บทที่ 40 : ถ้าคุณหลอกทุกคนได้ คุณก็ควรหลอกทุกคน หนังเรื่องนี้เศร้า!

เข้าสู่ปีใหม่อีกครั้ง ไม่ทันรู้ตัว เย่เฉินก็มาอยู่ในโลกนี้เกือบครึ่งปีแล้ว

บรรยากาศปีใหม่ไม่ต่างจากชาติที่แล้วมากนัก ทว่าเย่เฉินกลับรู้สึกว่ามันขาดอะไรบางอย่างไป

บางทีอาจเป็นเพราะในรายการปีใหม่ ไม่มีใบหน้าคุ้นเคยเหล่านั้นอีกแล้ว

หรืออาจเป็นเพราะไม่ได้จุดพลุด้วยตัวเอง หรือไม่ก็เพราะโตขึ้นแล้ว จึงสูญเสียความตื่นเต้นที่เคยมี

เย่เฉินสลัดความคิดเหล่านั้นออกไป นั่งลงบนโซฟา ฟังเสียงหัวเราะที่ดังมาจากครอบครัวข้างกาย

รอยยิ้มบางเบาปรากฏบนใบหน้าของเขา

บางที…นี่แหละคือปีใหม่ที่แท้จริง!

ช่วงย่ำรุ่ง!

หลังทานข้าวรวมญาติเสร็จ แจกอั่งเปาให้ทุกคนแล้ว เย่เฉินก็ล้มตัวลงนอน หยิบมือถือขึ้นมา

บนหน้าจอ ปรากฏข้อความอวยพรปีใหม่ที่หลี่ซีเพิ่งส่งมา

เมื่อเห็นข้อความนั้น เย่เฉินก็ยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไปว่า:

“สุขสันต์วันปีใหม่!”

แต่เพียงไม่กี่วินาที ข้อความใหม่ก็เด้งขึ้นมาอีกครั้ง

“วันนี้เป็นวันที่หนังของนายเข้าฉายแล้ว ขอให้ทำเงินถล่มทลายนะ!”

เย่เฉินหัวเราะเบา ๆ ตอบกลับไปว่า “ฉันก็ขอให้อัลบั้มของเธอขายดีเหมือนกัน!”

เพราะเพลง “ขอแค่ได้เป็นคนธรรมดา” ที่โด่งดังเป็นพลุแตก ทำให้หลี่ซีมีค่าตัวพุ่งสูงลิ่ว บริษัทเองก็อาศัยเส้นสาย หยิบยืมผลงานจากโปรดิวเซอร์มือทองมาให้เธอมากมาย

พวกเขาวางแผนว่า หลังจากที่หนัง “Dying to Survive” เข้าฉาย จะออกอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของหลี่ซี หวังใช้กระแสนี้ดันเธอขึ้นไปอีกขั้น

“ขอบคุณนะ!”

เมื่อเห็นข้อความที่ส่งกลับมา เย่เฉินก็ยิ้มแล้วตอบกลับไปสั้น ๆ ว่า “อืม!”

หลังจากนั้น เย่เฉินก็ค่อย ๆ หลับใหลไป

ในตอนนั้น กลุ่มผู้ชมรอบแรกของ “Dying to Survive” ก็ได้ก้าวเข้าสู่โรงภาพยนตร์แล้ว

ผู้ชมหลายคนมองกระดาษทิชชู่ที่วางไว้ข้างเก้าอี้ด้วยความงุนงง ไม่เข้าใจว่ามันมีไว้ทำไม

แต่พอหนังดำเนินไปถึงครึ่งหลัง พวกเขาก็เพิ่งเข้าใจว่า ทิชชู่พวกนั้นมีไว้เพื่ออะไร!

บ้าเอ๊ย! ที่แท้ก็เตรียมไว้ให้พวกเขาเช็ดน้ำตานี่เอง!

หลังหนังจบลง ผู้ชมหลายคนยังนั่งนิ่งอยู่กับที่นาน ไม่สามารถดึงสติกลับมาได้

“เวรเอ๊ย! เย่เฉินเนี่มันยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า! วันนี้มันวันปีใหม่นะโว้ย! อยู่ ๆ ทำไมต้องมาถ่ายหนังดราม่าเรียกน้ำตาแบบนี้ด้วย ทรมานจะตาย อยากร้องไห้ชะมัด!”

“ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว ว่า ‘ทำให้กดดัน’ ที่เย่เฉินพูดหมายถึงอะไร! มันกดดันจิตใจจริง ๆ ตอนนี้รู้สึกไม่ไหวเลยทั้งตัว!”

