บทที่ 1 - เริ่มต้นด้วยสำนัก!

บทที่ 1 - เริ่มต้นด้วยสำนัก!

[ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งการบำเพ็ญเพียร!]

[นี่คือโลกที่เจิดจรัสและน่าตื่นตาตื่นใจ ที่นี่มีผู้บำเพ็ญเพียรที่แข็งแกร่ง มีวาสนาที่สามารถพลิกชะตาฟ้าดิน และยังมีอสูรปีศาจที่น่าสะพรึงกลัว!]

หากต้องการเอาชีวิตรอดในโลกที่เต็มไปด้วยภยันตรายแห่งนี้ โปรดจดจำข้อปฏิบัติต่อไปนี้ให้ขึ้นใจ:

[1. ท่านเจ้าสำนักที่เคารพ สำนักของท่านได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว (โปรดตรวจสอบข้อมูลด้วยตนเอง) โปรดเร่งรับศิษย์เพื่อสร้างความแข็งแกร่งให้สำนัก จึงจะสามารถเอาชีวิตรอดในโลกที่เต็มไปด้วยภยันตรายนี้ได้!]

[2. หนึ่งปีหลังจากนี้ สำนักทั้งหมดจะต้องเข้ารับการประเมิน ผู้ที่ประเมินไม่ผ่าน จะถูกกำจัดจนสิ้นซาก!]

[3. ภายในสำนัก นอกจากโถงสำนักหลักที่เปิดใช้งานแล้ว สิ่งก่อสร้างและดินแดนอื่น ๆ ล้วนถูกปกคลุมด้วยม่านหมอก ภายในม่านหมอกซุกซ่อนภยันตรายนานัปการ โปรดสำรวจด้วยความระมัดระวัง!]

[4. โปรดเร่งรับศิษย์ผ่านกระจกส่องนภา ศิษย์ทุกคนล้วนมีชีวิตชีวา พวกเขาอาจเคารพรัก ปกป้อง และถวายชีวิตให้ท่านเจ้าสำนักด้วยเหตุผลต่าง ๆ นานา แต่แน่นอนว่า ก็อาจหลบหนีหรือทรยศได้เช่นกัน!]

[5. ภายในหนึ่งปี ท่านเจ้าสำนักจะเป็นผู้ไร้เทียมทานในอาณาเขตที่ตนเองครอบครอง แต่นั่นมิอาจรับประกันความปลอดภัยในชีวิตของท่านได้ตลอดไป]

[6. หลังจากรับศิษย์แล้ว รอจนกว่าศิษย์จะเข้าสู่เส้นทางบำเพ็ญเพียรอย่างเป็นทางการ (ขั้นรวบรวมปราณ ระดับหนึ่ง) ท่านเจ้าสำนักจะได้รับการสุ่มความสามารถหนึ่งอย่างของศิษย์ผู้นั้น (รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียง รากปราณ, พรสวรรค์, วาสนา, กายา, พรสวรรค์ในการหยั่งรู้, เสน่ห์, ทักษะ และอื่น ๆ)]

[7. ระดับพลังบำเพ็ญเพียรของท่านจะขึ้นอยู่กับศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในสำนัก โดยจะสูงกว่าศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในสำนักหนึ่งขั้นเสมอ (เมื่อความแข็งแกร่งของศิษย์ในสำนักเพิ่มขึ้น ระดับพลังของท่านเจ้าสำนักจะเพิ่มขึ้นโดยอัตโนมัติ)]

[8. เมื่อสำนักพัฒนาขึ้น ท่านจะได้พบกับสำนักและเจ้าสำนักอื่น ๆ จะเลือกผนวกรวมหรือเป็นพันธมิตร ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของท่าน]

[9. ท่านเจ้าสำนักสามารถเลือกหีบสมบัติหนึ่งใบจากสิบใบเป็นรางวัลได้ทุกวัน สำหรับครั้งแรกสามารถเลือกได้สามใบ ภายในหีบสมบัติบรรจุรางวัลต่าง ๆ เช่น เคล็ดวิชา, โอสถ, ศาสตราเวท, ค่ายกล, สัตว์อสูร, ยันต์, สมุนไพร, แร่ธาตุ และอื่น ๆ]

[10. เจ้าสำนักทุกคนมีอายุระหว่างสิบสี่ถึงสี่สิบปี รวมทั้งสิ้นหนึ่งพันล้านคน]

...

"นี่ข้า... ข้ามมิติมาหรือ?"

