บทที่ 3 : ร้ายมาร้ายกว่า แรงมาแรงกว่า

บทที่ 3 : ร้ายมาร้ายกว่า แรงมาแรงกว่า

แต่การคิดเรื่องแต่งงานของนางในตอนนี้ยังเร็วเกินไป

สือชิงลั่วออกคำสั่งภายในใจ “ออกมา”

แล้วช่องว่างก็ปรากฏขึ้นภายในใจของนาง นี่คือพื้นที่ลึกลับที่อยู่ๆก็โผล่ออกมาหลังจากที่นางได้ช่วยเหลือคนอื่นไว้ในโลกอนาคต นางไม่สามารถเข้าไปได้ แต่นางสามารถนำสิ่งของออกมาจากด้านในได้

ช่องว่างมีขนาดไม่ใหญ่ เพียงแค่สี่ตารางเมตรเท่านั้น และมีสระน้ำอยู่ด้านใน

นางเคยลองกินน้ำที่อยู่ในสระแล้ว มันไม่สามารถรักษาโรคหรือชุบชีวิตคนตายได้ แต่มันสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับผู้ที่ดื่มและป้องกันโรคภัยไข้เจ็บได้

มันเห็นผลมากที่สุดเมื่อใช้กับพืชผล มันไม่ได้ช่วยเร่งการเจริญเติบโต แต่หากใช้น้ำในสระรด พืชผลก็จะไม่ตายและมีรสชาติที่ดีขึ้น

ในโลกอนาคตนางเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านเกษตรกรรม ดังนั้น น้ำในสระจึงมีประโยชน์อย่างมากเมื่อมาอยู่ในมือของนาง

นางมองดูภายในช่องว่าง เมล็ดพันธุ์และต้นกล้าที่นางใส่เอาไว้ยังคงอยู่ในสภาพเดิม

ที่มุมหนึ่ง นางเห็นยาแก้หวัด, แก้อักเสบ, และยาลดไข้ ซึ่งเป็นยาที่นางซื้อเก็บเอาไว้เมื่อรู้ว่าต้องทำงานอยู่ในห้องแล็ปเป็นเวลาหลายเดือนโดยที่ไม่สามารถออกไปที่ไหนได้

เพราะการแพทย์ที่ล้าหลังในสมัยโบราณ ทำให้ไข้หวัดธรรมดาสามารถคร่าชีวิตผู้คนได้ เมื่อมียาเหล่านี้อยู่ในมือ มันจึงเป็นหลักประกันในชีวิตนางได้ในระดับหนึ่ง

นอกจากเมล็ดพันธุ์และยาแล้ว ในช่องว่างยังมี “สารานุกรมการเดินทางข้ามเวลา” อยู่ด้วย

มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ละครเกี่ยวกับการเดินทางข้ามเวลาและการเกิดใหม่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่งของนางจึงรวบรวมทำเป็น “สารานุกรมการเดินทางข้ามเวลา” ขึ้นมาและทำก็อปปี้เพื่อมอบให้นางเล่มหนึ่ง

ลูกพี่ลูกน้องบอกให้นางเก็บเอาไว้ มันจะมีประโยชน์เมื่อนางต้องเดินทางข้ามเวลาจริงๆ

สารานุกรมเล่มนี้มีวิธีการทำอาหารรสเลิศอยู่นับไม่ถ้วน

มีสรุปวิธีการทำเครื่องปรุงไม่ว่าจะเป็น ซีอิ๋ว น้ำส้มสายชู เหล้า และอื่นๆ

มีทั้งสูตรการทำครีมบำรุงผิว, เครื่องสำอาง, สบู่, และอีกหลายอย่าง

ยังมีขั้นตอนวิธีการผลิตซีเมน, เหล็ก, เหล็กกล้าด้วย

รวมไปถึงวิธีการทำการเกษตร การหาเงิน และการสร้างสิ่งต่างๆอย่างเป็นขั้นเป็นตอนรวมอยู่ด้วย

ในตอนนั้น นางไม่ได้ใส่ใจมากนัก นางเพียงเปิดดูผ่านๆและเก็บเอาไว้

ตอนนี้ นางยินดีมากที่ตัวเองเก็บมันเอาไว้ในช่องว่าง

สือชิงลั่วโล่งใจที่ทุกอย่างในช่องว่างไม่ได้รับความเสียหาย

นางหยิบยาแก้อักเสบและผงห้ามเลือดออกมาโรยลงบนแผลที่ศีรษะของนาง จากนั้น นางก็กินยาแก้อักเสบไปพร้อมกับน้ำในสระและหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า

แม้จะหลับอยู่แต่นางก็ยังคงตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา หากมีการเคลื่อนไหวเกิดขึ้นภายในห้องนางก็สามารถตื่นขึ้นมาได้ในทันที ดังนั้น นางจึงไม่กลัวว่าคนพวกนั้นจะเข้ามาและทำเรื่องชั่วๆ

เพราะเหตุนี้ หลังจากที่นางหลับไปแล้ว ก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งแอบเปิดประตูอย่างเงียบเชียบ

เขาต้องการขโมยลูกบอลสีดำที่พันอยู่รอบเอวของสือชิงลั่ว แต่ก่อนที่เขาจะเดินไปถึงเตียง สือชิ่งลั่วก็ลืมตาขึ้น

นางถาม “เจ้าคงอยากตายมากสินะ?”

