บทที่ 1: เด็กฝึกโบรุสเซีย ดอร์ทมุนด์? ซูไป๋ ผู้ซึ่งระบบถูกเปิดใช้งาน

บทที่ 1: เด็กฝึกโบรุสเซีย ดอร์ทมุนด์? ซูไป๋ ผู้ซึ่งระบบถูกเปิดใช้งาน

กันยายน 2010

แสงแดดอันสดใสและอบอุ่นอาบไล้ผืนปฐพี ชายหนุ่มผมดำผิวคล้ำแต่เปี่ยมด้วยพลังกำลังฝึกเลี้ยงบอลหลบเสาอันน่าเบื่อซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แม้จะดูโคลงเคลงไปบ้าง แต่ชายหนุ่มยังคงตั้งใจทำทุกท่วงท่าอย่างพิถีพิถัน

“เก้าร้อยเจ็ดสิบสาม!”

“เก้าร้อยเจ็ดสิบสี่!”

…..

ขณะฝึกซ้อม ชายหนุ่มยังคงนับเลขเสียงดัง

ทว่าข้างสนาม กลุ่มชาวต่างชาติผมบลอนด์ตาสีฟ้ากำลังแอบชี้ไม้ชี้มือไปที่ชายหนุ่มผมดำที่กำลังฝึกซ้อมอยู่ตามลำพัง

“ไม่รู้ว่าเจ้าหมอนี่ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนเยอะแยะ การประเมินรอบสุดท้ายใกล้เข้ามาแล้ว ยังไงก็ต้องโดนคัดออกแน่ๆ แล้วจะยังซ้อมไปทำไม?”

“เฮ้อ คนประเทศเหยียนน่ะเก่งปิงปอง แต่ฟุตบอลเนี่ยนะ? ไม่รู้เลยว่าจะจริงจังไปทำไม ไม่มีพรสวรรค์เลย แล้วจะซ้อมไปเพื่ออะไร?”

“ต้องยอมรับเลยว่าชั้นนับถือหมอนี่จริงๆ อย่างน้อยในทีมเรา เขาก็เป็นคนที่ขยันที่สุดแล้ว!”

“ฮ่าฮ่า สตีเวน เลิกพูดได้แล้ว ต่อให้เขาซ้อมจนตายฝีเท้าก็ไม่ถึงครึ่งของแกหรอก แกคือผู้เล่นอัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดในทีมโบรุสเซีย ดอร์ทมุนด์ U18 ของเรา บางทีฤดูกาลนี้แกอาจจะได้เล่นในบุนเดสลีกาด้วยซ้ำ!”

“ใช่เลย สตีเวน ตอนที่แกได้ไปเล่นในบุนเดสลีกาแล้วเซ็นสัญญาอาชีพ อย่าลืมพวกเราล่ะ!”

“ใช่! ใช่! สตีเวน ตอนแกเซ็นสัญญาอาชีพ ต้องเลี้ยงพวกเรานะ!”

ชายหนุ่มผมบลอนด์ที่ถูกเยินยอได้แต่ยิ้มโดยไม่ตอบอะไร

ทว่าริมฝีปากที่ยกขึ้นของเขายังคงแสดงให้เห็นว่าสตีเวน ผู้เป็นดาวรุ่งอัจฉริยะ กำลังมีความสุขอย่างมากในขณะนี้

เขามองต่อไปยังผู้เล่นทดลองฝีเท้าจากประเทศเหยียน...ไม่สิ ควรจะเป็นเด็กหนุ่มจากประเทศเหยียนที่จ่ายเงินมาเพื่อเก็บประสบการณ์ที่ดอร์ทมุนด์

และในชั่วขณะนั้นเอง

เด็กหนุ่มจากประเทศเหยียนในสนามยังคงฝึกฝนการเลี้ยงบอลหลบเสาที่เรียบง่ายที่สุดอย่างเอาเป็นเอาตาย

“เก้าร้อยเก้าสิบเจ็ด!”