หลินลั่วกล่าวพึมพำขณะฟังเสียงที่ดังก้องอยู่ในหัวและมองไปยังโถงโบราณเบื้องหน้า

โถงแห่งนี้มีพื้นที่ประมาณหนึ่งร้อยตารางเมตร มีเสาสีแดงชาดขนาดใหญ่สองต้นตั้งอยู่สองข้างของโถง ด้านหลังเป็นเก้าอี้แปดเซียนสองตัว เหนือที่นั่งประธานแขวนตัวอักษร "เต๋า" ขนาดใหญ่ไว้ ใต้ตัวอักษร "เต๋า" คือกระจกทรงกลมบานหนึ่งที่ส่องประกายแสงจาง ๆ

เมื่อสงบจิตใจและตั้งสมาธิ ในไม่ช้าก็มีตัวอักษรสีฟ้าปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

"ต้องการตรวจสอบข้อมูลสำนักหรือไม่?"

หลินลั่วคิดในใจ

นี่มันดูเหมือนเกมเลยไม่ใช่รึ?

"ตรวจสอบ!"

ในไม่ช้า ข้อมูลของสำนักก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าหลินลั่ว

สำนัก: สำนักมังกรบรรพกาล เจ้าสำนัก: หลินลั่ว ระดับพลัง: คนธรรมดา สมบัติสำนัก: กระจกส่องนภา (สามารถใช้ตรวจสอบสถานการณ์ของคนธรรมดาในเขตอิทธิพลเพื่อรับศิษย์), คัมภีร์บำเพ็ญเพียร (บันทึกเรื่องราวขนบธรรมเนียมและข้อมูลพื้นฐานของโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร) ประชากร: 1 สิ่งก่อสร้าง: โถงสำนักหลัก ศิษย์สายตรง: ไม่มี ศิษย์ใน: ไม่มี ศิษย์นอก: ไม่มี คนงาน: ไม่มี ผู้อาวุโส: ไม่มี ผู้พิทักษ์: ไม่มี กองกำลังในสังกัด: ไม่มี

ข้อมูลสำนักเรียบง่ายมาก มองปราดเดียวก็เข้าใจ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ยากจนข้นแค้น โดยพื้นฐานแล้วนอกจากกระจกส่องนภานั่นแล้ว ก็ไม่มีสิ่งใดมีค่าอีก

"กระจกส่องนภา... ใช้รับศิษย์ได้งั้นรึ?"

"อย่าเพิ่งรีบร้อน... ข้าต้องทำความเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ให้ดีก่อน"

หลินลั่วสงบจิตใจและตั้งสมาธิอีกครั้ง "เปิดหน้าต่างระบบ"

เป็นไปตามคาด หน้าต่างสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขาอีกครั้ง เนื้อหาก็เรียบง่ายเช่นกัน

สำนัก, ส่วนตัว, แผนที่, สนทนา, แลกเปลี่ยน

เปิดหน้าต่างส่วนตัว คุณสมบัติส่วนตัวของเขาก็ปรากฏขึ้น:

ชื่อ: หลินลั่ว

สถานะ: เจ้าสำนักมังกรบรรพกาล

ระดับพลัง: ไม่มี

เคล็ดวิชา: ไม่มี

รากปราณ: ไม่มี

วาสนา: ไม่มี

กายา: ไม่มี

พรสวรรค์ในการหยั่งรู้: ไม่มี

เสน่ห์: 90

ทักษะ: ไม่มี

อิทธิฤทธิ์: ไม่มี

สัตว์เลี้ยง: ไม่มี

สัมภาระ: ไม่มี

"ยอมใจเลย! นอกจากค่าเสน่ห์แล้ว อย่างอื่นคือไม่มีหมดเลยเรอะ?"

หลินลั่วบ่นพึมพำ "หน้าตาดีก็นับเป็นความสามารถด้วยเหรอ?"

หลังจากปิดหน้าต่างคุณสมบัติส่วนตัว เขาก็เปิดฟังก์ชันแผนที่ แผนที่ภูมิประเทศปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา บนหน้าต่างแผนที่มีสองหมวดหมู่ที่แตกต่างกัน

แผนที่โลก แผนที่ปัจจุบัน

เมื่อคลิกเปิดแผนที่โลก ให้ตายเถอะ มืดสนิทไปหมด มองอะไรไม่เห็นเลย

ส่วนแผนที่ปัจจุบัน ปรากฏเป็นกลุ่มยอดเขาที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกดำ มีจุดสีเขียวจุดหนึ่งตั้งอยู่บนยอดเขาแห่งหนึ่ง ดูเหมือนว่านั่นคือตัวเขาเอง

เมื่อซูมแผนที่ปัจจุบันเข้าไปใกล้ ๆ ก็ปรากฏตัวอักษรขนาดใหญ่สามคำว่า "ภูเขามังกรบรรพกาล" สำนักมังกรบรรพกาลของเขาตั้งอยู่บนภูเขามังกรบรรพกาลนี่เอง