ชายหนุ่มตกใจ เขากลัวว่าสตรีบ้าคนนี้จะระเบิดตัวเขา เขาจึงรีบวิ่งหนีออกไป

หลังจากนั้น สือชิงลั่วก็ได้ยินเสียงพูดคุยดังมาจากด้านนอก นางไม่คิดสนใจและหลับต่อ

ตั้งแต่ที่เจ้าของร่างเดิมกลับมาจากวัดเต๋า นางก็ต้องตื่นเช้ากว่าไก่และทำงานหนักกว่าวัว อาหารล้วนเป็นของชั้นเลวทำให้ร่างกายของนางแย่ลง

สองชั่วโมงต่อมา เด็กหญิงวัย 12-13 ปีก็เดินเข้ามา

นางมองไปทางสือชิ่งลั่วและตะคอกใส่ “พี่สาว ตื่นมากินข้าวได้แล้ว”

นี่คือน้องสาวของเจ้าของร่างเดิม แต่ความสัมพันธ์ของพวกนางกลับเลวร้าย เด็กหญิงเป็นที่รักของหนิวซื่อ ส่วนเจ้าของร่างกลับเป็นคนที่หนิวซื่อเกลียดชังมากที่สุด

สือชิงลั่วลืมตาตื่นขึ้น นางยืดเส้นยืดสายและเดินออกมาจากห้องเก็บฟืน

เมื่อสือชิงลั่วเดินออกมา ทุกคนในบ้านสือต่างมองนางด้วยสายตาเย็นเยียบ

นางไม่ใส่ใจและนั่งลงโดยไม่สนใจสายตาของคนรอบข้าง

ยายเฒ่าสือเป็นคนรับหน้าที่แบ่งอาหารให้คนในบ้าน ในอดีต นางมักแบ่งอาหารให้เจ้าของร่างเดิมน้อยกว่าคนอื่นๆ และตอนนี้ก็เช่นเดียวกัน

สือชิงลั่วไม่ใช่เจ้าของร่างเดิมที่ยอมทนกับเรื่องเหล่านี้ นางเคาะลูกบอลสีดำในมือลงบนโต๊ะ

“แบ่งให้เท่านี้ แล้วข้าจะอิ่มได้ยังไง?”

นางพูดต่อด้วยน้ำเสียงของพี่สาวคนโต “หนิวซื่อเพิ่งทำร้ายข้าและข้ายังเวียนหัวไม่หาย ข้าต้องการกินไข่เพื่อบำรุงกำลัง ไปต้มไข่มาให้ข้าเดี๋ยวนี้”

คนบ้านสือต่างพากันกลั้นหายใจ เจ้าอย่าเคาะลูกบอลสีดำบนโต๊ะจะได้หรือไม่? พวกเขากลัว

“กินไข่อะไรกัน? เจ้าคิดจะเฉือนเนื้อข้าหรือยังไง? เจ้า...” ยายเฒ่าสือเริ่มสบถด่าเหมือนที่เคยทำ

แต่เมื่อนางเห็นสือชิงลั่วหยิบที่จุดไฟออกมาจากอกเสื้อและเคลื่อนมันเข้าไปใกล้กับลูกบอลสีดำ นางก็ต้องตกใจ

ยายเฒ่าสือทั้งหงุดหงิดและปวดใจกับไข่ที่ต้องเสียไป “ข้าจะต้ม ข้าจะต้มไข่ให้เจ้า” กินให้ตายไปเลย

จากนั้น นางจึงสั่งให้หลานสาวไปต้มไข่

หลังจากที่สือชิงลั่วกินเสร็จ นางก็กลับไปที่ห้องเก็บฟืน

วันต่อมา เหตุการณ์เดิมก็เกิดขึ้นอีกครั้ง ในระหว่างมื้อกลางวัน นางเรียกร้องต้องการกินเนื้อในมื้อค่ำ หากนางไม่เห็นเนื้อ นางขู่คนบ้านสือว่าจะจุดระเบิด พวกเขาต่างโกรธแค้นแต่กลับไม่กล้าพูดอะไรออกไป

พวกเขาทำได้เพียงยอมแพ้และซื้อเนื้อมาให้นางกิน

วันที่สาม ในตอนที่นางเพิ่งกินอาหารเสร็จ

วันนี้ คนบ้านสือเห็นว่าที่เอวของสือชิงลั่วไม่มีลูกบอลสีดำพันเอาไว้ นางเพียงนำมีดทำครัววางไว้บนโต๊ะเท่านั้น

ดังนั้น ลูกชายสามบ้านสือจึงร่วมมือกับลูกชายรองบ้านสือและลูกชายคนโตบ้านสือเพื่อจับตัวสือชิงลั่ว