“เก้าร้อยเก้าสิบแปด!”

“เก้าร้อยเก้าสิบเก้า!”

“หนึ่งพัน!”

เมื่อการฝึกเลี้ยงบอลหลบเสารอบสุดท้ายสิ้นสุดลง เด็กหนุ่มดูเหมือนจะเหนื่อยล้าและยืนนิ่ง เริ่มพักผ่อน

“เฮ้! ซู! เสร็จแล้วเหรอ? ไปช่วยพวกเรายกน้ำมาหน่อยสิ?”

เมื่อเห็นเด็กหนุ่มจากประเทศเหยียนหยุดซ้อม กลุ่มคนที่นั่งอยู่ข้างสนามก็เริ่มสั่งเขาอีกครั้ง

แม้จะรู้ว่าเด็กหนุ่มจากประเทศเหยียนจะไม่ไปทำตามอย่างแน่นอน พวกเขาก็ยังคงแกล้งหยอกเขาอย่างสนุกสนาน

ทว่า ทันทีที่สายตาอันดุดันของเด็กหนุ่มหันมาทางพวกเขา…

แฮม ซึ่งเมื่อครู่ยังยิ้มร่าอยู่ในกลุ่ม ก็หุบปากฉับพลัน

เขาดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

“แฮม แกป่วยรึไง? อย่าไปยั่วไอ้บ้านั่น ลืมไปแล้วเหรอว่าครั้งก่อนที่ฟรีสโดนต่อยจนต้องเข้าโรงพยาบาลน่ะ?”

“ใช่เลย ฝีเท้าฟุตบอลของเด็กนั่นมันห่วยแตก แต่หมัดของเขาน่ะดีจริงๆ ฟรีสกับเจมส์สองคนยังต้านทานหมัดชุดของเขาไม่ไหว สมแล้วที่เป็นคนประเทศเหยียน ฝึกศิลปะป้องกันตัวกันทุกคน!”

“แฮม หุบปากไปเลย ถ้าแกโดนต่อยขึ้นมา พวกเราไม่ช่วยนะ!”

แฮมที่ถูกตำหนิก็เงียบลงทันที

เด็กหนุ่มคนนั้นชื่อซูไป๋

เขาเป็นคนประเทศเหยียนโดยกำเนิด

การที่เขาสามารถมาที่เยอรมนีได้นั้นเป็นผลมาจากโครงการความร่วมมือที่ริเริ่มโดยสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศเหยียน ซึ่งจัดการคัดเลือกเยาวชนสิบคนทั่วประเทศเพื่อไปทดลองฝีเท้ากับสิบสโมสรชั้นนำในยุโรป

ระยะเวลาคือสามเดือน

ผลลัพธ์จะขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของสโมสรทั้งหมด

แน่นอนว่า สำหรับเยาวชนที่ถูกคัดเลือกมาจากคนทั่วไปเพื่อเข้าร่วมทีมเยาวชนของสโมสรชั้นนำ มันเป็นเพียงหายนะ

ซูไป๋ถูกหัวหน้าผู้ฝึกสอนเปลี่ยนตัวออกในเวลาไม่ถึงห้านาทีระหว่างเกมฝึกซ้อม ตั้งแต่ทักษะพื้นฐานไปจนถึงความเข้าใจเกม หรือแม้กระทั่งการยืนตำแหน่งพื้นฐานที่สุด ซูไป๋ซึ่งไม่เคยได้รับการฝึกฝนอย่างเป็นระบบ ก็เทียบกับพวกเขาไม่ได้เลย

ตั้งแต่นั้นมา ซูไป๋ก็กลายเป็นคนไร้ตัวตนในทีมโบรุสเซีย ดอร์ทมุนด์ U18

นอกเหนือจากที่สโมสรจัดหาอาหารให้เขา ซูไป๋ก็ถูกเมินโดยสิ้นเชิง

และวันนี้คือวันสุดท้ายของสามเดือนนั้น

สมาชิกทีม U18 ทุกคนกำลังรอให้หัวหน้าผู้ฝึกสอนของพวกเขาส่งซูไป๋ลงเล่นตามธรรมเนียม จากนั้นก็ประกาศว่าซูไป๋ถูกคัดออก