เมื่อซูมแผนที่เข้าไปอีก ก็ปรากฏชื่อแผนที่อีกหลายแห่ง เช่น สวนโอสถ, ภูเขาสัตว์อสูร, ถ้ำอัคคีใต้พิภพ, ภูเขาด้านหลัง, แม่น้ำมังกรคราม แต่น่าเสียดายที่ชื่อสถานที่เหล่านี้เป็นสีเทา ดูเหมือนว่านี่คือสถานที่ที่ถูกผนึกไว้ตามที่ระบบแจ้งเตือนก่อนหน้านี้ ภายในนั้นต้องมีภยันตรายซ่อนอยู่อย่างแน่นอน! มีเพียงต้องแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้นจึงจะสามารถไปสำรวจสถานที่เหล่านั้นได้!

หลังจากปิดแผนที่ หลินลั่วก็เปิดหน้าต่างสนทนาขึ้นมาอีกครั้ง เป็นไปตามคาด หน้าต่างนี้ก็แบ่งออกเป็นสองหมวดหมู่

ช่องสนทนาโลก ช่องสนทนาปัจจุบัน

ที่มุมขวาล่างของช่องสนทนาโลก ยังมีไอเทมรูปร่างคล้ายยันต์อยู่ชิ้นหนึ่ง ด้านหลังมีตัวเลข "1"

[ยันต์สื่อสารโลก: สามารถใช้พูดในช่องสนทนาโลกได้ จำกัดเฉพาะเจ้าสำนักสำนักเท่านั้น ใช้ได้วันละหนึ่งครั้ง]

เปิดช่องสนทนาโลก:

"เชี่ย! โลกบำเพ็ญเพียร?! นี่ฉันทะลุมิติมาโลกบำเพ็ญเพียรเหรอเนี่ย! ฮ่า ๆ ๆ ๆ! ฉันคือบุตรแห่งสวรรค์! ฉันคือผู้บำเพ็ญเพียร..."

"ฮือ ๆ ๆ... ที่นี่มันที่ไหนกันเนี่ย? ฉันเพิ่งอยู่มัธยมต้นเองนะ! ไม่อยากเล่นเกมบำเพ็ญเพียรอะไรทั้งนั้น อยากกลับบ้าน..."

"นี่ฉันโดนลักพาตัวมาเหรอ? ฉันก็แค่เด็กส่งอาหารคนนึงนะ ไม่มีตังค์หรอก..."

"เกม VR เสมือนจริงเหรอ? บอกเลยแล้วกัน ฉันเป็นเศรษฐีร้อยล้าน! ใครช่วยฉันออกไปได้ ฉันให้เลยหนึ่งล้าน!"

"เมื่อกี้เสียงนั่นบอกให้ฉันรับศิษย์อะไรสักอย่าง? ฉันเจอวิธีแล้วว่ะ..."

"พี่ชายข้างบนขอชี้แนะหน่อย..."

"ฉันก็เจอแล้ว! คลิกที่กระจกนั่น! รับศิษย์ได้! เชี่ย! น้องสาวคนนี้สวยจริง? ฉันรับเธอมาเป็นศิษย์ได้?"

...

สิบกว่านาทีต่อมา หลินลั่วปิดช่องสนทนาโลก จากการพูดคุยของคนกลุ่มนี้ ประกอบกับเสียงของระบบเมื่อครู่ เขาก็ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์มาหลายอย่าง

ที่นี่คือโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรจริง ๆ และทุกถ้อยคำของเสียงนั้นเต็มไปด้วยภยันตราย!

คนที่มาที่นี่ ไม่ว่าชาติก่อนจะมีสถานะอะไร เริ่มต้นมาก็เหมือนกันหมด อย่างมากก็แค่ชื่อสำนักและคุณสมบัติบางอย่างของตัวเองที่แตกต่างกัน

หากเขาต้องการมีชีวิตรอดในโลกนี้ สิ่งสำคัญที่สุดคือการรับศิษย์ เมื่อศิษย์แข็งแกร่งขึ้น พวกเขาที่เป็นเจ้าสำนักก็จะแข็งแกร่งตามไปด้วย

คนที่มายังโลกนี้ สถานที่เกิดไม่ได้มีแค่บนภูเขาสูงเท่านั้น ยังมีเกาะ, ทะเลทราย, ภูเขาหิมะ หรือแม้กระทั่งบางคน ถือกำเนิดขึ้นในเขาวงกตใต้ดินขนาดมหึมา!

...

ไม่มีข้อห้า

"สิ่งแรกที่ต้องทำตอนนี้ คือรับศิษย์..."