สายตาราวดาบสองเล่ม ทิ่มแทงจนดวงตาของจัวเฉิงฉีเจ็บปวด: “นักฆ่าขององค์กรจันทราสีเงิน กระจายอยู่ทั่วโลก เพื่อเป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู จันทราสีเงิน จะถือว่าการซื้อขายมีความผิดเท่ากัน คนหนึ่งทำผิด จะประหารทั้งตระกูล”
ตายตกตามกันทั้งตระกูล!
จัวเฉิงฉีทุบโต๊ะ เรียกความกล้าให้ตัวเอง ตะโกนว่า: “คุณไม่ต้องมาพูดจาขู่ให้ตกใจกลัวอยู่ที่นี่ พวกเขาจะฆ่าคนก็ฆ่าได้เลยหรือไง? ไม่เกรงกลัวกฎหมายบ้านเมืองกันแล้วหรือยังไง!”
ซูอู๋จี้มองเหมือนมองคนปัญญาอ่อน พูดว่า: “ถ้าอย่างนั้นผมก็ขอเตือนคุณอีกสักหน่อยแล้วกัน ถ้าจันทราสีเงิน ลงมือ ตำรวจจะไม่มีทางหาหลักฐานเจอได้เลย คุณจะถูกตัดสินว่าเสียชีวิตจากอุบัติเหตุอย่างแน่นอน”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จัวเฉิงฉีที่มีความผิดติดตัวอยู่ก็ทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว ริมฝีปากซีดขาวไร้สีเลือด ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นทันที!