หลังจากฝึกซ้อมเสร็จ ซูไป๋ก็นั่งเงียบๆ อยู่ข้างสนาม

เขาหลับตาลง ดูราวกับว่ากำลังผล็อยหลับไป

กลุ่มคนที่เรียกตัวเองว่าเพื่อนร่วมทีมต่างก็แอบหัวเราะเยาะท่าทางของซูไป๋

ทว่า สิ่งที่ทุกคนไม่รู้ก็คือ ในขณะนี้ ซูไป๋กำลัง…

“ติ๊งต่อง!”

“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ที่สำเร็จการฝึกเลี้ยงบอลหลบเสาพื้นฐานครบ 100,000 ครั้ง!”

“ระบบผู้จัดการทีมฟุตบอลเปิดใช้งานสำเร็จ!”

“ติ๊งต่อง!”

“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ท่านได้รับแพ็กของขวัญสำหรับมือใหม่!”

“หน้าต่างค่าสถานะสดเปิดใช้งาน!”

อันที่จริง ซูไป๋ที่อยู่ตรงหน้านี้ ว่ากันตามตรงแล้ว ไม่ใช่ซูไป๋ของโลกนี้!

ซูไป๋คนเดิม ซึ่งกำลังดูโอลิมปิกฤดูหนาวอยู่ที่บ้าน เกิดตื่นเต้นขึ้นมาเมื่อเห็นประเทศโครยอทำฟาวล์และถูกตัดสิทธิ์ เขาจึงกระโดดขึ้น แต่กลับลื่นล้มลงกับพื้นอย่างไม่คาดคิดและเสียชีวิตทันที!

เมื่อเขาตื่นขึ้นมา ซูไป๋ก็กลายเป็นซูไป๋คนปัจจุบัน!

ในฐานะผู้ข้ามมิติ ซูไป๋มีระบบเช่นเดียวกับผู้ข้ามมิติทุกคน

ทว่า ระบบนี้ถูกล็อกไว้ในตอนแรก

และมันจะเปิดใช้งานได้ก็ต่อเมื่อสำเร็จการฝึกเลี้ยงบอลหลบเสาพื้นฐานครบ 100,000 ครั้งเท่านั้น

นี่ทำให้ซูไป๋ลำบากใจจริงๆ

ในช่วงสามเดือนนี้ ซูไป๋ฝึกซ้อมการเลี้ยงบอลหลบเสาขั้นพื้นฐานที่สุดอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยทั้งวันทั้งคืน

ด้วยความยากลำบากอย่างยิ่ง ในที่สุดเขาก็ทำครบ 100,000 ครั้งในวันสุดท้าย และระบบก็เปิดใช้งานในที่สุด

ซูไป๋รีบเปิดหน้าต่างค่าสถานะอย่างกระตือรือร้น!

เกมรุก 69 การเลี้ยงบอล 64 การส่งบอล 63

การยิง 65 การโหม่ง 68 ลูกตั้งเตะ 66

การยิงโค้ง 66 ความเร็ว 80 พลังการเตะ 75

การกระโดด 74 การปะทะ 72 ความอึด 88

เกมรับ 58 การเข้าสกัด 65

ค่าพลังโดยรวม 67 อายุ 17

ให้ตายสิ!

หลังจากเห็นค่าสถานะของตัวเอง หัวใจของซูไป๋ก็เย็นเฉียบ

ด้วยค่าพลังแบบนี้ ไม่ต้องพูดถึงทีม U18 ของโบรุสเซีย ดอร์ทมุนด์เลย ต่อให้เขาไปไชนีส ซูเปอร์ลีก หรือ ไชน่า ลีกวัน เขาก็คงไม่สามารถเข้าร่วมทีมเยาวชนของพวกเขาได้!