“เย่เฉินร้ายจริง รู้จักแต่จะหลอกน้ำตาผู้หญิง ฉันไม่สน นายต้องรับผิดชอบนะ!”

“โคตรสมจริงเลยว่ะ…แต่เฮ้ย นายเป็นผู้ชายนะ จะอินจนร้องไห้เหมือนผู้หญิงแบบนี้ไม่ได้สิ ฉันรับไม่ไหวแล้ว!”

“ใครบ้างที่ในใจจะไม่มีเจ้าหญิงตัวน้อยซ่อนอยู่! ฮึ่ม! กอดอกสองมือ.jpg!”

เมื่อผู้ชมกลุ่มแรกเดินออกจากโรง ก็มีชายหนุ่มหญิงสาวคู่หนึ่งเดินเข้ามาทันที

“ขอโทษที่ถามตรง ๆ นะ หนังของเย่เฉินเรื่อง ‘Dying to Survive’ สนุกไหม?”

“เอ่อ…ฉันว่าฝีมือของเย่เฉินนี่มันเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด… หนังเรื่องนี้ยอดเยี่ยมจริง ๆ ผู้กำกับมีพรสวรรค์สุด ๆ หนังให้ความรู้สึก ‘เยียวยาจิตใจ’ อย่างแรง ทำให้เห็นว่ายังมีความงดงามอยู่ในโลกใบนี้ ฉันแนะนำเลยว่าพวกคุณต้องดู ถ้าไม่ดูแล้วจะเสียใจแน่ ๆ”

ชายหนุ่มร่างกำยำคนหนึ่งเอ่ยแนะนำอย่างจริงใจ

“ขอบคุณมากครับพี่ เดี๋ยวพวกเราจะเข้าไปดูเรื่องนี้เลย”

ทันทีที่พูดจบ ชายคนนั้นก็หันหลังกลับไป เผยรอยยิ้มโหดเหี้ยมออกมา “พวกแก…ไปตายซะเถอะ!”

ทำไมเขาต้องมานั่งร้องไห้เหมือนหมาในวันปีใหม่ แล้วคู่รักพวกนี้ยังจะกล้ามีความสุขกันอีกเหรอ? ฝันไปเถอะ!

ทว่าสองหนุ่มสาวคู่นั้นยังไม่รู้ถึงความอำมหิตในใจของเขา ยังคงยิ้มแย้มเดินไปที่เคาน์เตอร์ขายตั๋วอย่างสบายใจ

“เอาตั๋ว Dying to Survive สองใบครับ”

“หมดแล้ว!”

“หา! หมดซะแล้วเหรอ?”

ได้ยินว่าไม่มีตั๋ว ทั้งสองได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างหมดหนทาง แล้วเดินออกมา

“งั้นไปดู ‘Gate of Rebirth  แทนดีไหม!” ฝ่ายหญิงเสนอขึ้นมา

ฝ่ายชายคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบเสียงหนักแน่นว่า “ก็ดีเหมือนกัน ยังไงช่วงปีใหม่ก็ดูเอาสนุกอยู่แล้ว เรื่องไหนก็คงไม่ต่างกันนัก”

พูดจบ ทั้งคู่กำลังจะเดินเข้าไป แต่ชายสวมหมวกคนหนึ่งกลับโผล่มา

“น้องชาย มาพาแฟนดูหนังใช่ไหม! พี่มีตั๋ว Dying to Survive อยู่ สองใบ ร้อยเดียว เอาไหม?”

ฝ่ายชายลองเปรียบเทียบราคาดู ก็เหมือนไม่ได้แพงกว่ามาก

“โอเค งั้นเอามาสองใบเลย!”

ก็ปีใหม่ทั้งที! สิ่งที่ต้องการก็คือความสุขสนุกสนาน!