แต่สือชิงลั่วได้เตรียมตัวพร้อมอยู่ก่อนแล้ว สองวันที่ผ่านมา นางกินอิ่มนอนหลับ ร่างกายของนางไม่ได้ไร้เรี่ยวแรงอีกต่อไปและมีกำลังมากพอสำหรับการต่อสู้

ในอนาคตที่นางจากมา นางเคยเรียนการต่อสู้ทั้งซานต่าและเทควันโดมาก่อน

มีช่วงเวลาหนึ่งที่นางเคยทำตัวหัวขบถ นางมักจะออกไปต่อยตี ขับรถแข่ง และเที่ยวผับบาร์

ปู่ของนางจึงส่งนางเข้าไปอยู่ในกองทัพเพื่อฝึกกับกองกำลังพิเศษเป็นเวลานานกว่าครึ่งปี ทำให้การต่อสู้กับไม่กี่คนในบ้านสือเป็นเรื่องง่ายสำหรับนางมาก

นางกระโดดหลบและเตะลูกชายสามบ้านสือ แล้วจับเขาทุ่มในเวลาอันรวดเร็ว

จากนั้น นางก็ทุบตีคนทั้งสามไม่ยั้ง

ภาพนี้ทำให้คนบ้านสือต่างตกตะลึง นังเด็กน่าตายกลับต่อสู้ได้อย่างยอดเยี่ยม

หลังจากทุบทีพวกเขาจนลงไปกองกับพื้นแล้ว สือชิงลั่วก็ปรบมือและมองคนบ้านสือที่กำลังร้องคร่ำครวญอยู่ภายในใจด้วยสายตาเย็นเยียบ

นางหยิบมีดทำครัวขึ้นมาจากโต๊ะและเล่นกับมีดด้วยความเชี่ยวชาญจนพวกเขาต้องตาลาย

จากนั้นก็หยิบกระดานไม้ขึ้นมาและควงมีดเพื่อตัดแผ่นไม้อย่างชำนาญ

นางเรียนสิ่งนี้มาจากพ่อครัวที่อยู่แผนกเสบียงในตอนที่นางฝึกอยู่ในค่ายทหาร ในเวลานั้น นางพบว่ามันน่าสนใจจึงตามตื้อให้อีกฝ่ายสอนมันให้กับนาง

ตอนนี้เป็นโอกาสดีที่จะทำให้พวกเขาหวาดกลัว

แล้วคนบ้านสือก็ต้องอ้าปากค้าง พวกเขาเห็นกระดานไม้กลายเป็นเศษซากภายในเวลาอันรวดเร็ว

ทักษะการใช้มีดของนางยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว...

“อย่าได้แม้แต่จะคิด ไม่อย่างนั้น ข้าจะเปลี่ยนพวกเจ้าทุกคนให้กลายเป็นเหมือนกันกระดานไม้แผ่นนี้ซะ”

พวกเขากลืนน้ำลายลงไปอย่างยากลำบาก “......” ไม่ พวกเขาไม่อยากเป็นแบบนั้น

พวกเขาอยากร้องไห้

ทำไมในบ้านของพวกเขาถึงต้องมีปีศาจร้ายแบบนี้อยู่ด้วย? บาปกรรม!

ก่อนหน้านี้ พวกเขากลัวว่านางจะจุดระเบิดอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

ตอนนี้ พวกเขายังต้องมาหวาดกลัวว่า นางจะเฉือนพวกเขาออกเป็นชิ้นๆ ในเมื่อพวกเขาทำอะไรนางไม่ได้ แล้วพวกเขาจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไร...

นางใช้วิธีการร้ายมาร้ายกว่าและแรงมาแรงกว่า ตอนนี้ คนบ้านสือไม่มีใครกล้าคิดร้ายต่อหน้านางอีกแล้ว

พวกเขาถึงขนาดฝืนใจปฏิบัติกับสือชิงลั่วเป็นอย่างดีในทุกๆวัน  ไม่อย่างนั้นแล้ว นางมารร้ายก็จะใช้แส้ฟาด ทำให้หนิวซื่อและคนอื่นๆต่างพากันร้องไห้คร่ำครวญ

คนบ้านสือต้องการให้ผู้ใหญ่บ้านและผู้อาวุโสของตระกูลช่วยเหลือ แต่สือชิงลั่วได้เตือนพวกเขาไว้ล่วงหน้าแล้ว

หากพวกเขากล้าบอกคนอื่น พวกเขาก็เฝ้ารอความตายในยามค่ำคืนได้เลย

คนบ้านสือต่างโกรธแค้น แต่ก็ไม่กล้าเดิมพัน

พวกเขาได้แต่เฝ้าภาวนาให้นางมารร้ายออกไปจากบ้านสือในเร็ววัน หากนางตายด้วยโรคร้ายก็จะดียิ่ง

หมายเหตุ :

ซานต่า散打 หรือ ซานโฉ่ว散手 – เป็นศิลปะการป้องกันตัวและกีฬามวยใช้เท้าอย่างหนึ่งของจีน