เขาเป็นคนไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

ซูไป๋สูญเสียความมั่นใจในการเล่นฟุตบอลในทันที

“แพ็กของขวัญสำหรับมือใหม่มาถึงแล้ว!”

“กรุณาตรวจสอบด้วย โฮสต์!”

ทว่า ในตอนนั้นเอง ระบบก็เริ่มปลอบใจซูไป๋อย่างมีมนุษยธรรม

ซูไป๋ก็สงบลงเล็กน้อย

ใช่แล้ว ยังมีแพ็กของขวัญอยู่นี่นา?

บางทีพอเปิดแพ็กของขวัญแล้ว มันอาจจะให้ค่าสถานะเต็มทุกอย่าง แล้วเขาก็จะสามารถครองโลกฟุตบอลได้!

ขยี้คริสเตียโน โรนัลโด แล้วย่ำยีเมสซี!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซูไป๋ก็รีบคลิกที่แพ็กของขวัญ

“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์!”

“ท่านได้รับการ์ดค่าสถานะเลเวลสูงสุดหนึ่งใบ”

“ท่านสามารถเพิ่มค่าสถานะหนึ่งอย่างของท่านให้ถึงเลเวลสูงสุดได้อย่างอิสระ!”

ซูไป๋รู้สึกมึนงงเล็กน้อยในตอนนี้ แม้จะตื่นเต้น แต่เขาก็ยังรีบดูค่าสถานะของตัวเอง

การยิง ถ้ามันเต็มแม็กซ์ เขาก็ครองโลกได้แล้ว!

แค่บุกขึ้นไปแล้วยิง!

เมื่อคิดดังนั้น ซูไป๋ก็รีบใช้การ์ดค่าสถานะทันที โดยเล็งไปที่การยิง!

ทว่า ในชั่วขณะนั้นเอง

หัวหน้าผู้ฝึกสอนของทีมดอร์ทมุนด์ U18 ก็เดินมาถึงสนาม

เขาเรียกซูไป๋หลายครั้ง แต่ซูไป๋ยังคงก้มหน้าไม่ขยับ

ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนก็รออย่างหมดความอดทน เดินเข้าไปแล้วผลักซูไป๋

การผลักครั้งนี้ทำให้ซูไป๋หลุดออกจากระบบในทันที!

ช่างเป็นเรื่องบังเอิญที่ซูไป๋ไม่เพียงแค่พลาดการคลิกค่าการยิงสำหรับการ์ดค่าสถานะเลเวลสูงสุดที่ปรารถนาอย่างยิ่งเท่านั้น แต่ที่น่าขันยิ่งกว่าคือ เขากลับคลิกไปที่ค่าการส่งบอลโดยตรง!

ซูไป๋มองดูสายตาของทุกคนในสนามที่จ้องมาที่เขาอย่างว่างเปล่า

ในขณะเดียวกัน เสียงของระบบก็ดังขึ้น!

“ติ๊งต่อง!”

“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ค่าการส่งบอลของท่านถึงเลเวลสูงสุดแล้ว!”

“แต้มฝึกฝนเปิดใช้งาน!”

……

ซูไป๋ถึงกับพูดไม่ออก

เขาเป็นกองหน้า จะมีประโยชน์อะไรกับทักษะการส่งบอลไร้ค่าแบบนี้?

charcoal gray silver gold ★

สวัสดีครับผม charcoal gray silver gold

นักแปลนิยายสายแฟนฟิคชั่นอนิเมะ อนิเมะ ♥

ขอบคุณที่แวะมาอ่านและสนับสนุน ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ!

charcoal gray silver gold

🌊 ♥ ♥ เข้าชั้นแฟนฟิค! ♥ ♥

 จิ้มตรงนี้เพื่อวาร์ป >  charcoal gray silver gold