เขาก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าหนังที่พี่ชายคนนั้นบอกว่าเป็นหนังเยียวยาจิตใจ… มันจะเยียวยาแบบไหนกันแน่

ตอนเริ่มแรก หนังเต็มไปด้วยมุกตลกจริง ๆ ทำให้คู่รักคู่นี้หัวเราะได้ไม่น้อย

แต่พอถึงช่วงหลัง… สถานการณ์กลับค่อย ๆ ควบคุมไม่อยู่

หลังจากออกจากโรงภาพยนตร์ หญิงสาวก็โมโหหงุดหงิด นั่งอยู่บนเก้าอี้แล้วกดหน้าจอมือถืออย่างบ้าคลั่ง

“เธอทำอะไรน่ะ?” ฝ่ายชายถามอย่างงุนงง

“ฉันกำลังแนะนำหนังให้ทุกคนไง! หนังที่เยียวยาจิตใจได้ขนาดนี้ จะให้มีแค่เราสองคนดูได้ยังไง!” หญิงสาวเงยหน้าขึ้น ยิ้มเหี้ยมออกมา

พอได้ยินคำพูดที่ชายคนนั้นเคยบอก ฝ่ายชายก็ทิ้งตัวนั่งลง หยิบมือถือออกมาเริ่มเขียนรีวิวลงเว็บหนัง

ไม่กี่นาทีต่อมา ทั้งคู่ก็เงยหน้าขึ้นพร้อมกัน พร้อมเผยรอยยิ้มที่เข้าใจตรงกัน

นี่สินะ…ที่เรียกว่าการเยียวยา!

ไม่มีใครหนีพ้น ทุกคนต้องดู และสุดท้ายก็ต้องร้องไห้ให้ฉันเห็น!

ด้วยการแนะนำอย่างแรงกล้าจากเหล่าชาวเน็ตทั่วแผ่นดิน บทวิจารณ์ในเว็บรีวิวหนังถูกถล่มจนแทบล้นหลาม

“หลังจากดูหนังเรื่องนี้ ความคิดเดียวที่วนเวียนอยู่ในหัวก็คือ… บนโลกนี้มีหนังที่เยียวยาหัวใจได้ขนาดนี้จริง ๆ หรือ ซาบซึ้งเกินบรรยาย!”

“เอาจริงนะ ถ้าไม่นับฝีมือการแสดงของเสิ่นหลินกับเย่เฉินแล้วล่ะก็ หนังเรื่องนี้ทำให้ฉันได้สัมผัสกับเทศกาลวัยรุ่นที่อบอุ่นสุด ๆ จริง ๆ ต้องขอบคุณเย่เฉินจากใจเลย”

“เจ้าของกระทู้! แววตาของนายมันอยากจะเอามีดไปฟันใครสักคนชัด ๆ น้ำเสียงยังปิดไม่มิดเลย ไม่ต้องมาหลอกใครทั้งนั้น”

“นี่แหละ หนังดีหาดูยาก สมควรยกให้เป็นหนังเยียวยาแห่งปีเลย!”

“ผู้กำกับเย่พูดจริงไม่มีผิด หลังดูจบ ฉันได้ทบทวนชีวิตใหม่ ตอนนี้รู้สึกว่าเรื่องต่าง ๆ มันไม่ได้สำคัญอะไรอีกต่อไป ความทะเยอทะยานทางโลกหายไปหมดเลย”

“เฮ้ย! นายดูเหมือนจะผิดปกติไปหน่อยนะ ฉันว่าอย่า ‘ปล่อยวาง’ จนเกินไปจะดีกว่า!”

เมื่อเห็นรีวิวทำนองนี้ คนที่ยังไม่ได้ดู Dying to Survive ต่างก็เต็มไปด้วยความสงสัยในแววตา

หนังเรื่องนี้…เยียวยาได้จริงขนาดนั้นเลยหรือ?

เอาเถอะ…งั้นไปดูเองให้รู้กันไปเลย!

เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เหล่าชาวเน็ตที่ถูกรีวิวล่อให้ไปดู ต่างก็พากันเสียใจภายหลังทีละคน

“เกลียดตัวเองจริง ๆ โง่เกินไป! ฉันไปเชื่อคำพูดในรีวิวออนไลน์ได้ยังไงกัน!”

“นี่หรือที่พวกนายเรียกว่าหนังเยียวยา? ชัด ๆ มันคือหนังบีบหัวใจต่างหาก ทำเอาฉันน้ำตาแตกเลย ไอ้พวกหลอกลวง!”

“เพราะเชื่อพวกนายแท้ ๆ ฉันถึงได้ไปดู Dying to Survive ตอนนี้นั่งอยู่ในโรงหนัง ซาบซึ้งจนเหมือนคนโง่ไปแล้ว เจ็บปวดสุด ๆ!”

“ฉันพังยับเยินแล้ว! คิดไม่ถึงเลยว่าเย่เฉิน ผู้กำกับที่ดูซื่อ ๆ จริงใจ จะเล่นงานฉันแบบไม่ทันตั้งตัว คนหนุ่มสมัยนี้มันไร้คุณธรรม ไม่รักษากติกาเลย!”